Tibetan
དེ་ཡིན། ཁྱོད་ཆོས་དེ་ལ་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ། ཁྱོད་མ་ཡིན་ཅིང་ཆོས་དེ་ཡིན་པ་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བཞག་པ་ནི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལྟར་ན། རང་གི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཁོ་ན་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་སྤྱིར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་སྣང་ཞིང་། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ལྟར་ན། སྤྱི་ཡིན་ན། རང་གི་བྱེ་བྲག་གསུམ་ངེས་པར་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེ་བྲག་གཅིག་མཚན་གཞིར་བཟུང་བའི་ཚེ་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་ཕྱི་མ་དེ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་སྐྱོན་བཏང་ན་རྗེན་ཆར་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་ཀྱང་། ཁོ་བོའི་ཁ་ནས་དེ་འདྲ་བརྗོད་པར་ག་ལ་རུང་། དེས་ན་མ་འཁྲུལ་བའི་གནད་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས། དབྱེ་ན། རིགས་སྤྱི། དོན་སྤྱི། ཚོགས་སྤྱི་དང་གསུམ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་རིགས་མི་མཐུན་ལས་བཟློག་པའི་ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་དུ་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་གསལ་རྣམས་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་སྒོ་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། སྣང་རྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་བཏགས། དཔེར་ན་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པར་སྣང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་བུམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། རྡུལ་རྫས་དུ་མ་འདུས་པ་ལ་རགས་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་དཔེར་ན་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་པ་ལ་བུམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད། རིགས་མི་མཐུན་དང་རིག་མཐུན་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་གཉིས་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས། དཔེར་ན་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་ཤ་པར་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཆོས་དེའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤ་པའི་དོན་སྤྱི་དེ་ཤིང་སྤྱི་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཀྱང་ཤིང་སྤྱི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ཆོས་དེའི་སྤྱི་ཡིན་ན། ཆོས་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཤིང་གི་ལྡོག་པ་དེ་ཤིང་སྤྱི་ཡིན་ཀྱང་ཤིང་དེ་ཤིང་གི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་ལ་འཇོག་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིའི་དགོངས་པར་སྣང་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཤེས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་དེ་རྣམས། །འདི་ལྟར་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཅན། །དེས་ན་ཐ་དད་མིན་ལྟ་བུར། །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་ལོག་པར་ཡང་། །སྣང་སྟེ་དེ་ལ་སྤྱི་དང་ནི། །གཞི་མཐུན་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དག་གི །ཞེས་ག
Chinese
是这样的。你与那个法具有一体的关系。如果说你不是那个法，却成立了许多是那个法的，这就被认为是自相矛盾的。按照总的定义来说，似乎也必须承认仅仅成立自己的两个差别，也是总的。按照差别的定义来说，如果是总的，似乎必须承认自己的三个差别必定成立。因为，当一个差别被作为例子的基础时，就必须成立差别的定义的后半部分。因此，这个没有意义，如果指出实际的过失，就会变得赤裸裸，但是，我怎么能说那样的话呢？因此，不错误的要点是，总的定义是共同显现的假立。区分开来，有种类总、意义总、集合总三种。第一种的定义：观待自己的显现，从不同种类中遣除的，显现为唯一的遣除的假立。例如，在执取瓶子的分别念中，瓶子的显现从不是瓶子的事物中返回显现的假立。第二种的定义：错认为显现常一的假立。例如，在执取瓶子的分别念中，显现为瓶子，却假立为外面的瓶子。第三种的定义：许多微尘物质聚集显现为粗大的假立。例如，八个微尘物质聚集假立为瓶子。差别的定义：从不同种类和相同种类中也返回的，显现为两种集合的假立。例如，在执取树木的分别念中，显现为树叶的假立。因此，如果是那个法的差别，并不遍及那个法。例如，在执取树木的分别念中显现的树叶的意义总，相对于树木总来说是差别，但不是树木总。如果你是那个法的总，那个法是你也不遍及。例如，树木的返回是树木总，但是树木不是树木的返回。差别也安立在假立上，这似乎是这位大士的观点。如《释量论》中说：存在于识中的那些义，如此具有返回的体性。因此在非他异等中，它也显现为从他处返回，因此对于彼者是总，以及具有共同所依行境者。
English
It is like this. You are related to that dharma as one entity. If it is said that you are not that dharma, but many things that are that dharma are established, it is considered self-contradictory. According to the general definition, it seems that it is also necessary to acknowledge that only two differences of oneself are established, which is also general. According to the definition of difference, if it is general, it seems necessary to acknowledge that three differences of oneself must be established. Because, when one difference is taken as the basis of the example, the latter part of the definition of difference must be established. Therefore, this is meaningless, and if the actual fault is pointed out, it will become naked, but how can I say such a thing? Therefore, the key to not being mistaken is that the general definition is a common appearing imputation. Differentiated, there are three types: class general, meaning general, and collection general. The definition of the first type: the imputation that appears as a single reversal, which, in relation to its own appearances, is reversed from different classes. For example, in the conceptual thought that grasps a pot, the appearance of the pot is the imputation that appears as reversed from things that are not pots. The definition of the second type: the imputation of mistaking appearances as permanent and one. For example, in the conceptual thought that grasps a pot, it appears as a pot, but it is imputed as an external pot. The definition of the third type: the imputation of many dust particles appearing as coarse. For example, eight dust particles are gathered and imputed as a pot. The definition of difference: the imputation that appears as a collection of two reversals, which are reversed from different classes and similar classes. For example, in the conceptual thought that grasps a tree, it is the imputation that appears as a leaf. Therefore, if it is a difference of that dharma, it is not pervasive of that dharma. For example, the meaning general of the leaf that appears in the conceptual thought that grasps a tree is a difference in relation to the tree general, but it is not the tree general. If you are the general of that dharma, it is also not pervasive that that dharma is you. For example, the reversal of a tree is the tree general, but the tree is not the reversal of the tree. The difference is also established on imputation, which seems to be the view of this great being. As it says in the Commentary on Valid Cognition: Those meanings that exist in consciousness, thus have the nature of reversal. Therefore, in non-otherness and the like, it also appears as reversed from others, therefore for that is general, and those who have a common object of support.
Tibetan
སུངས་པའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། གཞན་དང་རང་གི་དངོས་པོ་ལས། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་སྤྱི་བྱེ་བྲག །ཞེས་གསུངས་པས་བྱེ་བྲག་དང་གཞི་མཐུན་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། གཅིག་དང་བྲལ་ན་འབྲས་མེད་ཕྱིར། །བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་དེ་དག་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། དེས་ན་བྱེ་བྲག་སྤྱི་ཆོས་ཐ། །དད་ཕྱིར་རྟགས་དང་རྟག་ཅན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྔ་མ་ནི་གཞུང་གི་ཚིག་ཟིན་ལ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་པའི་སྒྲ་འགའ་ཞིག་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྫས་དང་དངོས་པོའི་སྒྲ་འགའ་ཞིག་སེལ་ངོ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ནི་རྟགས་སུ་སོང་ཚོད་ཀྱི་རྩོལ་བྱུང་དང་། ཆོས་ཅན་དུ་སོང་ཚོད་ཀྱི་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་གཉིས་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་དོན་ཡིན་ཅིང་། སོང་ཚོད་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། ཐད་ཀའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་། གོང་མའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པར་གསུང་ཅིང་། འདི་དག་ཀྱང་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་འཇོག་ཚུལ་གཞུང་དོན་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་དགག་བཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པས་དགག་པ་དང་། ལུང་གིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱི་གསལ་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་དགག སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དགག སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཞན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། སྤྱི་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། ཉེ་ཚེ་བའི་སྤྱི་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་ཐ་དད། རྟག་པ་དང་། ཆ་མེད་དང་། གསལ་བ་རྣམས་དང་འདུ་བ་ཐག་པ་ལྟ་བུས་སྦྲེལ་ནས་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་བ་ལང་དུ་མ་ཐག་པ་གཅིག་གིས་སྦྲེལ་ཏེ་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །དེ་འགོག་པ་ལ་གཞུང་ལས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ཤིང་གསལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་དེ། དེ་སྣང་རུང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ། དེ་དང་རིགས་གཅིག་པའི་གངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ། གཉིས་ཀ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་པོའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས། དེས་སྨྲས་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ནི། སྔོན་སྐྱེ་རྒུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་པའི་
Chinese
在《已说之义类宝藏论》中说：“与他者和自者的事物相异，即是总和别。”因此，是为了使差别与基础相同，意义相同。那么，“若离一则无果故，彼等从差别中生。”以及“因此差别总法异，故为相和有相者。”这样说不是相矛盾吗？前者是就经文的字面意义上存在的“差别”一词，就其某些词语指自相而言的，例如某些“事物”和“物体”的词语指遮遣一样。后者是指作为相的已成之量和作为法（有法）的已成之量的两个词语是总和别的意义，而且已成之量的相、法、义三者是假立的，这将在下文阐述。第二，关于分类，据说有直接的总和别，以及上位的总和别两种。这些也应在经文意义的场合中了解如何安立于分别念的显现上。第三，关于遮破、安立、舍弃三者，首先有二：以理遮破和以教证遮破。第一有三：遮破总相是与显现不同的实物之观点，遮破总相是与显现相同的实物之观点，遮破认为总相非实有的其他宗派。第一种是，胜论师说：大总相的存在本身，以及近分的牛的总相本身等等，遍及于自己的显现，与自己的显现是不同的实物，是常恒的，无分，与显现以绳索之类的东西连接而存在，例如许多牛用一根绳索连接起来拴住一样。他们说，这本身也是一个词语概念应用于所有显现的原因。为了驳斥它，经文中说了许多，但主要的理证是：木头显现，作为有法，你之外的、与你不同的实物之你的总相是不存在的，因为那是显现可能但未被正量所见的缘故。第二种包括：陈述数论派的观点，陈述与此同类的数论派的观点，以及将两者一起遮破。第一种包括二：陈述宗派创始者的名称，以及他所说的宗派的体系。第一是：以前的生主，寿命为二万年的
English
In the Treasury of Spoken Meaning and Reasoning, it says, "That which distinguishes from other and self objects is the general and the particular." Therefore, it is to make the particular and the basis the same, with the same meaning. Then, aren't the statements "If separated from one, there is no result, therefore they arise from the particulars" and "Therefore, the particular and the general dharma are different, hence they are the sign and the possessor of the sign" contradictory? The former refers to the word "particular" in the literal meaning of the text, taking some of its terms to refer to self-character, just as some terms for "substance" and "object" refer to exclusion. The latter means that the two terms, the accomplished measure as the sign and the accomplished measure as the dharma (subject), are the general and the particular, and that the three, the sign, dharma, and meaning of the accomplished measure, are imputed, which will be explained below. Second, regarding the divisions, it is said that there are direct general and particular, and higher-level general and particular. These should also be understood in the context of the meaning of the text, how they are established in the appearance of conceptual thought. Third, regarding the three, refutation, establishment, and abandonment, the first has two: refutation by reasoning and refutation by scripture. The first has three: refuting the view that the general is a different substance from the appearance, refuting the view that the general is the same substance as the appearance, and refuting other schools that hold the general to be non-existent. The first is that the Vaisheshika says: The existence of the great general itself, and the general of the near-separated cow itself, etc., pervade their own appearances, are different substances from their own appearances, are permanent, partless, and exist connected to the appearances by something like a rope, just as many cows are connected and tied with one rope. They say that this itself is also the cause of a single word-concept applying to all appearances. To refute this, much is said in the text, but the main reasoning is: The appearance of wood, as the subject, your general, which is a different substance from you, does not exist, because it is an appearance-possible but not observed by valid cognition. The second includes: stating the view of the Samkhya school, stating the view of the Ganges school, which is similar to it, and refuting both together. The first includes two: stating the names of the founders of the school, and the system of the school that he spoke of. The first is: the former progenitor, with a lifespan of twenty thousand years,