Tibetan
སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་བརྒྱད་པོ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གམ། བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག དང་པོ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ངེས་མཉམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དང་གྲངས་མཉམ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཀྱང་དེ་སྙེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པར་ཐལ། སྔར་བཤད་པའི་སྒྲུབ་ངག་བརྒྱད་པོ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དངོས་སུ་སྟོན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེས་སྒྲ་བྱས་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་ངག་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མིན་དགོས་པར་ཐལ། བྱས་རྟགས་ཀྱི་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་གློག་བཞིན་ཞེས་པའི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས་བླངས་སོ། །རང་ལ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་ངག་ཏུ་མ་བརྗོད་པར་རང་དགར་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བོད་ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་མི་འཐད་དེ། གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་རུང་བ་ཉིད། །མ་བསྟན་མ་ཚང་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཟད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དེའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྔར་རྒོལ་གྱི་དེ་འདྲའི་ངག་དེ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཁས་བླངས་འགལ་ཞིང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེ་འདྲའི་སྔར་རྒོལ་དེས་དེ་འདྲའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་དགོས་པར་ཐལ། དེས་དེ་ལ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་འགོད་དགོས་པ་གང་ཞིག ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། དེ་འདྲའི་སྔར་རྒོལ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཆར་གྱིས་སྨྲས་པའི་ངག་འདོམས་པ་དེ་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་ན། སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྨྲས་པའི་ངག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་རང་གིས་རང་ལ་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཆར་བསྡོམས་ནས་སྒྲུབ་ངག་འགོད་ན་དཔང་པོ་དེ་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་དེ་ལ་བློའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་རུང་མེད་པ། གཉིས་ཀ་དྲན་ཟིན་པ། དྲན་རུང་ཡོད་ཀྱང་མ་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། དང་པོ་ལ་སྒྲུབ་ངག་བཀོད་ཀྱང་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་མི་ནུས། གཉིས་པ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་རྒྱུ་ཚང་བས་སྒྲུབ་ངག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་རུང་ཡོད་ཀྱང་མ་དྲན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་དྲན་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དྲན་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་མ་དྲན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་གཉིས། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་ཆོས་ཁར་འབྱིན་ན། འོ་ན་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་རྗེས་ཁྱབ་རྐྱང་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཡང་ན། འོ་ན་གང་རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་ལྡོག་ཁྱབ་རྐྱང་པ་བརྗོད་པ་གཉིས་དང་། གསུམ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཁར་འབྱིན་ན། འོ་ན་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ངག་སྟེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ལྔར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་བཞེད་པའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་རིགས་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གསུམ་ལས་ཚུལ་ག
Chinese
说，应当安立正确的论式。这不合理，像那样的八个正确的论式，是依各自所要成立的事而安立呢？还是依一个所要成立的事而安立？如果是第一种情况，那么八个的数量就确定相等，因为有多少所要成立的事，就有多少数量相等的论式。如果是第二种情况，那么凡是偶尔产生的，就必定是所作，例如瓶子。声音也是偶尔产生的，这样的正确论式，就成了以所作之因成立声音是无常的正确论式了，因为先前所说的八个论式，就是成立声音是无常的正确论式。如果承认，那么，那法，以所作之因成立声音是无常的三相中的任何一相，就成了真实显现。因为承认那个。如果承认，那么，那方面的周遍真实显现就成了真实显现，因为承认什么？那方面的周遍没有真实显现的缘故。如果承认，那么，那（论式）就成了真实显现声音是所作。因为承认那个。如果承认，那么，凡是所作的，就必定是无常，例如瓶子。声音也是所作，这样的语句，就成了真实显现声音是无常了。另外，如果以所作之因成立瓶子是无常的正确论式是正确的，那么，以所作之因成立声音是无常的论式就必定不是正确的，因为以所作之因成立瓶子是无常的所要成立的事如果是，以所作之因成立声音是无常的所要成立的事就必定不是的缘故。如果承认，就承认了，凡是所作的，就必定是无常，例如闪电，这样的语句，那法，在那方面成了，因为那个的缘故。立宗者取消了（对方的）承许。对于自己来说是不相同的，因为反驳者没有在口头上说出周遍，而只是随意说出周遍，因此不认为是正确的论式。还有一些后来的藏人说，仅仅说出周遍的论式是不合理的，因为，三者中的任何一相，没有显示，就是不完整的，这样说的缘故。如果问，那么，对于智者们来说，仅仅说出因，这和（前面的说法）相违背啊，不相违背，因为那个的意义，在《理藏》中说，反驳者凡是所作的，就必定是无常，例如瓶子，
English
It is said that a correct statement of proof should be established. This is not reasonable, because are those eight correct statements of proof established in relation to each individual object to be proven, or are they established in relation to a single object to be proven? If it is the first case, then the number of eight is definitely equal, because there are as many statements of proof as there are objects to be proven. If it is the second case, then whatever arises occasionally is necessarily made, like a pot. The correct statement of proof that sound also arises occasionally becomes the correct statement of proof that proves sound is impermanent by the sign of being made, because the eight statements of proof mentioned earlier are the correct statements of proof that prove sound is impermanent. If you accept, then that dharma, it necessarily follows that any of the three aspects of proving sound is impermanent by the sign of being made actually appears. Because of accepting that. If you accept, then it necessarily follows that the actual appearance of the pervasion of that aspect is actually shown, because what is accepted? Because the pervasion of that aspect is not actually shown. If you accept, then it necessarily follows that it (the statement of proof) actually shows that sound is made. Because of accepting that. If you accept, then whatever is made is necessarily impermanent, like a pot. It necessarily follows that the statement that sound is also made actually shows that sound is impermanent. Furthermore, if the correct statement of proof that proves a pot is impermanent by the sign of being made is correct, then it necessarily follows that the statement of proof that proves sound is impermanent by the sign of being made is not correct, because if the object to be proven that proves a pot is impermanent by the sign of being made is, then it necessarily follows that the object to be proven that proves sound is impermanent by the sign of being made is not. If you accept, then it is accepted, whatever is made is necessarily impermanent, like lightning, that statement, that dharma, it becomes there, because of that reason. The proponent cancels the acceptance (of the opponent). It is not the same for oneself, because the opponent does not verbally state the pervasion, but only arbitrarily states the pervasion, therefore it is not considered a correct statement of proof. Also, some later Tibetans say that it is unreasonable to only state the pervasion, because any of the three aspects, if not shown, is said to be incomplete. If you ask, then, for the wise, only the reason is stated, this contradicts (the previous statement), it does not contradict, because the meaning of that, in the Treasury of Reasoning, the opponent, whatever is made is necessarily impermanent, like a pot,
Chinese
因此，当口头表达时，说“先前辩论者也发出了声音”是为了解释，这种说法是不合理的。先前辩论者的那种说法是正确的论证还是不正确？如果像第一种情况那样，就与承诺相矛盾。如果像后一种情况那样，那么先前辩论者对后来的辩论者所做的任何事情都必然是不常久的，例如应该说“就像瓶子一样”。因为他必须对他说出正确的论证。如果说，先前辩论者和后来辩论者双方所说的陈述是正确的论证，那是非常不合理的。如果是正确的论证，那么必须是先前辩论者所说的陈述，因为后来的辩论者自己不会对自己提出论证，而且如果辩论者和后来的辩论者一起提出论证，那么证人就会变成提出论证的对象，因为存在这样的过失。第二，后来的辩论者由于智慧的差别而分为三种：既不能回忆起周遍和法性，已经回忆起两者，虽然能够回忆起但没有回忆起。其中，前两种不是提出论证的对象，因为即使对第一种提出论证，也无法产生后来的推论；对于第二种，由于推理的实际原因已经完备，所以不需要论证。第三种分为三种：既能回忆起周遍和法性但没有回忆起，回忆起法性但没有回忆起周遍，回忆起周遍但没有回忆起法性。对于第一种，有两种论证，即顺品结合和不顺品结合。对于第二种，如果说出法性，那么就只说出后周遍，例如“凡是所作都是无常的，例如瓶子一样”。或者，只说出逆周遍，例如“凡是常久的，都不是所作的，例如虚空一样”。对于第三种，如果说出周遍，那么就是只有法性的论证，例如“声音也是所作的”，就像用所作的理由来证明声音是无常的一样。对于后来的辩论者来说，正确的论证会变成五种，这是妙音上师的观点。第三，驳斥争论：有些人说，那是不合理的，因为受到教证和理证的妨害。第一，在《释量论》中说：“三种方式中...
English
Therefore, when expressing verbally, saying "the previous debater also made a sound" is to explain, this statement is unreasonable. Is that kind of statement by the previous debater a correct argument or not? If it is like the first case, it contradicts the commitment. If it is like the latter case, then whatever the previous debater does to the later debater is necessarily impermanent, such as it should be said "like a vase." Because he must present the correct argument to him. If it is said that the statements made by both the previous debater and the later debater are correct arguments, that is very unreasonable. If it is a correct argument, then it must be the statement made by the previous debater, because the later debater does not present arguments to himself, and if the debater and the later debater present arguments together, then the witness becomes the object of presenting arguments, because there is such a fault. Second, the later debater is divided into three types due to the difference in intelligence: those who cannot recall both pervasion and property, those who have already recalled both, and those who can recall but have not recalled. Among them, the first two are not the object of presenting arguments, because even if an argument is presented to the first, it is impossible to generate a subsequent inference; for the second, since the actual cause of inference is complete, there is no need for argument. The third is divided into three types: those who can recall both pervasion and property but have not recalled, those who have recalled property but have not recalled pervasion, and those who have recalled pervasion but have not recalled property. For the first, there are two arguments, namely the conjunction of similar instances and the conjunction of dissimilar instances. For the second, if the property is stated, then only the subsequent pervasion is stated, such as "whatever is made is impermanent, like a vase." Or, only the reverse pervasion is stated, such as "whatever is permanent is not made, like space." For the third, if the pervasion is stated, then it is an argument with only property, such as "sound is also made," just like using the reason of being made to prove that sound is impermanent. For the later debater, the correct argument becomes five types, which is the view of Jamyang Lama. Third, refuting the argument: Some say that it is unreasonable, because it is hindered by both scripture and reason. First, in the Commentary on Valid Cognition, it says: "Among the three ways...