Tibetan
དོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཚར་གཅད་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྔར་གྱི་བཞི་པོ་དེར་འདུས་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་ཟག་དང་། དགོས་པ་དང་། བརྗོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གསུམ་ལ་བརྗོད་ཚུལ་དྲུག །ཅེས་ཏེ། སྔར་རྒོལ་ལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འཇོག་པ་དང་། སྐྱོན་སྤོང་གི་ངག་གཉིས། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་འདོད་པ་དྲི་བ་དང་། སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ངག་གཉིས། དཔང་པོ་ལ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ངག་གཉིས་ཏེ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ངག་དང་། གཞན་གྱི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་སུན་འབྱིན་གི་ངག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། སྒྲུབ་ངག་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། ངག་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། ངག་གི་བྱེད་པ། དབྱེ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་དེས་འདིའང་མཚོན་ནུས་ཏེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྔ་རབས་པའི་ལུགས་དགག་པ་དང་། གངས་ཅན་པའི་ལུགས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ངག་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་དུ་སྦྱོར་ཏེ་འདི་ལྟར། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། བུམ་པ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་པས་དམ་བཅའ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་པས་དཔེ། བུམ་པ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པས་ཉེར་སྦྱོར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་པས་མཇུག་བསྡུ་བསྟན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདི་ངག་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ཁྱབ་བརྗོད་པ་མ་ཚང་ཞིང་། དམ་བཅའ་དང་། ཉེར་སྦྱོར་དང་། མཇུག་བསྡུ་གསུམ་པོ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག རིགས་གཏེར་གྱི་ལུགས་ལ་ངག་དེས་སྤྱི་ཁྱབ་མ་བརྗོད་པའི་དོན་སྒྲ་བྱས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་བརྗོད་ཀྱི། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་མ་བརྗོད་པ་ལ་བྱས་ནས་དེ་འགོག་པ་ལ་ངག་དེས་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་མ་བརྗོད་ན། མི་རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཁྱབ་པ་དངོས་འགལ་ལ་མི་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ལ་ཕྱོགས་སྔའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་ལ་དགག་པ་མི་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རིགས་གཏེར་གྱི་དགོངས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལྟར་མིན་ཏེ། ངག་དེས་སྒྲ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་བརྗོད་པའི
Chinese
驳斥是不合理的，因为凡是应该驳斥的都包含在之前的四种之中，而除此之外的都不是应该驳斥的对象。第三部分有三个方面：从人和、必要和表达方式的角度进行区分。第一，对于三个人有六种表达方式。也就是说，对于先前的辩论者来说，有两种方式：确立意义的实体和消除错误的言语。对于反驳者来说，有两种方式：提问意愿和陈述错误的言语。对于证人来说，有两种方式：随后的陈述和区分的言语，总共六种。第二部分有两种：确立自己的意愿是确立的言语，驳斥他人的意愿是驳斥的言语。第一部分有两种：正确的确立言语和似乎是确立的言语。第一部分有四个方面：定义、组合言语的方式、言语的作用和区分。第一，通过为他人推断的定义也能代表这个，因为之前已经说过了。第二，有否定、肯定和放弃三种。第一，有两种：否定古代人的观点和否定冈底斯山人的观点。第一种是，将言语组合成具有五个部分的结构，如下所示：声音是无常的，因为它是被造的。例如，像瓶子一样。瓶子是被造的，同样声音也是被造的。因此，声音是无常的。也就是说，通过“声音是无常的”来表达承诺，通过“因为它是被造的”来表达理由，通过“例如，像瓶子一样”来表达例子，通过“瓶子是被造的，同样声音也是被造的”来表达应用，通过“因此，声音是无常的”来表达结论。这是不合理的，因为这是扩展的言语，并且没有完全表达普遍性，而且承诺、应用和结论这三者是多余的。有些人说，根据《理智宝藏》的观点，如果言语没有表达普遍性，那么声音被造就意味着声音是无常的，但如果被造不意味着无常，那么为了阻止它，如果言语没有表达被造意味着无常，那么就应该推论出无常，因为它是被造的，那么“因为它是被造的”这个普遍性就不会变成直接矛盾了。对于这个，有两种情况：不理解先前一方的意义，以及对他人不适用反驳。第一，理智宝藏的观点不是像你所说的那样，言语也没有表达声音被造就意味着无常的
English
Refutation is unreasonable, because all that should be refuted is contained in the previous four, and other than that, they are not objects of refutation. The third part has three aspects: distinguishing from the perspective of person, necessity, and mode of expression. First, there are six modes of expression for three people. That is, for the previous debater, there are two ways: establishing the entity of meaning and eliminating erroneous speech. For the refuter, there are two ways: questioning intention and stating erroneous speech. For the witness, there are two ways: subsequent statement and distinguishing speech, totaling six. The second part has two: establishing one's own intention is establishing speech, and refuting others' intention is refuting speech. The first part has two: correct establishing speech and seemingly establishing speech. The first part has four aspects: definition, the way of combining speech, the function of speech, and distinction. First, the definition of inferring for others can also represent this, because it has been said before. Second, there are three types: negation, affirmation, and abandonment. First, there are two types: negating the views of the ancients and negating the views of the Gangdis people. The first is to combine speech into a structure with five parts, as follows: sound is impermanent because it is created. For example, like a pot. The pot is created, and so is sound. Therefore, sound is impermanent. That is, expressing commitment through "sound is impermanent," expressing reason through "because it is created," expressing example through "for example, like a pot," expressing application through "the pot is created, and so is sound," and expressing conclusion through "therefore, sound is impermanent." This is unreasonable because it is expanded speech, and the universality is not fully expressed, and the three of commitment, application, and conclusion are redundant. Some say that according to the view of the "Treasury of Reasoning," if speech does not express universality, then sound being created means that sound is impermanent, but if being created does not mean impermanent, then in order to prevent it, if speech does not express being created means impermanent, then it should be inferred that it is impermanent because it is created, then the universality of "because it is created" will not become a direct contradiction. For this, there are two situations: not understanding the meaning of the previous party, and refutation not applying to others. First, the view of the "Treasury of Reasoning" is not as you say, and the speech does not express that sound being created means impermanence either.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་ན་དེ་དངོས་སུ་བརྗོད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་གིས་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེ་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཁྱབ་བརྗོད་པ་མ་ཚང་བའི་དོན་ནི་འདི་བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པས་གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དངོས་སུ་བརྗོད་དགོས་པ་ལ་དེ་མ་ཚང་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བོད་ཁ་ཅིག ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་ལའང་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་པས་ཞེས་དང་། སྒྲ་ཡང་བྱས་པས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་དང་། འགའ་ཞིག་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། སྒྲ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་དབྱེ་ལྔ་པ་སྦྱོར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངག་འཕྲོ་ཅན་དེས་དམ་བཅའ་འདྲེན་པས། དུ་བ་ཡོད་པས་མེ་ཡོད་ཅེས་དང་། བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ཅེས་དམ་བཅའ་བརྗོད་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་དམ་བཅའ་བརྗོད་མི་དགོས་ཏེ། དེ་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན་དོན་གྱིས་གོ་ཡང་ཚིག་དེའི་ནུས་པ་མ་རྫོགས་པས་དུ་བ་ཡོད་པས་ཅི། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡིན་ཞེས་སླར་འདྲི་དགོས་ལ། རྒོལ་བའི་ངག་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངག་ཞུགས་ན་སྨྲ་བ་པོའི་སྐྱོན་དུ་རྩོད་རིགས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། རྒོལ་བ་བླུན་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་དང་། མཁས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་པ་དྲན་ཡང་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པར་མ་ནུས་པའི་རྒོལ་བ་བླུན་པོ་ལ་ནི་ཚིག་ཉུང་ཞིང་དོན་རྒྱས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་སྦྱོར་དགོས་ཏེ། དེས་ཚུལ་གསུམ་ཆར་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིའི་བླུན་པོ་ནི་བུམ་སྟེང་དུ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ཀྱང་། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དྲན་མི་ནུས་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་མི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་མི་ཤེས་ན། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མིན་ཏེ། བརྗོད་ན་དཔེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་བརྗེད་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ན། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དཔེ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་
Chinese
因此之故。第二是，如果承认凡是所作皆为无常所遍及，则并非实际陈述所遍及，如同以所作之因成立声为无常的异品结合之论式，虽然承认凡是所作皆为无常所遍及，但并未实际陈述一样。因此，普遍陈述不完整的意思是，以所作之因成立声为无常的同品结合之论式是正确的，因为凡是所作皆为无常所遍及。像这样必须实际陈述，但不完整的意思。第二是，某些藏人说，对于具有二支者也说“某处有烟故”，以及“声也是所作故”等，使用第三格，以及“因为某处有烟故”，以及“声也是所作之故”等，使用第五格是不合理的，因为像这样不完整的语句会引出宗，因此必须说“有烟故有火”，以及“所作之故无常”等宗。如果那时不需要陈述宗，因为那是通过意义理解的，如果认为是通过意义理解的，那么即使通过意义理解，该词语的力量也不完整，因此必须再次询问“有烟故如何？所作之故是什么？”如果反驳者的语句不完整，则反驳者的语句介入，这是说话者的过失，如《辩论理则》中所说。第二，自宗是，对愚笨的辩论者使用的理则，以及对聪明的辩论者使用的理则两种。第一是，对于记得例子上的周遍，但无法记得普遍周遍的愚笨辩论者，则必须使用词语少而意义广的二支论式，因为这必须使他生起对三种理则的忆念。因此，此处所说的愚笨是指，虽然通过量士的力量确定了瓶子上所作皆为无常所遍及，但无法记得凡是所作皆为无常所遍及者，而不是指不了解例子上的周遍关系，因为如果不了解例子上的周遍关系，则说“例如瓶子一样”就没有必要了。如果认为即使了解例子上的周遍关系也陈述，那也不对，因为陈述则不能作为例子，如果因为忘记而没有过失，那么，正是因为如此，所以不是例子，如是说。
English
Therefore. The second is, if it is admitted that whatever is made is pervaded by impermanence, then it is not pervaded by actual statement, just as the dissimilar conjunction of the proof statement that establishes sound as impermanent by the reason of being made, although it is admitted that whatever is made is pervaded by impermanence, it is not actually stated. Therefore, the meaning of the incomplete universal statement is that the similar conjunction of the proof statement that establishes sound as impermanent by the reason of being made is correct, because whatever is made is pervaded by impermanence. Like this, it must be actually stated, but it is incomplete. The second is, some Tibetans say, "Because there is smoke in some places even for those with two branches," and "Sound is also made," etc., using the third case, and "Because there is smoke in some places," and "Sound is also made," etc., using the fifth case is unreasonable, because such incomplete statements will lead to the thesis, so it must be said "Because there is smoke, there is fire," and "Because it is made, it is impermanent," etc. If at that time it is not necessary to state the thesis, because it is understood through meaning, if it is thought that it is understood through meaning, then even if it is understood through meaning, the power of that word is not complete, so it must be asked again, "Because there is smoke, what? Because it is made, what is it?" If the opponent's statement is incomplete, then the opponent's statement intervenes, which is the speaker's fault, as stated in the "Rules of Debate." The second, the self-system is, the method of applying to a foolish debater, and the method of applying to a wise debater. The first is, for a foolish debater who remembers the pervasion on the example but cannot remember the universal pervasion, it is necessary to use a two-branched proof statement with few words and broad meaning, because it must generate the memory of all three modes. Therefore, the foolishness mentioned here refers to those who, although they have determined through the power of valid cognition that whatever is made on the pot is pervaded by impermanence, cannot remember that whatever is made is pervaded by impermanence, and does not refer to those who do not understand the pervasion relationship on the example, because if they do not understand the pervasion relationship on the example, then saying "like a pot" is unnecessary. If it is thought that even if the pervasion relationship on the example is understood, it is still stated, that is also not correct, because stating it cannot be an example, if there is no fault because of forgetting, then, precisely because of this, it is not an example, as it is said.