Tibetan
་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་གཙོ་བོས་བྱས་པ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། སྒྲ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་དང་། རྟག་པ་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བ་རྣམས་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་རྟགས་སྐྱོན་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཟུང་བྱ་དེ་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མ་ལས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་ན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན། སྔར་རྒོལ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན། སྔར་རྒོལ་གྱིས་བསྒྲུབ་འདོད་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན། ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་ལྔའོ། །དཔེ་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད། དཔེར་གཟུང་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་དཔེ་དེ་དཔེ་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མས་འགྲེ་ཞིང་། དབྱེ་ན་མཐུན་དཔེའི་སྐྱོན་དང་། མི་མཐུན་དཔེའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་རྟགས་དེ་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་། མཚན་གཞི་དང་དབྱེ་བ་ནི་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། སྒྲ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དང་། བྱས་པ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་གྲུབ་པ་དང་། སྒྲ་བྱས་པར་ངེས་པ་གཉིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་གྲུབ་པ་དང་། བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་། བྱས་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་རྣམས་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། བྱས་པ་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པར་ངེས་པ་དང་། རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྔ་མས་འགྲེ་ཞིང་། དབྱེ་ན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་མ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་སོགས་ལྔའོ། །དཔེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད། དཔེར་གཟུང་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་དཔེ་དེ་དཔེ་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བ། མིང་གི
Chinese
当陈述时，主要方面是在声音上不成立，与声音不是他体，以及不随顺常法，这些都像是关于它的理由的过失。如果详细区分，有多少似是而非的论证，就应该知道有多少理由的过失。宗过失的定义是，仅仅在立宗上具有的方面，就成了它自身所具有的宗的似是而非。名称的类别应该从前面推测得知。如果分类，有后立者已成立的宗过失，正在作为能立的宗过失，前立者先前未承诺作为所立的宗过失，前立者先前未开始建立的宗过失，以及已包含被量排除的宗过失，共有五种。譬喻过失的定义是，仅仅在作为譬喻上具有的方面，就成了它自身所具有的譬喻的似是而非。名称的类别与前面类似。如果分类，有同喻的过失和异喻的过失两种。理由功德的定义是，仅仅在作为理由上具有的方面，就成了它自身所具有的正确理由。名称的类别与前面相反。例如，以所作性作为理由来建立声音是无常的，声音是关于它的想要了解的法，以及所作性与在声音上陈述的方式相符而成立，以及声音被确定为所作性，这两者是关于它的周遍的功德。关于它的正确同喻成立，所作性与无常相关联，以及无常周遍于所作性，这些是关于它的随同的功德。所作性被确定为与常法相违背，以及如果是常法就周遍于非所作性，这是关于它的遣返的功德。简而言之，理由的功德确定为三种。宗的功德的定义是，仅仅在立宗上具有的方面，就成了它自身所具有的正确宗。名称的类别与前面类似。如果分类，有后立者尚未成立的功德等五种。譬喻功德的定义是，仅仅在作为譬喻上具有的方面，就成了它自身所具有的正确譬喻。名称的
English
When stated, the main aspect is that it is not established on sound, is not different from sound, and does not follow permanence; these are like faults of the reason concerning it. If divided in detail, one should know as many faults of the reason as there are fallacious arguments. The definition of a fault of the subject is that, from the aspect of merely possessing the proposition, that which is to be taken as the subject that it possesses becomes a pseudo-subject. The categories of names should be known by inferring from the previous one. If classified, there are five types of faults of the subject: the fault of the subject that has already been established by the opponent, the fault of the subject that is being stated as the proof, the fault of the subject that the former opponent did not previously accept as the object to be proven, the fault of the subject that the former opponent did not previously begin to establish, and the fault of the subject that includes what has been excluded by valid cognition. The definition of a fault of the example is that, from the aspect of merely being taken as an example, that example that it possesses becomes a pseudo-example. The categories of names are similar to the previous one. If classified, there are two types: the fault of the similar example and the fault of the dissimilar example. The definition of the qualities of the reason is that, from the aspect of merely being stated as the reason, that reason that it possesses becomes a correct reason. The categories of names are the opposite of the previous ones. For example, if one establishes that sound is impermanent by means of the reason of being produced, sound is the object of knowledge concerning it, and the fact that being produced is established in accordance with the way it is stated on sound, and that sound is determined to be produced, these two are the qualities of the property of the subject concerning it. The establishment of a correct similar example concerning it, the connection of being produced with impermanence, and the pervasion of impermanence by being produced, these are the qualities of the way of concomitance concerning it. The determination that being produced is the opposite of permanence, and that if it is permanent, it is pervaded by being unproduced, this is the quality of the way of exclusion concerning it. In short, the qualities of the reason are determined to be three. The definition of the qualities of the subject is that, from the aspect of merely possessing the proposition, that subject that it possesses becomes a correct subject. The categories of names are similar to the previous one. If classified, there are five types, such as the quality that has not yet been established by the opponent. The definition of the qualities of the example is that, from the aspect of merely being taken as an example, that example that it possesses becomes a correct example. The names of