Tibetan
ས། དང་པོ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན། ཆོས་གྲགས་ཀྱི་ངོར་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྒྲ་བྱས་པར་མ་གྲུབ་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་བྱས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ་སྒྲ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་སྒྲ་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་དང་། གྲངས་ཅན་པས། མིག་སོགས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་བྱེད་དེ་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་ཙམ་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་པ་ནི། སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་དང་། བུམ་པ་རྟག་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་སྤྱད་པ་ལས་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བ་དང་། རི་བོང་ཅན་ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟགས། ཕྱོགས། དཔེའི་སྐྱོན་གསུམ། དེ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྟེ་དྲུག་ལས། འདི་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། རྣམ་གཞག་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱར་གྱུར་པ་དེ་རྟགས་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེས་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་། དཔེ་སྐྱོན་ལ་ཡང་འགྲེའོ། །རྟགས་སྐྱོན་དང་། རྟགས་སྐྱོན་ཅན་གཉིས་ནི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་བསྒྲུབ་ལ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་བྱ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་དེ་ཉིད་སྒྲའི་སྟེང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་སེལ་བའི་ཆ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟགས་ཡང་དག་དང་། རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་ལྡོག་པ་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱའི་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་གཞི་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཁ་ཅིག རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་མི་མཐུན་དེ་རྟགས་སྐྱོན་གྱིས་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་དོན་དེ་མིན་པ་ལ་བྱེད་དམ། དེ་དང་དངོས་འགལ་ལ་བྱེད་དམ། དེའི་བསལ་བྱ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་གནོད་དོ། །ཁ་ཅིག རྟགས་སུ་བཟུང་བྱ་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པ་དེ་རྟགས་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་དེ་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་མཚན་ཉིད་མིན་པར་ཐལ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས། གཞན་ཡང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ངོར་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ངོར་བྱས་པ་བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ངོར་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱས་པ་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་ཡིན་པ་དེ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ལྐོག་གྱུར་དུ་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟགས་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་གང་ལ་ལྡན་པའི་རྟགས་དེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བ། དེ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན། རྟགས་ཀྱི་ཉེས་པ། རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན། རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཞེས་དང་། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་ཉེས་པ་ཡང་། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་སྐྱོན། །ཞེས་དང་། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ལ་ནི་རྟགས་སྐྱོན་གྱིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དཔེའི་སྐྱོན་ཡང་དེ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེ་ན་འགལ། མ་ངེས། མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་གསུམ་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱོན་ནི་བསྡུ་ན་རིགས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འགལ་བ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཙོ་བོས་བྱས་པ་རྟགས
Chinese
萨。首先，前四种情况依次是：在法称的观点中，如“声音是无常的”；在未能成立“声音是所作”的辩论者看来，当以“所作”作为理由来成立“声音是无常”时，如“声音是所作”；在成立“声音是无常”时，如“声音是常，如虚空的性质”；数论派说，如“眼等法，是为他所用”，当这样说时，如“眼等仅仅是为他所用”。第五种情况是：如“声音不是所听闻的”、“瓶子是常”、“布施等使用后不会产生快乐”、“有兔子的月亮无法用语言表达”等。第二部分包括：理由、宗、例子的三种过失，以及这三种的功德，共六个方面。对此，有对定义和分类的考察，以及对安立的考察两种。首先，分为遮破和安立两种。第一种是：有些人认为，成为真正理由的定义的遣除对象，就是理由过失的定义。这也适用于宗过失和例子过失。理由过失和具有理由过失仅仅是反体上的区分，但这两者在意义上并没有差别。例如，在成立“声音是无常”时，如果以“眼识所取”作为理由，那么“眼识所取”本身，就其在声音上未能成立的方面来说，就是具有未成立的理由过失；就其作为真正理由的定义的周遍法（ पक्षधर्म，pakṣadharma）的排除方面来说，就被安立为未成立的理由过失。同样，真正的理由和理由的功德也仅仅是反体上的区分，但在意义上没有差别，他们这样说。那么，“眼识所取”作为有法，以“眼识所取”的理由来成立“声音是无常”，这应成为真正理由的定义的遣除对象，因为它是关于那方面的理由过失。承认理由周遍。如果承认，那么那方面的理由基础应成为成立的。还有些人认为，真正理由的定义的异品就是理由过失的定义，那么，异品的意义是指不是那个吗？是指与那个直接相违吗？是指那个的遣除对象？如果按照第一种情况，那么“所作”作为有法，应成为成立“声音是无常”的所诠，因为那是那个的定义，因为它不是成立那个的真正理由的定义。如果按照第二种情况，那么不是真正理由的定义，作为有法，应
English
Sa. First, the first four are in order: In the view of Dharmakirti, such as "sound is impermanent"; in the view of the opponent who has not established "sound is produced," when "produced" is used as a reason to establish "sound is impermanent," such as "sound is produced"; when establishing "sound is impermanent," such as "sound is permanent, like the quality of space"; the Samkhya school says, such as "eye, etc., are the subject, they act for the sake of others," when it is stated like that, such as "eye, etc., merely act for the sake of others." The fifth is: such as "sound is not audible," "a pot is permanent," "happiness does not arise from giving, etc.," and "the moon with a rabbit cannot be expressed by words." The second part includes: the three faults of reason, subject, and example, and the three qualities of these three, totaling six aspects. Regarding this, there are two investigations: an investigation into the definition and classification, and an investigation into the establishment. First, there are two types: negation and affirmation. The first is: Some say that what becomes the object of elimination of the definition of a valid reason is the definition of a faulty reason. This also applies to the fault of the subject and the fault of the example. A faulty reason and having a faulty reason are merely distinctions in terms of opposites, but these two are not different in meaning. For example, when establishing "sound is impermanent," if "object of visual consciousness" is used as a reason, then "object of visual consciousness" itself, in terms of its non-establishment on sound, is the possessor of the fault of an unestablished reason; in terms of its elimination of the pervasion of the subject-property ( पक्षधर्म，pakṣadharma) of the definition of a valid reason, it is established as the fault of an unestablished reason. Similarly, a valid reason and the qualities of a reason are also merely distinctions in terms of opposites, but they are not different in meaning, they say. Then, "object of visual consciousness" as the subject, using the reason of "object of visual consciousness" to establish "sound is impermanent," this should become the object of elimination of the definition of a valid reason, because it is a faulty reason regarding that aspect. Acknowledge the pervasion of the reason. If acknowledged, then the basis of the reason in that aspect should become established. Others say that the dissimilar class of the definition of a valid reason is the definition of a faulty reason, then, does the meaning of dissimilar class refer to what is not that? Does it refer to what is directly contradictory to that? Does it refer to the object of elimination of that? If according to the first case, then "produced" as the subject, should become the signified of establishing "sound is impermanent," because that is the definition of that, because it is not the definition of a valid reason for establishing that. If according to the second case, then what is not the definition of a valid reason, as the subject, should
Chinese
承前，因为那个特征的缘故。如果按照第三种情况，则会被之前所说的理证所损害。有些人说，作为理由所要把握的，是成为似是而非的理由的三种方式，那是理由过失的特征。例如，为了证明声音是无常的，所提出的理由，以及用以证明声音是无常的宗法不成，就像眼识的所取境，成为证明声音是无常的似是而非的理由的三种方式一样。这样说与认为三种方式是正确理由的特征相违背。因为，那是法，它的特征不是那个。因为，作为理由所要把握的，是成为证明似是而非的理由的正确理由的特征的缘故。承认理由已排除。此外，在释迦牟尼面前，以所作作为理由来证明声音是无常的理由，以及以所作作为理由来证明声音是无常的宗法不成，那是法。在释迦牟尼面前，所作成为以所作作为理由来证明声音是无常的似是而非的理由的三种方式。因为，在释迦牟尼面前，以所作作为理由来证明声音是无常的理由过失的缘故。如果承认，那么，所作成为以所作作为理由来证明声音是无常的似是而非的理由，对于释迦牟尼来说，就成了隐蔽的了。第二，理由过失的特征。仅仅作为理由而具备的方面，从自身所具备的理由来说，那个理由就变成了似是而非的理由。那也就是能立的过失、理由的过患、理由的过失、依赖于后支的过失、仅仅作为理由而提出的过失等，都是名称的不同说法。如云：“能立过失是所有的。”以及“因等过患亦如是。”以及“依赖于后支的过失。”以及“因此与仅仅是那个相关联。”因为这样说的缘故。能立的过失和依赖于后支的过失，理由过失没有遍及，因为例子的过失也是那两种的缘故。如果分类，则有相违、不定、不成三种理由过失。如《释量论》中说：“所有因的过失，如果归纳起来，不会超过三种，即相违、不定和不成。”因为这样说的缘故。例如，为了证明声音是常，以自在天所作作为理由。
English
It follows from that characteristic. Because of that characteristic. If it is according to the third case, then it will be harmed by the reasoning stated earlier. Some say that what is to be grasped as a reason is the three ways of proving something as a pseudo-reason, which is the characteristic of a fault in reasoning. For example, in order to prove that sound is impermanent, the reason that is put forward, and the fact that the property of the subject is not established in proving that sound is impermanent, is like the object of apprehension of eye consciousness, which is the three ways of proving something as a pseudo-reason for proving that sound is impermanent. Saying this contradicts the idea that the three ways are the characteristic of a correct reason. Because, that is the dharma, its characteristic is not that. Because, what is to be grasped as a reason is the characteristic of a correct reason that proves something as a pseudo-reason. The reason is admitted to be excluded. Furthermore, in the presence of Shakyamuni, the reason of being made is used as a reason to prove that sound is impermanent, and the fact that the property of the subject is not established in proving that sound is impermanent with the reason of being made, that is the dharma. In the presence of Shakyamuni, being made becomes the three ways of proving something as a pseudo-reason for proving that sound is impermanent with the reason of being made. Because, in the presence of Shakyamuni, the reason of being made is a fault in the reason for proving that sound is impermanent. If it is admitted, then the fact that being made is a pseudo-reason for proving that sound is impermanent with the reason of being made becomes obscure to Shakyamuni. Second, the characteristic of a fault in reasoning. The aspect of merely being a reason, from the point of view of the reason that one possesses, that reason becomes a pseudo-reason. That is, the fault of the proof, the defect of the reason, the fault of the reason, the fault of depending on the later limb, and the fault of being related to merely being put forward as a reason are all different names. As it is said, "The fault of the proof is of all." And, "The defects of the reason, etc., are also like that." And, "The fault of depending on the later limb." And, "Therefore, it is related to just that." Because it is said like that. The fault of the proof and the fault of depending on the later limb are not pervaded by the fault of the reason, because the fault of the example is also those two. If classified, there are three faults of reason: contradictory, uncertain, and unestablished. As it is said in the Pramāṇavārttika, "All the faults of the reason, if summarized, do not exceed three types: contradictory, uncertain, and unestablished." Because it is said like that. For example, in order to prove that sound is permanent, the reason is that it is made by Ishvara.