Tibetan
ལོ། །རྒྱན་མཛད་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བཞེད་ལ། ལྷས་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་ཚུལ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་གཞན་རྣམས་མཚོན་ནས་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ལས། གཞུང་གི་དོན་ལ་ཕྱི་མ་ཞུགས་ཏེ། མདོར། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་རིམ་བཞིན་བསྟན་ནས། དང་པོ་ངོས་འཛིན་པ་ལ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ལས། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཚིགས་བཅད་སྦྱར་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནོད་ཡུལ་གྱི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག་དང་། དེ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་དམ་བཅའ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པས། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་འདུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་རྫས་ནི་ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞི། ནམ་མཁའ། ཕྱོགས། དུས། བདག ཡིད་དེ་དགུའོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་ལྔ་དང་། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་རྣམས་ནི་རྟག་པའི་རྫས་དང་། རྡུལ་ཕྲན་གཉིས་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་ཕན་ཆད་ནི་མི་རྟག་པའི་རྫས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་རྫས་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། རྐང་མིག་གི་མདོ་ལས། གཟུགས་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་དང་། གྲངས་དང་། ཚད་དང་། སོ་སོ་བ་དང་། ལྡན་པ་དང་། རྣམ་དབྱེ་དང་། གཞན་དང་། གཞན་མིན་པ་དང་། བློ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། འབད་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། ཀཱ་མ་ལ་ཤཱི་ལས། དང་གི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ལྕི་བ་ཉིད་དང་། སྣུམ་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་པ་དང་། ཆོས་དང་། ཆོས་མིན་པ་དང་། སྒྲ་རྣམས་སོ་ཞེས་དང་། སྐབས་འགར་དྲོ་བ་དང་གཤེར་བ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པས། དེ་ལྟར་ན་ཉེར་ལྔའོ། །ལས་ནི་རྐང་མིག་གི་མདོ་ལས། བརྐྱང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་། འཇོག་པ་དང་། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ལས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྤྱི་ནི་བསལ་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་ཐ་དད་པ་ཞིག་སྟེ། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་
Chinese
认为庄严者实际指出了对有法差别的妨害方式，从而暗示了其他。而天神则认为实际指出了对法差别的妨害方式，从而象征性地指出了其他。就论典的意义而言，后者更贴切。总之，依次指出了法的差别、有法的差别以及有法自身的体性认知方式。因为在最初认知时，不会执取低劣的差别，所以这样说。论典中说：“有法法的差别和”，这是为了便于组合偈颂。第三部分分为两点：一是确认应破斥的相似宗派主张，二是阐述破斥它的理证。第一部分分为两点：一是胜论派的宗义陈述，二是成立该宗义的主张。第一点是，胜论派认为，如“实体与 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德） कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音，karma，业） सामान्य（梵文天城体，sāmānya，梵文罗马拟音，sāmānya，总） विशेष（梵文天城体，viśeṣa，梵文罗马拟音，viśeṣa，别） समवाय（梵文天城体，samavāya，梵文罗马拟音，samavāya，和合） 种类六”所说，一切所知都包含在六种意义的范畴内。其中，实体是作为 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德）等其他意义的基础，即四大、虚空、方位、时间、我和意，共九种。其中，虚空等后五者以及四大各自的 परमाणु（梵文天城体，paramāṇu，梵文罗马拟音，paramāṇu，极微）都是常有的实体，而两个 परमाणु（梵文天城体，paramāṇu，梵文罗马拟音，paramāṇu，极微）结合的最初支分等则是无常的实体。 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德）是依赖于实体等其他意义的，如《足目经》所说：“色、香、味、触以及数、量、个别、连结、变异、异、非异、智、乐、苦、欲、憎、勤奋是 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德）”。寂护论师说：“用‘等’字概括的还有重性、滑性、有为法、法、非法和声”，有时也说暖性和湿性是 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德），这样算来共有二十五种。 कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音，karma，业）如《足目经》所说：“伸展、收缩、举起、放下、行走是 कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音，karma，业）”。总，是对于被遮遣的事物，产生一个语词和一个概念的原因，是一种与被遮遣的事物不同的实体，如存在性等大总和牛性等小总。
English
It is believed that the one who adorns directly points out the way to harm the particular of the subject, thereby implying the others. Lha, on the other hand, believes that directly pointing out the way to harm the particular of the dharma implies the others. Regarding the meaning of the treatise, the latter is more appropriate. In short, the distinctions of dharma, the distinctions of the subject, and the ways of recognizing the nature of the subject itself are sequentially pointed out. It is said that the reason for not grasping the inferior distinctions when initially recognizing is because of this. In the treatise, it says, "The subject, the distinctions of dharma, and," which is done for the sake of easily composing verses. The third part has two points: first, identifying the seemingly valid assertions that are the object of refutation; and second, explaining the reasoning that refutes them. The first part has two points: first, the presentation of the tenets of the Vaiśeṣika school; and second, the assertion that establishes those tenets. The first point is that the Vaiśeṣikas believe that, as it says, "Substance and गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guna, quality） कर्म（Sanskrit Devanagari, karma, Sanskrit Romanization, karma, action） सामान्य（Sanskrit Devanagari, sāmānya, Sanskrit Romanization, sāmānya, generality） विशेष（Sanskrit Devanagari, viśeṣa, Sanskrit Romanization, viśeṣa, particularity） समवाय（Sanskrit Devanagari, samavāya, Sanskrit Romanization, samavāya, inherence） six kinds," all knowable things are contained within the six categories of meaning. Among these, substance is what serves as the basis for गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guna, quality） and other meanings, namely the four elements, space, direction, time, self, and mind, totaling nine. Among these, the latter five, such as space, and the individual परमाणु（Sanskrit Devanagari, paramāṇu, Sanskrit Romanization, paramāṇu, atom） of the four elements are permanent substances, while the first aggregates with parts, such as the initial combination of two परमाणु（Sanskrit Devanagari, paramāṇu, Sanskrit Romanization, paramāṇu, atom）, are impermanent substances. गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guna, quality） is what depends on substance and other meanings, as stated in the Foot-Eye Sutra: "Form, smell, taste, touch, as well as number, measure, individuality, conjunction, disjunction, other, non-other, intelligence, pleasure, suffering, desire, hatred, and effort are गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guna, quality）." Kamalaśīla says, "What is included by the word 'etc.' are heaviness, smoothness, conditioned phenomena, dharma, non-dharma, and sound," and sometimes warmth and moisture are also said to be गुण（Sanskrit Devanagari, guṇa, Sanskrit Romanization, guna, quality）, so there are twenty-five in total. कर्म（Sanskrit Devanagari, karma, Sanskrit Romanization, karma, action） is, as stated in the Foot-Eye Sutra, "Stretching, contracting, lifting, placing, and moving are कर्म（Sanskrit Devanagari, karma, Sanskrit Romanization, karma, action）." Generality is what causes a single word and concept to arise for the excluded things, a substance different from the excluded things, such as the great generality of existence itself and the small generality of cow-ness itself.