Tibetan
ང་གི་བསམ་པ་དཔོག་པ་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རང་ཚིག་རྣམ་དག་དེ་རང་ངོར་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད། གཞན་ངོར་རང་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཚིག་གཉིས་ཀ་རྒོལ་བ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས་གནས་སུ་མཚུངས་པར་གོ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་དོན་དེ་ལ་ཚད་མར་ཁས་མི་ལེན་ན་རང་ཚིག་རྣམ་དག་སྨྲ་བ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དང་བསྟན་བཅོས་དེ་ལུང་ཚད་མར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེར་གྲགས་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་པ་གཉིས་པོ་དེ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སེལ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞིར་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེལ་བྱེད་ལ་མངོན་གྱུར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེལ་བ་དང་། ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེལ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ། གཉིས་པ་ལ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་དཔག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་། ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་ལ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་དང་། གཉིས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་དང་རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་བསལ་བ་ལ་གྲགས་པའི་བསལ་བ། གཉིས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་བསལ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བསལ་བ་བཞི་པོ་དེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དང་། གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཐ་དད་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མིན་ཏེ། སེལ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ་སོ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁས་བླངས་རང་གི་ཚིག་སོགས་ཀྱིས། །ཞེས་ཚད་མ་བཞི་ཆར་གྱིས་གནོད་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་སྐབས་འདིར་ཞེ་འདོད་སོ་སོར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་པས་ཚད་མ་བཞི་ཆར་གྱིས་གནོད་ཡུལ་གཅིག་ལ་གནོད་པ་མི་སྲིད་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཞེ་འདོད་གཅིག་ཉིད་ལ་དམ་བཅའ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དམ་བཅས་པས་ཚད་མ་བཞི་ཆར་གྱིས་གནོད་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ལ་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། མདོར། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་བརྟེན་ལའོ། །ཞེས་བསལ་བ་བཞིར་བཤད་པ་ལས། འདིར་གྲགས་ཡིད་ཀྱི་བསལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས་མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་རྒྱས་པར་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། འདིར་གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་དང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཚུལ་ནི་རང་དོན་དང་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བཤད་པ་ནི། མདོར། དོན་དང་མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །མདོར། སྐབས་འདིར་བསལ་བ་བཞི་ཆར་གསུངས་པ་ནི་བསལ་བའི་དབྱེ་བ་དང་མཚན་གཞི་ཙམ་ངོས་འཛིན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལེའུ་གོང་མ་གཉིས་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །མདོར། མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་དང་པོར་གསུངས་ཀྱང་འདིར་གྲགས་ཡིད་ཀྱི་བསལ་བའི་འོག་ཏུ་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལེའུར་བཤད་ཟིན་ཅིང་རྩ་བར་ཡང་དོན་དང་འགྲེལ་པར་མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས་ཅུང་ཟད་བཤད་དུ་ཡོད་པ་ནི་གྲགས་ཡིད་ཀྱི་གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞུང་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་སོ་སོའི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་དམ་བཅའི་དོན་བཤད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པ་སོགས་ཀྱི་དམ་བཅའི་དོན་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག ཡིད་ཆེས་གྲགས་པའི་བསལ་བ། རང་རྟེན་སྨོས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག མངོན་སུམ་གྱིས་བཀག་པ་དང་། མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་འགལ་ཟླ་དངོས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྔར་གྱི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །རང་ལུགས་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། བསལ་བྱ། བསལ་གཞི། སེལ་བྱེད། སེལ་ཚུལ། དོན་དང་མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་སྒྲའི་སྟེང་དུ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཉན་བྱ་མིན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་དེ་སེལ་བྱེད་མཚ
Chinese
说“因为与推测我的想法是正确的结果标志相同”是不合理的。因为清净的自语不可能在自己方面变成推测动机想法的正确理由。因为在他人方面不可能变成自语。自己的宗义是：在《总集》中将这两者合为一体是有理由的，因为两个词都是为了让同一个论敌以同样的信念理解其处所。这样教导是有必要的，因为如果论敌自己不承认那个事物为量，就不会开始说清净的自语，这与如果不承认那部论典为圣教量，就不会在那部论典中出名的意义上进行研究这两者是相同的。第三，是从遣除的角度分为四种，即从现量证悟的角度遣除和从隐蔽量证悟的角度遣除两种。从第一种情况来说，是现量的遣除。第二种情况，隐蔽量证悟就是比量，它也从确定法和周遍产生，其中周遍有自力成立和承许成立两种。从第一种标志所依赖的比量遣除来说，有自力比量的遣除。从第二种来说，周遍有所有行人都承许的和论敌自己承许的两种。从第一种标志所依赖的比量遣除来说，有名声的遣除。从第二种标志所依赖的比量遣除来说，安立为信赖的遣除。第四，这四种遣除不是本体相同而反体不同，也不是遮遣相同而所遮不同，也不是名称不同，因为只是从遣除的角度各自不同的缘故。如果这样，那么“以承许自己的词等”等，与四种量都损害同一个所害处相违背。没有过失，因为在遮遣法之本体的场合，是各自承诺意乐，所以四种量不可能损害同一个所害处。在遮遣法之差别等的场合，是对同一个意乐承诺不同的承诺方式，所以四种量会损害同一个所害处。
English
It is unreasonable to say "because it is the same as inferring that my thought is a correct result sign." Because a pure self-utterance cannot become a correct reason for inferring the thought of motivation on its own part. Because it is impossible to become a self-utterance on the part of others. Our own tenet is: There is a reason to combine these two into one in the Compendium, because both words are for the sake of the same opponent understanding their place with the same belief. It is necessary to teach in this way, because if the opponent himself does not accept that thing as valid, he will not begin to speak pure self-utterance, which is the same as not engaging in research on the meaning that is famous in that treatise if he does not accept that treatise as scriptural authority. Third, it is divided into four from the perspective of elimination, namely, elimination from the perspective of manifest realization and elimination from the perspective of hidden realization. From the first case, it is the elimination of direct perception. In the second case, hidden realization is inference, which also arises from the certainty of the property of the subject and pervasion, and among them, pervasion has two types: established by its own power and established by acceptance. From the elimination of inference that relies on the first sign, there is the elimination of inference by its own power. From the second, pervasion has two types: accepted by all travelers and accepted by the opponent himself. From the elimination of inference that relies on the first sign, there is the elimination of fame. From the elimination of inference that relies on the second sign, it is established as the elimination of trust. Fourth, these four eliminations are not the same entity but different negations, nor are they the same negation but different objects of negation, nor are they different names, because they are only different from the perspective of elimination. If so, then "by accepting one's own words, etc.," contradicts the statement that all four valid cognitions harm the same object of harm. There is no fault, because in the case of negating the entity of a dharma, it is a separate commitment of intention, so it is impossible for the four valid cognitions to harm the same object of harm. In the case of negating the difference of a dharma, etc., it is committing to different ways of committing to the same intention, so the four valid cognitions will harm the same object of harm.
Chinese
为了引导。第五，总的来说，《现量、义和比量，信解名声和自立》中说了四种遮遣。这里详细阐述了名声和信解的遮遣，而不详细阐述现量和实事比量的遮遣的原因是什么呢？这是因为这里是详细阐述损害方式的时候，而实事比量和现量损害的方式已经在自义和现量品中阐述过了。然而，稍微阐述现量损害的方式是为了总的来说，为了详细说明义和所闻的必要性。总的来说，这里所说的四种遮遣，只是在认识遮遣的分类和定义时才说的，所以没有和前面两品重复的过失。总的来说，虽然现量的遮遣首先被说了，但这里在名声和信解的遮遣之后阐述现量的遮遣的原因是，现量损害的方式已经在现量品中详细阐述过了，而且在根本中也通过义，在解释中也通过所闻的方式稍微可以阐述，这是因为必须从详细阐述名声和信解的损害方式中引申出来，这会在论义的时候出现。第三，各自的意义分为两种：阐述遮遣法之自性的宗义，阐述遮遣法之差别等的宗义。第一种分为五种：现量，实事比量，信解名声的遮遣，说自立的必要性。第一种分为：定义，例子，确定自性三种。第一种中，有些人说：“现量所遮遣的和现量量所成立的意义的直接相违”，这种说法已经被之前的理路驳斥了。自己的观点是：仅仅是立宗的时候，就能直接遣除它的相违，是能被现见所成立的。第二，比如声音不是所闻。第三，分为：所遮，遮基，能遮，遮遣方式，说义和所闻的必要性五种。第一是：不是所闻。第二是：那也是在声音上，但在其他法上则不是，因为色等不是所闻已经被量成立了。第三是：有些人说，声音是所闻，那是能遮
English
In order to guide. Fifth, in general, the four refutations are explained in "Direct perception, object, and inference, belief, fame, and self-reliance." Here, what is the reason for explaining the refutation of fame and belief in detail, but not explaining the refutation of direct perception and factual inference in detail? This is because this is the time to explain the methods of harm in detail, and the methods of harm by factual inference and direct perception have already been explained in the chapters on self-interest and direct perception. However, the reason for explaining the method of harm by direct perception slightly is, in general, to explain the necessity of object and what is heard in detail. In general, the reason for saying all four refutations here is that it is only said when recognizing the classification and definition of refutations, so there is no fault of repeating the previous two chapters. In general, although the refutation of direct perception is said first, the reason for explaining the refutation of direct perception after the refutation of fame and belief here is that the method of harm by direct perception has already been explained in detail in the chapter on direct perception, and in the root, it can also be explained slightly through object, and in the explanation, it can also be explained through what is heard. This is because it must be derived from the detailed explanation of the method of harm by fame and belief, which will appear in the context of the argument. Third, the respective meanings are divided into two: explaining the meaning of the proposition that refutes the nature of the dharma, and explaining the meaning of the proposition that refutes the difference of the dharma, etc. The first is divided into five: direct perception, factual inference, refutation of belief and fame, and the necessity of saying self-reliance. The first is divided into: definition, example, and determining the nature. In the first, some say, "What is refuted by direct perception and the direct contradiction of the meaning established by direct perception," this statement has been refuted by the previous reasoning. One's own view is: only when the proposition is made, the contradiction that can directly eliminate it is established by visible direct perception. Second, for example, sound is not audible. Third, it is divided into: what is refuted, the basis of refutation, the refuter, the method of refutation, and the necessity of saying object and what is heard. The first is: not audible. The second is: that is also on sound, but not on other dharmas, because it has been established by valid cognition that form, etc., are not audible. The third is: some say that sound is audible, that is the refuter.