Tibetan
་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་རུང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། ཡོད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། རི་སུལ་གསུམ་གྱི་དབུས་མ་ན་ཆོས་ཅན། རྨ་བྱ་ཡོད་དེ། རྨ་བྱའི་སྒྲ་གྲག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་རྒོལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་གྲུབ་པ་ལ། སྔར་རྒོལ་ལ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པས་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཡང་གྲངས་ཅན་ལ་གྲགས་པའི་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས། བློ་བདེ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་ན་སྔར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲངས་ཅན་པས་སྔར་ཡོད་གསལ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། སྔར་ཡོད་མི་གསལ་བ་ལ་འཇིག་པའི་དོན་དུ་འདོད་ཀྱི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་འཇིག་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཅེར་བུ་པས། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་འཆི་བའི་དོན་ཚེ་དང་སྲོག་འདོར་བ་ལ་བྱེད་ན་རྟགས་ཀྱང་ངོ་བོ་མ་གྲུབ། གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའོ། །མདོར་ན་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དོན་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ན་སྒྲ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་པས་བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ལུས་ཅན་གྱི་དོན་རེག་བྱ་ཅན་གྲུབ་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་པས་རྫས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་དང་། དུས་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དང་། བདག་དང་། ཡིད་དང་། ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་རྫས་ཡིན་ལ། ས་སོགས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་ལེན་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་མིང་ཁས་མི་ལེན་པས། མིང་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་དོན་རེག་བྱ་ཅན་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཁས་ལེན་པས་དོན་གྲུབ་པའོ
Chinese
法，有火，因为有烟，就像这样。第三种分为两种，从不确定而产生怀疑是：先前的善业法，存在，因为是现在安乐之因。虽然有确定的可能，但仍产生怀疑是：三山之间的山谷中，法，有孔雀，因为听到孔雀的叫声，就像这样。第三种，对于立论者而言的不成立分为，先前对立论者不成立和之后对立论者不成立两种。第一种是，数论派认为，乐智法，无心，因为是生灭之法，就像这样陈述。对此，如果将数论派所承认的乐智作为法，则归属于法之自性不成立的范畴。如果仅将乐智作为法，则先前对立论者不成立，因为数论派认为先前已存在的显现为生，先前已存在的不显现为灭，而不是认为先前没有的全新产生为生，也不是认为自身成立之时第二刹那不住留为灭。第二种是裸体派对佛教徒说，树法，有心，因为剥皮会死，就像这样。对此，如果将死的意义理解为舍弃寿命和生命，则作为理由的自性也不成立。就宗派而言，对之后的立论者佛教徒来说是不成立的。总之，如果作为理由所要成立的意义，在辩论的对境上，在立论者和对立论者双方的共同认知中成立，即使词语在共同认知中不成立，也能成立周遍。例如，佛教徒对胜论派说，四大极微法，无常，因为是有身，当这样陈述时，虽然有身这个词对胜论派来说不成立，但有身的意义，即可触知，是成立的，因此理由成为正确的。此外，胜论派认为，实体有两种，即方向、时间和极微、我和意、虚空是周遍一切的实体，而地等不是周遍一切的实体。对于不是周遍一切的实体的特征，他们承认有身这个名称，但不承认极微有有身这个名称。因此，虽然名称不成立，但作为理由的意义，即可触知，在四大极微上是承认的，因此意义是成立的。
English
The subject, there is fire, because there is smoke, like that. The third is divided into two, from uncertainty arises doubt: previous virtuous deeds, the subject, exist, because they are the cause of present happiness. Although there is a possibility of certainty, doubt still arises: in the middle of the three valleys, the subject, there are peacocks, because the sound of peacocks is heard, like that. The third, the unestablished with respect to the proponent, is divided into two: unestablished for the former proponent and unestablished for the latter proponent. The first is, the Samkhya school asserts, the clear intellect, the subject, is without mind, because it is subject to arising and ceasing, like that. Regarding this, if the clear intellect, which is known to the Samkhya, is taken as the subject, then it falls into the category of the nature of the subject being unestablished. If only the clear intellect is taken as the subject, then it is unestablished for the former proponent, because the Samkhya school considers the manifestation of what was previously existent as arising, and the non-manifestation of what was previously existent as ceasing, and does not consider the new arising of what was previously non-existent as arising, nor does it consider not staying for the second moment of its own establishment as ceasing. The second is the naked ascetics say to the Buddhists, the tree, the subject, has mind, because it dies when the bark is peeled, like that. Regarding this, if the meaning of death is understood as abandoning life and breath, then the nature of the reason is also unestablished. In terms of tenets, it is unestablished for the latter proponent, the Buddhist. In short, if the meaning to be established as the reason is established in the common perception of both the proponent and the opponent on the object of debate, then even if the word is not established in the common perception, the pervasion is established. For example, when the Buddhist says to the Vaisheshika, the atoms of the four elements, the subject, are impermanent, because they have a body, when this is stated, although the word 'having a body' is not established for the Vaisheshika with respect to the atoms of the four elements, the meaning of 'having a body', which is 'tangible', is established, therefore the reason becomes correct. Furthermore, the Vaisheshika school considers that there are two kinds of substances: direction, time, atoms, self, mind, and space are substances that pervade all, while earth and so on are substances that do not pervade all. For the characteristic of substances that do not pervade all, they acknowledge the name 'having a body', but they do not acknowledge the name 'having a body' for atoms. Therefore, although the name is not established, the meaning of the reason, which is 'tangible', is acknowledged for the atoms of the four elements, therefore the meaning is established.
Tibetan
། །རྟགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་ན། སྒྲ་གྲུབ་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་གྲངས་ཅན་པ་དང་། གཅེར་བུ་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་འགོད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག་སྟེ། བཅུ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་རེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆ་རྣམས་ནི་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ལ་འདུས། གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་ན་མ་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག རང་འབྲས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེ་ན་མི་འཐད་དེ། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན། རང་འབྲས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། རྣལ་མ་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པ་ཟེར་ན། མཉན་བྱ་སྒྲ་རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་གང་རུང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་རྣལ་མ་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པ་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་ངེས་པ་རྟགས་མ་གྲུབ་ན། བྱས་པ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་ངེས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་རྣལ་མར་མ་ངེས་ཅིང་། བྱས་པ་སྒྲ་རྟག་པར་
Chinese
如果因相不存在，即使声音成立，也不会成为正确的理由，就像先前所说的数论派和裸体派在佛教徒面前提出的两个理由一样。如果要概括所有不成立的理由，从意义上来说，不成立的理由可以分为二类，共六种；从认知上来说，不成立的理由可以分为三类，共六种，总共十二种。对于法和有法各自方面的不成立而成为过失的部分，都归属于因的自性不成立。对于取决于宗派而成为过失的部分，都归属于有法中非因的自性不成立。第二，关于不定因。分为：定义、分类、各自例子的意义这三部分。首先是定义：有些人说，凡是属于有法之方的理由，是产生自果怀疑的；有些人说，凡是属于有法之方的理由，是对该方面的所立产生怀疑的，这不合理，因为如果是不定因，则不一定产生自果怀疑。有些人说，凡是属于该方面的有法之方的理由，是对该方面的周遍颠倒和真实不定，那么，所听闻的声音是常法和无常法中的任何一种所立的不定因，就不成立了。有些人说，凡是属于该方面的有法之方的理由，是属于该方面的有法之方的辩论者对该方面的周遍颠倒和真实不定，那么，成为以所作性为有法，成立声音是常法的不定因，因为是那个定义。如果对颠倒不定因不成立，那么，成为以所作性为有法，成立声音是常法的有法之方的辩论者为有法，以所作性的因成立声音是无常法的周遍真实成立，因为是不成立的缘故。如果承认，那么，该有法，你成立声音是无常法的三相成立，因为你对该方面的有法之方成立，对该方面的周遍真实成立的缘故。如果承认，那么，该有法，如果你是，成立声音是无常法的周遍真实成立所周遍，因为是承认的缘故。如果承认，声音成立无常法的周遍真实不成立，并且所作性声音成立常法
English
If the reason of the sign is not established, even if the sound is established, it will not become a correct reason, just like the two reasons presented by the Samkhya and the Naked Ascetics in front of the Buddhists as previously stated. If all unestablished reasons are to be summarized, in terms of meaning, unestablished reasons can be divided into two categories, totaling six types; in terms of cognition, unestablished reasons can be divided into three categories, totaling six types, making a total of twelve types. The parts that become faults due to the non-establishment of each aspect of the subject and the predicate are all attributed to the non-establishment of the nature of the reason. The parts that become faults depending on the philosophical system are all attributed to the non-establishment of the nature of the non-reason in the subject. Second, regarding the uncertain reason. It is divided into three parts: definition, classification, and the meaning of each example. First is the definition: Some say that any reason belonging to the side of the subject is the cause of generating self-doubt; some say that any reason belonging to the side of the subject is the cause of generating doubt about the established object of that aspect, which is unreasonable, because if it is an uncertain reason, it is not necessarily the cause of generating self-doubt. Some say that any reason belonging to the side of the subject of that aspect is uncertain about the perverted and the real pervasion of that aspect, then the uncertain reason of establishing the heard sound as either permanent or impermanent is not established. Some say that any reason belonging to the side of the subject of that aspect is the debater of the side of the subject of that aspect who is uncertain about the perverted and the real pervasion of that aspect, then it becomes an uncertain reason for establishing sound as permanent with the made nature as the subject, because it is that definition. If the uncertain reason for the perverted is not established, then the debater of the side of the subject who establishes sound as permanent with the made nature as the subject is the subject, and the pervasion of establishing sound as impermanent with the reason of made nature is truly established, because it is the reason for non-establishment. If you admit, then that subject, you establish the three aspects of sound as impermanent, because you establish the side of the subject of that aspect, and the real pervasion of that aspect is established. If you admit, then that subject, if you are, the establishment of the real pervasion of establishing sound as impermanent is pervaded, because it is admitted. If you admit, the real pervasion of establishing sound as impermanent is not established, and the made nature establishes sound as permanent.