Tibetan
མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ། ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཆ་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་རིམ་བཞིན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་སྟེ། རེག་བྱ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་དོན་ཡང་། བྱེ་བྲག་པས་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་དང་རེག་བྱ་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་མཐོང་། གཅིག་ཤོས་ལ་མ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན་ཡང་དག་ལྷག་ལྡན་དང་། འགལ་བ་ལྷག་ལྡན་གྱི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ལྷག་ལྡན་གྱི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་མ་ངེས་པའོ། །དབྱེ་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མེད་ཀྱང་མི་འགལ་བ། འགལ་ཡང་མ་ངེས་པ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན། ངག་སྨྲའི་སྐྱེས་བུ་ཕ་རོལ་པོ་ཆོས་ཅན། ཀུན་མཁྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་འདི་ཆོས་ཅན། སྔོ་སངས་ཡིན་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱས་པ་དང་རྟག་པ་འགལ་བར་མ་ངེས་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཡང་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་མ་ངེས་པའོ། །དབྱེ་ན། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མེད་ཀྱང་མི་འགལ་བ། འགལ་ཡང་མ་ངེས་པ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན། སྔར་གྱི་གསུམ་པོ་དེའི་སྒྲུབ་ཆོས་བཟློག་པའོ། །ཡང་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་སྤྱི་ལ་ལྷག་ལྡན་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པས་ལྷག་ལྡན་དུ་འཇོག་ལ། སྐབས་འདིའི་ལྷག་ལྡན་ནི་ཡང་དག་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པས་ན་ལྷག་ལྡན་དུ་འཇོག་གོ །གསུམ་པ་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མཉན་བྱ
Chinese
顺品方面见到二分，异品方面周遍，顺品方面见到二分，两个品都见到二分，这些依次是：声，有法，是无常，因为是所量；以及，从功用生，因为是无常；以及，不是从功用生，因为是无常；以及，是常，因为不是所触。像这些一样。这顺品方面安立二分的意思也是，是分别部承许四大种的极微是常法和所触的共同基础的缘故。第二，定义是：凡是，作为某事之因的立宗者，在顺品异品任何一方见到，另一方没有见到。分类是：有真实余增和，相违余增的不决定因两种。第一的定义：余增的不决定因，凡是，作为某事之因的立宗者，在顺品见到，异品没有见到，但在异品方面不决定没有。分类是：异品方面有但没有见到，没有但不相违，相违但不决定，这三种依次是：说话的人，对方，有法，不是遍知，因为是说话；面向外的人，此人，有法，是青莲色，因为是天授之子。对于作者和常法不相违的立宗者来说，声，有法，是无常，因为是所作。像这些一样。第二的定义：凡是，作为某事之因的立宗者，在异品见到，顺品没有见到，但在顺品方面不决定没有。分类是：顺品方面有但没有见到，没有但不相违，相违但不决定，这三种依次是：是之前那三个的反驳法。还有，不决定因总的安立为余增的理由是：因为具有对所立的怀疑的余增，所以安立为余增。这里的情况是，余增是因为具有对真实和相违的改变的余增，所以安立为余增。第三，相违因有定义和，分类两种。第一，有些人说：那周遍的，凡是，那周遍的周遍颠倒决定，这不合理，因为听
English
Seeing two aspects in the concordant side, pervading the discordant side, seeing two aspects in the concordant side, seeing two aspects in both sides, these are in order: sound, the subject, is impermanent, because it is measurable; and, arising from effort, because it is impermanent; and, not arising from effort, because it is impermanent; and, is permanent, because it is not tangible. Like these. The meaning of establishing two aspects in the concordant side is also because the Vaibhashikas acknowledge the atoms of the four great elements as the common basis of permanence and tangibility. Second, the definition is: Whatever, the proponent who has gone as a sign for something, sees in either the concordant or discordant side, and does not see in the other. The divisions are: two reasons of uncertain reasons, namely, the correct remainder and the contradictory remainder. The definition of the first: The uncertain reason of the remainder, whatever, the proponent who has gone as a sign for something, sees in the concordant side and does not see in the discordant side, but it is not certain that it does not exist in the discordant side. The divisions are: existing in the discordant side but not seen, not existing but not contradictory, contradictory but not uncertain, these three are in order: the speaker, the other person, the subject, is not omniscient, because he is speaking; the person looking outward, this person, the subject, is blue lotus color, because he is the son of Devadatta. For the proponent who is not uncertain about the contradiction between the made and the permanent, sound, the subject, is impermanent, because it is made. Like these. The definition of the second: Whatever, the proponent who has gone as a sign for something, sees in the discordant side and does not see in the concordant side, but it is not certain that it does not exist in the concordant side. The divisions are: existing in the concordant side but not seen, not existing but not contradictory, contradictory but not uncertain, these three are in order: the refutation of the previous three. Furthermore, the reason for establishing the uncertain reason in general as the remainder is: because it possesses the remainder of doubt about what is to be established, it is established as the remainder. The situation here is that the remainder is established as the remainder because it possesses the remainder of the change to the true and contradictory. Third, the contradictory reason has two aspects: definition and division. First, some say: That pervasive, whatever, that pervasive pervasiveness is definitely reversed, this is unreasonable, because listening