Tibetan
སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་རྣལ་མ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་རུང་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས། གཉིས་པ་ལ། གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཚེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས། གཞན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཐུན་མོང་བའི་གཏན་ཚིགས། གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་པའི་དོན་གང་ལ་བྱེད། ལྡོག་པ་གཞན་ལ་བྱེད་དམ། རྫས་གཞན་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། གཉན་བྱ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་ཐལ། མཉན་བྱ་སྒྲ་ལས་ལྡོག་པ་གཞན་རྔ་སྒྲ་སོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། བྱས་སྟོང་དེ། སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ལས་རྫས་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་དེའི་དོན་མིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་དེ་ཤེས་འདོད་ལས་གཞན་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་ངེས་པ་ནུས་པ་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང་། མི་ནུས་པ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་ལའང་གཞན་སེམས་གྱི་འཇུག་ཚུལ་གྱིས་དཔེ་དང་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མེ་དང་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་ན་ལ་དང་སྒྲ་རྩོད་གཞི་དང་། ཚང་མང་དང་བུམ་པ་དཔེར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐ་སྙད་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གིས་འགྱུར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་ལྡོག་ཆོས་ཅན། གཞན་སེལ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པའི་ལྡོག་པ་བཞིན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་ནི། ཤེས་བྱ་ཙམ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་རྩོད་གཞི་དང་དཔེར་རུང་ན། མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན། སྒྲ་ཙམ་རྩོད་གཞི་དང་། རྔ་སྒྲ་དཔེར་རུང་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། དངོས་མེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་སྟེང་དུ་སྔར་གྱི་ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་ནས་ཤེས་བྱ་ཙམ་གྱི་
Chinese
作为立宗一方的辩论者，有法。因为，因此。自宗周遍的方式，对于不确定是如实还是颠倒的任何一种情况的有法之因。第二，成为二种的方式。其理由是，破除争论，成为譬喻和争论处三种。第一，对于不确定的因，如果不是除了所知有法之外的其他，就是不共之因。如果是其他的，就是共同之因。第二，有些人，对于不是所知有法之外的其他事物，做什么？是对于反体其他，还是对于实体其他？如果是前者，那么，所听闻的声音，就不是成立声音是无常的不共之因，因为，所听闻的声音的反体其他，会涉及到鼓声等等。如果是后者，那么，所作的空性，就是成立刹那空性，能作作用的空性的不共之因，因为，它不是除了刹那空性之外的其他实体，如果这样说。那两者不是那个意思，因为，作为因的所取，对于能够确定是所知之外的同品和异品任何一方，就安立为共同，不能确定的，就安立为不共。第三，本体各异而成为譬喻和争论处的方式，以及，本体相同，也因为他心之行相而成为譬喻和争论处的方式两种。第一种是，在成立火和无常时，炉子和声音是争论处，芒果和瓶子成为譬喻等等。第二种，是名言成立与否的转变，以及，以总和别而转变两种。第一种是，瓶子的反体，有法。可以成为遣余的名言，因为，是遮断了相违而行相的缘故，如同无常的反体。第二种有两种，周遍大小是，仅仅所知，有法。无自性，因为，远离了真实的单一和众多，例如非实有的所知那样。如果总和别可以成为争论处和譬喻，那么，以所听闻的因成立声音是无常时，仅仅声音是争论处，鼓声可以成为譬喻，是相同的吗？不相同，因为，在非实有的所知之上，确定了之前的周遍关系之后，仅仅所知的
English
The debater who has become the subject of the proponent, has the property. Because, therefore. The way of self-established pervasion, for the reason that is not certain to be either real or inverted, is the subject of the property. Second, the way of becoming two. The reason for this is, refuting arguments, and becoming examples and points of contention, three. First, for uncertain reasons, if it is not other than the subject of knowledge, it is a non-common reason. If it is other, it is a common reason. Second, some people, for what other things than the subject of knowledge do they do? Is it for other opposites, or for other substances? If it is the former, then, the sound heard is not the non-common reason for establishing that sound is impermanent, because, the opposite of the sound heard will involve drum sounds and so on. If it is the latter, then, the emptiness of action is the non-common reason for establishing the emptiness of momentary emptiness, the emptiness of being able to perform functions, because, it is not other than the substance of momentary emptiness, if you say so. Those two are not that meaning, because, the object to be taken as a sign, for being able to determine any of the same and different sides other than the subject of knowledge, is established as common, and not being able to determine is established as non-common. Third, the way of becoming examples and points of contention with different entities, and the way of becoming examples and points of contention with the same entity, also because of the appearance of other minds, are two types. The first is, when establishing fire and impermanence, the stove and sound are points of contention, and mangoes and bottles become examples, and so on. The second is, the change of whether or not the term is established, and the change by general and specific, two types. The first is, the opposite of the vase, has the property. It can become the term of exclusion of others, because, it is the reason for cutting off contradictions and acting, like the opposite of impermanence. The second has two types, the size of pervasion is, only knowable, has the property. No self-nature, because, it is separated from the true one and many, like the knowable of non-existent things. If general and specific can become points of contention and examples, then, when establishing that sound is impermanent with the reason of what is heard, is it the same that only sound is the point of contention, and the drum sound can become an example? Not the same, because, on top of the knowable of non-existent things, after determining the previous pervasive relationship, only the knowable
Tibetan
སྟེང་དུ་མ་ངེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྔ་སྒྲའི་སྟེང་དུ་མཉན་བྱ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་ངེས་ནས་སྒྲ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་མ་ངེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཚད་མས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མི་གྲུབ་ཅིང་། སྒྲ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཚད་མས་མཉན་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། སྒྲའི་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྔ་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་པ་ཡང་བྱེ་བྲག་དཔེར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་མཉམ་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། བེམ་པོ་ལས་ལོག་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་མངོན་སུམ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ན། མངོན་སུམ་རྩོད་གཞི་དང་། རང་རིག་དཔེར་འགྱུར་བའོ། །མདོར་ན། གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བློ་ངོར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན། རྫས་དང་ལྡོག་པའམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གམ། མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་གང་བློ་ངོར་བསྒྲུབ་སླ་བ་དཔེར་བྱས་ཏེ། དཀའ་བ་རྩོད་གཞིར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་དང་། ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་མ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན། མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་མེད་ནས་མ་མཐོང་བ། གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། སྐྱེས་བུ་འདི་ཆོས་ཅན། ལྷ་ལས་ཚེ་འཕོས་ཏེ། མིག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། རིགས་སྒྲ་རྟག་པར་འདོད་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན་དངོས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་དང་། ལྷག་ལྡན་གྱི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས། མཐུན་ཕྱོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་མཐོང་བ། དབྱེ་ན། ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མཐོང་བ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད། མི་
Chinese
因为上面有不确定性。因为在鼓声上，可听闻的事物被无常所遍及是确定的，所以在声音本身上不可能有不确定性。因为仅仅执持所知事物的量不能成立一和多分离，而仅仅执持声音的量能成立可听闻的事物。同样，声音是法，是无常，因为声音是被制造的。例如，就像鼓声一样，这也是一个特殊的例子。第二种是周遍相等的情况：现量是法，是知识，因为从物质中返回并生为觉知的自性。如果说“就像自证现量一样”，那么现量就成了争论的基础，而自证就成了例子。总之，如果从排除他者的角度，在心识中存在成立与不成立的差别，那么无论是实体和反体，还是共相和别相，或者是定义和所定义，无论是什么，都应该把容易在心识中成立的作为例子，对于所有难以成立而成为争论基础的事物，都应该这样理解。第三种分为两种：不共不确定和共同不确定。第一种的定义是：任何不确定的理由，作为理由的反驳者在同品或异品中的任何一方都没有见到。
English
Because there is uncertainty above. Because on the drum sound, it is certain that impermanence pervades the audible, so it is impossible to have uncertainty on the sound itself. Because the measure that only holds knowable things cannot establish one and many as separate, while the measure that only holds sound can establish audible things. Similarly, sound is the subject, it is impermanent, because sound is made. For example, like the drum sound, this is also a specific example. The second is the case of equal pervasion: direct perception is the subject, it is knowledge, because it returns from matter and is born as the nature of awareness. If it is said "like self-awareness direct perception," then direct perception becomes the basis of dispute, and self-awareness becomes the example. In short, if there is a difference between establishment and non-establishment in the mind from the perspective of excluding others, then whether it is substance and reverse, or general and specific, or definition and defined, whatever it is, one should take what is easy to establish in the mind as an example, and for all things that are difficult to establish and become the basis of dispute, one should understand it in this way. The third is divided into two: uncommon uncertainty and common uncertainty. The definition of the first is: any uncertain reason that the opponent who uses it as a reason has not seen in either the similar or dissimilar class. Classification: there are four situations, which are that neither the similar nor dissimilar class is seen; both have it, but it is not seen; it is in the similar class, but it is not seen; it is in the dissimilar class, but it is not seen. These four situations are in order: sound is the subject, it is impermanent, because it is audible. This person is the subject, he is reborn from the heavens, because he has eyes. For the debater who believes that the sound of species is permanent, sound is the subject, it is impermanent, because it is made, like the sound of the Vedas. Space is the subject, it is permanent, because it is not made, like the sound of the Vedas. The definition of the second is: any uncertain reason that the opponent who uses it as a reason has seen in either the similar or dissimilar class. Classification: divided into two types of reasons: factual uncertainty and residual uncertainty. The definition of the first is: any common uncertain reason that the opponent who uses it as a reason has seen in both the similar and dissimilar classes. Classification: divided into seeing it as pervasive in both aspects; pervasive in the similar class; not