Tibetan
བོ་དང་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གཉིས་ཏེ། བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན། དངོས་མེད་དུ་གྱུར་པའི་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོའི་སྟེང་གི་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བདག་མེད་ཡིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་འགལ་རྟགས་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འགོག་པ་སོགས་བཞིར་དབྱེ་བ་འཐད་ན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་དབྱེ་བ་རུང་ན་ཡང་འགལ་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཞི་པོ་དེ་ཉིད་རིགས་གཏེར་ལས་བཀག་པས་འདི་མི་འཐད་དོ། །དེ་ན་རྣམ་ངེས་ལས། འགལ་རྟགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། དེ་ནི་རེས་འགའ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སམ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སམ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རིགས་གཏེར་ལས། དངོས་ཤུགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི། །འགལ་བ་བརྗོད་འདོད་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དབྱེ་བ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་སྦྱར་ན། ལ་ལར་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག ལ་ལར་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ལ་ལར་ཆོས་བརྗོད་པ་དང་། ལ་ལར་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་དུ་བསྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་རང་འབྲས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཡོད་དེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྣམ་ངེས་ལས། འགལ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཅི་སྟེ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སུ་ཡིས་འགོག་ཅེས་དང་། དེའི་དོན་རིགས་གཏེར་ལས། ཡང་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་ཤེ་ན། །བྱེད་པ་ཆུང་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག ཚུལ་གསུམ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་ནས། ཚུལ་གསུམ་མ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པར་ཐལ། ཚུལ་གསུམ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཏན་ཚིགས་ལྟར་
Chinese
以及区分的正确理证有两种，四种是依次：成为非实有的虚空，法，是常，因为是非所作。蕴上的无常，法，是无我，因为是所作。声，法，是无常，因为是所作。近取蕴，法，不是无常之外的他事，因为是所作，如是认为，如果对立因可以分为遮遣法之自性等四种是合理的，那么对正确理证也可以有这样的区分，但是对立因的四种区分已经在《理智宝藏论》中遮止了，所以这不合理。那么在《释量论》中，关于对立因的情况说：因为那有时是从法方面，有时是从有法方面，有时是从它的差别方面而作，所以它能区分。依靠这个，《理智宝藏论》中说：直接或间接，法和有法的，相违表达意愿的力量所致。如果将这个区分应用到正确理证上，有些是直接表达的正确理证，有些是通过表达的力量变成正确理证，有些是通过表达法，有些是通过表达有法而变成正确理证，这四种是依次：声，法，是无常，因为是所作。瓶子，法，不是同时产生所有自果的，因为是依赖于因缘而产生自果的。声，法，不是无常之外的他事，因为是所作。无常的声，法，是存在的，因为是所作，就像这样。像这样，《释量论》中说：如果和相违一样，理证为什么不相同呢？谁能阻止区分呢？它的意义在《理智宝藏论》中说：如果对正确也相同，因为作用小所以采取舍弃。第二，似是而非的理证有定义和分类两种。第一，有些人将三相作为正确理证的定义，然后说不是三相的就是似是而非的理证的定义，那么，正确理证和似是而非的理证二者成为相违，因为是三相和不是三相二者是相违的缘故。如果承认，正确理证，法，你是似是而非的
English
And there are two valid reasons for distinguishing, four are in order: Space that has become non-existent, dharma, is permanent, because it is unconditioned. Impermanence on the aggregates, dharma, is selfless, because it is made. Sound, dharma, is impermanent, because it is made. The aggregates of close grasping, dharma, are not other than impermanence, because they are made, it is thought like this, if it is reasonable to divide the contradictory sign into four categories such as negating the nature of the subject, then there can also be such a distinction for the correct reason, but the four distinctions of the contradictory sign have been prevented in the "Treasury of Reasoning", so this is not reasonable. Then in the "Commentary on Valid Cognition", it says about the case of contradictory signs: Because it sometimes acts from the aspect of dharma, sometimes from the aspect of the subject, and sometimes from the aspect of its difference, it can distinguish. Relying on this, the "Treasury of Reasoning" says: Directly or indirectly, the power of the intention to express the contradiction of dharma and subject. If this distinction is applied to the correct reason, some are correct reasons that are expressed directly, some become correct reasons through the power of expression, some become correct reasons through expressing dharma, and some become correct reasons through expressing the subject, these four are in order: Sound, dharma, is impermanent, because it is made. A vase, dharma, does not produce all its own results simultaneously, because it produces its own results depending on conditions. Sound, dharma, is not other than impermanence, because it is made. Impermanent sound, dharma, exists, because it is made, like this. Likewise, the "Commentary on Valid Cognition" says: If the reason is not different from the contradiction, why is it not different? Who can prevent the distinction? Its meaning is stated in the "Treasury of Reasoning": If it is the same for the correct one, it is abandoned because the action is small. Secondly, the seeming reason has two aspects: definition and classification. First, some people set the three aspects as the definition of the correct reason, and then say that what is not the three aspects is the definition of the seeming reason, then the correct reason and the seeming reason become contradictory, because the two of being the three aspects and not being the three aspects are contradictory. If you admit, correct reason, dharma, you are seeming
Tibetan
སྣང་དང་དངོས་འགལ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲུབ་པ་གང་ཞིག གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་དང་དངོས་འགལ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་བསྒྲུབ་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་ཟུར་མ་གྲུབ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལས་ལོག་པ་ལ་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་མིང་གི་མཐར་དགག་ཚིག་འབྱར་བར་ཐལ། ཁྱོད་དགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་མིང་གི་མཐར་བསྒྲུབ་ཚིག་འབྱར་བར་ཐལ། ཁྱོད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། རིགས་གཏེར་ལས། རྟགས་གང་ཚུལ་གསུམ་མ་གྲུབ་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ། དེང་སང་བོད་རྣམས། འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། དུ་ལྡན་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། རྩྭ་སོག་གི་མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་དང་བྲལ་བའི་ནས་རྡོག་དང་ལྡན་པའི་ཤར་གཞིར་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་ངེས་ཡིན་ཏེ། ནས་རྡོག་དང་ལྡན་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚོས་པའི་འབྲས་དང་ཕྲུ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཚུད་པར་མཚུངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཚོས་པའི་འབྲས་དང་ཕྲུ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཚུད་པར་མཚུངས་པའི་འབྲས་ལྷག་མ་རྣམས་ཚོས་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་ཡིན་ཏེ། དེར་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཀ་བ་བུམ་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྣམ་བུ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་སོགས་གསུམ་པོ་དེར་མ་འདུས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་དུ་ཡོད་པས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ལ་དེ་གསུམ་གྱིས་ལྟར་སྣང་གསུམ་དུ་དབྱེ་དགོས་སོ་སྙམ་ན། འོ་ན་ངན་སོང་དེ་ལ། ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། མིའི་ངན་སོང་གསུམ་དུ་དབྱེ་རིགས་པར་ཐལ། བདེ་འགྲོ་ལ་འདི་གསུམ་དུ་འབྱེད་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཡང་དག་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སོགས་བཞིར་དབྱེ་ཡང་། ལྟར་སྣང་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་མཛད་པར་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་དང་། རྟོགས་མེད་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང
Chinese
应成：显现与相违不成，因为你所成立的是什么？因为似是而非的理由也是要成立的。如果说，无常法，应成：你与常相违不成，因为你所成立的是什么？因为要成立常。答：外支不成，因为与无常相违者才安立为常。如果说，彼法，应成：你的名字后面要加上遮止词，因为你是遮止。答：非瓶子的非瓶子法，应成：你的真名字后面要加上成立词，因为你是成立。自宗是，不具足三相的理由，如《理藏》中说：“何为不具足三相之因。”第二，分基、分体、所分之义三者。第一是，仅仅是似是而非的理由。第二，现在有些藏人，将果、自、不现的似是而非的理由分为三种，并依次举例：有烟的地方，应成：有草木之火，因为有烟。顺便说一下，与水肥等助缘分离的，具有青稞粒子的东方土地，应成：果实必定生出苗芽，因为是具有青稞粒子的土地。成熟的果实和幼果包含在一个里面相同，彼法，与成熟的果实和幼果包含在一个里面相同，为了成立其余的果实成熟，在不相似品上必定没有，因为在那里，因为论敌不现之故等等，这样说是不合理的，因为为了成立柱子是瓶子，而立毛料为理由等，有无数个不包括在那三者之中的似是而非的理由。如果认为，因为正确的理由有果、自、不现三种，所以对于似是而非的理由，也必须用那三种来分似是而非的三种。那么，恶趣也应该分为天、非天、人三种，因为安乐趣可以分为这三种。因此，陈那法称父子虽然将正确的现量分为根现量等四种，但是对于似是而非的现量，却不做根现量等的分类，而是安立为有认识的现量似是而非，以及无认识的现量似是而非。
English
It necessarily follows that appearance and contradiction are not contradictory, because what are you establishing? Because the pseudo-reason is also to be established. If it is said that the impermanent dharma, it necessarily follows that you are not contradictory to permanence, because what are you establishing? Because you are establishing permanence. Answer: The external branch is not established, because that which is contrary to impermanence is labeled as permanent. If it is said that, that dharma, it necessarily follows that a negative word must be added to the end of your name, because you are a negation. Answer: The non-pot's non-pot dharma, it necessarily follows that an establishing word must be added to the end of your true name, because you are an establishment. The self-view is that the reason does not possess the three characteristics, as it is said in the Jewel of Reasoning: "Whatever sign does not possess the three characteristics." Secondly, the basis of division, the entity of division, and the meaning of the divisions, three in total. The first is, merely a pseudo-reason. Secondly, nowadays some Tibetans divide the pseudo-reasons of effect, self, and non-apprehension into three, and give examples in order: A place with smoke, it necessarily follows that there is fire of grass and wood, because there is smoke. Incidentally, the eastern land with barley grains, separated from the contributing factors such as water and fertilizer, it necessarily follows that the fruit will definitely produce sprouts, because it is a land with barley grains. The same as a ripe fruit and a young fruit contained in one, that dharma, the same as a ripe fruit and a young fruit contained in one, in order to establish the ripeness of the remaining fruits, it is certain that it does not exist in the dissimilar class, because it is there, because the opponent does not apprehend it, etc., it is unreasonable to say so, because in order to establish that the pillar is a pot, there are countless pseudo-reasons that are not included in those three, such as establishing wool as the reason. If it is thought that because the correct reason has three types of effect, self, and non-apprehension, therefore for the pseudo-reason, it is necessary to divide the pseudo-reason into three types by those three. Then, the evil destinies should also be divided into three types: gods, demigods, and humans, because the happy destinies can be divided into these three types. Therefore, although the father and son Dignāga and Dharmakīrti divided the correct perception into four types such as sense perception, they did not make divisions such as sense perception for the pseudo-perception, but established it as conscious perception that is pseudo, and unconscious perception that is pseudo.