Tibetan
ས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ལུང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། ལུང་དོན་ནི་མེ་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་མེ་མེད་མཚན་དུས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་དུ་དུ་བ་མེད་པ་དང་། དུ་བ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀ་སྒྲུབ་ནུས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། གཏན་ཚིགས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ཁ་ཅིག དོན་མཚན་ཉིད་དང་། ཐ་སྙད་མཚོན་བྱ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དོན་སྒྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མཚན་ཉིད་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དོན་ཡུལ་དང་། ཐ་སྙད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡུལ་ཅན་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། དོན་ལྡོག་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཚོན་བྱ་ནི་ཐ་སྙད་དང་། དོན་ལྡོག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དགག་རྟགས་ཡང་དག་དང་། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །དྲུག་པ་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་འབྲེལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལྡོག་འབྲེལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་འབྲེལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ལྡོག་འབྲེལ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲས་རྟགས་རྣམས་དང་། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །འོ་ན་འགལ་དམིགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་འབྲེལ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ཅེ་ན། མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། མཐར་དགག་བྱ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བདུན་པ་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མེད་དགག་རྟགས་སུ་སོང་བ་དང་། མ་ཡིན་དགག་རྟགས་སུ་སོང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ།། །།བརྒྱད་པ་འགོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འགོད་ཚུལ་ཡིན་འགོད
Chinese
因为与地不相违背的缘故，经文也不会损害。经文的意思是，以无火之相，能成立无火夜晚时分大海之上没有烟，以及烟量没有观察到这二者，而不是显示这两个论式有共同的基础。关于第三点，有些人说，意义是自相，名称是所诠，这种说法不合理，因为如果是意义成立的正确论式，则所要成立的法不一定是自相。有些人说，意义是境，名称是有境，这种说法也不合理，因为如果是名称成立的正确论式，则所要成立的法不一定是有境。自己的宗派是，将意义的反面作为因来成立的所诠是名称，不是将意义的反面作为因来成立的所有所要成立的法都是意义。第五，从所要成立的法的角度来分，有破斥因正确和成立因正确两种。第一种是，之前所说的没有观察到的论式等。后一种是，之前所说的果和自性的论式等。第六，从关系的角度来分，有依赖于一体关系和依赖于彼生关系两种论式。第一种中，有直接关系依赖于一体关系和间接关系依赖于一体关系两种。第一种是，自性因等。第二种是，周遍没有观察到的论式等。第二种中，有直接关系依赖于彼生关系和间接关系依赖于彼生关系两种。第一种是，果相因等。第二种是，原因没有观察到的论式等。那么，相违观察的论式依赖于什么关系呢？最终依赖于一体关系，因为最终与通过量没有观察到所破，从而确定没有所破的成立是相同的缘故。第七，从作为因的安立的角度来分，有成为非遮诠的因和成为非是遮诠的因两种。第一种是，关系对立没有观察到的论式等。后一种是，相违对立观察到的论式和果自性的论式等。第八，从安立方式的角度来分，有安立方式是肯定安立。
English
Because it does not contradict the ground, scripture will also not harm it. The meaning of the scripture is that, by the sign of no fire, it can establish both that there is no smoke on the ocean at night when there is no fire, and that the amount of smoke is not observed, but it does not show that these two arguments have a common basis. Regarding the third point, some say that meaning is the defining characteristic and name is the signified, which is unreasonable, because if it is a correct argument for establishing meaning, then the dharma to be established does not necessarily have to be the defining characteristic. Some say that meaning is the object and name is the possessor of the object, which is also unreasonable, because if it is a correct argument for establishing name, then the dharma to be established does not necessarily have to be the possessor of the object. Our own system is that the signified to be established by taking the opposite of meaning as the reason is name, and all the dharmas to be established that are not established by taking the opposite of meaning as the reason are meaning. Fifth, from the perspective of the dharma to be established, there are two types: correct refutation reason and correct establishment reason. The first is the previously mentioned unobserved arguments, etc. The latter is the previously mentioned effect and nature arguments, etc. Sixth, from the perspective of relationship, there are two types of arguments: those that rely on the relationship of one entity and those that rely on the relationship of arising from that. In the first type, there are two types: direct relationship relying on the relationship of one entity and indirect relationship relying on the relationship of one entity. The first is the nature reason, etc. The second is the pervasive unobserved arguments, etc. In the second type, there are two types: direct relationship relying on the relationship of arising from that and indirect relationship relying on the relationship of arising from that. The first is the effect sign, etc. The second is the cause unobserved arguments, etc. Then, what relationship do the contradictory observation arguments rely on? Ultimately, they rely on the relationship of one entity, because ultimately it is the same as establishing the absence of the refutable by not observing the refutable through valid cognition. Seventh, from the perspective of the establishment as a reason, there are two types: the reason that becomes a non-affirming negation and the reason that becomes a non-is negation. The first is the relationship opposite unobserved arguments, etc. The latter is the contradictory opposite observed arguments and the effect nature arguments, etc. Eighth, from the perspective of the mode of establishment, there is the mode of establishment that is affirmative establishment.
Tibetan
་དང་། ཡོད་འགོད་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་བསྒྲུབ་དང་། ཡོད་བསྒྲུབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་བར་སྣང་གི་དུ་བ་སྔོ་ལོང་བ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་མེ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་བསྒྲུབ་དང་། ཡོད་བསྒྲུབ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་དུ་ལྡན་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ།། །།དགུ་པ་རྒོལ་བའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངོར་མ་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས། དཔེར་ན་དུ་བ་གློ་བུར་བའི་རྟགས་ལས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བའི་ཚེ་དུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངོར་བཀོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་དཔེར་ན་སྔར་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས་ཕྱིར་རྒོལ་རྣམ་དག་གི་ངོར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གིས་རྟགས་ཡང་དག་གི་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྔར་རྒོལ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་གང་རུང་གིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དེ་ནི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་འདི། གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་སྦྱར་བ་བརྗོད་བྱ་མིན། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆས་ཁྱབ་པ་ཡི། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཚིག་ཕྲད་བདག་ཉིད་འདོད། །ཅེས་པའི་གཞུང་འདི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། བཅུ་པ་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གཉིས། ཆོས་ཀྱི་ངོ་
Chinese
以及，有安立和存在两种。第一种有成立方式的能立和存在的能立两种。第一种是：声，是所立宗，是无常，因为是所作之故。后一种是：虚空的青烟，是所立宗，它的自因火已经先于它存在，因为是烟之故，就像这样。第二种有成立方式的能立和存在的能立两种。第一种是：声，是所立宗，是无常，因为是存在之故。后一种是：有烟的地方，是所立宗，有火，因为有烟之故，就像这样。 第九，从论敌的角度来分，有自利时的正确因和利他时的正确因两种。第一种的定义：先前论者没有在后论者的面前陈述的，具足三相的理。例如，从烟是新生的因中，在那之后立即生起了了知有火的现量时，就像烟一样。后一种的定义：先前论者已经在后论者的面前陈述的，具足三相的理。例如，先前论者清净者，在后论者清净者的面前陈述：声，是所立宗，是无常，因为是所作之故，当这样陈述时，就像所作一样。有些（人）说：自利时的正确因，不能成为正确因，因为它的法，先前论者和后论者任何一方都没有成立之故。遍：因为法是论者和后论者两者都必须确定的缘故。这样说是不合理的，因为那个教证是就利他时的正确因的法而言的。如果说，如果，因此与仅仅那个相关联的，等等的这个论典，仅仅是就利他时的理而言的，不成立的结合不是所说，这个论典仅仅是就利他时的理而言的缘故。不遍，因为法是周遍的，这个论典仅仅是就利他时的理而言的缘故。本体词组自性想，这个论典是仅仅就利他所立而言的缘故。承认周遍。第十，从想要表达的角度来分，有些古代人说，正确的理有法自性和，成立差别的正确理两种。法的自性
English
And, there are two types: establishing and existing. The first has two types: the way to establish that is establishing, and the existence that is establishing. The first is: sound, the subject, is impermanent, because it is made. The latter is: the blue smoke in the sky, the subject, its own cause, fire, has preceded it, because it is smoke, like that. The second has two types: the way to establish that is establishing, and the existence that is establishing. The first is: sound, the subject, is impermanent, because it exists. The latter is: the place with smoke, the subject, has fire, because there is smoke, like that. Ninth, dividing from the perspective of the opponent, there are two types: the correct reason in the case of self-interest and the correct reason in the case of benefiting others. The definition of the first: a reason that the previous opponent has not stated in front of the later opponent, and that possesses the three aspects. For example, from the reason that smoke is newly produced, when the direct perception of knowing that there is fire arises immediately after that, it is like smoke. The definition of the latter: a reason that the previous opponent has already stated in front of the later opponent, and that possesses the three aspects. For example, the previous opponent, the pure one, states in front of the later opponent, the pure one: sound, the subject, is impermanent, because it is made, when stating like this, it is like being made. Some (people) say: the correct reason in the case of self-interest cannot become a correct reason, because its property has not been established by either the previous opponent or the later opponent. Pervasive: because the property is necessarily held by both the opponent and the later opponent. Saying this is unreasonable, because that scripture is referring to the property of the correct reason in the case of benefiting others. If you say, if, therefore, related to just that, etc., this treatise is only referring to the reason in the case of benefiting others, the combination of non-establishment is not what is said, this treatise is only referring to the reason in the case of benefiting others. Not pervasive, because the property is pervasive, this treatise is only referring to the reason in the case of benefiting others. The nature of the entity phrase is desired, this treatise is only referring to the object to be established for the benefit of others. Acknowledge the pervasive. Tenth, dividing from the perspective of wanting to express, some ancient people say that the correct reason has two types: the nature of the subject and the correct reason for establishing the difference. The nature of the dharma