Tibetan
རིག་བྱེད་འགོག་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་གྲགས་རྟགས་སྟོན་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ལས་འཕྲོས་ནས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དོན་ལེའུར་དེ་གཉིས་ཀྱི་མིང་ཙམ་ལས་མ་བསྟན་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཏེ། །འགྲོ་ལ་གྲགས་པ་རང་བཞིན་རྟགས། །ཞེས་པས་གཉིས་པོ་མདོར་བསྟན། བདག་གཞན་ཡིད་ཆེས་མཚུངས་པ་ཡི། །ཞེས་པ་ནས། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གནོད་ལ་མིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཉིས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག སྔར་གྱི་ཚུལ་དེ་ལ། དེ་ལ་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཏེ། །ཞེས་འབྲས་རྟགས་སུ་བཤད་པ་དང་མི་འགྲིག་པས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་མ་འོངས་པ་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བའི་ལུང་རྣམ་དག་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་སྟོན་པའི་ལུང་དོན་དང་མཐུན་པ་བཞིན་ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྤྱིར་འགོད་ཚུལ་དེ་ཡང་མི་འཐད། རྟགས་ཆོས་གཉིས་རྫས་གཞན་མིན་པས་འབྲས་རྟགས་སུ་མི་འཐད། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་གྲུབ་ཟིན་པས་མི་འཐད། རྟགས་ཆོས་གཉིས་པོ་དཔེའི་སྟེང་དུ་འགོད་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མ་གྲུབ་པས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག ཡིད་ཆེས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དེ་ལ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱི་དང་མཐུན། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི། བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བསྟན་དོན་ལ་མི་བསླུ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། རང་གི་བསྟན་དོན་ལ་བསླུ་བའི་དངོས་པོ་མིན་ཏེ། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་རང་གི་བསྟན་དོན་ལ་མི་བསླུ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེ་ཤིན་ལྐོག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཤེས་དེས་བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྔ་མ་ན་རེ། དེ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེས་ཚུལ་ཁྲིམ
Chinese
认为驳斥吠陀的论典想要显示名声之相也不合理，因为这是从不现见未缘之正相引申出，广说似是而非的理由的时候。认为在为他义品中只说了那两者的名字也不合理，因为“彼处立宗为果相，随行周遍自性相”以这句简要地说明了二者，从“自他信解相同故”到“现量比量非相违”之间广说了二者的缘故。有些智者说，对于之前的道理，因为“彼处立宗为果相”说是果相不相符，所以应当这样说：布施法，是法，从你那里未来会产生圆满的受用，因为就像这样在没有见到对实事有损害的清净教典中说了的缘故，譬如符合显示有为法是无常的教义一样，这样说也不合理，总的来说安立的方式也不合理，因为相和法二者不是异体，所以不应是果相，如果宗法成立，那么所要成立的也已经成立了，所以不合理，因为相和法二者在例子之上，与安立成立的方式不相符的缘故。有些认为，可信的正相，在那果、自性、不现见的三相中，第一个是，与共同相符，后面的两个是，《八千颂般若》法，是法，是对于自己的教义不欺骗的事物，并且，不是对于自己的教义欺骗的事物，因为是经过三种观察清净的教典的缘故。对于此，其他的人说，《八千颂般若》对于自己的教义是不欺骗的事物，那是极隐蔽的，因为是所立宗的缘故，如果承认，那么不应是，因为那是现见世间的相续的实力的量所成立的缘故，因为那是现见世间的相续的听闻《八千颂般若》的听觉意识现量所成立的缘故，哪个听觉意识成立了《八千颂般若》，因为那二者成立的安乐是同体的缘故。对此，前者说，那是现见世间的相续的体验戒律的自证现量，成立了产生戒律安乐的能力，因为那戒律
English
It is also unreasonable to think that the treatises refuting the Vedas want to show the sign of fame, because this is when the seemingly logical reasons are extensively explained, derived from the correct sign of non-perception of the invisible. It is also unreasonable to think that only the names of those two are mentioned in the chapter on benefiting others, because "There, the established is the sign of the result, the pervading is the sign of the nature" briefly explains the two, and from "Self and others have the same faith" to "Direct perception and inference are not contradictory" extensively explains the two. Some scholars say that for the previous reason, because "There, the established is the sign of the result" is inconsistent with being said as the sign of the result, so it should be said like this: The Dharma of generosity, is the Dharma, from you in the future will produce perfect enjoyment, because it is said like this in the pure scriptures that have not seen harm to reality, just like conforming to the doctrine that shows conditioned phenomena are impermanent, it is also unreasonable to say this, and in general, the way of establishing it is also unreasonable, because the sign and the Dharma are not different entities, so it should not be the sign of the result, if the subject-property is established, then what is to be established is also already established, so it is unreasonable, because the sign and the Dharma are not in accordance with the way of establishing and proving on the example. Some think that the reliable correct sign, in those three signs of result, nature, and non-perception, the first is, in accordance with the common, the latter two are, the Prajnaparamita in Eight Thousand Lines, is the Dharma, is the thing that does not deceive its own doctrine, and, is not the thing that deceives its own doctrine, because it is the scripture that is purified by three kinds of examination. To this, others say, the Prajnaparamita in Eight Thousand Lines is the thing that does not deceive its own doctrine, that is extremely obscure, because it is the established subject, if admitted, then it should not be, because it is established by the power of the visible world's continuum, because it is established by the direct perception of the hearing consciousness of hearing the Prajnaparamita in Eight Thousand Lines of the visible world's continuum, which hearing consciousness establishes the Prajnaparamita in Eight Thousand Lines, because the bliss established by those two is of the same entity. To this, the former says, that is the self-awareness direct perception of experiencing the discipline of the visible world's continuum, establishing the ability to generate the bliss of discipline, because that discipline