Tibetan
ས་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ན་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་བཞག་ལ་ཚུལ་གསུམ་ངེས་བྱེད་དང་། གསུངས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཕལ་ཆེར་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྲུབ་སྟེ། དུ་ལྡན་ལའི་སྟེང་གི་དུ་བ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་དེས་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་དུ་བ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དྲངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་དཔག་གིས་འགྲུབ་པའང་ཡོད་དེ། དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་རང་གི་བསྟན་དོན་རྟོག་པའི་ཚད་མས་སྔ་མ་སྔོན་སོང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་དེ་རྗེས་དཔག་གིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་འབྲེལ་ནི་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་ལ། གཉིས་པ་ནི། དཔྱོད་པ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་དངོས་སྒྲུབ་ཀྱི་འབྲས་རྟགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དུ་བ་དེ་མེ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་མེ་མེད་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཉེར་ལེན་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་ལས་མ་བྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱང་འཕེན་པས་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་རིག་པ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བ་དང་། དཔྱོད་པ་པས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བྱུང་ཟིན་མེད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་སྔོན་སོང་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་དེ་རིག་པ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་། བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་དེ་རང་གི་བསྟན་དོན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པས་ཕྱི་དོན་མེད་པར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དབང་མངོན་དེ་དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་ལས་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱང་འཕེན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་ཡོད་ཙམ་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཚེ་འདི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་སྔ་མའི་ཀུན་འབྱུང་བདེན
Chinese
为了利益，因此被归纳为果证。第三，关于分类，有三种方式来确定，以及宣说的必要性两种。第一种是：果证的多数宗法是通过现量来成立的，例如，通过现量见到有烟的山上的烟，从而得出有烟的山上有烟的定解。也有通过比量来成立的，例如，通过三观察清净的标志，八千颂（般若经）以证悟自己教义的量，来成立前者先行的宗法，这是通过比量来成立的。周遍关系是通过确定彼生关系来成立的。第二种是：数论派认为事物是从不同类的因产生的，为了对治这种邪见，宣说了成立实因的果证，因为这表明烟是从火产生的，而不是从没有火的帝释的头顶产生的。自在派认为所有容器和精华的世界都是自在天所造的，为了对治这种邪见，宣说了成立因法的比量果证，因为这表明所有事物都是从自己的近取因和俱生缘产生的，而不是从其他产生的。顺世外道认为刚出生的意识没有先前的意识，数论派认为瑜伽现量还没有产生，以及有部认为因果同时存在，为了对治这些邪见，宣说了成立因先行的果的理由，因为这表明刚出生的意识有先前的意识，八千颂（般若经）有证悟自己教义的瑜伽现量先行，以及如果是果，就必须有自己的因先行。唯识宗认为没有外境，为了对治这种邪见，宣说了成立因差别的正确果证，因为这表明根识是从根意之外的外境产生的。顺世外道认为没有前世，为了对治这种邪见，宣说了仅仅成立有因的果证，因为这表明今生的痛苦谛是前世的集谛。
English
For the sake of benefit, it is therefore categorized as a consequence sign. Third, regarding the classification, there are three ways to determine, and two necessities for the declaration. The first is: most of the subject-property of the consequence sign is established through direct perception. For example, through the direct perception of seeing smoke on a mountain with smoke, one derives the definite understanding that the mountain with smoke has smoke. It is also established through inference. For example, through the sign of being purified by the three examinations, the Eight Thousand Verse (Prajnaparamita Sutra) uses the valid cognition of realizing its own teachings to establish the subject-property of the former preceding, which is established through inference. The pervasive relation is established by relying on the determination of the relation of arising from that. The second is: the Samkhya school believes that things arise from causes of different kinds. To counter this wrong view, the consequence sign of establishing a real cause is declared, because this shows that smoke arises from fire and does not arise from the head of Indra, who has no fire. The Ishvara school believes that all the world of containers and essence is made by Ishvara. To counter this wrong view, the consequence sign of inference that establishes the cause-property is shown, because this shows that all things arise from their own substantial cause and co-arising conditions, and not from anything else. The Charvaka believes that the consciousness of a newborn does not have a prior consciousness, the Samkhya school believes that yogic direct perception has not yet arisen, and the Vaibhashika believes that cause and effect exist simultaneously. To counter these wrong views, the reason of the consequence of establishing the cause preceding is declared, because this shows that the consciousness of a newborn has a prior consciousness, the Eight Thousand Verse (Prajnaparamita Sutra) has the yogic direct perception of realizing its own teachings preceding it, and if it is an effect, it must have its own cause preceding it. The Mind-Only school believes that there is no external object. To counter this wrong view, the correct consequence sign of establishing the difference of the cause is declared, because this shows that sense consciousness arises from an external object other than sense consciousness. The Charvaka believes that there is no previous life. To counter this wrong view, the consequence sign of merely establishing that there is a cause is declared, because this shows that the suffering truth of this life is the origin truth of the previous life.
Tibetan
་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། རྣམ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། འདི་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། མ་ཁྱབ་པ་ཞེའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱི་མཚན་ཆོས་ཅན། གཞལ་བྱ་ཡོད་དེ། ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞལ་བྱ་ལ་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། རི་བོང་རྭ་ཆོས་ཅན། ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་ཟུར་ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ལ་དངོས་པོས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག རང་གང་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མཐུན་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་འགོད་བསྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་རང་བཞིན་དང་། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཤར་གཞིར་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་དེ། བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དུ་ལྡན་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དུང་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། མེ་མེད་མཚན་དུས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོ་ན་ཆོས་ཅན། དུ་བ་མེད་དེ། མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ།། །།གསུམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ། དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས། ཡིད་ཆེས། གྲགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ་པོ་སྟེ། རང་དོན་ལེའུར་དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་འདི་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་འབའ་ཞིག་སྟོན་པའི་གནད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་གཞན་དོན་ལེ
Chinese
为了阐述其结果。第二，从进入方式上区分，有周遍于顺方的正确之相，以及进入两种方式的正确之相。对此有破立二者。第一种观点是：某些人认为，这二者的定义依次是：凡是属于那方面的正确之相，就是论式以周遍于那方面所要成立的法，以及不周遍。第一种情况，以共同相作为有法，说：所量存在，因为是应被量度的事物。当这样陈述时，那个有法，就成为那方面所指代的。因为那是它的定义。后者成立，因为所量被应被量度的事物所周遍。如果主张根本，则以兔角作为有法，说：应被量度存在，因为所量存在。第二种情况，以瓶子作为有法，说：有事物之因，因为是事物。当这样陈述时，那个有法，就成为那方面最后的支分。因为那是所指代的。不能这样主张，因为事物之因被事物所周遍。第二种观点是：这二者的定义依次是：凡是正确之相，就是论敌以其作为论式，与一切顺方相符，确定与不确定其安立成立的方式。第一种情况，有自性和非显现之相两种。第一种情况，例如：声音是有法，是无常，因为是所作。第二种情况，例如：瓶子作为未被量度所见的显现处是有法，瓶子不存在，因为瓶子未被量度所见。后者有果、自性、非显现三种论式。第一种情况，例如：有烟的地方是有法，有火，因为有烟。第二种情况，例如：海螺声是有法，是无常，因为是勤作所生。第三种情况，例如：无火的夜晚海面上是有法，没有烟，因为没有火。第三，从能立的角度区分，有事物力量进入、可信、名声的正确之相三种。第一种情况，就是前面所说的果、自性、非显现之相三种。因为在自利品中主要阐述事物力量的论式，所以仅仅阐述这三种的分类也是其要点。后两种是他利品
English
In order to explain its result. Second, distinguishing from the way of entering, there is the correct sign that pervades the similar side, and the correct sign that enters in two ways. There are two refutations and establishments regarding this. The first view is: Some people think that the definitions of these two are in order: Whatever is the correct sign of that aspect, is the argument that pervades the dharma to be established in that aspect, and does not pervade. In the first case, taking the common characteristic as the subject, it is said: The measurable exists, because it is something to be measured. When stated in this way, that subject becomes what is referred to in that aspect. Because that is its definition. The latter is established, because the measurable is pervaded by what should be measured. If asserting the root, then taking the rabbit horn as the subject, it is said: It should be measured, because the measurable exists. In the second case, taking the pot as the subject, it is said: There is a cause of things, because it is a thing. When stated in this way, that subject becomes the last branch of that aspect. Because that is what is referred to. It cannot be asserted in this way, because the cause of things is pervaded by things. The second view is: The definitions of these two are in order: Whatever is the correct sign, is the opponent who uses it as an argument, in accordance with all similar sides, determining and not determining the way of establishing. In the first case, there are two kinds of signs: self-nature and non-apprehension. The first case is, for example: Sound is the subject, is impermanent, because it is produced. The second case is, for example: The pot as the basis of appearance not seen by valid cognition is the subject, the pot does not exist, because the pot is not seen by valid cognition. The latter has three arguments: effect, self-nature, and non-apprehension. The first case is, for example: Where there is smoke is the subject, there is fire, because there is smoke. The second case is, for example: Conch sound is the subject, is impermanent, because it is produced by effort. The third case is, for example: On the sea surface on a night without fire is the subject, there is no smoke, because there is no fire. Third, distinguishing from the perspective of the establisher, there are three kinds of correct signs: thing-power entering, trustworthy, and fame. The first case is the three signs of effect, self-nature, and non-apprehension mentioned earlier. Because the argument of thing-power is mainly explained in the chapter on self-interest, the key is to explain only the classification of these three. The latter two are for the benefit of others