Tibetan
པའི་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག བུར་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ཁ་ནང་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། བུ་རམ་གྱི་རོ་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་མཉམ་ཡིན་པས་དེ་བྱུང་དུ་མ་འབྲེལ། རྫས་གཞན་ཡིན་པས་བདག་གཅིག་ཏུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། སྨྲས་ཙམ་གྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རོས་རྟོགས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཁ་ཅིག དེ་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཀྱང་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན། བུ་རམ་གྱི་རོ་གཟུགས་ད་ལྟ་བ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ཐལ། དེ་གཉིས་ལ་དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལུས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། བུར་རོ་ད་ལྟར་བའི་རྟགས་ལས་ཁ་ནང་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ཡོད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཁ་ནང་བུ་རམ་གོང་བུ་ཆོས་ཅན། བུར་རོ་སྔ་མས་བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དེ། བུར་རོ་ད་ལྟར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་ནས་འདི་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། བཀོད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་བཀོད་ན་རྒྱུ་དངོས་སྒྲུབ་ཀྱི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། བུར་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ཁ་ནང་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔོག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཆོས་གཉིས་ལ་དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟགས་དེ་ལས་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་བུར་རོ་སྔ་མས་བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་། བུར་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ཀ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལུས་པའི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རོ་རྟོགས་པ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་འདས་དུས་གཅིག་རྣམས་རྟོགས། །ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། སྨྲ་བའི་རྟགས་ལས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་དཔོག་པ་དང་། དུ་བས་བུར་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་དང་། དུ་བ་ཁྱད་པར་བས་མེ་ད་ལྟར་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། མཚན་མོ་ནགས་མེར་འབར་བ་ལས་དུ་བ་དཔོག་པ་དང་། རོ་ལས་གཟུགས་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་ཆོས་དཔོག་པའི་འབྲས་རྟགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་ཡོད་པ་ཡེ་ཤེས་པ་ནི། །རྩལ་མ་ཐག་བྱུང་ངེས་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། འདིར་ཁ་ཅིག དུང་སྒྲ་ཐོས་པའི་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་མ་འཁྲུལ་བའི་ཉན་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་པ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་དེ་སྔོན་པོའི་མི་རྟག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་ཐལ། སྔོན་པོར་སྣང་བའི་མ་འཁྲུལ་བའི་མིག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཡོད་ན་སྔོན་པོའི་མི་རྟག་པ་ཡོད་དགོས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་ལུགས་ནི་བར་སྣང་གི་དུ་བ་སྔོ་ལོང་བ་འདི་ཆོས་ཅན། མེ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །དབང་པོའི་བློ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་རྒྱུ་ནི་རྗེས་དཔོག་འགྱུར། །ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་གཟུང་དོན་དུ་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ན་དབང་ཡིད་གང་རུང་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཁས་ལེན་མ་དྲན་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་དམིགས་རྐྱེན་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མཐུན་མིན་པར་ཐལ། དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་དམིགས་རྐྱེན་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། གཟུང་དོན་ཡིན་ན་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། །སྡུག་བསྔལ་འདི་རྒྱུ་བཅས་ཉིད་གྲུབ། །ཅེས་པས་སྟོན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཆ་མཐུན་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། ཆུ་སྐྱར་ལས་ཆུ་དཔོག་པ་དང་། སྦལ་པ་སྐད་འབྱིན་པ་དང་། གྲོག་མོ་ཚང་འཕོ་བའི་རྟགས་ལས་ཆར་འབབ་པར་དཔོག་པ་དང་། ཆུ་མི་གཡོ་བ་དང་། རྒྱ་ཤུག་གནས་པའི་རྟགས་ལས། རྟེན་བརྟན་པར་དཔོག་པ་རྣམས་དོན་གཞན་གྱི
Chinese
在思考这个问题时，似乎是这样。第二种观点，有些人认为，现在的蔗糖味道，并不是用来证明口中蔗糖块上有蔗糖形状的正确的原因，因为蔗糖的味道和形状之间没有关联，因为它们是同时存在的，所以没有因果关系；因为它们是不同的物质，所以没有同一性。这种说法是不合理的，如果原因（指蔗糖味道）是正确的推论结果，那么仅仅是口头上的陈述并不能完全涵盖原因和性质之间的关联。否则，就与“通过味道可以了解形状等”的说法相矛盾。有些人认为，即使它是原因的正确推论结果，也不是正确的结果，因为蔗糖的味道和形状之间存在关联。这两种事物之间存在依赖于同一物质集合的因果关系。这个前提是可以接受的。原因是，它是原因的正确推论结果，因为从现在的蔗糖味道可以推断出口中蔗糖块上有蔗糖形状。这种说法是不合理的，因为如果这个论证不正确，那么依赖于它的推论就会产生矛盾。有些人认为，在陈述时，口中的蔗糖块，具有先前的蔗糖味道产生现在蔗糖形状的能力，因为它具有现在的蔗糖味道，并声称这是原因的正确推论结果，这种说法是不合理的，因为如果在陈述时这样陈述，就会变成证明物质原因的正确结果。自己的观点是，现在的蔗糖味道，是用来证明口中蔗糖块上有蔗糖形状的正确的原因，因为原因和性质之间存在依赖于同一物质集合的关联，并且从这个原因可以推断出争论的主题上，先前的蔗糖味道产生现在蔗糖形状的能力，以及现在的蔗糖形状。因为“依赖于同一集合，通过味道可以了解形状等”，以及“同样可以了解过去的时间”，以及《理智宝藏自释》中说：“从说话的迹象可以推断出想要表达的意义，以及通过烟雾可以推断出火的燃烧，以及
English
It seems that this is the thought on this matter. Secondly, some say that the current taste of sugar is not a valid reason to prove that there is a sugar shape on the lump of sugar inside the mouth, because there is no connection between the taste and shape of sugar, because they are simultaneous and therefore not causally related; because they are different substances, they are not related as one entity. This is unreasonable, because if the reason (referring to the taste of sugar) is a valid inference result, then a mere verbal statement does not fully cover the connection between the reason and the property. Otherwise, it contradicts the statement that "shape and so on can be understood through taste." Some argue that even if it is a valid inference result of the cause, it is not a valid result, because there is a connection between the taste and shape of sugar. There is a causal relationship between these two things that depends on the same collection of substances. This premise is acceptable. The reason is that it is a valid inference result of the cause, because from the current taste of sugar, one can infer that there is a sugar shape on the lump of sugar inside the mouth. This is unreasonable, because if this argument is not correct, then the inference based on it will be contradictory. Some argue that when stating, the lump of sugar in the mouth has the ability for the previous taste of sugar to produce the current shape of sugar, because it has the current taste of sugar, and claim that this is a valid inference result of the cause, which is unreasonable, because if stated in this way, it becomes a valid result of proving the material cause. My own view is that the current taste of sugar is a valid reason to prove that there is a sugar shape on the lump of sugar inside the mouth, because there is a connection between the cause and the property that depends on the same collection of substances, and from this cause, one can infer the ability of the previous taste of sugar to produce the current shape of sugar, as well as the current shape of sugar, on the subject of the argument. Because "depending on the same collection, shape and so on can be understood through taste," and "similarly, past time can be understood," and as stated in the "Treasury of Reasoning Self-Commentary": "From the sign of speech, one can infer the meaning one intends to express, and from smoke, one can infer the burning of fire, and...
Chinese
以特殊的烟来证实现在有火，夜晚从森林燃烧的火焰来推断有烟，从味道来推断形状等等，这些都是推断原因之法的果证。第三是：先前存在的智慧，并非一定是从努力后立即产生的。等等来阐述。在此，有些人认为：听到海螺声音的根识，其自因是不常住的声音先前已存在，因为它是从努力产生的、无错乱的听觉。其他人则说：天授相续中的蓝色显现的根识，其自因是那蓝色的不常住先前已存在，因为它是显现蓝色的、无错乱的眼识。如果承认，则推论：如果汝存在，则蓝色的不常住必定存在。自己的宗派是：虚空中的青烟，是法，火先前已存在，因为它是烟。第四是：其他的因虽然存在，但由于根的智慧不存在，不同的因就变成随后的推论。这阐述了：执取蓝色的根现，是法，存在着与根意之外的自己的所缘缘，因为如果它不存在，则不会产生，并且是偶尔产生的同类。对此，其他人说：以有色根作为所取义的现量，是法，是那样的。因此，不能承认，因为如果汝是所缘缘，则必须是根意中的任何一个。这样说似乎是没有记住承诺，因为，那是法，如果不存在与根意之外的自己的所缘缘，则不会产生，并且不是偶尔产生的同类。因为即使不存在与根意之外的自己的所缘缘也会产生。立宗已许诺。法本身也不合理，因为如果是所取义，则必须是外处。第五是：因为是偶尔的，所以，痛苦由此证实是具有因的。这阐述了：痛苦的谛实，是法，是具有因的，因为是偶尔产生的。归入同品范畴的是：从水鸟推断有水，青蛙发出声音，蚂蚁搬家等等的迹象来推断要下雨，水不流动，以及从杜鹃鸟停留的迹象来推断所依是稳固的，这些都是其他的意义。
English
Using special smoke to prove that there is fire now, inferring smoke from the flames burning in the forest at night, inferring shape from taste, and so on, these are the resultant signs of inferring the cause. The third is: The previously existing wisdom is not necessarily produced immediately after effort. And so on to explain. Here, some people think: The root consciousness of hearing the sound of a conch shell, its self-cause is that the impermanent sound has existed before, because it is the non-erroneous hearing that comes from effort. Others say: The root consciousness of the blue appearance in the continuum of Devadatta, its self-cause is that the impermanence of that blue has existed before, because it is the non-erroneous eye consciousness that appears blue. If you admit it, then it is inferred: If you exist, then the impermanence of blue must exist. One's own tenet is: This blue smoke in the sky is the subject, fire has existed before, because it is smoke. The fourth is: Although other causes exist, because the wisdom of the senses does not exist, different causes become subsequent inferences. This illustrates: The root manifestation that grasps blue is the subject, there is its own objective condition other than the sense-mind, because if it does not exist, it will not be produced, and it is the basis of occasional production. To this, others say: The manifest that takes the colored sense as the object, is the subject, it is so. Therefore, it cannot be admitted, because if you are the objective condition, then you must be one of the sense-mind. Saying this seems to be not remembering the promise, because, that is the subject, if there is no its own objective condition other than the sense-mind, it will not be produced, and it is not the basis of occasional production. Because it is produced even if there is no its own objective condition other than the sense-mind. The proposition has been promised. The subject itself is also unreasonable, because if it is the object to be taken, it must be an external source. The fifth is: Because it is occasional, therefore, suffering is thus proven to have a cause. This illustrates: The truth of suffering is the subject, it has a cause, because it is occasionally produced. Gathering into the category of similar instances are: inferring water from water birds, frogs making sounds, ants moving nests and other signs to infer that it will rain, water not flowing, and from the signs of cuckoos staying to infer that the support is stable, these are other meanings.