Tibetan
་དེ། བུམ་པའི་འཇིག་རྒྱུ་དེ་བུམ་པ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་ཅིང་། བུམ་པའི་འཇིག་པ་ལས་ཀྱང་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་བཅད་པར་འདོད་ནས་རང་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མིན་ཏེ་ཞེས་འགོད་པ་ཡང་འཇིག་རྒྱུ་ཐོ་བ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱང་བུམ་པའི་འཇིགས་པ་བུམ་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་དང་དུས་མཉམ་པའི་བུམ་པའི་འཇིག་རྒྱུ་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རང་གི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་པོར་འགྱུར་རུང་གི་གོས་དཀར་ཆོས་ཅན། ཚོན་ཅན་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་ཚོན་སོགས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་ངེས་བྱེད། གྲངས་ངེས། གསུངས་པའི་དགོས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་མའི་ཕྱོགས་ཆོས་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ། ཡོད་ན་རྗེས་དཔག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ། ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་ཀའི་ཁྱབ་འབྲེལ་དངོས་སུ་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ། མཐར་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་གྲངས་ངེས་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་མིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ཡིན་ཏེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་བའི་རྗེས་ཁྱབ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔ་མ་དང་། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་ཙམ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་འབྱུང་ངེས་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་བཤད་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྣམ་བཞག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དེ་སྐོར་གྱི་དངོས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་གཟུང་བྱ་ཡང་ཡིན། ཁྱོད་དང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། ཡང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་དངོས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་གཟུང་བྱ་ཡིན་ན་ཁྱོད་དང་རྫས་གཞན་མིན་དགོས་པ་ཞེས་དང་། ཁྱོད་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་དགོས་པ་ཞེས་དང་། བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་ལྔ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ལ། དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དུ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ཡོད་དེ་དེ་འདྲའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བར་པ་གཉིས་ལ་སྡུག་བདེན་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་འབུད། ལྔ་པ་ལ་ཁ་ཅིག བདག་གཅིག་འབྲེལ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་ན་དུ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཚིག་སྐྱོན་ཡིན་ལ། དོན་སྐྱོན་ནི། བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་དག་གི་ས་ཕྱོགས་བུམ་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་བའི་མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པས་ན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་ནང་འདུས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཆོས་རང་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ལ། །ལྟོས་པའམ་འོན་ཏེ་འབའ་ཞིག་པ། །ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། ཁྱད་པར་དག་དང་ལྟོས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ། ཁ་ཅིག ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་དག་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་དང་། འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་ལྟོས་པ་བ་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་བ་ཞེས་དང་། འགའ་ཞིག་ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་བ་དང་། རང་བཞིན་དག་པ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཞེས་ཟེར་རོ། །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང་། དང་པོ་ལ་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་ལྟོས་པ་གཉིས་ལས། དང
Chinese
因此，瓶子的坏灭之因与瓶子是不同的事物，并且与瓶子的坏灭也是不同的事物。有些人想要断除它，认为从自身之后产生的坏灭之因不依赖于其他事物，但这样写只能证明坏灭之因不依赖于锤子等，却不能证明瓶子的坏灭是从瓶子的因产生的。因为会产生这样的疑问：是否存在与瓶子同时存在的瓶子的坏灭之因？经文的意义是这样的：瓶子，作为所立宗，不依赖于从自身之因之后产生的自身的坏灭之因，因为是从自身之因产生为坏灭的自性的缘故。第二是：可以变成蓝色的白布，作为所立宗，不一定是彩色的，因为变成彩色依赖于从自身之因之后产生的颜料等。第三，关于三相决定、数量决定、所说的必要，这三者中，第一是：如果先前的法相没有恒常执着的错乱之因，则通过现量力即可成立；如果有，则通过比量力即可成立。后者的法相通过现量力即可成立。两者的周遍关系实际上依赖于互相排斥而成立，最终依赖于一个本体的关系而成立。第二是：对它的二的决定不是事物的数量决定，例如：声音，作为所立宗，不是常法，因为是所作的缘故，像这样不包含在这二者之中的有无限多。因此，是依赖于必要的数量决定，为了通过所作的理由来证明声音是无常的后遍，以及为了知道从因的集合数量齐全的相可以仅仅证明果可能产生，而不能证明必定产生。第三是已经说过的那个。第二，关于真实的自性因，有定义、分类、详细解释三者。第一，有些人说：关于它的真实的能立因是什么？你的相的关于它的真实的所立之法，也是应当执取的法，也是与你和异体不是异体的同基存在，以及也是本体相同的同基存在，以及什么？关于它的真实的所立
English
Therefore, the cause of the destruction of a pot is a different thing from the pot, and it is also a different thing from the destruction of the pot. Some people want to cut it off, thinking that the cause of destruction that arises after itself does not depend on other things, but writing like this can only prove that the cause of destruction does not depend on hammers, etc., but it cannot prove that the destruction of the pot arises from the cause of the pot. Because the doubt arises: is there a cause of destruction of the pot that exists simultaneously with the pot? The meaning of the scripture is this: the pot, as the subject, does not depend on its own cause of destruction that arises after its own cause, because it arises from its own cause as the nature of destruction. Second is: white cloth that can turn blue, as the subject, is not necessarily colored, because becoming colored depends on pigments, etc. that arise after its own cause. Third, regarding the determination of the three aspects, the determination of number, and the necessity of what is said, among these three, the first is: if the previous dharma characteristic does not have the cause of delusion of constant clinging, then it can be established by the power of direct perception; if it does, then it can be established by the power of inference. The latter dharma characteristic can be established by the power of direct perception. The pervasive relationship between the two actually depends on mutual exclusion to be established, and ultimately depends on the relationship of one entity to be established. Second is: the determination of it as two is not the determination of the number of things, for example: sound, as the subject, is not permanent, because it is made, like this there are infinitely many that are not included in these two. Therefore, it is the determination of number that depends on necessity, in order to prove the subsequent pervasion that sound is impermanent by the reason of being made, and in order to know that from the complete number of the collection of causes, the characteristic can only prove that the result may arise, but cannot prove that it must arise. The third is the one that has already been said. Second, regarding the true nature of the reason, there are three: definition, classification, and detailed explanation. First, some people say: what is the true valid reason for establishing it? The true established dharma of your characteristic regarding it is also the dharma that should be grasped, and it is also the co-substrate existence that is not different from you and the other substance, and also the co-substrate existence that is the same entity, and what? Regarding its true established
Chinese
如果说是要成立的法，就必须不是你和别的物质，并且你和自性必须是一，而且在自一关系的基础上，关于那方面的三相确定五种情况中，前两种情况，有烟的啦啦是所立宗，有火，因为有烟的缘故，这样安立的时候，烟是所立宗，在那方面所要成立的对境遍，因为是自性，因为有火，因为是那样同基。中间两种情况，苦谛是所立宗，是有因的，因为偶尔产生，这样安立的时候，偶尔产生是所立宗，在那方面所要成立的对境遍，因为是自性。后一个因排除。第五种情况，有些说，在自一关系的基础上，有烟的啦啦是所立宗，有火，因为有烟的缘故，这样安立的时候，烟是所立宗，在那方面所要成立的对境遍，因为是自性。这本身是词的过失，而意义上的过失是，瓶子被量没有照见是所立宗，瓶子的处所成立没有瓶子的所要成立的对境遍，因为是自性。理由成立，因为从因成立果，这因为是自性内摄的缘故。自己宗派是，在争论的基础上，将想要成立的法和自己无差别地成立，具有三相圆满的成立的理由。第二，从理由方面分和从所立方面分两种。第一是，《释量论》中说，自性差别和特殊，依赖或者仅仅。《定量论》中说，差别等和依赖。这样说，这两个的术语上，有些说，差别依赖的自性之因是正确的，差别清净的自性之因是正确的，有些说是自性依赖和自性清净，有些说是差别依赖和自性清净的自性之因是正确的。类聚自释中，安立了依赖差别的自性之因是正确的和不依赖差别的自性之因是正确的术语，第一种情况有依赖自己的法的差别和依赖关系其他的法两种情况中，第
English
If it is said that it is a dharma to be established, then it must not be you and other substances, and you and self-nature must be one, and on the basis of the self-one relationship, in the five cases of determining the three aspects in that regard, in the first two cases, the one with smoke is the subject to be established, there is fire, because there is smoke, when it is established like this, smoke is the subject to be established, the object to be established in that regard is pervasive, because it is self-nature, because there is fire, because it is such a common basis. In the middle two cases, the truth of suffering is the subject to be established, it has a cause, because it is occasionally produced, when it is established like this, occasional production is the subject to be established, the object to be established in that regard is pervasive, because it is self-nature. The latter reason is excluded. In the fifth case, some say, on the basis of the self-one relationship, the one with smoke is the subject to be established, there is fire, because there is smoke, when it is established like this, smoke is the subject to be established, the object to be established in that regard is pervasive, because it is self-nature. This itself is a fault of words, and the fault in meaning is that the pot is not seen by the measure is the subject to be established, the place of the pot establishes the object to be established where there is no pot is pervasive, because it is self-nature. The reason is established, because the result is established from the cause, this is because it is included in self-nature. One's own tenet is that on the basis of the dispute, establishing the dharma to be established that one wants to establish and oneself as non-different, is a reason for establishing that has the three aspects complete. Secondly, there are two types: division from the aspect of reason and division from the aspect of what is to be established. The first is, in the *Commentary on Valid Cognition*, it says, "Self-nature, difference, and particularity, dependent or merely." And in the *Ascertainment of Valid Cognition*, it says, "Differences and dependencies." Thus, regarding the terminology of these two, some say, "The correct reason of self-nature that depends on difference" and "The correct reason of self-nature that is pure of difference," and some say "Self-nature dependent" and "Self-nature pure," and some say "Difference dependent" and "The correct reason of self-nature that is pure of self-nature." In the *Treasure of Reasoning*, the terms "The correct reason of self-nature that depends on difference" and "The correct reason of self-nature that does not depend on difference" are established, and the first case has two types: depending on the difference of one's own dharma and depending on the relationship of other dharmas, the firs