Tibetan
དུ་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལྡན་པའི་རྟེན་ཡིན་གྱི་ལྡན་ཆོས་ཚུལ་གསུམ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཤེས་འདོད་ལ་རྟགས་འཛིན་པའི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྟགས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་གྲུབ་དགོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མཐོང་བའི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲུབ་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་གྲུབ་དགོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །ལྡོག་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མཐོང་བའི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་གྲུབ་དགོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ། རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྗེས་འགྲོ། རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ། རྗེས་ཁྱབ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཞིང་། ལྡོག་པ། ལྡོག་པའི་ཚུལ། ལྡོག་ཁྱབ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ནི་མ་ངེས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་ལ་རྗེས་ཁྱབ་དང་། ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་ཅིང་། རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་དང་། ལྡོག་པའི་ཚུལ་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཚུལ་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ལ་ལྟོས་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་སོ་སོར་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱས་པ་སྒྲས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང་། བྱས་པ་ལ་རྟག་པ་མི་སྲིད་པར་མི་རྟག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་ལ་བྱས་པ་མི་སྲིད་པར་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་གསུམ་རིམ་བཞིན་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་། རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་དང་ལྡོག་པའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་བྱས་པ་ཡིན་པ་དང་། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་ན་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པ་གསུམ་དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་གཞིར་བཟུང་བ་དང་བྱས་པ་ཆ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་སྒྲ་ལ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་གྲུབ་པའི་ཆ་དང་། མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་པའི་ཆ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འགོད་ཚུལ་དང་
Chinese
因此，正确的理由是具备三相的依据，而不是具备三相的法。第二部分分为定义和例子。第一部分是：周遍的定义：通过认知所知的事物而执持理由的量所产生的定解，以与在所知法上安立的方式相符的方式存在，必须主要成立的理由之相。随同的定义：通过见到理由与法之间关系的量所产生的定解，作为理由而安立的事物，在相似方唯一存在，必须主要成立的理由之相。相违的定义：通过见到理由与法之间关系的量所产生的定解，作为理由而安立的事物，在不相似方以与成立的方式相符的方式不存在，必须主要成立的理由之相。其中，周遍、周遍之相、第一理由之相都是名称的不同说法。对于正确的理由来说，随同、随同之相、随同周遍都是名称的不同说法。相违、相违之相、相违周遍都是名称的不同说法。一般来说，是不确定的，因为正确的反驳论证成立随同周遍和相违周遍，但不成立随同之相和相违之相。第二和第三理由之相，是考虑到同品和异品的成立方式，对于随同和相违两者，是否需要各自的结合方式呢？第二部分是：由所作与声音不相应的决断所区分，以及所作不可能恒常，只能被无常所周遍，恒常不可能所作，只能被非所作所周遍，这三者依次是，以所作的理由成立声音是无常的周遍、随同之相和相违之相的例子。同样，声音是所作，如果所作则被无常所周遍，如果恒常则被非所作所周遍，这三者被认为是这三者的例子，并且所作是具有部分的。在此基础上，与在声音上安立的方式相符而成立的部分，以及与在相似方唯一安立的方式相符而存在的部分，以及与在不相似方安立的方式相符
English
Therefore, a correct reason is the basis for possessing the three aspects, not the dharma possessing the three aspects. The second part is divided into definition and example. The first part is: Definition of the aspect of the subject: The definite understanding generated by the valid cognition that grasps the reason for knowing what is to be known, existing in a way that is consistent with the way it is established on the subject of what is to be known, the aspect of the reason that must be mainly established. Definition of the aspect of concomitance: The definite understanding generated by the valid cognition that sees the relationship between the reason and the dharma, the thing to be established as the reason exists only in the similar side, the aspect of the reason that must be mainly established. Definition of the aspect of contradiction: The definite understanding generated by the valid cognition that sees the relationship between the reason and the dharma, the thing to be established as the reason does not exist in the dissimilar side in a way that is consistent with the way it is established, the aspect of the reason that must be mainly established. Among them, the subject, the aspect of the subject, and the first aspect of the reason are different names. For a correct reason, concomitance, the aspect of concomitance, and the pervasive concomitance are different names. Contradiction, the aspect of contradiction, and the pervasive contradiction are different names. In general, it is uncertain, because a correct refutation argument establishes pervasive concomitance and pervasive contradiction, but does not establish the aspect of concomitance and the aspect of contradiction. The second and third aspects of the reason, considering the ways of establishing similar and dissimilar categories, is it necessary to have separate ways of combining for both concomitance and contradiction? The second part is: Distinguished by the determination that the made is not associated with sound, and that the made cannot be permanent, but can only be pervaded by impermanence, and that the permanent cannot be made, but can only be pervaded by the unmade, these three in turn are examples of the subject, the aspect of concomitance, and the aspect of contradiction in establishing that sound is impermanent by the reason of the made. Similarly, sound is made, and if made, it is pervaded by impermanence, and if permanent, it is pervaded by the unmade, these three are considered as examples of these three, and the made is part-possessing. On this basis, the part that is established in accordance with the way it is established on sound, and the part that exists in accordance with the way it is uniquely established on the similar side, and the way it is established on the dissimilar side
Tibetan
མཐུན་པར་མེད་པའི་ཆ་གསུམ་མཚན་གཞིར་བཟུང་བ་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ །ཁ་ཅིག་བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་མཚན་གཞིར་བཟུང་བ་ནི་གཞུང་དང་འགལ་ཏེ། རིགས་ཐིགས་ལས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འགལ་བའོ་ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། འོ་ན་རྟགས་ཚུལ་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་ངག་གཅིག་གིས་ཀྱང་བསྟན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བ་བསྡུས་པར་བརྗོད་ཀྱི་ཚུལ་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། དཔག་གཞིར་བཟུང་བ་ཤེས་འདོད་ཡིན། །དེ་ལ་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་ཆོས་སོ། །ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། ཤེས་འདོད་ལ་རྟགས་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གྲུབ་པ་ནི། ཚུལ་དང་པོ་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྟགས་དང་སྒྲུབ་བྱ་འབྲེལ་སྟོབས་ཀྱིས། །ཡོད་མེད་ངེས་པ་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་འབྲེལ་པ་ཚད་མས་ངེས་ནས་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲོ་བ་རྗེས་འགྲོ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ལོག་ན་རྟགས་ལྡོག་པ་ནི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་དག་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ངེས་མི་ནུས་པས་དཔེའི་སྟེང་དུ་ངེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། རྟགས་ཀྱི་མཚན་གཞི་གཞན་སེལ་ཡིན། །ཞེས་པའི་རང་འགྲེལ་དུ་ཡང་དེ་ལ་རྩོད་གཞི་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་སོ། །རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲོ་བ་ནི་རྗེས་འགྲོའོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལོག་སྟོབས་ཀྱིས་རྟགས་ལྡོག་པ་ནི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། རིགས་གཏེར་ལས། ཚུལ་གཉིས་པ་དང་རྗེས་འགྲོ་ཡིས། །ལྡོག་པ་འཕེན་པའི་སྐྱོན་གཉིས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་སྔར་གཞན་ལུགས་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཁ་ཅིག ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་འབྲེལ་པ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། འབྲེལ་པ་གྲུབ་ན་འབྲེལ་པ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་དགོས་པས་ངེས་པ་སྨོས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གྲུབ་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ངེས་པ་ལ་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག སྒྲ་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་མཚང་འདི་གཞན་ལ་ཡང་ཡོད་སྙམ་པ
Chinese
将不相符的三种特征作为依据，意义是一样的。有些人将“所作”作为证明声音无常的三种方式的依据，这与论典相违背。如《理滴论》中说：“随行和相反是相互完全排斥的矛盾。”《释量论》中说：“那么，会变成第二种因的方式吗？”回答说：“不是的。因为随行和相反是相互不同的。因为它们可以用一个词来表示。这是简略地表达论式，而不是简略地表达方式。”《理藏论》中说：“所量是想要了解的，其中成立的是同品遍。”在其自释中说：“想要了解的，通过现量或者比量成立的是，第一种方式叫做同品遍。”以及“因和所立的关联力，有无决定随行反行。”的解释中说：“因和所立的关联通过量决定后，因之后有所立随之而行是随行，所立不存在时因也反过来不存在是反行的方式。这些无法在想要了解的法上确定，因此必须在例子上确定。”以及“因的特征是排除他者。”的自释中也说：“其中在争论的对境上不具备，以决定的方式成立的是同品遍。因之后有所立随之而行是随行。所立的法通过不存在的力量导致因也反过来不存在是反行。”因为这样说了。第三是驳斥争论，如《理藏论》中说：“第二种方式和随行，没有遣除反行的两种过失。”所说的意义在之前驳斥其他宗派的时候已经说过了。有些人认为，同品遍成立并且关联确定的因，不应成为正确因的定义，因为如果关联成立，那么关联必须通过量成立来确定，因此说“确定”是没有简别作用的。回答说：没有过失，因为这里是在解释随行反行成立的意义时，将“确定”放在解释的位置上。有些人说，声音是所作，这是法。如果是你，那么必须是无常的，因为你是证明声音无常的同品遍。这是认为自己的缺点别人也有。
English
Taking the three non-corresponding aspects as the basis, the meaning is the same. Some people take "made" as the basis for the three ways of proving that sound is impermanent, which contradicts the scriptures. As it says in the Nyayabindu: "Following and reversing are mutually exclusive contradictions." As it says in the Pramanaviniscaya: "Then, will it become the second way of reason?" The answer is: "No. Because following and reversing are mutually different. Because they can be expressed by one word. This is expressing the argument in a concise way, not expressing the way in a concise way." As it says in the Tattvasamgraha: "The object to be inferred is what one wants to know. What is established in it is the property of the subject." In its auto-commentary, it says: "What one wants to know, what is established from perception or inference is, the first way is called the property of the subject." And in the commentary on "The connection between the reason and the probandum is determined by force. The existence or non-existence is determined by following and reversing.", it says: "After the connection between the reason and the probandum is determined by valid cognition, the probandum follows the reason is following, and the reason reverses when the probandum does not exist is the way of reversing. These cannot be determined on the object of knowledge, so they must be determined on the example." And in the auto-commentary on "The characteristic of the reason is the exclusion of others.", it also says: "Among them, what is not possessed by the object of dispute, and is established in a decisive way is the property of the subject. The probandum follows the reason is following. The reason reverses by the force of the non-existence of the probandum is reversing." Because it is said so. The third is to refute the dispute, as it says in the Tattvasamgraha: "The second way and following, there are no two faults of eliminating reversing." The meaning of what is said has already been explained in the previous refutation of other schools. Some people think that the reason that the property of the subject is established and the connection is determined should not be the definition of the correct reason, because if the connection is established, then the connection must be determined by the force of valid cognition, so saying "determined" has no differentiating function. The answer is: There is no fault, because here, when explaining the meaning of the establishment of following and reversing, "determination" is placed in the position of explanation. Some people say that sound is made, this is the dharma. If it is you, then it must be impermanent, because you are the property of the subject that proves that sound is impermanent. This is thinking that others also have their own shortcomings.