Tibetan
གཅིག་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྫས་ལྡོག་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་མི་འཐད་པ་ལ། རྟགས་ཡང་དག་ལ་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན། འཇུག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་དགོས་ཤིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། རྫས་དང་ལྡོག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རྫས་དངོས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་ལྡོག་པ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཀྱང་དེ་འཇུག་ཡུལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བྱེ་བྲག་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་མི་འཐད་པ་ནི། འབྲས་རང་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དེ་ལ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐ་དད་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་རང་བཞིན་དང་། ཕྱི་མ་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེ་གཉིས་ལས་མ་འདས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན། གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་ཡིན་དགོས་ཤིང་། དངོས་མེད་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག རྣམ་ངེས་ལས་སྔར་དྲངས་པ་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། ཕྱོགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས། །མཚུངས་དང་མི་མཚུངས་ཕྱོགས་གཉིས་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་བསམ་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་ན། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དང་རྟག་པའི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པ་ངེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞལ་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་དེར་ཐལ། གཞལ་བྱ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལོག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར་རོ། །བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་སོང་བའི་རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་
Chinese
因为“唯一和各自确定是相违背的”这样说过，以及“和那相同”等等这样说过。第二，分开物质和反体来说不合理，对于正确的因，区分成依赖于物质而成立法的正确的因，和依赖于反体而成立法的正确的因，是不合理的，如果因是正确的，必须是进入对境的时候，当分别念进入对境的时候，如果分成物质和反体两种，因为不能获得进入对境的自相，因为那不把物质真实作为对境，虽然把反体真实作为对境，但那不存在于进入对境中。第三，不合理的是，依靠差别自反体的道理，除了果和自性两者之外，依靠自反体的道理也是不合理的，因为依靠自反体的道理，有以本体无差别而成立，和以具有差别的方式成立两种，前者包含在自性中，后者包含在果的因中，因为它没有超出那两者，如果是事物，必须是单一和差别中的任何一个，而且对于非事物来说，具有也是不可能的。还有一些人，从《量决定论》中先前引用的，以及《理藏论》中，“以品和所立法的共同点，相同和不相同是两种品。”的想法，认为对于那方面的想要了解的法和，以所立法的共同点在意义上一致的确定，那是那方面的顺品的定义，以及从那之中返回的是那方面的违品的定义，如果这样说，虚空法，以声音和常的共同点在意义上一致的确定，是成立的，因为以可量度的因成立声音是常的顺品。如果不成立，那在那成立，因为可量度的那是进入那方面的两种品的理由。还有一些人，对于那方面的成为正确因的辩论者，你对于那方面的想要了解的法和，以所立法的共同点在意义上一致的确定，那是那方面的顺品的定义，以及从那之中返回的是那方面的违品的定义这样说。瓶子法，成为成立声音是无常的正确因的辩论者，你成立那
English
Because it is said that "being one and being separately determined are contradictory," and "being the same as that," etc. Secondly, it is unreasonable to speak by separating substance and negation. For a valid reason, it is unreasonable to divide a valid reason into a valid reason that establishes a dharma based on substance and a valid reason that establishes a dharma based on negation. If a reason is valid, it must be the occasion of entering an object. When discrimination enters an object, if it is divided into substance and negation, it is because the self-characteristic of the object of entry cannot be obtained. This is because it does not make substance the actual object, and although it makes negation the actual object, it is not present in the object of entry. Thirdly, it is unreasonable that the way of relying on specific self-negation is also unreasonable, except for the two, effect and self-nature. Because the way of relying on self-negation has two ways of establishing identity without difference and establishing with difference, the former is included in self-nature, and the latter is included in the reason of the effect. It does not go beyond these two, because if it is a thing, it must be either one or different, and it is impossible to possess non-things. Also, some people think of the meaning of what was previously quoted from the Pramāṇaviniścaya and from the Rigs gter, "With the generality of the subject and the dharma to be proven, similarity and dissimilarity are the two sides." They say that the definition of the concordant side of that aspect is the ascertainment that the object of knowledge of that aspect and the generality of the dharma to be proven are in agreement, and that the definition of the discordant side of that aspect is the opposite of that. If so, the subject is space, and it is established that the ascertainment that the generality of sound and permanence are in agreement is the concordant side because the reason of measurability establishes that sound is permanent. If it is not established, then it is established there, because the measurable is the reason for entering both sides of that aspect. Also, some people say that the opponent who has become a valid reason for that aspect says that the definition of the concordant side of that aspect is the ascertainment that the object of knowledge of that aspect and the generality of the dharma to be proven are in agreement, and that the definition of the discordant side of that aspect is the opposite of that. The subject is a pot, and the opponent who has become a valid reason for establishing that sound is impermanent establishes that
Tibetan
ཀྱི་དེར་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་དེས་ཁྱོད་དང་སྒྲ་གཉིས་ལ་མི་རྟག་པའི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒོལ་བ་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་སྐོར་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས། རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པར་ངེས་སུ་རུང་བ་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་ལྡོག་ཁྱབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མི་མཐུན་པར་ངེས་སུ་རུང་བ་སྟེ། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། འདིར་ལན་དངོས་ནི་ཚང་བང་དུ་དུ་བ་མེ་དང་འབྲེལ་བར་ངེས་ནས་ལ་ལའང་དུ་བས་མེ་གྲུབ་པ་ན་མཐུན་དཔེ་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་གོ །དེས་ན་དུ་བ་དང་མེའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཚང་བང་འདི་དང་ལ་གཉིས་མེ་དང་ལྡན་པར་མཐུན་ནོ་ཞེས་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་ནས། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པར་ཐལ་བ། མ་ངེས་དང་པོ་འགལ་བར་ཐལ་བ། ཡང་དག་གི་རྩོད་གཞི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཐལ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་དུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ལ། རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་ངེས་དགོས། དེ་ངེས་པ་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་ངེས་དགོས། དེ་ངེས་པ་ལ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་དོན་མཐུན་པ་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞལ་བྱ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་ཐལ། སྒྲ་དང་རྟག་པར་ཆོས་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཐལ། སྒྲ་དེ་སྒྲ་དང་མི་རྟག་པར་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ཉིད་རང་དང་ཆོས་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལན་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་འགྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་བཀོད་ཟིན་པས་སྐྱོན་སྤོང་མི་དགོས་སོ།
Chinese
因此，必然会得出这样的结论。因为你是关于那个的正确之相的同品。如果承认，那么那个法，辩论者必然会得出你和声音在无常的共相上一致的结论。因为那个承认。如果承认，那么辩论者必然会得出声音是无常的结论。第四，关于那个的同品和异品的定义依次是：通过确立关于那个的相和法的关系的基础，在生起比量的时候，关于那个的所知法和所立宗的法在共相上可以确定为一致；通过确立关于那个的周遍的基础，在生起比量的时候，关于那个的所知法和所立宗的法在共相上可以确定为不一致。如《理藏自释》中说：这里的真实回答是，在厨房中确定烟与火的关系后，在山上也通过烟成立有火，这时将同例安立为同品的名称。因此，辩论者通过成立烟和火的关系的这个厨房和山二者与火具有一致性来成立，为了向反驳者显示，所以没有相违。这是所说的意义。第五，分为辩论和回答两部分。第一部分分为三点：在确定周遍的时候，会得出所立已经成立的结论；未确定则会得出最初相违的结论；真正的辩论对象会得出属于异品的结论。第一点是：在确定周遍的时候，存在所立已经成立的过失。因为在确定周遍的时候，必须确定相只存在于同品中。要确定那个，就必须确定同品。要确定那个，就必须确定所知法和所立宗的法在共相上一致。第二点是：所量如果成立声音是常，那么会得出只存在于异品中的结论。因为声音和常没有法一致性。如果承认，那么会得出那个是关于那个的相违之相的结论。第三点是：声音如果成立声音是无常，那么会得出属于异品的结论。因为声音和声音的无常没有法不一致性，因为自己和自己没有法一致性。第二部分回答分为三点。第一点是：因为是之前引用的解释本身，所以在定义的内部已经安置，所以不需要遮破过失。
English
Therefore, it is inevitable to reach such a conclusion. Because you are the concordant side of the correct sign regarding that. If admitted, then that dharma, the debater will inevitably conclude that you and sound are consistent in the commonality of impermanence. Because of that admission. If admitted, then the debater will inevitably conclude that sound is impermanent. Fourth, the definitions of the concordant and discordant sides regarding that are in order: Through establishing the basis of the relationship between the sign and the dharma regarding that, when inference arises, the knowable dharma and the established dharma regarding that can be determined to be consistent in commonality; through establishing the basis of the pervasion regarding that, when inference arises, the knowable dharma and the established dharma regarding that can be determined to be inconsistent in commonality. As it is said in the "Treasury of Reasoning, Self-Commentary": Here, the real answer is that after determining the relationship between smoke and fire in the kitchen, it is also established that there is fire on the mountain through smoke, and at this time, the example is established as the name of the concordant side. Therefore, the debater establishes that this kitchen and the two mountains, which have established the relationship between smoke and fire, are consistent with fire, and in order to show it to the opponent, there is no contradiction. This is the meaning of what was said. Fifth, it is divided into debate and answer. The first part is divided into three points: When the pervasion is determined, it will lead to the conclusion that the established has already been established; if it is not determined, it will lead to the conclusion that the initial contradiction has occurred; the real object of debate will lead to the conclusion that it belongs to the discordant side. The first point is: When the pervasion is determined, there is the fault that the established has already been established. Because when the pervasion is determined, it must be determined that the sign only exists in the concordant side. To determine that, it is necessary to determine the concordant side. To determine that, it is necessary to determine that the knowable dharma and the established dharma are consistent in commonality. The second point is: If the measurable establishes that sound is permanent, then it will lead to the conclusion that it only exists in the discordant side. Because sound and permanence have no dharma consistency. If admitted, then it will lead to the conclusion that that is the contradictory sign regarding that. The third point is: If sound establishes that sound is impermanent, then it will lead to the conclusion that it belongs to the discordant side. Because sound and the impermanence of sound have no dharma inconsistency, because oneself and oneself have no dharma consistency. The second part of the answer is divided into three points. The first point is: Because it is the explanation itself that was quoted earlier, it has already been placed inside the definition, so there is no need to refute the fault.