Chinese
并非外在之物所变的火产生烟，也非显现火的识产生显现烟的识，而是心相续中堪能的习气。 具有精华之自性，于其中间，显现之识乃是明了者，因此说烟从火生。 第二，从显现烟的识明了觉醒的征象中，了知在显现火的识之上，具有习气明了觉醒之力的显现火的识能够生起。 对此，显现烟之识，具有习气明了觉醒者，显现火之识即是，能够了知，并非真实之火。 那么，在立宗时也这样立宗吗？如果像认为除了显现火和烟之外，没有其他的火和烟成立那样，则具有烟的处所，是显现火者，因为是显现烟者。如果像认为何者具有火和烟，并且是了知彼之自性那样，则具有烟的处所，具有火，因为具有烟。 学师释迦慧等认为，推度外在之火时，是现在之火，推度心之火时，是未来之火，没有障碍则不欺骗，二者相同。 因此，由于从能够生起显现火之识的祥瑞中产生，故说显现烟之识从火生，并非从真实之火生。因此，是推度因之法的果之征象。 第二，在成立自证识时，法称论师说以忆念之征象来成立，学师则说了以二相成立而大致成立自证识之理，以及作为其支分的其他多种理路来成立，以及以忆念之征象来成立自证识三种，应于论典本身之上领会。 现量度量之现量正量，以及，断除歧途之现量似量，以及，他者所作之因之能立量果，以现量正量之义，皆能领会。此乃总结之偈颂。现量已宣说完毕。 推度量已宣说。 第二，推度有二，自利推度和，他利推度。初者有二，定义和，自性之决定。初者，有说，
English
It is not that smoke arises from fire, which has become an external object, nor does the mind that appears as fire give rise to the mind that appears as smoke, but rather the capable habitual imprints in the mind-continuum. Having the essence of the heart, in the middle, the mind of appearance is the clarifier, therefore it is said that smoke is from fire. Secondly, from the sign of the clear awakening of the mind that appears as smoke, it is understood that on top of the mind that appears as fire, the mind that appears as fire, which has the power to generate the clear awakening of habitual imprints, can arise. Regarding this, the mind that appears as smoke, having the clear awakening of habitual imprints, the mind that appears as fire is, able to be understood, not the real fire. Then, is it also posited in this way at the time of positing? If, like thinking that apart from the appearance of fire and smoke, no other fire and smoke are established, then the place with smoke is the appearance of fire, because it is the appearance of smoke. If, like thinking that whoever has fire and smoke, and is the nature of knowing it, then the place with smoke has fire, because it has smoke. Teacher Shakya Blo and others think that when inferring external fire, it is present fire, and when inferring the fire of the mind, it is future fire, and if there is no obstacle, it is not deceptive, and the two are the same. Therefore, because it arises from the auspiciousness that can generate the mind that appears as fire, it is said that the mind that appears as smoke arises from fire, not from real fire. Therefore, it is the sign of the result of inferring the cause. Secondly, when establishing self-awareness, Dharmakirti said to establish it with the sign of memory, and the teacher said that the reason for establishing self-awareness is largely established by establishing the two aspects, and as a branch of it, other various reasons are used to establish it, and the three are established by the sign of memory, which should be understood on the text itself. The direct valid perception that measures the manifest, and the direct seeming perception that cuts off the wrong path, and the proof of the effect of the sign made by others, with the meaning of direct valid perception, all can be understood. This is the concluding verse. Direct perception has been explained. The inference measure has been explained. Secondly, inference has two types: self-benefit inference and other-benefit inference. The former has two types: definition and determination of nature. The former, some say,
Tibetan
སུམ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱི་ངེས་པའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་བློ་ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཚུལ་གསུམ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དགོས་པས་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་བློ་སྟེ། ཚད་མ་མདོར། རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་རང་དོན་ནི། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རང་དོན་རྗེས་དཔག་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་རྣམས་ནི་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྟགས་དང་། དེས་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟོས་བཞི་ཕྱོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་ཚུལ་དང་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གཉིས། དེ་དག་ལྟོས་གཞིར་འཇོག་པའི་འཐད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཉིས་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་བྱའི་སྒྲ་དོན་སྤྱིར་བསམ་པ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། གང་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ། གང་དུ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངེས་པ། ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོགས་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཕྱོགས་དང་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དང་། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་དེ་དག་གང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་། ཚོགས་དོན་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པར་ཡང་ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཞེས་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཚོགས་དོན་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིས། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག ཚོགས་དོན་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་མ་གྲགས་ཤིང་། སྒྲའི་དོན་ངེས་པ་ལ་གྲགས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སམ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་སམ། ཚོགས་དོན་གྱི་ཆོས་ཞེ
Chinese
认为从衡量之力的确定之相中生起证悟所立之智是不合理的，因为必须确定三相本身，所以衡量之力的确定有重复的过失。因此，从具足三相之相中生起证悟所立之智。在量论根本颂中说：‘现量与比量二者，自利是，从具足三相之相中见义。’自利比量和比量衡量等是它的异名，所以不需要另外的定义。第二部分分为二：以何证悟之相，以及彼证悟之所立的解说。第一部分分为二：解说所依四和品三，以及依于彼之相的分类。第一部分分为三：第一相的所依是想知的法，随行和返还的所依是二品，以及安立彼等为所依的道理。第一部分分为二：普遍思考应比度的词义，以及必须确定当下意义的差别。第一部分分为三：进入之处的境，进入之时的场合的确定，如何进入的词的定义。第一是，在《悟入》的论典中说：‘品和应比度，以及应成立’等所说都是名称的异名，所以彼等进入之处的境也有三种，因为进入想知的法、应成立之法和集合义三种。进入想知的法也说：‘品是法’，‘应比度是此处想知的具有差别的法’，‘应成立与法相同者上存在’。进入应成立之法也说：‘因随应成立而行，应成立若无则无。’进入集合义也说：‘以应成立之词，通过传承也不能。’那也是在前二者上以假名进入，在集合义上以实名进入，并且不进入彼等之外的其他，因为彼等之外的其他没有名声，并且词义的确定以名声为主。第二是，在说‘品法’的时候，是想知的法的法，还是应成立之法的法，还是集合义的法呢？
English
It is unreasonable to think that the wisdom that realizes what is to be proven arises from the certainty of the power of measurement, because it is necessary to ascertain the three aspects themselves, so the certainty of the power of measurement has the fault of repetition. Therefore, the wisdom that realizes what is to be proven arises from the sign that possesses the three aspects. In the root verses of Pramana, it says: 'The two types of inference, for oneself, are seeing the meaning from the sign with three aspects.' Inference for oneself and inference as measurement are its synonyms, so there is no need for separate definitions. The second part is divided into two: the sign by which one realizes, and the explanation of what is to be proven by it. The first part is divided into two: explaining the four dependencies and the three aspects, and the classification of signs based on them. The first part is divided into three: the basis of dependence for the first aspect is the object of knowledge, the basis of dependence for following and reversing are the two sides, and the reason for establishing them as the basis of dependence. The first part is divided into two: generally considering the meaning of the word to be inferred, and the need to determine the difference in meaning that is relevant to the occasion. The first part is divided into three: the object of entry, the certainty of the occasion of entry, and the definition of the word of how to enter. The first is, in the treatise 'Entering,' it says: 'The side and what is to be inferred, and what is to be established,' etc., are all synonyms, so the object of where they enter is also three, because they enter the object of knowledge, the object to be established, and the meaning of the collection. Entering the object of knowledge also says: 'The side is the object,' 'What is to be inferred is the object with the distinction that is desired to be known here,' 'What is to be established exists on what is in accordance with the object.' Entering the object to be established also says: 'The reason follows what is to be established, if what is to be established is absent, then it is absent.' Entering the meaning of the collection also says: 'By expressing what is to be established, even through transmission, it is not possible.' That is also entering as a nominal name for the first two, entering as a real name for the meaning of the collection, and not entering others other than them, because others other than them are not famous, and fame is the main thing for the certainty of the meaning of the word. The second is, when saying 'side dharma,' is it the dharma of the object of knowledge, or the dharma of the object to be established, or the dharma of the meaning of the collection?