Tibetan
ར་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བ་དང་། རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ། ལན་དངོས་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐྱོན་མེད་དེ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དེ་ཕྱི་དོན་ཚང་མ་ཚང་གི་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་མ་ཡིན་གྱི་སྔོར་སྣང་གི་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཚང་མ་ཚང་གི་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན། གཉིས་པ་ལ། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་ལུགས་དང་། ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཐུན་མོང་བའི་བག་ཆགས་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བག་ཆགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔར་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང་། གཉིས་པ་སྨིན་པ་ལས་མིག་སོགས་དབང་པོར་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང་། དང་པོ་ནི། དམིགས་རྐྱེན་དང་། ཕྱི་མ་ནི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ལ། དེས་ན་ཀུན་གཞིའི་སྣང་བ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་དང་བདག་རྐྱེན་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྱུར་པའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་བདག་རྐྱེན་ནི་མེད་དོ། །དབྱིག་གཉེན་གྱིས། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །ཞེས་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དྲང་དོན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་ནས། རང་གི་ས་བོན་གང་ལས་སུ། །རྣམ་རིག་སྣང་བ་གང་བྱུང་བ། །དེ་དང་དེ་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཚང་བ་ལས་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་དང་དབང་པོ་ལ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཚང་བ་ལས་དབང་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ནི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་བདག་རྐྱེན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཆར་གྱིས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ལ་འདོད་ཅིང་། འགགས་མ་ཐག་པའི་དོན་ནི་དམིགས་རྐྱེན་དང་བདག་རྐྱེན་ནི་དབང་ཤེས་རང་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་ན་དབང་ཤེས་རང་དུས་སུ་འགགས་པ་ཅིག་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་འགགས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འོ་ན་འཇུག་ཤེས་དྲུག་རྒྱུ
Chinese
如果成立，那么根识是有境的，因为存在根识和意识之外的所缘缘，如果没有它，就不会产生，并且是偶尔产生的共同基础。第二个问题，分为真实回答和唯识宗的三种因的安立两种。第一，没有过失，因为先前显现的根识不一定在所有外境都存在的情况下产生，而是先前显现的习气唤醒的因缘都存在的情况下才一定产生。如果相同，则立即。等等说明了这一点。第二，分为无著兄弟的观点和陈那、法称父子的观点两种。第一种，无著认为，在阿赖耶识上，有共同的习气和不共同的习气两种，第一种成熟产生色等五境的显现，第二种成熟产生眼等根的显现。第一种是所缘缘，后一种是增上缘。因此，在阿赖耶识的显现上安立所缘缘和增上缘，而没有作为外境的所缘缘和增上缘。世亲说：为了使有色等蕴产生，是为了调伏众生，依其意而说，如化生有情一般。这样将作为外境的蕴界处确定为不了义后，从自己的种子中，产生任何识的显现，它和它的生处，能仁说为两种。意思是说，从境显现的习气唤醒的因缘具足，产生显现为境的识，这是所缘缘，从根显现的习气唤醒的因缘具足，产生显现为根的识，这是增上缘，因此，没有与识的体性相异的所缘缘和增上缘。无著兄弟二人都认为等无间缘是六识的立即灭去。立即灭去的意思是，虽然所缘缘和增上缘在根识的自时存在，但是如果是等无间缘，则需要根识在自时灭去，这才是等无间缘的含义，而不是认为灭去是等无间缘。那么，六种俱生
English
If it is established, then the root consciousness is an object-possessor, because there is a condition of the objective referent other than the root consciousness and the mind, because without it, it will not arise, and it is the common basis for occasional arising. The second question is divided into two: the actual answer and the establishment of the three causes of the Mind-Only School. First, there is no fault, because the previously appearing root consciousness is not necessarily produced when all external objects are present, but is necessarily produced when the conditions for awakening the habit of the previous appearance are all present. If they are the same, then immediately. And so on, this is explained. Second, it is divided into two views: the view of the Asanga brothers and the view of Dignāga and Dharmakīrti, father and son. The first, Asanga, believes that on the basis of the ālaya-vijñāna, there are two kinds of habits, common habits and uncommon habits. The first matures and produces the appearance of the five objects such as form, and the second matures and produces the appearance of the sense organs such as the eye. The first is the objective referent condition, and the latter is the dominant condition. Therefore, the objective referent condition and the dominant condition are established on the appearance of the ālaya-vijñāna, and there is no objective referent condition and dominant condition that are external objects. Vasubandhu said: In order to make the aggregates such as form arise, it is said according to his intention in order to subdue sentient beings, like an emanation being. Thus, after determining that the aggregates, realms, and sources that are external objects are provisional, from one's own seed, whatever appearance of consciousness arises, the Able One said that it and its place of birth are two kinds. It means that from the conditions for awakening the habits of the appearance of objects being complete, the consciousness that appears as an object arises, which is the objective referent condition, and from the conditions for awakening the habits of the appearance of the sense organs being complete, the consciousness that appears as a sense organ arises, which is the dominant condition. Therefore, there is no objective referent condition and dominant condition that are different in substance from consciousness. Both Asanga brothers believe that the immediately preceding condition is the immediate cessation of the six consciousnesses. The meaning of immediate cessation is that although the objective referent condition and the dominant condition exist in the self-time of the root consciousness, if it is an immediately preceding condition, then the root consciousness needs to cease in its self-time, which is the meaning of the immediately preceding condition, and it is not considered that cessation is the immediately preceding condition. So, the six co-arisen
Tibetan
ན་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚེ་དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཐད་ཀྱང་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང་གཉིད་དང་བརྒྱལ་བ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་འཇུག་ཤེས་དྲུག་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས་ཕྱིས་དེ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚེ་སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྐྱེན་གསུམ་ལས། དང་པོ་དམིགས་རྐྱེན་ལ། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་བརྟག་ལས། དབང་པོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྒྱུ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེ་མི་སྣང་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་བཞིན། །གང་ལྟར་སྣང་དེ་དེ་ལྟར་མིན། །རྫས་སུ་མེད་དེ་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཉིས་ཀ་ཡང་། །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག ཕྱི་དོན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འདོད་ན། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་དང་། དེ་དུ་མ་འདུས་པའི་རགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཁྱེད་རང་གི་ལུགས་ལ་ཡང་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་བཞིན། གཉིས་པ་དེ་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་བཞིན། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་གཉིས་ཀ་ཡང་དམིགས་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལ་དམིགས་པའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ལ་རྐྱེན་གྱི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། སྣང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ནུས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དམིགས་བརྟག་ལས། ནང་གི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་པ། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེ་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ནི་གནས་ཚུལ་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། སྣང་ཚུལ་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་རྒྱང་ཆད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་དམིགས་རྐྱེན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དབང་ཤེས་དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྐྱེན་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དབང་ཤེས་དེ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ཆའ
Chinese
当六识生起时，前一刹那的六识刚灭尽，可以作为紧随因，但在无心状态的两种等持以及睡眠和昏厥等情况下，如何能作为紧随因呢？在那种情况下，阿赖耶识作为六识的紧随因，之后当六识正常生起时，前前刹那作为后后刹那的紧随因。第二，在陈那和法称父子的宗派中，有三种缘。第一，关于所缘缘，分为驳斥他宗和建立自宗两种。首先是驳斥他宗。《观所缘论》中说：“根识之因虽为极微尘，然彼不可见故，彼境非极微，如根。显现如何非如是，无实如二月。故内外二者，不许为心境。”意思是说，有些小乘宗派认为外境是根识的所缘缘，对此，无论是极微尘还是众多极微尘组成的粗大之物，都不能作为所缘缘。首先，极微尘不能作为所缘缘，因为它的形相不可见，比如在你们的宗派中，根也是有色之物。其次，粗大之物也不能作为所缘缘，因为它不是实有的，比如在错乱的根识中所显现的二月。因此，外境的两种都不具备所缘缘的特征，因为前者不具备所缘的意义，后者不具备缘的意义。第二，关于自宗，分为显现的所缘缘和能力的所缘缘两种。首先是显现的所缘缘。《观所缘论》中说：“内识之自性，显现如外境，是境，是识性故，亦是缘性故。”意思是说，就实情而言，识是自性的，就显现而言，在根识中显现为远离外境的，这被认为是所缘缘。之所以称之为所缘，是因为根识所引生的定解将它视为实有。之所以称之为缘，是因为根识对它毫不错乱地随之而行，完全一致。
English
When the six consciousnesses arise, the immediately preceding moment of the six consciousnesses having just ceased can serve as the immediately preceding condition. However, in the states of the two samadhis without mind, as well as sleep and fainting, how can it serve as the immediately preceding condition? In that case, the alaya-consciousness serves as the immediately preceding condition for the six consciousnesses. Later, when the six consciousnesses arise normally, each preceding moment serves as the immediately preceding condition for each succeeding moment. Second, in the system of Dignāga and Dharmakīrti, there are three conditions. First, regarding the objective condition, there are two aspects: refuting other systems and establishing one's own system. First is the refutation of other systems. The *Ālambanaparīkṣā* states: "Although the cause of sense consciousness is subtle atoms, since they are invisible, their object is not subtle atoms, like the senses. Whatever appears is not as it is, unreal like the two moons. Therefore, neither internal nor external are accepted as objects of mind." This means that some Śrāvakavādins believe that external objects are the objective condition of sense consciousness. Regarding this, neither subtle atoms nor the gross objects composed of many subtle atoms can serve as the objective condition. First, subtle atoms cannot serve as the objective condition because their form is invisible, just like the senses, which are also material in your system. Second, gross objects cannot serve as the objective condition because they are not real, like the two moons that appear in deluded sense consciousness. Therefore, neither of the two types of external objects possesses the characteristics of an objective condition, because the former lacks the meaning of an object, and the latter lacks the meaning of a condition. Second, regarding one's own system, there are two types: the appearing objective condition and the functional objective condition. First, regarding the appearing objective condition, the *Ālambanaparīkṣā* states: "The nature of inner consciousness, which appears as external, is the object, because it is the nature of consciousness, and also because it is the nature of a condition." This means that in reality, consciousness is of its own nature, but in appearance, it appears to sense consciousness as being distant from external objects. This is considered the objective condition. The reason it is called an object is that the definitive cognition produced by sense consciousness regards it as real. The reason it is called a condition is that sense consciousness follows it without error, being completely in accordance.