Tibetan
སིམ་པར་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་པར་ཐལ། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །རྣམ་ཤེས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་རང་རིག་མངོན་སུམ་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ཡང་གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། རང་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཚན་པ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུས་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གཙོ་སེམས་དང་། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། རྫས་གཞན་དུ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དུ་ཡང་། བར་དུ་གཞན་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ལྷས། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་པ་གཉིས་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་ཡང་སེམས་ལས་ཐ་དད་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྫས་གཞན་དུ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆ་ནས་ཚོར་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་འདུ་ཤེས་དང་། ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་སེམས་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཆ་ནས་རེག་པ་དང་། ཡུལ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འཇོག་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་ལ་འགྲེ་ལ། གཞན་སེམས་བྱུང་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེའི་ཆ་ནས་བརྩི་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་མིན་ན། ཆོས་མངོན་པ་ནས་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེར་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཤད་དེ། དཔེར་ན་སྒྲ་དང་སྒྲའི་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། སྒྲའི་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་མོད་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པ་དང་། རིགས་པ་སྨྲ་བས་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ལོག་པ་ཐ་དད་ལས་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་བློས་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐལ་བ་གསུམ་པ་ལ་ནི། གཟུགས
Chinese
不应是寂静体验之相，因为感受是乐受且是其他实体。若承认，则不应与乐受之相相同。一个识的眷属中，不应有自证现量其他实体，因为它的眷属中有心所其他实体。承许宗法和周遍。再说，取色的眼识，以及它的眷属中生起的心所，有法，应是同一实体，因为是从自因缘三者集合一体所生。周遍是，彼与非彼自性者，彼与非彼事物因所生。因为这样说过。若承认，则主心和它的眷属中生起的心所，有法，不应是他体，因为未被量士所见为他体。也正因如此，《中间观不见他性》的注释中，天神说：结合不是指任何从任何事物中卓越而出并具有代表性的事物，不应被认为是与该事物不同的，例如第二个心。对于从心中产生的事物，也不应被认为是与心不同的，具有代表性的卓越之处，这被称为自性未被见到。若无他体，如何安立？答：在领受的方面，安立为感受；在执持境的特征方面，安立为想；在对境显现造作的方面，安立为思；在完全断除境的变化方面，安立为触；在摇动境的方面，安立为作意。这适用于一切识，并且应从与其他心所相同之处来考虑。如果心和心所不是他体，则与法相论中说蕴不同相违。答：在那里说的是分别念的差别不同，例如声音和声音的无常。也正因如此，《理藏自释》中说：如声音的所作和无常等，实际上没有差别，但如来宣说蕴不同，以及理智者区分有法、所立和因，这只是从分别念的差别中，以颠倒的方式，在心中虚构为不同的。因为这样说过。对于第三个推论，色。
English
It should not be an aspect of experiencing tranquility, because feeling is a pleasant sensation and is another entity. If admitted, then it should not be the same as the aspect of pleasant sensation. In the retinue of a single consciousness, there should not be self-cognizance, manifest, and other entities, because its retinue has mental factors as other entities. The subject-property and pervasion are accepted. Furthermore, the visual consciousness that apprehends form, and the mental factors that arise in its retinue, are the subject. They should be the same entity, because they arise from a single unit of three: self-cause, condition. The pervasion is: That which is of the nature of that and not that, is produced by the cause of that and not that. Because it is said. If admitted, then the main mind and the mental factors that arise in its retinue are the subject. They should not be other entities, because they are not perceived as other entities by valid cognition. It is also like that. In the commentary of "Not Seeing Otherness in Between," the deity says: Combination is not something that represents something that excels from something, and it should not be admitted to be different from that, like a second mind. For what arises from the mind, it should not be represented as having excellence that is different from the mind, which is called not seeing the self-nature. If there is no other entity, how is it established? Answer: In terms of experiencing, it is established as feeling; in terms of holding the characteristics of the object, it is established as conception; in terms of manifestly constructing the object, it is established as intention; in terms of completely cutting off the change of the object, it is established as contact; in terms of moving the object, it is established as attention. This applies to all consciousnesses, and it should be considered from the aspect of being similar to other mental factors. If mind and mental factors are not other entities, then it contradicts the Abhidharma's explanation of different aggregates. Answer: There, it is said that the differences in the reversals of conceptual thoughts are different, like sound and the impermanence of sound. It is also like that. In the auto-commentary of the "Treasure of Reasoning," it says: Like the createdness and impermanence of sound, etc., there is actually no difference, but the Tathagata proclaimed different aggregates, and the logicians distinguished the subject, the to-be-established, and the reason, which is merely a fabrication of difference in the mind from the difference of reversals of conceptual thoughts, in a reversed way. Because it is said like that. For the third inference, form.
Tibetan
་དམིགས་པ་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་གང་ཟག་གི་ངོར་ནི་དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་མིན་པར་འདོད་དེ། ལྕག་གོང་དམར་འབར་བ་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དམིགས་པ་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བྱི་ལ་ལྟ་བུའི་ངོར་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེས་གཟུགས་དམིགས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད། དེས་སྣང་བ་དམིགས་པ་ན་གཟུགས་མ་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་ན། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མྱོང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེས་འཕེན་པ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་དེ། དེ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་མེད་ན། གཞན་དོན་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཡོད་ན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། རེ་རེ་དག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། །ཞེས་པ་དེ། མཚམས་སྦྱོར་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས་འགོག་པ་མིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གཞན་དོན་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་རྒོལ་བ་གཉིས་ལ་མཐུན་པར་སྣང་བ་ནི་རྟོག་པ་ལ་རྣམ་པ་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་ཚེ་དོན་གཅིག་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་རྣམ་པ་མཐུན་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱིའི་ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མི་གྲུབ་ཅིང་། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་ཐུན་མོང་བར་འགྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐུན་མོང་བར་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རུང་ཡུལ་གནས་པས་མི་ཤེས་པ། །རང་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར་དེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག ཕྱི་དོན་མེད་པ་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ལས་བློ་གཅིག་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། ཕྱི་དོན་མེད་པར་མི་གྲུབ་ཏེ། དབང་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་པར་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟ
Chinese
就对境显现而言，对于有情众生来说，这二者被认为是无异体的，就像烧红的铁块一样。对于不依赖于该对境的猫等众生来说，这个论证是不成立的，因为当它缘取色法时，并不缘取显现。当它缘取显现时，也不缘取色法。有些人认为，如果取蓝色的眼识和显现为蓝色的二者必定同时缘取，那么，伴随它而生的感受乐受，是应缘取取蓝色的眼识的法，因为缘取显现为蓝色，因为与它性相相同。如果承认，那么就会陷入感受它的过失，这种驳斥对于认为心和心所是他体的人来说是有害的，但对我们来说没有损害，因为这二者是一体的。有些人认为，如果没有共同的境，那么，作为利他之正因的知识意欲，对于辩论双方来说，由于成立为共同显现而不周遍。如果存在，那么同时缘取的论证就会失效。此外，“如果与每一个相关联”，这句话，由于“对于连接来说不会改变”这句话，不应成为阻碍。如果说因为没有共同的境，那么没有过失，因为对于辩论双方来说，作为利他之正因的知识意欲，共同显现仅仅是对于分别念来说，显现为相同的相，并且在讲说听闻时，对于同一个意义的连接也仅仅是对于分别念来说，连接为相同的相，因此仅仅凭此也无法成立外境是共同的，并且对于分别念来说，显现的相，普遍地，假立的方面是共同成立的，但相本身也不是共同成立的，因为，“如果境存在则不会知晓，为了自己知晓而知晓它”，这样说的缘故。第二，对于唯识宗的宗义的辩论进行驳斥，分为二：驳斥外境存在的论证，驳斥对外境不存在的损害。第一部分，分为：陈述主张和驳斥它。第一部分是：经部师们说，虽然从同时缘取的标志中，成立了一个意识具有两种方式，但并不能成立没有外境，因为作为根识的所缘缘，通过比量成立了有境，就像
English
Regarding the appearance of objects, for sentient beings, these two are considered to be non-distinct entities, like a burning red-hot iron. For beings like cats that do not rely on that object, this argument is not established, because when it apprehends form, it does not apprehend appearance. When it apprehends appearance, it does not apprehend form. Some people think that if the blue-grasping eye consciousness and the appearance of blue are necessarily apprehended simultaneously, then the feeling of pleasure that arises with it is a phenomenon that should apprehend the blue-grasping eye consciousness, because it apprehends the appearance of blue, because it has the same characteristics as it. If you admit it, then you will fall into the fault of experiencing it, which is harmful to those who think that mind and mental factors are other entities, but it does not harm us, because these two are one entity. Some people think that if there is no common object, then the knowledge intention as a valid sign for others, for both debaters, is not pervasive because it is established as a common appearance. If it exists, then the argument of simultaneous apprehension will fail. Furthermore, "If it is related to each one," this sentence, because of the sentence "It will not change for connection," should not be an obstacle. If you say that because there is no common object, then there is no fault, because for both debaters, the knowledge intention as a valid sign for others, the common appearance is only for the conceptual mind, appearing as the same aspect, and when speaking and listening, the connection to the same meaning is also only for the conceptual mind, connecting as the same aspect, so it is not possible to establish that the external object is common only by this, and for the conceptual mind, the appearance of the appearance, universally, the imputed aspect is established in common, but the appearance itself is not established in common, because, "If the object exists, it will not be known, in order to know oneself, it is known," for this reason. Second, refuting the debate on the tenets of the Mind-Only School is divided into two: refuting the proof of the existence of external objects, and refuting the harm to the non-existence of external objects. The first part is divided into: stating the assertion and refuting it. The first part is: The Sutra School says that although it is established from the sign of simultaneous apprehension that one consciousness has two ways, it cannot be established that there is no external object, because as the objective condition of the root consciousness, it is established by inference that there is an object, just like