Tibetan
་གི་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། རྣམ་བརྫུན་པ་ལྟར་ན་ལྷན་ཅིག་པ་ནི་ཡུལ་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་ནི་སྣང་བའམ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ངེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན། དམིགས་པ་ནི་མྱོང་བ་ཡིན་ལ་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་རྣམ་བརྫུན་པ་ལྟར་ན་དུས་མཉམ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གང་ཞིག ཅིག་ཆར་སྣང་བའམ་འཛིན་པའི་ཁྱབ་པ། རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན་མྱོང་བས་ཁྱབ་པ། ཁ་ཅིག ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་དང་དེ་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། རྟགས་དང་མཐུན་དཔེ་ལ་ངེས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་བརྟག་ལས། རྫས་སུ་མེད་དེ་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ཟླ་བ་གཉིས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ལྷས། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་མིག་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱིས་གཞན་གཉིས་པ་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཆོས་མཆོག་གིས། ཟླ་གཉིས་ནང་ཕན་ཚུན་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། རྫས་གཞན་ཡིན་ན་རྟགས་མི་སྲིད། །ཟླ་གཉིས་སྣང་བཞིན་ཞེས་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཁོ་ན་དཔེར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་སྔར་གྱི་ཟླ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་སྣང་། གཅིག་ཤོས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཕྱིས་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ཟླ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་སྔར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་གང་རུང་གཅིག་སྣང་བ་མིན་ཏེ། སྔར་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་གཉིས་ཀ་ཡང་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཟླ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཅིང་། རྗེས་ཁྱབ་ནི་མཐུན་དཔེ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྟེང་དུ་གཞི་གྲུབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དང་སྒྲུབ་ཆོས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་ཁྱབ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྫས་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་འགོག་པར་བྱེད་དེ། སྤྱིར་ཐ་དད་ལ་དུས་མི་མཉམ་པ་དང་། མཉམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དུས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཁེགས་ལ། གཉིས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དང་། རྫས་ཐ་དད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདིའི་མཐུན་དཔེ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ཁེགས་ཏེ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་རྫས་གཞན་ཡིན་པས་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དགེ་བསྲུང་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འགལ་བ་དང་། མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་བཟུང་བས་གཉིས་འཛིན་བློ། །གཅིག་པར་འདོད་ན་དེ་མ་གྲུབ། །ཅེས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དུ་མས་ཕན་ཚུན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ན་ཕན་ཚུན་ཟླ་བ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མ་དམིགས་ཀྱང་ཟླ་བ་གཅིག་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐྱེས་བུ་དུ་མ་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་སྣང་བ་ན་བག་ཆགས་མཐུན་པར་སད་པ་ཡིན་གྱི་ཟླ་གཅིག་དུ་མར་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་དུ་མས་རྨི་ལམ་མཐུན་པར་རྨིས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་འདི་འགལ་གང་གི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྒྲ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་བཟློག་པས་ཁྱབ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་འགལ་ཏེ། ལྷན་ཅིག་ཡིན་ན། དུ་མ་ཡིན་དགོས། དུ་མ་ཡིན་ན་རྫས་གཞན་མིན་པ་འགལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་གཉིས་སུ་མི་བདེན་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐ་དད་ཡིན་ན་མ་ངེས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གཞན་སེམས་དང་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དག་གིས་ཀྱང་། །གཏན་ཚིག་འདི་ནི་འཁྲུལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་། སྣང་བ་དང་གཟུགས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཐལ་བ་དང་པོའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པར་ཐལ། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་གཉིས་པ་འདོད་དེ། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྫས་ཅིག སེམས་བྱུང་ནང་ཕན་ཚུན་རྣམས་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་རྫས་གཞན་ཡིན་ན། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན།
Chinese
是因为承认了共同显现为一体的缘故。第二，关于自宗。随假名者认为，俱时是境与时同时显现，所缘是显现或执持，决定是周遍。随实名者认为，所缘是体验，其他与前者相同。因此，随假名者认为，同时异体显现的境与有境，一时显现或执持的周遍，随实名者认为，体验所周遍。有些人说，如二月显现的根识和显现为二月的现象一样，这是不合理的，因为在标志和相似例子上没有难易的区别。如《所缘论》中说：“非实物，如二月。”以及《释量论》中说：“错觉识现二月。”及其注释中，天神说：“例如，一只眼睛有错觉的人执持另一个第二个月亮一样。”法胜说：“如二月互相之间一样。”《理藏论》中说：“若是异体，则标志不可能，如二月显现一样。”因为仅仅以显现为二月作为例子。如果说，当主因根识远离错乱时，先前二月中的任何一个月亮显现，另一个不显现，因此俱时所缘决定的标志没有随行，那么，后来远离错乱时，显现为一个月亮的那不是先前二月中的任何一个月亮显现，因为先前显现为二月的两个都是根识错觉的显现，后来显现为一个月的则是根识不迷惑的显现。第三，法性由自证现量的力量成立，后遍的基础建立在相似例子根识错乱时显现的二月形象之上，因为能立俱时所缘决定和所立非异体二者随行于此。遣遍则是在相异方实物上遮止能立俱时所缘决定，一般而言，相异分为时间不同和相同两种，前者，因为时间不同，所以俱时所缘决定被遮止，后者分为自性相异和实物相异两种，前者，是此处的相似例子，后者则有俱时所缘决
English
It is because of admitting the common manifestation as one entity. Second, regarding our own system. According to the followers of nominalism, "simultaneous" is the appearance of object and time at the same time. The object is the appearance or grasping, and the determination is the pervasion. According to the followers of realism, the object is experience, and the rest is the same as before. Therefore, according to the followers of nominalism, whatever object and object-possessor appear as different entities at the same time, the pervasion of appearing or grasping at once, according to the followers of realism, is pervaded by experience. Some say that it is unreasonable to say that it is like the root consciousness of the appearance of two moons and the phenomenon of appearing as two moons, because there is no difference between difficulty and ease in the sign and the similar example. As it is said in the "Treatise on Objects of Cognition": "Not a real thing, like two moons." And as it is said in the "Commentary on Valid Cognition": "The deluded consciousness manifests two moons." And in its commentary, the god said: "For example, just as a person with a deluded eye grasps another second moon." Dharmottara said: "Like two moons to each other." The "Treasury of Reasoning" says: "If it is a different entity, then the sign is impossible, like the appearance of two moons." Because only the appearance of two moons is taken as an example. If it is said that when the main cause, the root consciousness, is free from delusion, any one of the previous two moons appears, and the other does not appear, therefore the sign of simultaneous object determination does not follow, then, later, when it is free from delusion, the one moon that appears is not any one of the previous two moons that appears, because both of the two moons that previously appeared were manifestations of the root consciousness's delusion, and the one moon that later appears is the manifestation of the root consciousness's non-delusion. Third, the property of the subject is established by the power of self-awareness direct perception, and the basis of the subsequent pervasion is established on the image of the two moons that appear when the similar example, the root consciousness, is deluded, because the proof of simultaneous object determination and the thesis of non-different entity both follow it. The counter-pervasion is to prevent the proof of simultaneous object determination on the dissimilar entity, in general, difference is divided into two types: different times and the same time. In the former case, because of the different times, the simultaneous object determination is prevented. The latter is divided into two types: different natures and different entities. The former is the similar example here, and the latter has simultaneous object determination.
Chinese
的理由被驳倒，因为二者同时是异体，所以没有关系。第四，遣除诤论分二：遣除对理证方式的诤论，遣除对唯识宗宗义的诤论。第一，有部宗的导师善护说：你的俱时决定之理不合理，因为它有不成、相违、不定这三种过失。第一是：俱时执持故，二取之智，若欲为一则不成。意思是说，当很多人互相观察同一个月亮时，即使没有互相执持月亮的意识，也像执持同一个月亮一样。如果这样想，则没有过失，因为很多人看到同一个月亮时，是共同的习气苏醒，而不是一个月亮显现为多个。例如，很多人做相同的梦一样。第二是：此理有何相违之处？世间俱时之声，于非异体者则无，故由遣返所遍。意思是说，俱时决定之理是相违的，如果俱时，则必须是多个。如果是多个，则与非异体相违。如果这样想，则没有过失，因为这里的俱时之义是指显现为二，但实际上并非二。第三是：若为异体则不定，佛陀之智慧与他心，以及心与心生等，此理则错乱。意思是说，佛陀的智慧和凡夫的意识二者，是所立宗。不是异体，因为是俱时决定。心和心生，以及显现和色法，是所立宗。不是异体，因为是俱时决定。如果这样想，则第一个推论的理证不成，因为凡夫体验的自证现量，是所立宗。佛陀的智慧是所缘，因为凡夫的意识是所缘。第二个推论是承认的，因为取色的眼识，以及它的眷属所生的心生都是一体。心生内部互相之间也是一体，否则如果是异体，则具有感受乐受的取色眼识，是所立宗。
English
The reason is refuted, because the two are different entities at the same time, so there is no relationship. Fourth, refuting the argument has two parts: refuting the argument about the method of reasoning, and refuting the argument about the tenets of the Mind-Only school. First, the teacher Devapriya of the Vaibhashika school said: Your reason of simultaneous determination is unreasonable, because it has three faults: unestablished, contradictory, and uncertain. The first is: Because of simultaneous grasping, the wisdom of dualistic grasping, if you want it to be one, then it is not established. It means that when many people observe the same moon with each other, even if there is no consciousness of grasping the moon with each other, it is like grasping the same moon. If you think so, then there is no fault, because when many people see the same moon, it is the common habits that awaken, not that one moon appears as many. For example, many people have the same dream. The second is: What is the contradiction of this reason? In the world, the sound of simultaneousness does not exist for those who are not different entities, so it is pervaded by rejection. It means that the reason of simultaneous determination is contradictory, if it is simultaneous, then it must be multiple. If it is multiple, then it is contradictory to being non-different entities. If you think so, then there is no fault, because the meaning of simultaneousness here refers to appearing as two, but in reality it is not two. The third is: If it is a different entity, then it is uncertain, the wisdom of the Buddha and the mind of others, as well as the mind and mental factors, this reason is confused. It means that the wisdom of the Buddha and the consciousness of ordinary beings are the subject of the proposition. They are not different entities, because they are simultaneously determined. Mind and mental factors, as well as appearance and form, are the subject of the proposition. They are not different entities, because they are simultaneously determined. If you think so, then the reason of the first inference is not established, because the self-awareness manifest that ordinary beings experience is the subject of the proposition. The wisdom of the Buddha is the object, because the consciousness of ordinary beings is the object. The second inference is admitted, because the eye consciousness that takes form, and the mental factors that arise in its retinue are all one entity. The mental factors within each other are also one entity, otherwise if they are different entities, then the eye consciousness that takes form and has the feeling of pleasure, is the subject of the proposition.