Tibetan
དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དེ་སྔར་རྒོལ་མདོ་སྡེ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མན་གྱི་ངོར་འགོད་ཅེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་འགོད་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པར་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པའི་སྔར་རྒོལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་སྔར་རྒོལ་སེམས་ཙམ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་མདོ་སྡེ་པ་མན་གྱི་ངོར་འགོད་ཅེས་ཟེར། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་འགོད་པའི་མདོ་སྡེ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཁས་པ་རྣམས་ལ་བརྗོད་འདིར་ཡོད། །ཕྱི་རོལ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཚུལ་གཉིས་བརྗོད་ཡིན་དེ་ཡང་ནི། །ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའི་ངེས་པས་འགྲུབ། །ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པའི་སྔར་རྒོལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དང་། ཁས་མ་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་རྒོལ་མདོ་སྡེ་པས། ཕྱིར་རྒོལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མན་དང་། གཉིས་པ་ནི། སྔར་རྒོལ་སེམས་ཙམ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་མདོ་སྡེ་པ་མན་གྱི་ངོར་འགོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་མདོ་སྡེ་པའི་ངོར་བཀོད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་དེ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་ངོར་དེ་འགོད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཙམ་པས་མདོ་སྡེ་པའི་ངོར་ཕྱི་དོན་འགོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། མདོ་སྡེ་པས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པའི་ངོར་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་འགོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེའི་ངོར་ཕྱི་དོན་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེས་དེའི་ངོར་འགོད་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱི་དོན་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཕྱི་དོན་མེད་དེ། དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཕྱི་དོན་མིན་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ལན་འདེབས་ཤིང་། མདོ་སྡེ་པས་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ལན་འདེབས་པ་ལ། རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེའི་ལན་ལ། གལ་ཏེ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག །ཅེས་སོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་དང་། ཁས་མ་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས
Chinese
因此，驳斥争论。首先，有些人说：同时俱现的确定性，不应说是先前论者经部师在反驳者毗婆沙师等面前提出的，因为也有唯识宗提出它，因为从“必定与识同时”之处，有实际表明提出同时俱现确定性的论证的先前论者。有些人说：那是先前论者唯识宗在反驳者经部师等面前提出的。那也不应理，因为有经部师提出它，因为从“对智者说此存在，依赖于外境，两种方式说，那也是，由同时体验的确定性成立”之处，有实际表明提出论证的先前论者。有些人说，在外境被承认的同时俱现确定性和外境未被承认的同时俱现确定性的两种论证中，第一种是先前论者经部师在反驳者毗婆沙师等面前，第二种是先前论者唯识宗在反驳者经部师等面前提出的，那也不应理，因为在那经部师面前安立它没有必要，因为那经部师是以同时俱现确定性的标志已经成立两种方式而不忘失的论者。如果认为必须在那经部师面前提出它，因为唯识宗必须在经部师面前遮止外境，那么经部师也必须在唯识宗面前提出外境被承认的同时俱现确定性的标志，因为他必须在那唯识宗面前成立外境。如果认为他必须在那唯识宗面前提出，因为那是他遮止外境的理路，那么没有过失，因为没有外境，因为显现于自时的根识不是外境，并且因为没有不同于它的外境。在这样的安立中，毗婆沙师等会回答说第一个论证未成立，经部师会回答说第二个论证未成立，其中会说到“即使有其他的因”，并且对那个回答会说到“如果相似性是直接的”等等。因此，外境被承认的同时俱现确定性和外境未被承认的同时俱现确定性的标志。
English
Therefore, refuting the arguments. Firstly, some say: It is not appropriate to say that the co-emergent certainty is presented by the former proponent, the Sautrāntika, before the opponent, the Vaibhāṣika, etc., because there are also Mind-only proponents who present it, because from the passage "necessarily together with consciousness," there is a former proponent who actually demonstrates the presentation of the co-emergent certainty as a proof. Some say: That is presented by the former proponent, the Mind-only school, before the opponent, the Sautrāntika, etc. That is also not appropriate, because there are Sautrāntikas who present it, because from the passage "to the wise, it is said to exist here, relying on external objects, speaking in two ways, that also, is established by the certainty of experiencing together," there is a former proponent who actually demonstrates the presentation of the proof. Some say that among the two proofs of co-emergent certainty where external objects are accepted and co-emergent certainty where external objects are not accepted, the first is presented by the former proponent, the Sautrāntika, before the opponent, the Vaibhāṣika, etc., and the second is presented by the former proponent, the Mind-only school, before the opponent, the Sautrāntika, etc., that is also not appropriate, because there is no need to establish it before that Sautrāntika, because that Sautrāntika is an arguer who has already established the two modes by the sign of co-emergent certainty and has not forgotten it. If it is thought that it must be presented before him, because the Mind-only school must refute external objects before the Sautrāntika, then the Sautrāntika must also present before the Mind-only school the sign of co-emergent certainty where external objects are accepted, because he must establish external objects before that Mind-only school. If it is thought that he must present it before him, because that is the reasoning for him to refute external objects, then there is no fault, because there are no external objects, because the sense consciousness appearing at its own time is not an external object, and because there is no external object other than that. In such an establishment, the Vaibhāṣikas and others would respond that the first proof is not established, and the Sautrāntikas would respond that the second proof is not established, in which it would be said, "Even if there are other causes," and to that response it would be said, "If the similarity is immediate," etc. Therefore, the sign of co-emergent certainty where external objects are accepted and co-emergent certainty where external objects are not accepted.
Tibetan
་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མན་གྱི་ངོར་འགོད་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་རྣམ་མེད་དུ་འདོད་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་འགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་དོན། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དོན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སྔོན་པོ་མེད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་སྔོ་འཛིན་ཚད་མ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་རྫས་གཞན་མིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་དང་། དེ་ལ་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་དང་། དེ་ལ་དེར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ཁ་ཅིག ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚེ་ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་། དེ་ལ་སྔོན་པོ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་། དེ་ལ་དེར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པ་དང་མ་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་གཉིས་སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་མ་བླངས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་དོན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དང་། ཕྱི་དོན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་སེམས་ཙམ་པས་མདོ་སྡེ་པའི་ངོར་འགོད་པ་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ལ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་། དེ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན། སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། འདིར། ཡུལ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ། །ཞེས་སྔོན་པོ་དང་ཡུལ་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཆོ
Chinese
二者之中，第一是：以经部宗的道理成立二者；第二是：以唯识宗的道理成立二者，因此二者都是在分别说部以下的宗派面前安立的，因为是在承认心识无相的论敌面前安立的缘故。第二有三：法（ཆོས་ཅན།）的意义、所立法的意义、理由的意义。第一方面，有些人认为，将蓝色和执蓝的量作为法是不合理的，因为在唯识宗的观点中没有蓝色，而在经部宗的观点中，二者是他体。有些人认为，将蓝色的显现和执蓝的量作为法也是不合理的，因为对于论敌来说，这并不成立。有些人说，在显现蓝色的根识中，显现为蓝色的那个是法，显现蓝色的根识和他体不是，因为和它一起确定对境的缘故，例如二月显现的根识和，在那上面显现为二月一样，这种说法是不合理的，二月显现的根识和，在那上面显现为那样是法，因为在那上面显现。理由是周遍成立的。有些人说，在承认外境的时候，由外境蓝色所生的显现蓝色的根识和，在那上面显现蓝色是作为法来认定的，在不承认它的时候，由习气力产生的显现蓝色的根识和，在那上面显现为那样是作为法来认定的。这种说法是不合理的，因为先前论敌是否承认外境，取决于是否承认外境和不承认外境的同时确定对境二者，并且唯识宗在经部宗面前安立不承认外境的法，以及不承认外境的同时确定对境的理由，这与承诺相违，因为经部宗不承认那个法本身。因此，就自宗而言，显现蓝色的根识和，在那上面显现为蓝色是法，不是他体，因为是同时确定对境的缘故，例如在二月显现的根识上显现的二月的相一样。那么，“蓝色和那个识不是他体。”以及“在此，境从那之外。”这样将蓝色和境作为法来执取不是吗？这是显现为蓝色和，显现为境的法。
English
Among the two, the first is: establishing the two aspects according to the Sautrāntika school; the second is: establishing the two aspects according to the Yogācāra school. Therefore, both are established in the presence of schools below the Vaibhāṣika, because they are established in the presence of opponents who believe that consciousness is without aspects. The second has three: the meaning of the subject (chos can), the meaning of the property to be established, and the meaning of the reason. Regarding the first, some argue that it is unreasonable to consider blue and the valid cognition of apprehending blue as the subject, because in the Yogācāra system, there is no blue, and in the Sautrāntika system, the two are different entities. Some argue that it is also unreasonable to consider the appearance of blue and the valid cognition of apprehending blue as the subject, because it is not established for the opponent. Some say that in the sense consciousness that appears as blue, that which appears as blue is the subject, and the sense consciousness that appears as blue is not a different entity, because it is invariably cognized together with it, just like the sense consciousness of double moon appearance and the appearance of double moon on it. This is unreasonable, because the sense consciousness of double moon appearance and the appearance of it on it are the subject, because it appears on it. The sign is pervasively accepted. Some say that when external objects are accepted, the sense consciousness that appears as blue, which arises from the external object blue, and the appearance of blue on it are considered as the subject, and when it is not accepted, the sense consciousness that appears as blue, which arises from the power of habit, and the appearance of it on it are considered as the subject. This is unreasonable, because the two instances of invariable cognition, whether external objects are accepted or not, depend on whether the opponent previously accepted or did not accept external objects, and because the Yogācāra school establishes the subject that does not accept external objects, and the reason of invariable cognition that does not accept external objects, in the presence of the Sautrāntika school, which contradicts the commitment, because the Sautrāntika school does not establish that subject itself. Therefore, according to our own system, the sense consciousness that appears as blue, and the appearance of blue on it, are the subject, and are not different entities, because they are invariably cognized together, just like the appearance of the double moon on the sense consciousness of double moon appearance. Then, aren't blue and that consciousness not different entities? And here, isn't the object other than that? So, isn't blue and the object taken as the subject? That is the subject of appearing as blue and appearing as the object.