Tibetan
་དེའི་དོན་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་བཤད་པའི་རིགས་པ་གཉིས་དང་། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལྔ་སྟེ་བདུན་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། ངེས་པར་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་པའི་སྔ་འགྲེལ་དུ། ལྷས་དེ་དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་བློ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་གཞན་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་སྐྱོན་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་གཉིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་རིགས་པ་ཕྱི་མ་ལྔ་པོ་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་གི་དོན་ལ་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་རིགས་པས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་དང་པོ་ནི། གཟུང་དོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། འདས་པ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དེ་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་སྔ་མ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་རམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་མ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་དོན་དང་། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དང་། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཕྱི་མ་དོན་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱི་མ་དེ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། ཡུལ་རྣམས་ལས་ནི་བྱུང་བ་ཡི། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ། ལྷས། བློ་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡུལ་ཤེས་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ལས་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་གཞུང་འཆད་པར་བཞེད་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིག་པ་གཉིས་པ་ནི། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡིན་པས། ཤེས་པས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་རྣམ་པ་མང་ཉུང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་ཀྱང་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི། ཉམས་མྱོང་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་ལྷས། ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། ཡུལ་ཤེས་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ལས་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩོམ་པར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་གསུམ་པ་ནི། དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དབང་ཤེས་དེ་ཉིད་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་རྟགས་ལས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ནི། ངེས་པར་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་པ་སྟེ། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར
Chinese
因此，根据陈那（Dignāga）所说的两种理路和法称（Dharmakīrti）所说的五种理路，共有七种理路是显而易见的。《与意识同时》的前释中，自在慧（Devendrabuddhi）说：“因为自在慧解释了‘如是，境之识’等等，所以‘与意识’等等揭示了自宗的其他理路。”并且在《此地过失亦如前》的注释中说：“境之识，即所谓的识等等，在解释之后，自己也极好地成立了两种方式。”因此，后五种理路清楚地表明，法称是通过理路来成立陈那论典中两种方式的。第一种理路是：具有所取义的识是境识，回忆过去的记忆识是它的识。它们的区别在于，前者可能会产生‘义的形象是否显现？’的疑问，但后者不应产生这种疑问。因为在后者中显现的形象既不是外境，也不是共同实体，也不是非相应的行。因此，后者成立为具有义的形象，因为后者是从前者产生的。这就是‘从诸境中生’等等。对此，自在慧在前释中说：‘为了成立意识的两种方式，境识是它的识，从差别中即是两种方式。’他想解释所引用的论典，因此提到了‘一切皆是识’等等。第二种理路是：显现义的识，前一个前一个是境识，后一个后一个是它的识。因此，识通过前后诸识形象多少的差别，也能成立两种方式。这就是‘经验识也是’等等。对此，自在慧在前释中说：‘通过经验等等，境识是它的识，从差别中即是两种方式。’他这样写作。第三种理路是：根识在自身时间显现的所取形象是境识，而根识本身就是它的识。从确定同时对境的标志中成立两种方式，这就是‘与意识同时’，如前所引。
English
Therefore, it is evident that there are seven reasonings: two reasonings stated by Dignāga and five reasonings stated by Dharmakīrti. In the former commentary of "Together with Consciousness," Devendrabuddhi says, "Because Devendrabuddhi explained 'Thus, the consciousness of the object,' etc., 'With consciousness,' etc., reveals other reasonings of its own school." And in the commentary of "Here also, the fault is as before," it says, "The consciousness of the object, that is, the so-called consciousness, etc., after explaining, it itself also excellently establishes the two modes." Therefore, the latter five reasonings clearly show that Dharmakīrti establishes the two modes in the meaning of Dignāga's treatise through reasoning. The first reasoning is: the consciousness with the object of apprehension is the object consciousness, and the memory consciousness that remembers the past is its consciousness. The difference between them is that the former may give rise to the doubt of 'Has the image of the object arisen?', but the latter should not give rise to this doubt. Because the image that appears in the latter is neither an external object, nor a common entity, nor a non-associated compositional factor. Therefore, the latter is established as having the image of the object, because the latter arises from the former. This is 'Arising from all objects,' etc. To this, Devendrabuddhi says in the former commentary: 'In order to establish the two modes of consciousness, the object consciousness is its consciousness, from the difference is the two modes.' He intends to explain the quoted treatise, therefore he mentioned 'All are consciousness,' etc. The second reasoning is: the consciousness that appears as an object, the former former is the object consciousness, and the latter latter is its consciousness. Therefore, consciousness can also establish the two modes through the difference of more or less images of the former and latter consciousnesses. This is 'Experiential consciousness is also,' etc. To this, Devendrabuddhi says in the former commentary: 'Through experience, etc., the object consciousness is its consciousness, from the difference is the two modes.' He wrote in this way. The third reasoning is: the apprehended image that appears to the sense consciousness in its own time is the object consciousness, and the sense consciousness itself is its consciousness. From the sign of determining the simultaneous object, the two modes are established, which is 'Together with consciousness,' as quoted before.
Tibetan
་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་བཞི་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གསལ་བ་དང་། མི་གསལ་བ་དང་། བར་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དབང་ཤེས་གསུམ་པོ་ནི་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རྣམ་པ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་ནི། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསལ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་ལྷས། འདིར་ཡང་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རིགས་པ་གཞན་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་ལྔ་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་མིག་དབང་ལ་རབ་རིབ་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཤེས་པས་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ཁྲ་སྒོར་བར་མཐོང་བའི་ཚེ་དེར་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དབང་ཤེས་ནི་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཁྲ་སྒོར་བ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། མར་མེ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་འདིས་ཀྱང་ཤེས་པ་ཚུལ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་པ་ནི། ཐག་ཉེ་བ་དང་། རིང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རིང་བ་གསུམ་ནས་བལྟས་པའི་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དབང་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་གསལ་མི་གསལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཉེ་རིང་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་ལྷས། ད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བློ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉེ་རིང་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་བདུན་པ་ནི། ཤེས་པ་དང་། སྒྲ་དང་། མར་མེ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དེ་དག་འཛིན་པའི་བློ་ནི་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་སོགས་མེད་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཤེས་པ་སྒྲ་དང་མར་མེ་རྣམས། །ཞེས་སོགས་ཏེ། དེའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་ལྷས། ཤེས་པ་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པས་དོན་གྱི་གསལ་བ་མེད་པར་བསྟན་པས་བློ་ཚུལ་གཉིས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་འགོད་པའི་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་ངོས་བཟུང་། དགོད་བྱའི་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བསྒྲུབ།
Chinese
说完了。第四个理路是：自缘根识清晰和不清晰，以及从中间状态所生的根识上所显现的对境之相，这是境识，而三个根识是它的识。这三者互相观待，从显现不显现的差别中成立两种方式，即根的差别而显现等等。此处的旧疏中说：此处也以成立两种方式等来显示其他理路。第五个理路是：自缘眼根被昏花所损害的识，在看到灯焰呈花状圆形时，在那里所显现的根识的所取相是境识，而根识是它的识。即使那里没有花状圆形，也从显现的差别中成立两种方式，即灯等如圆轮等等。此处的旧疏中说：这也说明识是两种方式，像这样。第六个理路是：从近、远、非常远三个地方观看时，在根识上所显现的所取相是境识，而三个根识是它的识。互相观待，从显现不显现的差别中成立两种方式，即近远等差别。此处的旧疏中说：现在，外境本身并不存在，然而为了说明心识显现为能取和所取的相，所以说了近远等差别等等。第七个理路是：在执著识、声音和灯的心的显现的识等的相是境识，而执著它们的心的它的识。即使没有识等，也从显现它们的相的差别中成立两种方式，即识、声音和灯等。它的旧疏中说：识、声音等显示了没有对境的显现，因此显示了心识本身是两种方式。第二部分有四点：为了安立俱时决定之因的辩论，首先确定辩论者；确定所安立之因的体性；成立它的方式。
English
That is said. The fourth reasoning is: The appearance of objects in the sense consciousness arising from the clear and unclear self-cause sense faculties, and the intermediate state, is the object consciousness, and the three sense consciousnesses are its consciousness. These three depend on each other, and from the difference between clear and unclear appearances, two modes are established, namely, clarity due to the difference of the sense faculties, etc. In the earlier commentary on this, it says: Here, too, by establishing two modes, etc., other reasonings are shown. The fifth reasoning is: When the consciousness of the self-cause eye faculty, which has been harmed by dimness, sees the tip of a lamp as a flower-like circle, the apprehended aspect of the sense consciousness appearing there is the object consciousness, and the sense consciousness is its consciousness. Even though there is no flower-like circle there, two modes are established from the difference of appearance, namely, lamps, etc., are like circles, etc. In the earlier commentary on this, it says: This also shows that consciousness is indeed of two modes, like this. The sixth reasoning is: The apprehended aspect appearing in the sense consciousness when viewed from three distances—near, far, and very far—is the object consciousness, and the three sense consciousnesses are its consciousness. Depending on each other, two modes are established from the difference between clear and unclear appearances, namely, differences such as near and far, etc. In the earlier commentary on this, it says: Now, the external object itself does not exist, but in order to explain that the mind appears as the aspect of the grasper and the grasped, differences such as near and far, etc., are mentioned. The seventh reasoning is: The appearance of consciousness, etc., in the mind that grasps consciousness, sound, and a lamp is the object consciousness, and the mind that grasps them is its consciousness. Even though there is no consciousness, etc., two modes are established from the difference of the appearance of their aspects, namely, consciousness, sound, and lamps, etc. In its earlier commentary, it says: Consciousness, sound, etc., show that there is no appearance of an object, and therefore show that the mind itself is of two modes. The second part has four points: In order to establish the sign of simultaneous determination, first, the opponent is identified for the sake of debate; the nature of the sign to be established is identified; its mode is established.