Tibetan
ང་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ཤེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་རང་ལྡོག་ནས་འབྲས་བུར་བཞག་ན་འཛིན་རྣམ་ཁོ་ནས་དེ་འཇོག་དགོས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱར་བཞག་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྔོན་པོ་གཞལ་བྱར་བཞག་པའི་ཚེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཕྱིར། འདི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སུ་བྱེད་པ་དང་ཚད་འབྲས་དང་པོ་ལྟར་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་སྐྱེ་བ་འགལ་ཏེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་དུ་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི། མཁས་པ་ཁ་ཅིག ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་འདི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། མདོ་སྡེ་པས་ནི་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་འདོད་པས་དཔྱད་ན་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་འཐད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་སུ་སྦྱོར་བ་འདི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐ་སྙད་པ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་ལུགས་དེ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་བཀག་ནས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་རིག་པ་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་འཐད་པར་མི་མངོན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། ཡུལ་སྔོ་སེར་སོགས་དང་། ཡུལ་ཅན་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྲུབ་ན་ཚུལ་འདི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བཤད་པར་འདུག་ནའང་སྔོ་སེར་སོགས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་སྨྲས་ཟིན་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་ཀྱང་གསུམ་པ་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱ། གཟུང་རྣམ་ཚད་མ། རང་རིག་འབྲས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་དགོངས་པའང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཇོག་གམ་ཞེ་ན། འདི་རང་རྒྱུད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་མིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་མོད་གལ་ཏེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱར་མི་འཐད་མོད། གལ་ཏེ་གཞལ་བྱར་ཁས་ལེན་ནའང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་རིག་གི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་རིག་གོ་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འགོག་པར་མངོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ལྷ་དབང་བློས། དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བྱ་ལའ
Chinese
我不赞同，如果蓝色是知识的自性，那么它与产生相状的因相违背。如果自证自反作为果，仅以执取相来安立也不合理，因为在所取相被安立为所量时是那样，但在蓝色被安立为所量时，是通过蓝色相显现的方式那样安立的。如果将此作为唯识宗的观点，并且像第一个量果一样必须将义知作为果，那么产生怀疑是相违的，因为如果是唯识宗的观点，就没有产生那样怀疑的基础。第三种观点是，有些智者说，第三个量果是经部宗的观点是不合理的，因为经部宗认为外境是真实的，如果考察，义知是果，而这里安立义知作为果，如果以理智考察是不合理的。因此，将此与唯识宗相结合是合理的，其中也有两种观点，第一种是分为世俗和胜义两种的观点是不合理的，因为在唯识宗中没有外境。又遮止它，将成为自性的蓝色知识作为果的量果的安立也不显得合理，因为在唯识宗中，如果境蓝色等和有境根识的现量成立，那么这种方式是令人惊叹的说法，但蓝色等成立与否与对外境的考察相同。因此，如前所说，按照尊者法胜的观点，也说这第三个是外境所量，所取相是量，自证是果。这也是造论的意图。那么，是否安立外境为所量呢？这不是自续派所承认的。那么是什么呢？即使没有外境，假设有，也说外境不应理作为所量，即使承认作为所量，也不认识外境，而是认识成为自性的相而已，通过遮止成立的量，从而间接遮止外境是显而易见的。也如天王慧所说，因此对外境所量
English
I disagree. If blue is the nature of knowledge, then it contradicts the cause of producing the aspect. If self-awareness and self-reflection are taken as the result, it is also unreasonable to establish it only with the grasping aspect, because it is so when the grasped aspect is established as the object to be measured, but when blue is established as the object to be measured, it is established in that way through the appearance of the blue aspect. If this is taken as the view of the Mind-Only school, and it is necessary to take the object-knowing as the result like the first valid cognition and result, then it is contradictory to raise doubts, because if it is the view of the Mind-Only school, there is no basis for raising such doubts. The third view is that some scholars say that the third valid cognition and result is the view of the Sutra school, which is unreasonable, because the Sutra school believes that external objects are true, and if examined, object-knowing is the result, but here it is said that establishing object-knowing as the result is unreasonable if examined with reason. Therefore, it seems reasonable to combine this with the view of the Mind-Only school, which also has two views. The first view, which divides into conventional and ultimate, is unreasonable, because there are no external objects in the Mind-Only school. Furthermore, negating it, the establishment of valid cognition and result with blue knowledge becoming the nature of the result does not seem reasonable, because in the Mind-Only school, if the objects such as blue and yellow and the direct perception of the sense consciousness of the subject are established, then this method is a wonderful statement, but whether blue and yellow etc. are established is the same as the examination of external objects. Therefore, according to the view already stated, the venerable Dharmottara also said that this third one is the external object to be measured, the grasped aspect is the valid cognition, and self-awareness is the result. This is also the intention of writing the treatise. So, is the external object established as the object to be measured? This is not admitted by the Svatantrika school. Then what is it? Even if there is no external object, assuming there is, it is said that the external object should not be reasonably taken as the object to be measured, even if it is admitted as the object to be measured, it does not recognize the external object, but only recognizes the aspect that has become its own nature, and it is obvious that the external object is indirectly negated by negating the valid cognition that establishes it. As Devendrabuddhi also said, therefore, for the external object to be measured
Tibetan
ང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་དོན་གཞལ་བྱར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ཡང་གཞན་མི་འདོད་མོད་ཀྱི་དགག་པར་བཞེད་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་ཤིང་། གཞུང་གི་འཕྲོས་དང་གོ་རིམ་ལས་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་ཞིག་མི་འཇོག་པས། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། འདིར་བསྟན་པའི་འབྲས་རྟོགས་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཞེད་དོ། །ལྷས་ཀྱང་། མྱོང་བ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་དོན་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན། གསུམ་པས་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སུ་གསལ་བར་གསུངས་པས་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་ཞེས་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་ཚུལ་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ངེས་ལས་ཀྱང་། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རྣམ་པ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་དུ་མར་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་གཅིག་གིས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བར་མཐོང་། གཞན་གྱིས་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་། འདིར་ཡང་། མ་ཡིན་དུ་མའི་བདག་སྐྱོན་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བའི་ཆ་བཀག་ལ། རྒྱུ་ནི་དོན་ཡང་ཡིན་པས་ན། །དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར། །ཞེས་སོགས་རྩོད་ལན་གྱིས་ནི་དོན་གྱིས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་བཀག་ནས་ཕྱི་རོལ་གཞལ་བྱའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདྲ་བ་བསྐྱེད་བྱེད་ཅེས་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའི་གཙོ་བོ་དེ་གཞུང་འདི་དག་གིས་ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་པས། ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་འཆད། དེས་ན་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཡིན་པ་འོས་མེད་ཀྱིས་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འདི་ལའང་དཔྱད་དུ་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་པས་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་འདོད་པས་དཔྱད་ན་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེས་མེ་དུ་བདེན་པར་འདོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་དུ་བ་མེ་འབྲས་སུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་འདོད་པ་དང
Chinese
“我”的注释中说：“即使承认境是可量，境也是可量本身。”注释中说：“虽然其他人不这样认为，但这是为了通过驳斥来阐述。”等等，如前所述。因为从文本的延续和顺序中可以清楚地看到这一点。因此，这里不设立由量成立的量果的第三种分类。过去的所有智者都只阐述了经部宗和唯识宗的真假相的量果，而丝毫没有认可这里所说的第三种果证。天神也说：“体验本身就是果。”之后说：“对无意义的事物产生果的认识，这是一种。”对于第三种分类，他说：“这样一来，就阐述了第二种认识。”因此，通过第三种分类，唯识宗的观点得到了明确的阐述。即使允许外境存在，这也是以假设的方式承认的。在《释量论》中也说：“如实安立境的自性是不可能的，因为所有的知识都会变成一种。相是多种多样的，因为同一种自性，有的人觉得悦意，有的人觉得不悦意。”这里也说：“因为不是多种的自体过失。”意思相同。他们否定了知识与境相似的部分。因为因也是境，所以“境是可量本身。如某些相一样。”等等，通过辩论，否定了境产生知识的部分，认为外境是可量的自性，产生相似之处，这是经部宗的主要观点，这些文本已经很好地驳斥了。怎么能解释成经部宗的观点呢？因此，可以肯定地说，这是唯识宗的观点。对此也有值得研究的地方。如果经部宗承认外境是真实的，那么认为境识是果也是不合理的。因为他们虽然承认火和烟是真实的，但经过研究，并不认为烟是火的果。唯识宗承认在名言中，外境是可量的量果，并且
English
It is said in the commentary on "I": "Even if it is admitted that the object is measurable, the object is the measurable itself." It is said in the commentary: "Although others do not think so, it is explained by refuting it." and so on, as mentioned before. Because it is clear from the continuation and order of the text. Therefore, here, a third classification of valid result established by valid cognition is not established. All the wise men of the past only explained the valid result of the Sautrantika and the Mind-Only schools of true and false aspects, and did not approve of the third fruit realization mentioned here at all. The god also said: "Experience itself is the fruit." After that, he said: "The perception of the fruit on meaningless things is one." For the third classification, he said: "In that case, the second perception is explained." Therefore, through the third classification, the view of the Mind-Only school is clearly explained. Even if the external object is allowed to exist, it is admitted in the manner of assuming the end of the examination. It is also said in Pramāṇavārttika: "It is not possible to establish the nature of the object as it is, because all knowledge will become one. Aspects are diverse, because the same nature is seen as pleasing by one, and unpleasant by another." Here also, "Because it is not the fault of many self." has the same meaning. They negated the part where knowledge is similar to the object. Because the cause is also the object, "The object is the measurable itself. Like some aspects." etc., through debate, the part where the object produces knowledge is negated, and it is believed that the external object is the nature of the measurable, producing similarities. This is the main view of the Sautrantika school, and these texts have refuted it well. How can it be explained as the view of the Sautrantika school? Therefore, it can be concluded that it is the view of the Mind-Only school. There are also things worth studying about this. If the Sautrantika school admits that the external object is real, then it is also unreasonable to think that the object-consciousness is the fruit. Because although they admit that fire and smoke are real, after research, they do not think that smoke is the fruit of fire. The Mind-Only school admits that in terms of convention, the external object is the measurable valid result, and