Tibetan
་ཕྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། ལུགས་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་ཕྱི་དོན་མེད་མོད་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་ཚུལ་ཡིན་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞལ་བྱ་དེ་ཚད་འབྲས་དེའི་སྐབས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅིག་དགོས་ཀྱི་བརྟག་པ་མཐའ་བཟུང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་ཚད་འབྲས་འཇོག་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དེ་རྩ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་དང་། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་འབྲས་གསུམ་པའི་རྣམ་བཞག་མེད་པ་ཡང་འགལ་ཏེ། རྩ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་ན་ཚད་མས་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཚད་འབྲས་ཙམ་གསུངས་ཀྱི་འདིར་བསྟན་པའི་འབྲས་རྟོགས་གསུམ་པའི་རྣམ་བཞག་མ་གསུངས་ཞེས་པ་ཡང་རང་ལུགས་དང་འགལ་ཏེ། ཆོས་མཆོག་གིས་གསུམ་པ་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དེ་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷས་གསུངས་པར་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་བཞག་གསུམ་པ་འབྲས་རྟོགས་གསུམ་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། ལྷས་འབྲས་རྟོགས་གསུམ་པའི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་གསུངས་པས་གནོད་དོ། །རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་གཞུང་དེ་དག་གིས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་མཛེས་མི་མཛེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དོན་གྱིས་གཏད་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་དེར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གཅིག་དབང་ཤེས་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་བཤད་ཅིང་། དེ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་བཞི་པ་ནི། མཁས་པ་ཁ་ཅིག འདི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཡིན། དེ་ལ་རྟོག་ངོ་དང་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་པ་ལོག་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ། དེའི་ངོར་ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཚད་མ། དེའི་ངོར་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་རྟོག་པའི་ཚད་མ་འབྲས་བུ། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་གཞལ་བྱ་ཞེས་སོགས་བཞེད་དོ། །མི་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ཚད་འབྲས་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་བསྟན་ལ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་འབྲས་བུར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་སེམས་ཙམ་པའི་ཚད་འབྲས་ལ། རྟོག་ངོ་དང་ཡིན་ལུགས་གཉིས་སུ་འཐད་ཀྱང་དང་པོ་ལ་རྟོག་པ་ལོག་ཤེས་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ཁྱད་
Chinese
主张不承认外境的两种观点并不矛盾，因为已经说过，如果那个宗派名义上有外境，也不一定就存在外境。如果套用在唯识宗的宗派上，虽然没有外境，但假设有外境也是一种采取极端立场的考察方式，这也是不合理的，因为所量必须是那个量果产生时的量所成立的事物，对采取极端立场的考察对象安立量果是没有意义的。将外境作为所量的量果是根本的观点，以及没有量所成立的第三量果的说法也是相违的，因为如果是根本的观点就必须由量来成立。以前的智者们仅仅说了经部宗和唯识宗真假二分的量果，而没有说这里所说的果证第三的安立，这也是与自宗相违的，因为法胜已经说了“对于第三者”等等，而这正是你自己也承认的。对于第三种安立，如果像这样解释为是解释第二种分别，那么这就会与自在天亲口说出果证第三的术语相违背。释量论的那些论典已经遮止了眼识所显现的美与不美的形象是由外境所赋予的，但并没有遮止识与外境相似，因为该论典中说一个外境对于两个眼识显现为不同的形象，而这在唯识宗的宗派中是不允许的。第四种宗派是，有些智者认为这是唯识宗的宗派。其中有认识方式和存在方式两种量果，第一种是：在分别错觉的认识方式上，外境是所量；在这种认识方式上，外境的形象显现，并且对于它新出现的不欺骗的觉知是量；在这种认识方式上，对外境进行真实认识的量是果。第二种是：将成为识的自性的蓝色作为所量等等。这种观点是不合理的，因为这两种都不是此处直接指出的量果，因为直接指出的是以外境为所量，而自证为果。一般来说，唯识宗的量果可以分为认识方式和存在方式两种，但在第一种中，使用“分别错觉”这个词语有所不同。
English
The two views that do not accept external objects are not contradictory, because it has already been said that if that school has external objects in name, it does not necessarily mean that external objects exist. If applied to the school of Cittamātra, although there are no external objects, it is also unreasonable to assume that the existence of external objects is a way of taking an extreme position, because the object to be measured must be something that is established by the valid cognition at the time of the result of that valid cognition, and it is meaningless to establish the result of valid cognition for the object of investigation that takes an extreme position. It is also contradictory to say that the result of valid cognition that takes external objects as the object to be measured is the fundamental view, and that there is no third result of valid cognition established by valid cognition, because if it is the fundamental view, it must be established by valid cognition. The scholars of the past only spoke of the valid cognition results of the Sautrāntika and Cittamātra schools in terms of true and false, but did not speak of the establishment of the third result of realization mentioned here, which is also contradictory to one's own system, because Dharmottara has already said "for the third" and so on, which is what you yourself have admitted. For the third establishment, if it is explained in this way as explaining the second distinction, then this will contradict the fact that Īśvara himself spoke of the term "third result of realization." Those treatises of Pramāṇavārttika have already prevented the appearance of beauty and ugliness that appear to the sense consciousness from being given by external objects, but they have not prevented the consciousness from being similar to external objects, because that treatise says that one external object appears as different images to two sense consciousnesses, which is not allowed in the school of Cittamātra. The fourth school is that some scholars think that this is the school of Cittamātra. There are two kinds of valid cognition results, the way of knowing and the way of being. The first is: in the way of knowing of the discriminating illusion, the external object is the object to be measured; in this way of knowing, the image of the external object appears, and the newly emerging non-deceptive awareness of it is the valid cognition; in this way of knowing, the valid cognition that truly recognizes the external object is the result. The second is: taking the blue that has become the nature of consciousness as the object to be measured, and so on. This view is unreasonable, because neither of these two is the valid cognition result directly indicated here, because what is directly indicated is that the external object is the object to be measured, and self-awareness is the result. In general, the valid cognition result of Cittamātra can be divided into two types, the way of knowing and the way of being, but in the first type, there is a difference in the use of the word "discriminating illusion."