Tibetan
རང་ལུགས་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་དེ། རང་མཚན་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ན། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ། ཕྱི་མ་དེ་ཡིན་ན་ཡང་སྔ་མ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རང་མཚན་ཡིན་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དབང་དེ་རང་མཚན་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལ་ཁྲ་བོ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། སྔ་དྲོ་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་ཕྱི་དྲོ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་དེ་སེར་སྐྱ་ལ་མེད་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོད་པའི་ཆ་དེ་ནུབ་ཕྱོགས་ན་མེད་པ་དང་། སྔ་དྲོའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཆ་དེ་ཕྱི་དྲོའི་དུས་ན་མེད་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། ཤེས་བྱ་དེ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱ་དེ་སེར་སྐྱ་ལ་མེད། ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱ་དེ་ནུབ་ཕྱོགས་ན་མེད། སྔ་དྲོ་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱ་དེ་ཕྱི་དྲོ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། ཁོ་རང་གི་ལུགས་ལ་ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན་སེར་སྐྱ་ལ་མེད་པ། ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོད་ན་ནུབ་ཕྱོགས་ན་མེད་པ། སྔ་དྲོ་ལ་ཡོད་ན་ཕྱི་དྲོ་ལ་མེད་པ་དེ་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཡིན་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན་སེར་སྐྱ་ལ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཁྲ་བོའི་རྫས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན། སེར་སྐྱ་ལ་ཡོད་པ་བུད། གལ་ཏེ་ཁོ་ན་རེ། རྟགས་ཆོས་ཅན་ལ་འབྱར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན་སེར་སྐྱ་ལ་མེད་པར་ཐལ། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེར་ཐལ། དངོས་པོ་ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དངོས་པོ་སེར་སྐྱ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། འདྲེས་མ་འདྲེས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་དང་། དེ་གཞུང་ལས་བསྟན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་དེ་ཤར་ཕྱོགས་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱི་ནུབ་ཕྱོགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྡ་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་དེ་བརྡ་དུས་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གསེར་བུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་དེ་གསེར་བུམ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་དངུལ་བུམ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲེས་པའི་དོན་ནི་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་འདྲེས་པར་སྣང་བ་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་བུམ་པ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། བརྡ་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། གསེར་བུམ་དང་དངུལ་བུམ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་ནི། །རང་གི་གནས་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་། །ཞེས་པས་དངོས་སུ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་བསྟན་ནས་ཤུགས་ལ་ཡུལ་མ་འདྲེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་དང་། ཁྲ་བོ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་གང་། །དེ་ནི་སེར་སྐྱ་ལ་ཡོད་མིན། །ཅེས་པས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་བསྟན། དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་དང་། ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡིག་ཆ་རིམ་ལྡན་ཇི་ལྟར་ན། །ཞེས་པས་དུས་མ་འདྲེས་པ་བསྟན་ནོ། །དེ་དག་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་འདྲེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་། ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་སྣང་བའི་བློ། །ཞེས་དང་། དེ་འབྲས་ཅན་མིན་ལས་ལྡོག་པ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ཡུལ་དང་རང་བཞིན་འདྲེས་པ་གཉིས་ཀ་བསྟན། གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་། །བྱ་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དུས་འདྲེས་པ་བསྟན། ལྡོག་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསུམ་ཀ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞི་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་མཚན་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀག་ནས་ཁོ་རང་གི་ལུགས་ལ་མདུན་གྱི་སྡེ་གཟུགས་རང་མཚན་པ་དེ་དེ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་ཡང་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་མཚན་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་རང་ལས་ཆུང་བའི་ཆ་ཤས་དབྱེར་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རང་མཚན་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་སྤྱི་ཡིན་པ་གོང་དུ་བཀག་
Chinese
按照自宗的观点，对于经部宗来说，这两者没有区别，如果自相和胜义谛是真实的，那么一定是胜义中能起作用的。因为如果是后者，那么也一定是前两者。对于唯识宗来说，这两者有区别，如果自相存在，那么不一定胜义谛是真实的，因为他性是自相，但不是胜义谛的真实。第四个方面有破立两种，第一种是：有些人说，对于境、时、自性混杂执着的分别念来说，杂色和黄色等显现为自性混杂，如同东方具有的部分显现为西方具有，如同早晨具有的部分显现为下午具有一样。不混杂的意义是指杂色具有的部分在黄色中没有，东方具有的部分在西方没有，早晨时分具有的部分在下午时分没有。对于这种说法，其他人反驳说：所知一定是境、时、自性不混杂而存在的。因为杂色具有的所知在黄色中没有，东方具有的所知在西方没有，早晨具有的所知在下午没有。他们这样反驳后，按照他们自己的观点，杂色具有的黄色中没有，东方具有的西方中没有，早晨具有的下午中没有，这就是不混杂的意义。这种说法不合理，因为所知法，一定是境、时、自性不混杂而存在的。因为杂色具有的黄色中没有等等。如果不成立，那么杂色的事物，一定是这样。因为这个原因。如果不周遍，那么杂色具有，黄色也具有，这就不对了。如果他们说，理由和法有粘连，那么事物，杂色具有的黄色中一定没有。因为境、时、自性不混杂而存在的缘故。如果承认，那么就承认了。凡是杂色具有的事物，都是黄色具有的。第二，按照自宗的观点，讲述混杂与不混杂的意义，以及经典中显示的两种方式。第一种是：瓶子，一定是境、时、自性不混杂而存在的，因为东方具有的你的事物只存在于东方，而不在西方，以及约定俗成的时间具有的你的事物
English
According to our own system, for the Sautrāntika school, there is no difference between the two. If a self-character and ultimate truth are true, then it is necessarily capable of functioning ultimately. Because if it is the latter, then it must also be both of the former. For the Mind-Only school, there is a difference between the two. If it is a self-character, then it does not necessarily follow that the ultimate truth is true, because other-dependence is a self-character, but it is not the truth of the ultimate. The fourth aspect has two parts: refutation and establishment. The first is: Some say that for the conceptualization of grasping at a mixture of place, time, and nature, things like variegated and yellow appear as a mixture of nature, like the part that exists in the east appearing to exist in the west, and like the part that exists in the morning appearing to exist in the afternoon. The meaning of unmixed is that the part that exists in the variegated does not exist in the yellow, the part that exists in the east does not exist in the west, and the part that exists in the morning does not exist in the afternoon. To this, others retort: The knowable must exist unmixed in place, time, and nature. Because the knowable that exists in the variegated does not exist in the yellow, the knowable that exists in the east does not exist in the west, and the knowable that exists in the morning does not exist in the afternoon. After refuting in this way, according to their own system, what exists in the variegated does not exist in the yellow, what exists in the east does not exist in the west, and what exists in the morning does not exist in the afternoon, that is the meaning of unmixed. This is not reasonable, because the knowable, by its nature, must exist unmixed in place, time, and nature. Because what exists in the variegated does not exist in the yellow, and so on. If it is not established, then the substance of the variegated, by its nature, must be so. Because of this reason. If it is not pervasive, then what exists in the variegated also exists in the yellow, which is wrong. If they say that the sign is attached to the nature of the subject, then the thing, by its nature, what exists in the variegated must not exist in the yellow. Because it exists unmixed in place, time, and nature. If you accept it, then accept it. Whatever exists in the variegated, exists in the yellow. Second, according to our own system, explaining the meaning of mixed and unmixed, and the two ways in which it is shown in the texts. The first is: The pot, by its nature, must exist unmixed in place, time, and nature, because your substance that exists in the east exists only in the east and not in the west, and your substance that exists in the conventional time
Chinese
因为只在名言时有的词语，在非名言时没有的缘故，以及金瓶里有的你的事物，只在金瓶里有而在银瓶里没有的缘故。混合的意义是，对于分别念来说，具有从非瓶子的事物中显现为不同的其他排除法。你有理由说境、时、自性混合显现，因为遍及东方之瓶和西方之瓶两者，遍及名言时之瓶和非名言时之瓶两者，以及遍及金瓶和银瓶两者的分别念是虚构的缘故。第二，如“安住于他者，不离于自处”所说，直接显示了没有共同事物，从而间接显示了境不混合。如“胜义之义，与自无异”以及“杂色之体性，非存于黄色”所说，显示了自性不混合。如“彼时无自相”以及“互不混合，次第文件如何”所说，显示了时间不混合。这些是直接显示，间接显示了混合，特别是，如“依于异体物，显现为一念”以及“彼非具果之反体，亦存于二者”所说，显示了境和自性混合两者。如“显现虽异，然作彼彼事”等，显示了时间混合。如“因为存在于一切反体”等，显示了三者皆混合。第五，对于自相之所依，有破立二者。第一，一些古人说，一切事物皆为自相，否则难以找到自相之所依。对此，其他人反驳说，一切事物皆为有法，不是自相，因为是共相。这样驳斥后，他们自己认为，眼前的粗大色法是自相，它又分为粗和细两种。第一，虽然是自相，但不是胜义谛。第二，是比自身更小的不可分割的极微尘，它是自相和胜义谛两者。他们这样说。这不合理，因为事物是共相，这在前面已经驳斥。
English
Because words that exist only in the time of designation do not exist in the time of non-designation, and because your substance that exists in a golden vase exists only in a golden vase and not in a silver vase. The meaning of mixing is that, for conceptual thought, it is a different exclusion that appears as distinct from non-vase things. You have the reason to say that object, time, and nature appear mixed, because the conceptual imputation that pervades both the eastern vase and the western vase, pervades both the vase of designation time and the vase of non-designation time, and pervades both the golden vase and the silver vase. Secondly, as it says, "Abiding in another, not moving from its own place," it directly shows that there is no common entity, and thus indirectly shows that the object is not mixed. As it says, "The meanings of the ultimate meaning are not different from themselves," and "The nature of variegated color does not exist in yellow," it shows that the nature is not mixed. As it says, "At that time, there is no self-characteristic," and "How can documents be sequential if they are not mixed with each other?" it shows that time is not mixed. These are directly shown, and indirectly show mixing, and especially, as it says, "Relying on different entities, the mind appears as one," and "That which is the opposite of not having results also exists in both," it shows both the object and the nature are mixed. As it says, "Although the appearances are different, they do this and that," it shows the mixing of time. As it says, "Because it exists in all opposites," it shows that all three are mixed. Fifth, regarding the basis of the self-characteristic, there are two aspects: refutation and establishment. First, some ancients say that all things are self-characteristics, otherwise it would be difficult to find the basis of self-characteristics. To this, others refute, saying that all things are subjects, and are not self-characteristics, because they are universals. After refuting in this way, they themselves believe that the coarse form in front of them is a self-characteristic, and it is divided into two types: coarse and subtle. First, although it is a self-characteristic, it is not the ultimate truth. Second, it is the indivisible subtle particle smaller than itself, which is both a self-characteristic and the ultimate truth. They say this. This is unreasonable, because it has already been refuted above that things are universals.