Chinese
是这样的。那就是，从“对于它，仅仅是经验”到“因此，果不是其他意义”之间所显示的。 “具有作用的那个”等等的意思是，在一个心识上安立量和果两种。在一个心识上，有理解意义的作用和意义的显现的作用两种。其中，取意义的显现作为量，取理解意义作为果。这是因为这样安立的缘故。那是，从“那是执持它的自性”到“由于它的力量而安立在那里”之间所显示的。 “例如”以下的意思是，意义的显现的意义也是与意义相似而生起的。仅仅通过与意义相似而生起的那个，也能成立对意义的理解。例如，对于与父亲的形象相似而生起的，称之为执持父亲的形象。这是因为这个缘故。那是，例如，从“果是诸因的”等一颂（梵文诗句）所显示的。 对于此，就像外道们一样，没有从量产生与果不同的意义。接着，外道认为量和果是其他实体的观点，遮止它的理路，以及对它的回答的驳斥等，从“因此，见与根相关”到“由于增益而进入”之间所显示的。 第三有四：破斥他宗，安立自宗，消除争论，断除适时的疑惑。 第一是：某些人，虽然承认在根识的自时显现的外境，但是，外境是所量，以及色等外境是所量等，是不能安立的。因为在经部宗，根现前没有成立外境的缘故。因为根识的自时显现是外境，以及必须用因来成立外境存在。如果不是这样，唯识宗承认没有外境，经部宗本应显示现量的破斥，但却没有显示，而是用果的识反转的因来成立。因此，在此，以外境作为所量的量果的安立，在经部和唯识宗的任何宗派中都是不行的。因为唯识宗在名言中也不承认外境。经部
English
It is like this. That is, it is shown from "For it, only experience" to "Therefore, the result is not another meaning." The meaning of "That which has action" etc. is that both pramana and result are established on one mind. On one mind, there are two actions: the action of understanding the meaning and the action of the appearance of the meaning. Among them, taking the appearance of the meaning as pramana, and taking the understanding of the meaning as the result. This is because it is established in this way. That is, it is shown from "That is holding its own nature" to "Because of its power, it is established there." The meaning of "For example" and below is that the meaning of the appearance of the meaning is also similar to the meaning that arises. Only through that which arises similar to the meaning, it can also establish the understanding of the meaning. For example, for that which arises similar to the image of the father, it is called holding the image of the father. This is because of this reason. That is, for example, it is shown from "The result is of all causes" etc. in one shloka (Sanskrit verse). For this, just like the outsiders, there is no meaning different from the result produced from pramana. Then, the view that outsiders think that pramana and result are other entities, the reasoning that prevents it, and the refutation of the answer to it, etc., are shown from "Therefore, seeing is related to the senses" to "Because of entering by superimposition." There are four in the third: refuting other views, establishing one's own view, eliminating disputes, and cutting off timely doubts. The first is: Some people, although they admit that the external object that appears in the self-time of the sense consciousness, but, the external object is the object to be measured, and the external object such as form is the object to be measured, etc., cannot be established. Because in the Sautrantika school, the sense perception does not establish the external object. Because the self-time appearance of the sense consciousness is the external object, and it is necessary to establish the existence of the external object by reason. If it is not like this, the Yogacara school admits that there is no external object, the Sautrantika school should have shown the refutation of direct perception, but it did not show it, but used the reason of the reversal of the consciousness of the result to establish it. Therefore, here, the establishment of the pramana-result with the external object as the object to be measured is not possible in any school of Sautrantika and Yogacara. Because the Yogacara school does not admit the external object even in name. Sautrantika
Tibetan
འི་ལུགས་ལ་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་གཞལ་བྱ། རང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་སྔོན་པོ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཚད་མ། སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་འབྲས་བུ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཕྱི་དོན་དེ་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་ལ་མངོན་གྱུར་མིན་པར་ཐལ། དེས་ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དེ་ལ་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་བློ། །དེ་ལ་འཛིན་པར་རང་དབང་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཕྱི་དོན་ལྐོག་གྱུར་དུ་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཕྱི་དོན་མངོན་གྱུར་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཡིན་ན་ཕྱི་དོན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་མ་གཏད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་དངོས་དབང་པོ་འདས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། དོན་རིག་གང་ཡིན་སོ་སོ་རིག །ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། མདོ་སྡེ་པས་དབང་མངོན་གྱིས་དོན་རིག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཚད་མར་ཐལ། དེའི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་དེ་ལ་གསར་དུ་མི་བསླུ་བའི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ་དབང་མངོན་གྱིས་སྔོན་པོ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཆ་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོའི་སྟེང་གི་ཕྱི་དོན་གཉིས་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དབང་མངོན་གྱིས་ཕྱི་དོན་གྲུབ་ན། རྣམ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཙམ་པས། སྔོན་པོར་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་དོན་ཡོད་མིན། །ཞེས་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་དེ་དབང་ཤེས་རང་གི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྔོན་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ན་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་དེ་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ཀྱང་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྔོན་པོ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་པོ་ཚད་
Chinese
因为在他们的宗义中，根识不能成立外境的缘故。那么，量果的安立是怎样的呢？蓝色是所量，以自境的形象显现的方式，对于蓝色不会新欺骗的觉识是量，证知蓝色的量是果，这样说。不应理，因为外境在那边对于现见的现量来说不是现成的缘故，因为那不能成立外境的缘故。不能承许，因为那对于那，从自身方面是能创造自相的形象的缘故。遍，因为如《量释论》中所说：“于何有义力，随逐转变智，于彼能自在。”的缘故。如果是证知外境的自续的量，那么，周遍于证知外境是隐蔽的，因为没有证知外境是显现的自续的量的缘故。立宗承许。如果承许，那么，如果是那样，则周遍于外境从自身方面没有创造自相的形象，因为是那个承许的缘故。遍，因为如《释量论》中所说：“除彼余感觉。”的缘故。此外，在“何为义智各别知”的时候，经部师不应理说根识以能立和具有的方式来表达义智，因为在他们的宗义中，根识不能成立外境的缘故。此外，对于作为外境的蓝色，执持无错乱的眼识法，成为证知外境蓝色的量，因为它的形象显现后，对于它是不新欺骗的觉识的缘故。如果说，即使根识证知外境，但作为外境的所量是不应理的，因为根识没有证知蓝色是外境的那部分的缘故，那么不应理，因为蓝色和蓝色之上的外境，二者是成立容易、本体一的缘故。那么，如果根识成立外境，为什么以“由识之转变而成”的理由来成立呢？因为唯识宗说：“见者见为蓝，外境别处无。”这样，对于根识，在它自身的时候，显现为外境的意义，那是根识自己的所取相，并且在开示没有比那更其他的蓝色的时候，即使在它自身的时候显现的是所取相，但有能产生它的蓝色，因为否则蓝色是量
English
Because, in their tenets, sense perception does not establish external objects. So, how is the establishment of valid cognition and its result? Blue is the object to be measured. A cognition that, through the appearance of its own object's aspect, is newly non-deceptive with respect to blue is a valid cognition. The valid cognition that cognizes blue is called the result. It is not reasonable, because that external object is not manifest to direct perception. Because that does not establish external objects. It cannot be accepted, because that, from its own side, is the creator of its own similar aspect. It is pervasive, because as it is said in the Pramāṇavārttika, "Whatever has the power of meaning, the intellect that follows and changes, is independent in apprehending it." If it is a valid cognition in the continuum of a Svatantrika that cognizes external objects, then it is pervasive that it cognizes external objects as hidden. Because there is no valid cognition in the continuum of a Svatantrika that cognizes external objects as manifest. The sign is accepted. If you accept, then if that is the case, it is pervasive that the external object does not create its own similar aspect from its own side, because that is the acceptance. It is pervasive, because as it is said in the Pramāṇavārttika, "Other than that, the senses are surpassed." Furthermore, in the context of "What is the object of knowledge, each separately knowing?", the Sautrāntikas should not say that sense perception expresses the object of knowledge along with its proof, because in their tenets, sense perception does not establish external objects. Furthermore, the non-erroneous eye consciousness that apprehends blue as an external object is the subject. It is a valid cognition that cognizes the external object blue, because its aspect appears and it is a cognition that is newly non-deceptive with respect to it. If you say that even if sense perception cognizes external objects, it is not reasonable to make it the object to be measured as an external object, because sense perception does not cognize the part of blue that is an external object, then it is not reasonable, because blue and the external object on top of blue are easily established as one entity. So, if sense perception establishes external objects, why establish it with the reason "It is transformed by consciousness"? Because the Mind-Only school says, "The seer sees as blue, there is no external object elsewhere." Thus, for sense perception, the appearance as an external object at its own time is the apprehended aspect of sense perception itself, and when it is shown that there is no other blue than that, even though what appears at its own time is the apprehended aspect, there is a blue that produces it, because otherwise blue is a valid cognition.