Chinese
如果过去和未来以自己的面貌来呈现，那么这两者就会成为实有。如果由于习气的影响而显现出形象，那么就会产生有境的分别念。如果按照后一种说法，那么就会推导出不存在遍知一切的智慧。因此，不能用片面的智慧来衡量他了知事物的方式，因为他了知事物的方式是不可思议的。第三，关于成立的理证，有成立自性、成立相状、以及排除对成立的不合理之处这三点。第一点又分为成立过去已经发生的事，以及成立未来将要发生的事两种。第一种是：如果确定了词句的特点，也能推测过去的事情。如是说，如果庄严对他人所讲的内容与意义相符且没有矛盾，那么就能完全现量地证悟那个境。例如，就像各自讲述自己的境一样。像论著《十万颂》等的作者们，也是因为对他人所讲的内容与意义相符且没有矛盾，所以凭借这个理由，就能成立证悟境的瑜伽现量已经先于他们存在了。那么，确定词句特点的方式是怎样的？又如何从它来推测过去的事情呢？首先，有确定词句、确定它的特点、以及确定它的方式这三点。第一点是：善逝的经典。第二点是：在阐述所量的事物的三种方式时，与三种量没有矛盾。第三点是：在阐述显现的事物时，仅仅与现量没有矛盾，这并不是此处的词句特点，因为世俗凡夫和外道也具有这种特点。在阐述某些隐蔽的事物时，仅仅与自力比量没有矛盾，这也不是此处的词句特点，因为与前者相同。因此，必须将如实阐述隐蔽事物之主要内容——四圣谛，并以自力量确定的方式，作为此处的词句特点。因为在阐述经部的供养赞颂颠倒方式时，救护的自性是如实阐述所量隐蔽事物之主要内容——四圣谛，并以自力量成立的。从它来推测过去事情的方式是，例如《八千颂般若经》，作为法，已经成立为不欺骗极隐蔽的事物，因为所量的事物的三种方式都已陈述。
English
If the past and future were to present themselves with their own faces, then the two would become substantial. If images arise due to the power of habit, then object-possessing thoughts will arise. According to the latter, it would follow that there is no omniscient wisdom. Therefore, one cannot fathom the way he knows things with a partial mind, because the way he knows things is inconceivable. Third, regarding the reasoning for establishing, there are three points: establishing the essence, establishing the characteristics, and refuting the inappropriateness of the establishment. The first point is divided into two: establishing that the past has already happened, and establishing that the future will happen. The first is: If the characteristics of words are determined, one can also infer what happened in the past. It is said that if the adornment is consistent with the meaning and without contradiction when explaining to others, then that object is pervaded by being realized manifestly. For example, like each explaining their own object. The authors of texts such as the Hundred Thousand Verses, etc., also rely on the sign that what they explain to others is consistent with the meaning and without contradiction, and thus it is established that the yoga manifest realization of realizing the object has preceded them. So, what is the way to determine the characteristics of words? And how does one infer the past from it? First, there are three points: identifying the words, identifying their characteristics, and grasping the way to determine them. The first is: the scriptures of the Sugata. The second is: when explaining the three objects to be measured, there is no contradiction with the three valid cognitions. The third is: when explaining what is manifest, merely not contradicting direct perception is not the characteristic of these words, because ordinary worldly people and outsiders also have this. When explaining some hidden things, merely not contradicting the force of reality inference is also not the characteristic of these words, because it is the same as the former. Therefore, it is necessary to regard the way the main hidden thing, the four noble truths, is explained as being determined by the force of reality valid cognition as the characteristic of these words. Because when explaining the reversed way of offering praise in the sutras, the nature of protection is that the main hidden thing to be measured, the four noble truths, is established by the force of reality valid cognition. The way to infer past events from it is that the Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, for example, as a dharma, is established as not deceiving the extremely hidden, because all three ways of the object to be measured have been stated.
Tibetan
ར་སྟོན་པ་གང་ཞིག ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཙོ་བོ་བདེན་པ་བཞི་ལ་མི་བསླུ་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་བསླུ་བའི་ལུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྔོན་བྱུང་དཔག་པར་ནུས་ཏེ། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཐབས་བཅས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིས། །གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་བསླུའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད། །ཅེས་དང་། སྐྱོབ་ལས་དེ་ཉིད་དང་བསྟན་དང་། །མ་ལུས་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པར་གྲུབ། །ཅེས་སོ། གཉིས་པ་ལ་རྟག་འགོད་པ་དང་། ཚུལ་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་སོགས་དང་། འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། གོམས་རྐྱེན་དང་མ་བྲལ་བར་གོམས་པར་བྱས་ན་གོམས་བྱའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་འབྱུང་བར་ངེས་ཏེ། རྟེན་བརྟན། གོམས་པ་རང་གི་ངང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར། དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟེན་བརྟན་པ་སྒྲུབ་པ། གོམས་པ་རང་གི་ངང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་སྒྲུབ་པ། དེ་བསྒོམ་པ་སྒྲུབ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་རིག་པའི་སྔོན་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕྱི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་ངེས་པར་གང་ཉིད་ཀྱི། །ཞེས་སོགས་དང་། རྣམ་ཤེས་མིན་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཉེར་ལེན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གྲུབ། །ཅེས་པ་སྟེ། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིའི་ཕྱོགས་ཆོས་རང་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བས་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ལ། ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་བ་རྣམས་ན་རེ། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་དེ་རིག་པ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདིའི་ལན་དུ། ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུར་གསུངས་པའི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་འཛིན་དང་བཅས་པའི་གསལ་བ་ཐུགས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། བདག་འཛིན་མེད་པའི་གསལ་བ་ཐུགས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་བློ་གནས་པ་ཡི་རྟེན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་རྐང་དྲུག་གིས་སྟོན་ཏེ། བདག་འཛིན་དང་བཅས་པའི་འཆི་ཁ་མའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་ཕྱི་མར་མཚམས་སྦྱོར་བར་ངེས་ཏེ། རིག་པ་ཕྱི་མར་མཚམ
Chinese
再说，哪位导师，因为已成立为对隐蔽之主——四谛不欺骗。因此，彼是法，以自己的所说极为隐蔽，已先有瑜伽现量，因为是自己所说对极为隐蔽不欺骗的教言之故，依靠此因能够推断瑜伽现量先前已生起。即：应取和应舍的彼性，以具方便善加确定，对主之义不欺骗之故，是对其他的随行推断。以及，从救护等，彼性和教示，无余差别，成立为知晓。第二，有常安立和道理成立两种。第一是，因此真实真实非。等等，以及，如此串习先前。等等来显示。空性修习之心是法，不离串习之缘而串习，则定会对串习之义生起明相，因为是所依稳固，串习自性转为差别，是彼修习之故。第二有二，立宗法和成立周遍。第一，有成立所依稳固，成立串习自性转为差别，成立是彼修习三种。第一，有成立识之先前边际无尽，和成立后边际无尽两种。第一是，因此定然是何者之。等等，以及，非为识者，识之，非为近取之故也成立。即，刚出生的识是法，先前已生起先前的识，因为是识之故。此之宗法以自相续的体验成立，成立周遍方面，顺世外道们说，刚出生的识，不是先前已生起的识，因为没有先前生之故，对此之答复是，应结合量已成立之章节所说的遮破没有先前生的道理。第二，有成立具有我执之明分无尽，和成立没有我执之明分无尽两种。第一是，因此心安住之所依。等等六句偈颂来显示，具有我执的临终时的识是法，定然与后世的识相连接，识与后世
English
Furthermore, which teacher, because it has been established as not deceiving the chief of the hidden—the Four Noble Truths. Therefore, that is the subject, with its own statement being extremely hidden, having preceded by yogic direct perception, because it is a teaching that does not deceive the extremely hidden of its own statement, relying on this reason, one can infer that yogic direct perception has arisen previously. That is: the suchness of what should be taken and what should be abandoned, with skillful means well determined, because it does not deceive the meaning of the chief, it is a subsequent inference to others. And, from protection, suchness and teachings, all differences, are established as knowing. Secondly, there are two: establishing permanence and establishing reason. The first is: Therefore, true, true, not. Etc., and, thus, familiarization earlier. Etc., to show. The mind that meditates on emptiness is the subject, if familiarized without being separated from the cause of familiarization, then a clear appearance will definitely arise for the meaning of familiarization, because it is a stable basis, familiarization naturally transforms into difference, because it is the meditation of that. Secondly, there are two: establishing the subject-property and establishing pervasion. First, there are three: establishing the stable basis, establishing that familiarization naturally transforms into difference, and establishing that it is that meditation. First, there are two: establishing the prior limit of consciousness as endless, and establishing the posterior limit as endless. The first is: Therefore, it is definitely of what. Etc., and, that which is not consciousness, of consciousness, because it is not the proximate cause, it is also established. That is, the consciousness that is just born is the subject, the previous consciousness has preceded the previous consciousness, because it is consciousness. The subject-property of this is established by the experience of one's own continuum, and in terms of establishing pervasion, the Lokayatas say, the consciousness that is just born is not the consciousness that has arisen previously, because there is no previous birth, the answer to this is, one should combine the reasons for refuting the absence of previous birth mentioned in the chapter where valid cognition has been established. Secondly, there are two: establishing the clarity with self-grasping as endless, and establishing the clarity without self-grasping as endless. The first is: Therefore, the basis where the mind abides. Etc., is shown by six verses, the consciousness at the time of death with self-grasping is the subject, it is certain to connect to the consciousness of the next life, consciousness and the next life