Tibetan
་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལུང་ཚད་མ་ཁོ་ནས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་བཞེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་མིང་གི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་བཙལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་གྱི་དབྱེ་བར་བཀོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་མདོ་མཛད་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁས་བླངས་པ་ལ་རྩོད་པ་བྱས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མིག་དང་ཡིད་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་འདིའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། དང་པོར་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞིང་དེའི་རྗེས་སུ་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་དབང་མངོན་དང་ཡིད་མངོན་གྲངས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དབང་མངོན་དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བས་རྒྱུན་ཡོད་ཅིང་། ཡིད་མངོན་དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་མ་བྱུང་བར་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་ལས་བྱུང་བས་རྒྱུན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་དེའི་ཚེ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ལ་དོན་རིག་གི་འགྲོས་གཉིས། ནང་བལྟས་ལ་རང་རིག་གི་འགྲོས་གཅིག་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་འགྲོས་གསུམ་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས་རྒྱན་གྱི་ཡིད་མངོན་གྱི་ངོ་བོའི་འདོད་ཚུལ་མི་འཐད་དེ། ཡིད་མངོན་དེས་ཡུལ་མདུན་ན་གནས་པ་མངོན་དུ་བྱེད། དབང་མངོན་གྱིས་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཡུལ་མདུན་ན་གནས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དེ་ཡུལ་སྣང་བ་ལ་བྱེད་དམ། ཡུལ་ངེས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར། རྣམ་མེད་རྗེན་ཆར་དུ་སྣང་བ་ལ་བྱེད་ན་མདོ་སྡེ་པས་བཀག་ཅིང་། ཡུལ་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ལ་བྱེད་ན། དབང་མངོན་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཡུལ་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡིད་མངོན་ཆོས་ཅན། རྟོག་པར་ཐལ། ཡུལ་ངེས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་མངོན་དང་། ཡིད་མངོན་གྲངས་མཉམ་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གྲངས་མཉམ་ཞིང་རྒྱུན་མེད་པར་མཚུངས་པ་ལ་ངེས་དཀའ་སླ་དང་། ཡུལ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྐྱེན་གསུམ་པོ་དེས་རང་འབྲས་དབང་མངོན་དངོས་སུ་བསྐྱེད། དེ་དང་དུས་མཉམ་པའི་དབང་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་པོ་དེས་རང་འབྲས་དབང་མངོན་དངོས་སུ་མི་སྐྱེད་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པར་ཐལ། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་འཇུག་ཐོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡིད་མངོན་སྐྱེ། དབང་མངོན་མི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་རང་འབྲས་དབང་མངོན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མ་ཚང་མེད་རྒྱུ་དེ་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་གང་གིས་བཟློག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་མཆོག་གི་བཞེད་པ་ལ་ངོ་བོ་མི་འཐད་པ་དང་། སྐྱེ་ཚུལ་མི་འཐད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡིད་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་དང་། སྐྱེ་ཚུལ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་མི་གྲུབ་པར་ཐལ། ཡིད་མངོན་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ལུང་ཚད་མ་ཁོ་ནས་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། རྐྱེན་གསུམ་ལུང་ཚད་མས་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། ཡིད་མངོན་རྒྱུན་མཐར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམ་དག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མུ་སྟེགས་རྣ་བ་མ་ཕུག་པའི་ངོར་ཡིད་མངོན་ཚད་མས་མི་གྲུབ་པར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་ཀྱང་མི་གྲུབ། ལུང་ཚད་མས་ཀྱང་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་ཁས། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཡིད་མངོན་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམས་ལུང་ཚད་མར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་འཛིན་པའི་ཡིད་མངོན་ཁོ་ན་སྐྱེས་ནས་དབང་མངོན་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནམ། དེ་གཉིས་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ། དེ་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡིད་མངོན་སྐྱེ་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་རྟགས་མེད་བྱིས་པ་ཡི། །སྐྱེས་བོས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དང་ནི། །འབྲེལ་མེད་མར་མེ་ལ་སོགས་ཀྱི། །འཇིག་པ་མཐོང་བས་ཡོངས་གཅོད་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་དུས་སུ་དེའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། མར་མེ་དང་། དེ་འཛིན་དབང་མངོན་རྒྱུན་འགག་པར་འགྱུར་བའི་མར་མེ་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་ཡིན་ན། རང་གི་རྒྱུན་འགགས་པའི་མཐར་ཡིད་མངོན་མི་སྐྱེ་བས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་རྫོགས་པའི་མཐར་ཡིད་མངོན་སྐྱེ་བ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་མིག་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་གསལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མིག་ཤེས་སུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ལྟར་ན། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་འཛིན་པའི་ཡིད་མངོན་ཆོས་ཅན། མར་མེའི
Chinese
认为唯有圣教量才能成立意现量，而不能由事物力量的现量成立。如彼（论典）中说：已成立的边际中极为著名的名称的言词，是为了显示意现量已成立的边际中极为著名的（事物），为了成立意现量，不应寻找其他的量。这是所要显示的。如果问：如何安立现量的分类呢？如果意现量存在，那么这就是它的定义，经的作者为了遮遣对已承诺的已成立的边际中极为著名的（事物）所作的辩论，经中说：诸比丘，识知色有两种，即依赖于眼和意。仅仅这些就能成立它。大婆罗门说：首先，根现量只有一个刹那产生，在那之后，在根现量的相续未穷尽之前，根现量和意现量以相同的数量产生。根现量是从其同类的前者产生的，因此具有相续。意现量不是从其同类的前者产生的，而是直接从缘根现量产生的，因此没有相续。那时，向外看时，有两种对境的认知方式，向内看时，有一种自知的认知方式，因此认为有三种现量的认知方式。这样，在三种宗派中，庄严派的意现量的自性观点是不合理的。如果意现量使对境显现于面前，而根现量不能做到，那么，使对境显现于面前的意义是指对境显现呢？还是指对境确定的作用呢？如果按照前者，如果是显现无相的赤裸裸的（对境），则被经部宗所遮止。如果是显现对境所赋予的相，那么根现量也同样，因为对于根现量来说，也有对境所赋予的相显现。如果按照后者，那么意现量，是具有法性的，应成是分别，因为是进行对境确定的作用的意识。根现量和意现量以相同的数量交替产生也是不合理的，因为在数量相同且没有相续的情况下，对于确定难易和能否引导对境的确定，其差别是不合理的。此外，根现量第一个刹那的三个因，直接产生其结果根现量。
English
It is held that only scriptural authority can establish mental direct perception, and not the direct perception of the power of things. As it says in that (treatise): 'The term of the name that is extremely famous in the established limit is to show that the mental direct perception is extremely famous in the established limit. In order to establish mental direct perception, one should not seek other valid cognitions.' This is what is to be shown. If asked: How are the divisions of direct perception established? If mental direct perception exists, then this is its definition. The author of the sutra, in order to refute the debate made against the commitment of what is extremely famous in the established limit, says in the sutra: 'Monks, the knowledge of form is of two kinds, namely, relying on the eye and the mind.' Only these can establish it. The great Brahmin says: 'First, only one moment of sense direct perception arises, and after that, until the continuum of sense direct perception is exhausted, sense direct perception and mental direct perception arise in equal numbers. Sense direct perception arises from its similar preceding one, so it has a continuum. Mental direct perception does not arise from its similar preceding one, but arises directly from the causal sense direct perception, so it has no continuum. At that time, when looking outward, there are two ways of knowing objects, and when looking inward, there is one way of self-knowing, so it is considered that there are three ways of direct perception.' Thus, among the three systems, the view of the nature of mental direct perception of the Ornament school is unreasonable. If mental direct perception makes the object appear in front, and sense direct perception cannot do so, then does the meaning of making the object appear in front refer to the appearance of the object? Or does it refer to the function of determining the object? If according to the former, if it is the appearance of the formless and naked (object), then it is prohibited by the Sautrantika school. If it is the appearance of the form given by the object, then it is the same for sense direct perception, because for sense direct perception, there is also the appearance of the form given by the object. If according to the latter, then mental direct perception, which is a subject of dharma, should be an imputation, because it is a consciousness that performs the function of determining the object. It is also unreasonable for sense direct perception and mental direct perception to arise alternately in equal numbers, because in the case of equal numbers and no continuum, the difference in the ease of determination and the ability to lead to the determination of the object is unreasonable. Furthermore, the three causes of the first moment of sense direct perception directly produce their result, sense direct perception.
Chinese
故，与彼同时的有境现量之三种缘，不生自果有境现量之差别应成，以有境现量第一刹那之初生之后立即生起意现量，有境现量不生之差别应成之故。不能许，以彼为自果有境现量之近取因之故。周遍，谓：无缺缘者，何果能遮？如是说故。第二，就法胜之承许，本体不应理与生起方式不应理二者中，第一者：意现量之三种缘与生起方式，以现势量不能成立应成，以意现量以现势量不能成立之故。若谓彼等亦唯以圣教量成立耶？不应理，虽可许三种缘以圣教量成立，然不能成立显示意现量于常时生起之圣教清净之故。又，于外道未穿耳者面前，意现量以量不能成立应成，于彼面前，彼以现势量亦不能成立，以圣教量亦不能成立之故。初喻应许，第二已成，以彼不许显示意现量之圣教等为圣教量之故。第二，是唯有执持灯火最后刹那之意现量生起而不生起有境现量耶？抑或彼之相违耶？是彼二者同时生起耶？是执持彼之有境现量圆满之最后意现量生起耶？如第一者不应理，谓：如是无相孩童之，生人后起者与，无关联灯等之，坏灭见故为断除。如是说故，且于灯火最后刹那之时，彼之三种缘圆满之故。如第二者，若灯火与，执持彼之有境现量成为相续断绝之执持灯火之有境现量，则自之相续断绝之最后，以意现量不生周遍应成，以已承诺彼之故。若许，则与有境现量之相续圆满之最后意现量生起相违。如第三者，则与凡具眼根之时，所有显现明亮之色法之识皆许为眼识相违。如第四者，执持灯火最后刹那之意现量法
English
Therefore, the three conditions of the sensory perception that occur simultaneously with it should necessarily not produce the difference of the sensory perception as its own result, because the mental perception arises immediately after the first moment of the sensory perception, and the difference of the sensory perception not arising is necessarily valid. It is not possible to accept this, because it is the direct cause of the sensory perception as its own result. It is pervasive, saying: "What result can prevent the cause that is without deficiency?" Therefore, secondly, regarding Chokyi's assertion, among the two aspects of the essence being unreasonable and the manner of arising being unreasonable, the first is: the three conditions of mental perception and the manner of arising should necessarily not be established by direct valid cognition, because mental perception is not established by direct valid cognition. If it is said that those are also established only by scriptural valid cognition, it is unreasonable, because even if it is permissible for the three conditions to be established by scriptural valid cognition, it is not established that the pure scripture shows the manner of mental perception arising constantly. Furthermore, in the presence of non-Buddhist ear-piercers, mental perception should necessarily not be established by valid cognition, because in their presence, it is not established by direct valid cognition, nor is it established by scriptural valid cognition. The first reason is accepted, and the second is established, because they do not accept the scriptures that show mental perception as scriptural valid cognition. Secondly, is it only the mental perception that holds the last moment of the lamp that arises and the sensory perception does not arise? Or is it the opposite of that? Do the two arise simultaneously? Or does the mental perception arise at the end of the sensory perception that holds it? According to the first, it is unreasonable, saying: "Like this, the destruction of lamps and so on that are unrelated to the later arising of infants without signs is completely eliminated by seeing." Therefore, and because the three conditions of the lamp are complete at the time of the last moment of the lamp. According to the second, if the lamp and the sensory perception that holds it become the sensory perception that holds the lamp, which causes the continuum to be cut off, then it is necessarily pervasive that mental perception does not arise at the end of its own continuum being cut off, because of having promised that. If accepted, it contradicts the mental perception arising at the end of the sensory perception's continuum being complete. According to the third, it contradicts the assertion that all consciousnesses of bright objects in the state of having the eye faculty are eye consciousnesses. According to the fourth, the mental perception that holds the last moment of the lamp,