Tibetan
པའི་ཆ་ནས་དེའི་བདག་རྐྱེན་དང་། མྱོང་བ་གསལ་རིག་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཇོག་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། དབང་ཤེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས། །བྱུང་ཞིང་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཅན། །ཞེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ངོས་བཟུང་ནས། དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ངོས་ཟིན་ན་བདག་རྐྱེན་ངོས་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་རྐྱེན་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལོགས་སུ་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡིད་མངོན་མི་སྐྱེ་ཞིང་། དབང་མངོན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚེ་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་དང་གྲངས་མཉམ་པར་ཡིད་མངོན་ཡང་སྐྱེ་བས་དེའི་ཚེ་ཡིད་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ནི་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་གཟུང་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིད་མངོན་གྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཉིད་ཕྱིར་འདས་པ་ཡི། །དོན་མཐོང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་གཟུང་དོན་གྱི་རིགས་འདྲ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེ་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གཉིས་ཀའི་གཟུང་དོན་ཡིན་ཏེ། དེས་དམིགས་རྐྱེན་དང་། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོས་བདག་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ། ཡང་དེས་དམིགས་རྐྱེན་དང་། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་དུས་མཉམ་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པས་བདག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོར། ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་དོན་དེ་མ་ཐག །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་ཡིད་ནི་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། དེ་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ། སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་ལྔ་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡིད་མངོན་ལྔ་ཅིག་ཆར་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ། མི་སྐྱེ་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མི་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་ན་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྐྱེ་ཡང་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ནང་དུ་རང་རིག་གི་རྒྱུན་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་དབང་མངོན་ལྔ་དང་རྟོག་པ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བའི་ཚེ་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཁ་ནང་བལྟས་ལ་རང་རིག་གི་རྒྱུན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བདེན་པ་ལ་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གཞན་བཞིན་དུ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་ཏེ་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་འགོད། འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། རྒྱན་གྱིས། གོམས་ལས་མདུན་ན་གནས་པ་ལ། །འདི་འོ་ཞེས་སོགས་ཤེས་པ་གང་། །མངོན་དུ་བྱེད་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་ཡིད་མངོན་ནི་གོམས་པའི་དབང་གིས་མདུན་ན་གནས་པ་ལ་འདིའོ་སྙམ་པའི་བློ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་དབང་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། གསལ་བར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི་དང་པོར་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག དེ་ནས་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག དེ་ནས་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོ་དབང་མངོན་གྱིས་འཛིན་ཅིང་། མཇུག་ཡིད་མངོན་གྱིས་བརྟུལ་ལོ་ཞེས་བཞེད། ཁ་ཅིག་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། འདི་རྒྱན་གྱི་བཞེད་པར་བཀོད་པ་མི་འཐད་དེ། རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྐྱོན་དུ་མི་འཇུག་སྟེ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལས་རྒྱན་གྱི་བཞེད་པར་གསུངས་པ་དེ་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི། འགྲེལ་པར་བཤད་པ་བཀོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་གིས་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུ་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། སྔ་རོལ་དུ་མིན་ཏེ། མིག་གཟུགས་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མིག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་མཚན་གཞི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་དེ། ཆོས་མཆོག་ཆུང་བ་ལས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མིག་གི་བྱ་བ་འདས་པའི་ཚེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །མིག་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་མིག་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མིན་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་མིག་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང
Chinese
从属于它的增上缘的方面来说，以及从将体验生起为明觉的方面来说，则安立为等无间缘。如《释量论》中说：“根识从等无间缘生起。”这里也说：“因此，感官的识，具有从等无间缘生起的特性。”这样确定了等无间缘之后，因为认识到它的等无间缘就等同于认识到增上缘，所以没有另外宣说增上缘的论典。第三，当根识不是从一个刹那生起时，意识也不生起；当根识正常生起时，意识也与从第二个刹那开始的根识的数量相等地生起。那时，意识的所缘缘不是第一个根识刹那的所取义，因为那在意识的等无间缘的时期已经过去。因为，如云：“刹那已逝之义，见者不存在。”因此，第一个根识刹那的所取义的同类，即第二个刹那，是第一个意识刹那和第二个根识两者的所取义。因为它作为所缘缘，并且第一个根识作为增上缘和等无间缘，所以第一个意识刹那生起。又，它作为所缘缘，并且与第一个根识同时的具色根作为增上缘，所以第二个根识刹那生起。总之，如经部中说：“意识也与义。”《释量论》中说：“意识也认知那个义，作为它的等无间。”这里也说：“意识是认知其他境的。”第二，决定自性方面，有生起的方式、成立为量、以及对生起的状态进行考察这三点。第一点是：五根识灭尽之后，五意识是同时生起还是不生起？如果不生起，那么从因的差别就不能成立果的差别；如果生起，那么将成为一个补特伽罗相续中有多个相续的过失。如果这样生起，也不会有成为一个补特伽罗相续中有多个相续的过失，因为在内有自证的一个相续所统摄。否则，当五根识和分别念同时生起时，将会有成为一个补特伽罗相续中有多个相续的过失。
English
In terms of being its dominant condition, and in terms of generating experience as clear awareness, it is established as the immediately preceding condition. As it says in the Pramāṇavārttika, "Sense consciousness arises from the immediately preceding condition." Here also, it says, "Therefore, the consciousness of the senses has the characteristic of arising from the immediately preceding condition." Having thus identified the immediately preceding condition, because recognizing its immediately preceding condition is equivalent to recognizing the dominant condition, there is no separate treatise that explains the dominant condition. Third, when sense consciousness does not arise from a single moment, mind consciousness does not arise; when sense consciousness arises continuously, mind consciousness also arises in equal number with the sense consciousness from the second moment onwards. At that time, the objective condition of mind consciousness is not the apprehended object of the first moment of sense consciousness, because that has already passed during the time of the immediately preceding condition of mind consciousness. Because, as it says, "The object that has passed in a moment, the seer does not exist." Therefore, the similar type of apprehended object of the first moment of sense consciousness, which is the second moment, is the apprehended object of both the first moment of mind consciousness and the second sense consciousness. Because it acts as the objective condition, and the first moment of sense consciousness acts as the dominant condition and the immediately preceding condition, the first moment of mind consciousness arises. Also, it acts as the objective condition, and the colored sense organ simultaneous with the first moment of sense consciousness acts as the dominant condition, so the second moment of sense consciousness arises. In short, as it says in the Sutra, "Mind also with the object." In the Pramāṇavārttika, it says, "Mind also cognizes that object as its immediately preceding condition." Here also, it says, "Mind is what cognizes other objects." Second, in terms of determining the nature, there are three points: the manner of arising, establishing it as valid cognition, and examining the state of arising. The first point is: after the five sense consciousnesses cease, do the five mind consciousnesses arise simultaneously or not? If they do not arise, then the difference in the result cannot be established from the difference in the cause; if they arise, then there will be the fault of one person's continuum having multiple continuums. If they arise in this way, there will be no fault of one person's continuum having multiple continuums, because it is encompassed by one continuum of self-awareness internally. Otherwise, when the five sense consciousnesses and conceptual thought arise simultaneously, there will be the fault of one person's continuum having multiple continuums.
Chinese
那么，如果说众生是各自具有各自的识流，这是否与您所说相矛盾呢？没有矛盾。因为向内观察时，它是自明的单一连续体。第二，意现量是量，因为它把握了对真实事物不迷惑的知识。然而，它不像其他现量那样能够凭借自身力量产生确定性，因为它没有连续性。因此，在世俗的说法中，它不被称为量。例如，即使根识的对象是极微，也不会在说法上称其为对象。第三，记录印度学者的各种说法，并确定合理的观点。这包括三个方面：辩论、确立和驳斥。首先，在第一个方面，嘉言说：由于习惯，对于面前的事物，产生“这是什么”等认知，为了使其显现，因此认为是意现量。也就是说，意现量具有三个特点：通过习惯使面前的事物显现“这是什么”的认知，由意根产生，以及显现清晰。产生的过程是：首先，根现量产生一个刹那，然后意现量产生一个刹那，然后根现量产生第二个刹那等等。开始时由根现量把握，结束时由意现量确定。有些人认为，《释量论·自释》中说，将此列为嘉言的观点是不合理的，因为嘉言的注释中没有这样说。但这不算作错误，因为这是记录了上师传承的口诀中嘉言的观点，而不是记录注释中的说法。法胜认为，根现量的连续结束后，才会产生一个刹那的意现量，而不是在此之前。因为在眼睛接触到色法的状态下，所有清晰显现的知识都是眼识。否则，就很难找到眼识的定义。法胜小论中说：意之识也是在眼睛的作用结束后才显现的。当眼睛具有作用时，所有对色法的认知都仅仅依赖于眼睛。如果不是这样，那么有些识将不会依赖于眼睛。他还这样说。
English
Then, if it is said that sentient beings each have their own stream of consciousness, does this contradict what you said? There is no contradiction. Because when looking inward, it is a single self-aware continuum. Second, mental direct perception is valid cognition because it grasps knowledge that is not mistaken about true objects. However, it cannot generate certainty on its own like other direct perceptions because it lacks continuity. Therefore, in worldly terms, it is not called valid cognition. For example, even if the object of sense consciousness is an atom, it is not referred to as an object in terminology. Third, record the various explanations of Indian scholars and identify the reasonable view. This includes three aspects: debate, establishment, and refutation. First, in the first aspect, Jñānaśrī says: Due to habit, for what is in front, the cognition of 'what is this' etc. arises, and in order to make it manifest, it is considered mental direct perception. That is, mental direct perception has three characteristics: the cognition of 'what is this' that makes what is in front manifest through habit, arising from the mental faculty, and appearing clearly. The process of arising is: first, sense direct perception arises for one moment, then mental direct perception arises for one moment, then the second moment of sense direct perception arises, and so on. It is grasped by sense direct perception at the beginning and determined by mental direct perception at the end. Some say that it is unreasonable to list this as Jñānaśrī's view in the commentary on the Pramāṇavārttika, because it is not explained in Jñānaśrī's commentary. But this is not considered a mistake, because it is a record of Jñānaśrī's view from the oral instructions of the lineage of gurus, not a record of what is explained in the commentary. Dharmottara believes that a moment of mental direct perception arises only after the continuum of sense direct perception has ended, not before. Because in the state where the eye is in contact with form, all clearly appearing knowledge is eye consciousness. Otherwise, it would be difficult to find the definition of eye consciousness. The smaller Dharmottara says: The consciousness of mind also becomes manifest when the function of the eye has ceased. When the eye has function, all cognition of form depends solely on the eye. If it were not so, then some consciousness would not depend on the eye. He also said so.