Tibetan
་ཇི་སྙེད་འདུས་ཀྱང་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་འཇོག་གི་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བ་ཁོ་ནར་ནི་མ་ངེས་སོ། །རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཀྱང་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ཡིན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་རྣམ་པ་གཏད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པ་སྣང་ཞིང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རགས་པ་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་བདེན་མོད་ཀྱི་རགས་པའི་རྣམ་པ་དང་རགས་པ་དོན་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་ནི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱི་མ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་ལ་དཔྱད་པ། རྐྱེན་གསུམ་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག ཡིད་མངོན་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ། དབྱེ་ན་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་དང་། རང་རིག་ཡིད་མངོན་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལས་སྐྱེས་པའི་མ་འཁྲུལ་བའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་དང་། རང་རིག་གི་ཤེས་པ། དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན་གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་སོགས་ལྔ། གཉིས་པ་ལ་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དང་། ཡིད་མངོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་སྒྲུབ་པ་ནི། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཡིད་མངོན་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཤེས་དང་མངོན་སུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། སློབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། དབང་མངོན་ཡིན་ན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཡིད་མངོན་ཡིན་ན། ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། རང་ལུགས་ནི། ཡིད་མངོན་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་གཟུང་དོན་ཅན་གྱི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ། དབྱེ་ན་གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་སོགས་ལྔའོ།
Chinese
即使聚集很多也不能产生根识，所以并非一定是指每一个微尘。微尘虽然是根识的所缘，但根识所执取的是粗大的形象，而不是微尘的形象。因为根识显现的是粗大的形象，而不显现微尘的形象。如果认为粗大是分别念所增益的，所以不应显现于根识，那么，这非常正确，但是粗大的形象和粗大并非一个意思。因为前者是所取相，后者是增益。第二，意识的现量有三种：确定本体，决定自性，遣除诤论。第一种又分为对定义和分类的观察，对三种缘的观察两种。第一种，某些人认为，意识现量的定义是：由自己的不共增上缘意根所生的，离分别、无错乱的智慧。如果分类，则分为境识意识现量和自识意识现量两种。定义的次第是：由自己的不共增上缘意根所生的，无错乱的他识的知识和自识的知识。第一种如果分类，则分为执色意识现量等五种。第二种有他心智的现量和意识现量所体验的自识现量等。为了成立它，说：他心智的现量，是意识现量，因为是意识和现量的共同基础。这不合理，因为有学道的瑜伽现量，是这种情况。因此，有学的根现量，应是瑜伽现量，因为是瑜伽士的知识和现量的共同基础。承认周遍。如果是根现量，因为是不共之因。它的名称由根所作。因为在那个时候已经直接显示了，所以不周遍。如果是意识现量，意识也和意义，因为在那个时候已经直接显示了，所以不周遍。承认宗法。自己的观点是：意识现量的定义是：由自己的不共增上缘和俱生缘意根直接产生，并且具有所取义的离分别、无错乱的知识。如果分类，则分为执色意识现量等五种。
English
Even if many are gathered, they cannot generate sense consciousness, so it is not necessarily referring to each individual atom. Although atoms are the objective condition for sense consciousness, what sense consciousness apprehends is the gross appearance, not the appearance of atoms. This is because the gross appearance appears to sense consciousness, while the appearance of atoms does not. If one thinks that the gross is imputed by conceptual thought and therefore should not appear to sense consciousness, then that is very true, but the gross appearance and the gross are not the same thing. The former is the apprehended aspect, while the latter is an imputation. Second, there are three types of mental direct perception: identifying the essence, determining the nature, and refuting disputes. The first is divided into two: examining the definition and classification, and examining the three conditions. In the first, some say that the definition of mental direct perception is: a non-conceptual, non-erroneous awareness that arises from its own uncommon dominant condition, the mental faculty. If classified, it is divided into object-cognizing mental direct perception and self-cognizing mental direct perception. The definitions in order are: a non-erroneous knowledge of other minds and a knowledge of self-awareness that arises from its own uncommon dominant condition, the mental faculty. If the first is classified, it is divided into the five types of form-apprehending mental direct perception, etc. The second includes the direct perception of knowing others' minds and the self-awareness direct perception experienced by mental direct perception, and so on. To establish this, it is said: the direct perception of knowing others' minds is mental direct perception because it is the common basis of mental consciousness and direct perception. This is not reasonable, because the direct perception of a trainee yogi is such a case. Therefore, the sense direct perception of a trainee should be yogic direct perception because it is the common basis of the knowledge and direct perception of a yogi. The pervasion is accepted. If it is sense direct perception, it is because of the uncommon cause. Its name is made by the sense faculty. Because it is directly shown from that point, it is not pervasive. If it is mental direct perception, the mind is also with meaning, because it is directly shown at that time, so it is not pervasive. The sign is accepted. Our own position is: the definition of mental direct perception is: a non-conceptual, non-erroneous awareness that arises directly from its own uncommon dominant condition and the immediately preceding condition, the mental faculty, and possesses an object to be apprehended. If classified, it is divided into the five types of form-apprehending mental direct perception, etc.
Tibetan
།གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན། དམིགས་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་རྐྱེན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཡིད་མངོན་གྱི་བདག་རྐྱེན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཉིན་ཡིད་ལ་འདོད་དེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་དང་། བསྡུ་བ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་དང་། ཐེག་བསྡུས་ལས། ལྔ་པོ་དག་དང་འདྲ་བ་དང་། །ཞེས་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་རེ་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དགོས་པས་དེ་ནི་ཉོན་ཡིད་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཚོགས་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པའི་རྟེན་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཁམས་ནི་བཅོ་བརྒྱད་དག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་མངོན་པ་གོང་འོག་ལས། འགགས་མ་ཐག་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཅིང་། ཚོགས་བདུན་དུ་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཡང་། ཉོན་ཡིད་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདི་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དུ་འདོད་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་བཏུས་སུ། ཡིད་ལ་ཉོན་ཡིད་དང་། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡིད་མངོན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཡིད་མངོན་ཡིན་ན། དོན་རིག་ཡིད་མངོན་ཡིན་དགོས་ཞིང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་གཉིས་རྫས་གཅིག་པ་གང་ཞིག དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དེ་དབང་ཤེས་ཉིད་དུ་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་གཉིས་ཆར་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་མངོན་གྱི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་ཤེས་དེ་ཡིད་མངོན་ཡུལ་འཛིན་ནུས་སུ་བསྐྱེད་
Chinese
第二，有三种：自性因，近取因，所缘因。第一种，一般阐述意的能识之自性因，以及分别解说意现的自性因，有两种。第一种是：如果按照八识聚的观点，则认为是染污意。如《法句经》中说：“识从意生。”《摄类学》中说：“识依赖于意。”《摄大乘论》中说：“与五者相同。”意思是说，如同五根的能识各有其独特的自性因一样，意的能识也需要有独特的自性因，因此，只能是染污意。如果按照六识聚的观点，则这六识聚本身就是意的能识的自性因。因为，“为了极好地建立第六者的所依，所以才将十八界进行安立。”意思是说，为了建立第六者，即意的能识的独特的自性因，才将六识聚作为意界而统一安立，并因此宣说了十八界。关于这一点，上下《俱舍论》中“无间”的含义已经解释过了。即使按照七识聚的观点，在没有染污意的情况下，也必须认为它就是意的能识的独特的自性因。否则，就会出现以下问题：在超世间道的阶段，意的能识将没有独特的自性因。考虑到这一点，《集论》中说，意有染污意和第六者无间两种。第二种是：当根识持续产生时，五根的能识是意现的独特的自性因。因为，如果是意现，则必须是缘取义的意现，而意的能识无法作为缘取义的意现的独特的自性因。因为，它的近取因和自性因二者是同一实体。而且，《释量论》和《定量论》中都说，近取因就是根识。第二，如前所述，作为意现的自性因的根识，能够产生意现的境。
English
Secondly, there are three: the self-cause, the immediately preceding cause, and the objective cause. The first has two aspects: a general explanation of the self-cause of the mind's consciousness, and a specific explanation of the self-cause of mental manifestation. The first is: According to the view of the eight aggregates of consciousness, it is considered to be the afflicted mind (nyon yi). As it is said in the Sutra of the Dharma Collection, "Consciousness arises from the mind," and in the Compendium, "Consciousness relies on the mind," and in the Mahāyānasaṃgraha, "Similar to the five." This means that just as the five sense consciousnesses each have their own unique self-cause, the mind's consciousness also needs a unique self-cause, and therefore it must be the afflicted mind. According to the view of the six aggregates of consciousness, the six aggregates themselves are the self-cause of the mind's consciousness. Because, "In order to perfectly establish the basis of the sixth, the eighteen elements are posited." This means that in order to establish the unique self-cause of the sixth, the mind's consciousness, the six aggregates of consciousness are unified as the mind element, and therefore the eighteen elements are explained. The meaning of "immediately preceding" in the upper and lower Abhidharma has already been explained. Even according to the view of the seven aggregates of consciousness, in the absence of the afflicted mind, it must be considered the unique self-cause of the mind's consciousness. Otherwise, it would follow that in the stage of the supramundane path, the mind's consciousness would not have a unique self-cause. With this in mind, the Compendium of Topics states that the mind has two aspects: the afflicted mind and the immediately preceding sixth. The second is: When sense consciousnesses arise continuously, the five sense consciousnesses are the unique self-cause of mental manifestation. Because, if it is mental manifestation, it must be mental manifestation that apprehends objects, and the mind's consciousness cannot be the unique self-cause of mental manifestation that apprehends objects. Because its immediately preceding cause and self-cause are the same entity. Moreover, it is explained in both the Commentary on Valid Cognition and the Treatise on Certainty that the immediately preceding cause is the sense consciousness itself. Secondly, as mentioned above, the sense consciousness that has become the self-cause of mental manifestation can generate the object-apprehending capacity of mental manifestation.