Tibetan
ངས་དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་གང་དང་གང་ལས་སྐྱེས་ཞེ་ན། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ཀ་དང་། སྙོམས་འཇུག་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ནི་དབང་མངོན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ལ་རྐྱེན་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཡུལ་མེད་པར་ནི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེ་ཚོགས་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང་བྲལ་བ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། དབང་པོ་ཉམས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཚོགས་ཀྱང་གཉིད་ལ་སོགས་པས་བསླད་པའི་བློ་ཅན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། དེ་ཡང་དབང་པོ་དོན་དམ་བློ། །ཡང་ན་ཡིད་བྱེད་སྔ་མར་འགྱུར། །རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་པ་འདི་དག་ལས། །འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཏན་ནས་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྐྱེན་གསུམ་ཉིད་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་དེ། རྟག་ཏུ་དེ་ཡི་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །གང་ཞིག་ཡོད་པས་ཕན་འདོགས་བྱེད། །དེ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་རྒྱུའི་དོན་དེ་རྐྱེན་གསུམ་ལ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་རྐྱེན་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་ལྔ་ལ་འདོད་ཅིང་། སྐལ་མཉམ་དང་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུ་གཉིས་ལ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཚང་བ་སྲིད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་འབྲས་བུ་དང་དུས་མཉམ་ཡིན་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་ཅིང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྐྱེན་གསུམ་གང་རུང་མ་ཡིན། བདག་རྐྱེན་གྱི་དོན་བྱེད་རྒྱུ་ལ་འདོད་ཅིང་། བྱེད་རྒྱུའི་དོན་ནི་རང་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་མེད་དེ། ཡིད་ཀྱི་བློ་ལ་དོན་གྱིས་བརྟགས། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྐྲ་སྣང་དོན་མེད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དང་པོ་ནི། ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ལ་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་གཉིས་པས་དེའི་གཟུང་དོན་མེད་པར་བསྟན་གྱི། དམིགས་རྐྱེན་མེད་པར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ན་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་དེ། མར་མེའི་རྩེ་མོ་དེ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ཕྲ་སྒོར་བ་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། མར་མེ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་དབང་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་གཟུང་དོན་དེ་ཉིད་སྤྱིར་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པས་གཟུང་དོན་དང་། དམིགས་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ། ཟླ་གཅིག་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་མིན་པས་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཀྱང་གཟུང་དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དང་། དམིགས་ཡུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མེད་དེ། གཞན་དུ་ན་དུང་དཀར་པོ་སེར་པོ་ཡིན་པ་དང་། ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་ཡིན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཡོད་དེ། དེའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྐྲ་ཤད་འཛག་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་ནི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི
Chinese
我立即说：所缘，一切诸法，称为所作因，即是主宰。如是说。那么事物从哪些因缘产生呢？心和心所从四种因缘产生。等至是除了所缘因之外的三种因缘。除此之外的事物从俱有因和增上缘两种因缘产生。如《俱舍论》所说：心及诸心所，由四缘而生，等至二由三，余二从二生。第二，此处，对于根现识的真实因，确定为三种因缘。如《释量论》所说：彼等乐等，无境则不生，具有自性之境及随顺之乐等，若无彼等集合则不生故。无根亦非有，具有色等随顺者，若离彼等之境之根则不见故，根无损而安住近处亦生故。无作意亦非有，二者虽集合，然于为睡眠等所染污之心则无故。识之生起，唯是此等因之集合而已。此处也说：彼亦根境及真智，或复作意转为前，此等因果集合中，无有余者具系属。如是说故。那么，难道完全不承认俱有因吗？并非如此，承认三种因缘即是俱有因，因为恒常随逐彼，何者存在而作饶益，彼即是因，因之意义于三种因缘皆具足故。分别说者也不承认三种因缘之外的俱有因吗？并非如此，俱有因承认除了所作因之外的五种因，等流因和遍行因二者相似，可能具足等无间缘，但同时生起因和相应因二者与果同时，故不可能成为等无间缘，而异熟因是相续因，故非三种因缘中的任何一种。将增上缘的意义理解为所作因，而所作因的意义是……
English
I immediately said: The object of focus, all dharmas, is called the acting cause, which is the master. Thus it is said. Then, from which causes and conditions do things arise? Mind and mental factors arise from all four conditions. Samadhi arises from three conditions excluding the objective condition. Other things arise from the co-existent cause and the dominant condition. As stated in the Abhidharmakosha: Mind and mental factors arise from four conditions, two samadhis from three, and others from two. Secondly, here, for the direct cause of sense perception, it is certain that there are three conditions. As stated in the Pramāṇavārttika: Those such as pleasure, cannot arise without an object, because pleasures and so on that are related to the nature of the object do not arise without that collection. It is also not possible without the sense faculty, because those that are related to form and so on are not seen without the sense faculty that has that as its object, and it also arises when the sense faculty is undamaged and remains nearby. It is also not possible without attention, because even if both are gathered, it is absent in a mind that is defiled by sleep and so on. The arising of consciousness is only the collection of these causes. Here it is also said: That is also the sense faculty, the true object, and intelligence, or else attention turns to the previous one, in this collection of cause and effect, there is no other that has a connection. As it is said. Then, is it that you do not acknowledge the co-existent cause at all? It is not so, we acknowledge the three conditions themselves as the co-existent cause, because it always follows after it, whatever exists and benefits, that is the cause, because the meaning of cause is complete in the three conditions. Do the Vaibhāṣikas also not acknowledge a co-existent cause other than the three conditions? It is not so, the co-existent cause is acknowledged as the five causes other than the acting cause, the two causes of equal flow and universal cause are similar, it is possible to complete the immediate condition, but the two causes of simultaneous arising and association are simultaneous with the result, so it is impossible to become an immediate condition, and the ripening cause is a continuous cause, so it is not any of the three conditions. The meaning of the dominant condition is understood as the acting cause, and the meaning of the acting cause is...
Chinese
因为想要舍弃除了自己之外的一切法。第三，有些人说，识觉错乱没有所缘境，因为“以意的智慧来衡量，根本没有完全成立的”，并且说“毛发显现是没有意义的”。理证也能成立，因为对于它来说，从自身方面来说，没有创造相似形象的因。这是不合理的，因为第一个教证是遮止意识的分别念有所取境的时候，第二个教证只是显示了它没有所取境，并没有显示没有所缘境。理证的能立也不合理，虽然作为所缘境必须是创造形象的因，但是不一定从自身方面来说是创造相似形象的因。因此，识觉错乱有所缘境，因为灯焰是执持灯焰细微圆形的识觉的所缘境，因为它是该识觉的直接因，因为它是该识觉的直接因的外处。这是周遍的，因为经中说“产生识的只是这些因的集合”。它是该识觉的直接因，因为凡是它的因，并且在那二者之间没有其他法阻隔。第一个成立，因为仅仅有灯焰就存在。经中说“二者都并非是因”。总之，不迷乱的识觉的所取境，总体上是创造形象的，具体上是创造相似形象的，因此既是所取境，又是所缘境。一个月亮显现为两个月亮的识觉，仅仅是创造形象的，而不是创造相似形象的，因此虽然是所缘境，但不是所取境，这就是差别。此外，总体上，识觉错乱的执持方式的对境和所缘对境二者中，前者是没有的，否则就会导致白色的海螺是黄色的，一个月亮是两个月亮等存在。后者是有的，因为有作为该识觉的直接因的外处。那么，毛发脱落显现的识觉的所缘境是什么呢？凡是这种识觉产生所依赖的显现，就是那个显现本身，因为它的
English
Because it wants to abandon all dharmas other than itself. Third, some say that mistaken sense consciousness has no objective condition, because "it is measured by the wisdom of mind, and there is no complete establishment at all," and it is said that "hair appearance is meaningless." It can also be established by reason, because for it, from its own side, there is no cause for creating similar images. This is unreasonable, because the first scripture is when the conceptual mind is prevented from having an object of apprehension, and the second scripture only shows that it has no object of apprehension, but does not show that there is no objective condition. The reason for establishing reason is also unreasonable, although as an objective condition it must be the cause of creating an image, it is not necessarily the cause of creating a similar image from its own side. Therefore, mistaken sense consciousness has an objective condition, because the flame of a lamp is the objective condition of the sense consciousness that holds the fine roundness of the flame, because it is the direct cause of that sense consciousness, because it is the outer source that is the direct cause of that sense consciousness. This is pervasive, because it is said in the sutra that "only this collection of causes produces consciousness." It is the direct cause of that sense consciousness, because whatever is its cause, and there is no other dharma that separates between the two. The first is established, because it exists only with the flame. The sutra says, "Neither of the two is a cause." In short, the object of apprehension of non-deluded sense consciousness is generally the creator of images, and specifically the creator of similar images, so it is both the object of apprehension and the objective condition. The sense consciousness of one moon appearing as two moons is only the creator of images, but not the creator of similar images, so although it is the objective condition, it is not the object of apprehension, which is the difference. In addition, in general, among the object of the way of holding and the objective object of mistaken sense consciousness, the former does not exist, otherwise it would lead to the existence of white conch being yellow, one moon being two moons, etc. The latter exists, because there is an outer source that is the direct cause of that sense consciousness. So, what is the objective condition of the sense consciousness of hair falling out? Whatever appearance this consciousness depends on for its arising is that appearance itself, because its