Tibetan
འི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་འབྲལ་བར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་མི་བསླུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འདིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། དབང་མངོན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་གང་རུང་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་མ་ངེས་སོ། །མཛོད་ལས་མ་གསུངས་པ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡིད་དབང་དུ་བཤད་ཅིང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་རྣམ་ངེས་ལས་བཤད་ན། ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བག་ཆགས་བརྟན་འབྱུང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་དེ་ལ་ཕྱི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་དེ་མངོན་སུམ་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཆ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཉིད་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་གཞན་རྣམས་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཆ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་དབང་མངོན་ལ་བཞི་སྟེ། མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག དབང་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རང་གི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་རིག་པ། དབང་མངོན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཟུང་དོན་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ། དབང་མངོན་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་རིག་པའོ་ཞེས
Chinese
因此，只要轮回存在，就不会分离并持续相随，这取决于不欺骗世俗，因此在这里是量。据说这是对普遍世俗的量之自性的陈述。那么，如果按照分别说者的观点，它是回视者的相续的现量，则必须是根现量。因为按照他们的观点，回视者的相续中没有其他三种现量中的任何一种。如果承认，那么回视者的相续的他心通现识是不确定的。经藏中没有说也并不成立，因为经中说六者刚一灭尽即是意根，并且存在一个不欺骗的依于它的意识。如果按照唯识宗的观点，在世俗中对境是量是从决定的角度说的，那么，是量也不遍及于境，否则，习气坚固产生的根识，法，应成是以外境为量。因为在世俗中以外境为量，因为显现给自己的所取相在世俗中是外境，因为由它所引导的定解的所取相被称为外境。如果问凡夫相续的他心通现识属于哪种现量？现量的部分属于自证现量，因为从所取能取中解脱出来，并且因为自己的心的显现本身如此清晰。如果问眼等其他现识属于哪种现量？被凡夫相续的根识所摄持的那些，现量的部分是自证现量，以及圣者相续的智慧，法眼，和知晓烦恼灭尽的现识都属于瑜伽现量。第三，关于各个定义的事项有四点，第一，根现量有四点：表示的定义，定义的分类，定义上确定定义的量，所表示的词义。第一点，一些古代学者说，根识的定义：从自己的主因有色根所生的境识。根现量的定义：从它所生的对所取义的离分别不欺骗的识。根现量量的定义：从它所生并且以经验的力量断除对先前未领悟之义的增益的识。
English
Therefore, as long as samsara exists, it will not be separated and will continue to accompany, which depends on not deceiving the mundane, so here it is valid cognition. It is said that this is a statement of the nature of universally mundane valid cognition. So, if according to the view of the Vaibhashikas, it is the direct perception of the continuum of the one who looks back, then it must be sense direct perception. Because according to their view, there is none of the other three direct perceptions in the continuum of the one who looks back. If admitted, then the uncertain of the direct cognition of knowing others' minds of the continuum of the one who looks back. It is also not established that it is not said in the Treasury, because it is said in the sutra that the six just cease to be the mind-organ, and there is a non-deceptive consciousness that relies on it. If according to the view of the Vijnanavada, in the mundane, the object is valid cognition is spoken from the perspective of determination, then, being valid cognition does not pervade the object either, otherwise, the sense consciousness arising from the firm habit, dharma, should be valid cognition for external objects. Because in the mundane, it is valid cognition for external objects, because the apprehended aspect that appears to oneself is the external object in the mundane, because the apprehended aspect of the definitive cognition that it leads is called the external object. If asked, to which direct perception does the direct cognition of knowing others' minds of the continuum of ordinary beings belong? The part of direct perception belongs to self-awareness direct perception, because it is liberated from the apprehended and the apprehender, and because the appearance of one's own mind itself is so clear. If asked, to which direct perception do the eye and other direct cognitions belong? Those that are included by the sense consciousness of the continuum of ordinary beings, the part of direct perception is self-awareness direct perception, and the wisdom of the continuum of the noble ones, the Dharma eye, and the direct cognition of knowing the exhaustion of defilements all belong to yoga direct perception. Third, regarding the matters of each definition, there are four points, first, sense direct perception has four points: the definition that represents, the classification of definitions, the valid cognition that determines the definition on the definition, the meaning of the word that is represented. The first point, some ancient scholars say, the definition of sense consciousness: the object consciousness that arises from one's own main cause, the colored sense organ. The definition of sense direct perception: the non-conceptual and non-deceptive consciousness of the apprehended meaning that arises from it. The definition of sense direct perception valid cognition: the consciousness that arises from it and cuts off the superimposition on the meaning that was not previously understood by the power of experience.
Tibetan
་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་གཞུང་ལས་མ་བཤད་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་ཞེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབང་མངོན་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་མངོན་དེ་དེ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་གང་ཞིག རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་མིག་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནས་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་བར་ལྔ། དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་ནས་རེག་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་བར་ལྔ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་ངེས་དབང་མངོན་དང་། གཞན་ངེས་དབང་མངོན་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་དང་། གཞན་རིག་གི་ཤེས་པའི་དང་། རྟོག་བྲལ་གྱི་དང་། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ངོས་གཟུང་བ་ལ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་བྱས་པའི་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་གཟུགས་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་དང་། གྲོ་ག་བཅུས་པ་དང་། མོ་ཁབ་གཤིབས་པ་དང་། ཟླ་བ་བཀས་པ་དང་། བྱ་རེག་ན་འཇམ་གྱི་ལྤགས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་དབང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པའི་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། ལེན་ན་ཡང་དེ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། གྲུབ་མཐའ་འགའ་ཞིག་ལ་གྲགས་པའི་དབང་པོ་མི་གྲུབ་ཀྱང་། རྟེན་གཟུགས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཛིན་ནུས་ཤིག་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པར་རྗེས་འགྲོའི་སྒོ་ནས་འགྲུབ་སྟེ།་་་་ ༈ འདི་ལྟར་དབང་དོན་བར་མ་ཆོད་དང་། འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པ་ལས་དབང་དོན་བར་མ་ཆོད་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དམིགས་པས་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་ལ་བརྟན་པར་འགྲུབ་སྟེ། མེ་དུ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ལྡོག་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། རྐྱེན་གཞན་ཚང་ཡང་དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་
Chinese
说这种说法不合理，因为分为两种的情况经典中没有提到，等等，和以前一样。有些人说，从那之中实际产生的，无分别不错乱的觉知，这种说法也不合理，因为作为有境的根现量经验的自证现量，应成是所诠释的那个，因为具有那个定义，因为那个根现量是从那之中实际产生的，你和它二者成立容易且是同一实体的缘故。自己的宗派是，从自己的增上缘有色根实际产生的他识之识，是无分别不错乱的。第二，从增上缘的角度，从眼根的现量到身根的现量之间有五种。从所缘缘的角度，从执取色的根现量到执取触的根现量之间有五种。从等无间缘的角度，有自知根现量和他知根现量两种。第三有四种，即从根所生的，他识之识的，无分别的，不错乱的意义需要确定。第一，关于增上缘根的确定，在《法蕴论》中说，四大种为因所生的所生之色，如须弥花，麦芒相连，磁石相吸，月亮剥开，鸟触柔软的皮肤一样存在。有些人说，是安住在阿赖耶识中产生根识的能力，因为：俱时作用根的能力，本体为何即是根。这样说是不合理的，因为没有一定要承认阿赖耶识的必要，即使承认，那也是唯识宗的观点。在《理藏自释》中说：在一些宗派中，虽然不成立根，但是存在于这些有色所依上的，具有执取五境的能力，因为：俱时作用也是能力，本体为何即是根。这样说的缘故。从那之中产生，通过随行的方式成立，就像这样，根境之间没有间隔，以及果根识二者没有观察到，从根境之间没有间隔观察到的后面，观察到执取境的识，因此对于存在于其上的能力稳固地成立，就像火一样。或者通过相违也能成立，这样说的意思是，即使其他条件齐全，存在于这些根所依上的能力
English
Saying this is unreasonable, because the situation of dividing into two is not mentioned in the scriptures, etc., as before. Some people say that the non-conceptual and non-erroneous awareness that actually arises from that is also unreasonable, because the self-cognizant direct perception of the root direct perception experience as the object should be what is interpreted, because it has that definition, because that root direct perception actually arises from that, you and it are easy to establish and are the same entity. One's own sect is that the other-knowing consciousness that actually arises from one's own dominant condition, the physical root, is non-conceptual and non-erroneous. Secondly, from the perspective of the dominant condition, there are five from the direct perception of the eye root to the direct perception of the body root. From the perspective of the object condition, there are five from the root direct perception of grasping form to the root direct perception of grasping touch. From the perspective of the immediate condition, there are two types: self-knowing root direct perception and other-knowing root direct perception. Third, there are four types, namely, the meaning of being born from the root, the consciousness of other-knowing, the non-conceptual, and the non-erroneous need to be determined. First, regarding the determination of the dominant condition root, it is said in the Abhidharma that the color of what is born from the four great elements as the cause is like the Sumeru flower, the awns of wheat connected, the magnet attracting, the moon peeled open, and the soft skin touched by birds. Some people say that it is the ability to generate root consciousness that resides in the Alaya consciousness, because: The ability of simultaneous action is the root, and what is the essence is also the root. Saying this is unreasonable, because there is no need to necessarily acknowledge the Alaya consciousness, and even if it is acknowledged, that is the view of the Consciousness-only school. In the Auto-commentary on the Treasury of Reasoning, it is said: In some schools, although the root is not established, it exists on these physical supports and has the ability to grasp the five objects, because: Simultaneous action is also ability, and what is the essence is also the root. That's why it is said. Being born from that is established through the method of following, just like this, there is no gap between the root and the object, and the two, the fruit root consciousness, are not observed. From the observation that there is no gap between the root and the object, the consciousness that grasps the object is observed, so the ability that exists on it is firmly established, just like fire. Or it can also be established through contradiction, which means that even if other conditions are complete, the ability that exists on these root supports