Tibetan
པ་ཞིག་མ་ཚང་ན་དབང་ཤེས་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ལས་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅིང་། ནུས་པ་དེ་ཡང་བེམ་ཤེས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་པ་ལས། ཤེས་པར་མི་འཐད་དེ། དབང་ཤེས་ཡིན་ན། དབང་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་སྔར་ནས་ཡོད་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཡིད་ཤེས་ཡིན་ན། དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བེམ་པོར་གྲུབ་པས་གཟུགས་ཅན་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླངས་ཀྱི། ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སོགས་རེ་ཞིག་རིགས་པས་མི་གྲུབ་པས། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀ་མཐུན་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་པས། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་པས་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པར་འདོད་ལ། སེམས་ཙམ་པས་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་མ་སོང་བས་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེས་ན་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་མདོར། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་ཙམ་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར། འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལ། སྤྱིར་རིགས་པ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་བློ། །ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཅན་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། རྟོག་བྲལ་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་པར་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དོན་རང་མཚན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ལ། སྒྲ་དོན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་ནས་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་དེ་རྐྱེན་གསུམ་ཆར་ལས་སྐྱེས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དམིགས་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པར་བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་དབང་མངོན་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྤྱིར་རྟོག་ལྡན་བརྡ་སྦྱར་བའི་དགོས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པ་ལས། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་མངོན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ལས་མངོན་སུམ
Chinese
如果一个感官不完整，感官意识就不会产生，这证明了这种能力的存在。这种能力也不超出物质或意识的范畴，因此不应被认为是意识。如果是感官意识，那么在感官意识产生之前就已存在，这将导致无穷无尽。如果是意识，那么就不需要依赖这些感官基础。因此，由于它被认为是物质，所以只承认它是具有形式的。像兔角花之类的东西，暂时无法通过理性来证明，因此，追随理性的经部宗不承认这一点，这才是关键所在。第二点是，经部宗和唯识宗都一致认为，自性是自证的现量。但是，经部宗认为，感官的现量必须依赖于外境才能成立，因此被认为是其他认知的意识。唯识宗认为，除了自身之外的境不是有效的量，因此认为是自证。因此，由于没有其他认知，自证被认为是结果。就像这样。第三点是，《量论》中说：“与名称和种类等相关的概念，与无分别的现量。”只是这样承诺了一下。在《释量论》中，如果不存在错误的根源，则通过现量来证明；如果存在错误的根源，则通过推理来证明。在后者中，一般来说，有很多推理，因此说：“因此，从感官产生的智慧，一切都是具有特殊境的。”也就是说，感官现量是法，是无分别的，因为它是自相显现的意识。第四点是，感官现量是法，是不错误的，因为不是由错误的根源产生错误的，而是由自相从自身方面赋予自身相似的形象的意识。在第四点中，分为一般地解释声音和意义，以及由此引申出的三种缘起的分类两种。第一种是，虽然感官现量同样产生于三种缘起，但为什么不从所缘缘和等无间缘的角度进行命名，而是从增上缘的角度一般地命名为感官现量，特别是命名为眼识等呢？一般来说，使用概念术语的必要性是为了在命名时容易理解该意义。因此，从增上缘的角度使用感官现量的术语，可以更容易地理解现量
English
If a sense faculty is incomplete, sense consciousness will not arise, which proves the existence of that capacity. That capacity also does not go beyond the category of either matter or consciousness, therefore it should not be considered consciousness. If it were sense consciousness, it would have existed before the arising of sense consciousness, which would lead to endlessness. If it were mind consciousness, then it would not need to rely on these sense bases. Therefore, since it is established as matter, it is only acknowledged as having form. Things like rabbit horn flowers, etc., cannot be proven by reasoning for the time being, therefore, the Sutra followers who follow reasoning do not acknowledge this, which is the key point. The second point is that both Sutra and Mind-Only schools agree that self-nature is self-cognizing direct perception. However, the Sutra school believes that the direct perception of the senses must be established in dependence on external objects, so it is considered a consciousness of other-cognition. The Mind-Only school believes that objects other than oneself are not valid measures, so it is considered self-cognition. Therefore, since there is no other-cognition, self-cognition is considered the result. It's like that. The third point is that in the Compendium on Valid Cognition, it says: "Direct perception is free from conceptualization that combines names and categories, etc." This is just a commitment. In this Commentary on Valid Cognition, if there is no cause for error, it is proven by direct perception; if there is a cause for error, it is proven by inference. In the latter, generally speaking, there are many reasonings, so it says: "Therefore, the intelligence born from the senses, all are objects with distinctions." That is to say, sense direct perception is a dharma, it is non-conceptual, because it is a consciousness in which its own characteristic clearly appears. The fourth point is that sense direct perception is a dharma, it is non-erroneous, because it is not that error is produced by a cause of error, but it is a consciousness in which its own characteristic from its own side bestows an image similar to itself. In the fourth point, there are two divisions: generally explaining sound and meaning, and the classification of the three conditions that arise from that. The first is, although sense direct perception equally arises from all three conditions, why is it not named from the perspective of the objective condition and the immediately preceding condition, but is generally named sense direct perception from the perspective of the dominant condition, and specifically named eye consciousness, etc.? Generally speaking, the necessity of using conceptual terms is for the purpose of easily understanding that meaning at the time of naming. Therefore, using the term sense direct perception from the perspective of the dominant condition makes it easier to understand direct perception
Tibetan
་བཞིའི་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དེ་མངོན་སུམ་བཞིའི་དང་པོ་དེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྔ་དེ་རྔ་སྒྲའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྔ་སྒྲ་ཞེས་དང་། ནས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ནས་མྱུག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནས་མྱུག་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱས་ན་མངོན་སུམ་བཞིའི་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་བར་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་དེ་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་དང་། ཡིད་མངོན་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དབང་ཤེས་ལྔ་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དབྱུག་གུའི་སྒྲ་ཞེས་པས་རྔ་སྒྲ་དང་། ཆུ་ལུད་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་པས་ནས་མྱུག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མདོར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་དང་། རིགས་གཏེར་ལས། དབང་པོ་ཐུན་མོང་མིན་རྒྱུའི་ཕྱིར། །དབང་ཤེས་ཡིན་ཏེ་རྔ་སྒྲ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྐྱེན་གསུམ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་དང་། རྐྱེན་གསུམ་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞུང་གཞན་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱད་པ། ཞར་ལ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། བྱེད་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་། །སྐལ་མཉམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་དང་། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་རྒྱུ་དྲུག་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ། རྐྱེན་རྣམ་བཞི་སྟེ་རྒྱུ་དང་ནི། །དམིགས་པ་དང་ནི་དེ་མ་ཐག །བདག་པོ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྐྱེན་བཞི་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི། བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལྔ་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་ད་ལྟར་བ་རྒྱུན་འགག་ཁ་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དམིགས་རྐྱེན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་རྐྱེན་ནི། བྱེད་རྒྱུ་ལ་འཇོག་སྟེ། མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུ
Chinese
四者之第一容易理解，因为有境色法是四现量之第一的俱有增上缘的缘故。例如，鼓是鼓声的俱有增上缘的理由而称作鼓声，青稞的种子是青稞苗的俱有增上缘的理由而称作青稞苗一样。如果从所缘缘和等无间缘方面进行解释，则不能轻易理解四现量之第一，因为色法是取色根现和意现二者的共同的所缘缘，并且意识是五根识共同的等无间缘的缘故。例如，不能通过棍子的声音而理解鼓声，也不能通过水肥的苗芽而理解青稞苗的俱有增上缘一样。也是如此。《总义》中说：“总而言之，以非共同因，彼之名言由根立。”《释量论》中说：“见解了知之义故。”等等三颂。《理藏论》中说：“根是非共同因故，是根识如鼓声。”如是宣说。第二分为二：三种缘的总相和三种缘各自的相。第一分为三：其他论典中所说的道理，论师自己的观点进行分析，顺便分析根识错乱时是否存在所缘缘。第一，如《俱舍论》中说：“能作与俱生，及同类恒相应，遍行与异熟，说因有六种。”如是六因。在《根本慧论》中，在宣说实事师的观点时说：“缘有四种，即因与，所缘及等无间，增上亦如是，第五缘则无。”如是说四缘生果。其中，因缘是除了能作因之外的其他五因。等无间缘是：心和心所的现在的相续，不是中断的。所缘缘是：一切法。增上缘是：安立为能作因。《俱舍论》中说：“因名为五因，心及生起之心所，非最后相似
English
The first of the four is easy to understand, because the tangible sense object is the uncommon dominant condition for the first of the four manifest cognitions. For example, a drum is called a drum sound because the drum is the uncommon cause of the drum sound, and a barley seed is called a barley sprout because it is the uncommon cause of the barley sprout. If explained in terms of the objective condition and the immediately preceding condition, the first of the four manifest cognitions cannot be easily understood, because form is the common objective condition for both visual sense perception and mental perception, and consciousness is the common immediately preceding condition for all five sense consciousnesses. For example, just as one cannot understand the sound of a drum from the sound of a stick, nor can one understand the uncommon dominant condition of a barley sprout from a sprout of water and fertilizer. Likewise, it is said in the Summary: "In short, because of the uncommon cause, its name is established by the sense." In the Commentary on Valid Cognition, it says: "Because the meaning of understanding is seen." And so on, three verses. In the Treatise on Reasoning, it says: "Because the sense is the uncommon cause, it is sense consciousness, like the sound of a drum." Thus it is said. The second has two parts: the general characteristics of the three conditions and the individual characteristics of the three conditions. The first has three parts: the way it is explained in other treatises, an analysis of the master's own view, and an analysis of whether there is an objective condition for erroneous sense consciousness. The first is: As it says in the Treasury of Knowledge: "The agent, the co-emergent, the similar, the constant, the pervasive, and the fully ripened, are said to be the six causes." Thus, the six causes. In the Root Wisdom Treatise, when expressing the views of the proponents of reality, it says: "There are four conditions: cause, object, immediately preceding, and dominant. There is no fifth condition." Thus, it is said that the four conditions give rise to the result. Among them, the causal condition is the other five causes besides the agent cause. The immediately preceding condition is: the present continuum of mind and mental factors, which is not interrupted. The objective condition is: all phenomena. The dominant condition is: established as the agent cause. As it says in the Treasury of Knowledge: "The cause is called the five causes, mind and mental factors that arise, not the last similar"