Tibetan
པ་ནི། བཟློག་པར་ནུས་དང་མི་ནུས་ལས། །ཡང་དག་ལྟར་སྣང་བདུན་བདུན་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཐལ་བ་བཅུ་བཞི་པོ་ལ་རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་ནི། གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས་ལན་ཐེབས་ལ། རྟགས་འབའ་ཞིག་མ་གྲུབ་པ་ནི། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པས་ལན་ཐེབས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཚད་མ་དམ་བཅའ་ལ་བསལ་བ་ཡེ་མེད་དང་། གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་དམ་བཅའ་ལ་བསལ་བ་ཡེ་མེད་དང་། རྟགས་ཚད་མ། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། དམ་བཅའ་ལ་བསལ་བ་ཡེ་མེད་དང་། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་ཚད་མ། དམ་བཅའ་ལ་བསལ་བ་ཡེ་མེད་དེ་བཞི་པོ་འདོད་པས་ལན་ཐེབས་པས་བདུན་པོ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་ཀ་ཚད་མ་ལ་དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་དང་། གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་ལ་འདོད་པ་ལ་ཚད་མ་དང་། ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་གཉིས་དང་། རྟགས་ཚད་མ། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་འདོད་པ་ལ་ཚད་མ་དང་། ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་གཉིས་དང་། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་ཚད་མ་འདོད་པ་ལ། ཚད་མ་དང་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་གཉིས་ཏེ་བདུན་ནི་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པས་ཡང་དག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དྲུག་དང་ཕྱེད་ཀྱིས་མི་འཕེན་ལ། །བདུན་པའི་ཕྱེད་ཀྱིས་འཕེན་ཞེས་ཟེར། །ཞེས་པ་ལྟར། རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་ཚད་མ། དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། ཁྱབ་པ་ཚད་མ། རྟགས་ཁས་བླངས་ལ། དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མི་འཕེན་ཏེ། རང་རྒྱུད་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཆོས་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས། རྟགས་ཚད་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས་ཏེ། བཞི་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མི་འཕེན་ཏེ། རང་རྒྱུད་དུ་བྱས་པའི་ཚེ། སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཤིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདུན་པ་ལ། སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ། ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་འཕེན་ལ། རྟག་པའི་སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ། ཆོས་ཅན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མི་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་བཞི་དགག་པ་དང་ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་བཅུ་བཞི་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱུད་ལ་ཡང་མཚུངས་ཕྱིར་དང་། །རྟགས་མེད་ཁྱབ་པ་འགལ་ཕྱིར་དང་། །ལྟག་ཆོད་ངེས་པ་མི་རུང་ཕྱིར། །ཐལ་འགྱུར་བཞིར་དབྱེ
Chinese
是这样的，从能够反驳和不能够反驳来说，有七个相似正确和七个正确。就像所说的，对于这十四个过失，如果因和周遍二者都不成立，那么就因为二者都不成立而受到责难。如果仅仅是因不成立，那么就因为因不成立而受到责难。如果仅仅是周遍不成立，那么就因为周遍不成立而受到责难。如果二者都是量，对于立宗没有遮破，二者都是承诺，对于立宗没有遮破，因是量，周遍是承诺，对于立宗没有遮破，因是承诺，周遍是量，对于立宗没有遮破，这四种因为承认而受到责难，所以是七个相似。二者都是量，对于立宗有承诺的遮破，二者都是承诺，对于所许有量和承诺的两种遮破，因是量，周遍是承诺，对于所许有量和承诺的两种遮破，因是承诺，周遍是量，对于所许有量和承诺的两种遮破，这七个是不能够用回答来反驳的，所以是正确的。第三个是，六个半不能够推出，第七个的一半能够推出，就像所说的，因和周遍二者都是量，立宗有承诺的遮破加入的反驳，周遍是量，因是承诺，立宗有承诺的遮破加入的反驳，这两种不能够推出正确的能立，因为如果是自续，则宗法不成立。因和周遍二者都是以承诺成立的正确反驳两种，因是量，周遍是以承诺成立的正确反驳两种，这四种不能够推出正确的能立，因为如果是自续，那么前面两种的周遍不确定，后面两种的周遍相违。因此，对于第七个，比如声音被承诺为常，以法性有法量成立的反驳就能够推出正确的能立，比如常的声音被承诺为常，以法性有法量不成立的反驳就不能够推出正确的能立，是这样说的。第二，驳斥它，分为驳斥根本的四种分类和驳斥支分的十四种分类，首先是：因为自续也同样，因为无因周遍相违，因为不可能确定后断，所以分为四种反驳。
English
It is like this, from the perspective of being able to refute and not being able to refute, there are seven similar correct and seven correct ones. As it is said, for these fourteen faults, if both the reason and the pervasion are not established, then one is blamed for both not being established. If only the reason is not established, then one is blamed for the reason not being established. If only the pervasion is not established, then one is blamed for the pervasion not being established. If both are valid cognition, there is no refutation to the proposition, both are commitments, there is no refutation to the proposition, the reason is valid cognition, the pervasion is commitment, there is no refutation to the proposition, the reason is commitment, the pervasion is valid cognition, there is no refutation to the proposition, these four are blamed for being accepted, so they are seven similar ones. Both are valid cognition, there is a commitment's refutation to the proposition, both are commitments, there are two refutations of valid cognition and commitment to what is accepted, the reason is valid cognition, the pervasion is commitment, there are two refutations of valid cognition and commitment to what is accepted, the reason is commitment, the pervasion is valid cognition, there are two refutations of valid cognition and commitment to what is accepted, these seven cannot be refuted by answers, so they are correct. The third is, six and a half cannot produce, half of the seventh can produce, as it is said, both the reason and the pervasion are valid cognition, the consequence with the addition of the commitment's refutation to the proposition, the pervasion is valid cognition, the reason is commitment, the consequence with the addition of the commitment's refutation to the proposition, these two cannot produce the correct proof, because if it is a self-nature syllogism, then the property of the subject is not established. Both the reason and the pervasion are two correct consequences established by commitment, the reason is valid cognition, the pervasion is two correct consequences established by commitment, these four cannot produce the correct proof, because if it is a self-nature syllogism, then the pervasion of the former two is uncertain, and the pervasion of the latter two is contradictory. Therefore, for the seventh, for example, sound is committed to be permanent, the consequence established by the subject of the property of the dharma being valid cognition can produce the correct proof, for example, the permanent sound is committed to be permanent, the consequence established by the subject of the property of the dharma not being valid cognition cannot produce the correct proof, so it is said. Second, refuting it, divided into refuting the four root divisions and refuting the fourteen branch divisions, first is: because self-nature is also the same, because the reasonless pervasion is contradictory, because it is impossible to determine the subsequent cut-off, so it is divided into four consequences.
Tibetan
ར་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་སོགས་བཞིར་དབྱེ་བ་འཐད་པར་ཐལ། ཐལ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཡང་དག་དང་། ལྟར་སྣང་གཉིས་སུ་དབྱེ་བས་བཞིར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ཐལ་འགྱུར་ལ་ཡང་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་སུ་དབྱེ་བས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པར་མཚུངས་སོ། །ཡང་རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་བཞིའི་ནང་ཚན་དུ་འཇོག་པ་མི་འཐད་དེ། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། ཁྱབ་པ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པ་བླུན་པོའི་རྣམ་ཐར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། ལྟག་ཆོད་ཀྱི་ངེས་པ་ལྟར་རྟགས་ཕྱེད་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་པ་ཕྱེད་མ་གྲུབ་པ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་གྲུབ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ལྷག །འགལ་བའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་ཆད། །རྟགས་མེད་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་འཁྲུལ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བཅུ་བཞི་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལས་ལོགས་སུ། རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་གཅིག་གིས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་ལན་ཐེབས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་ཆད་དེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས་ནི་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ལྟར་སྣང་དེ་ནི་འདོད་ལེན་ཐེབས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་སྲིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ་འགྱུར་སྐྱོན་ཅན་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ནི་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་དང་། ནུས་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་ལ། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་གྱིས་བཟློག་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་སྲིད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་སྲོག་མེད་ཀྱང་དབང་པོ་གཞན་ཚང་བ་སྲིད་ཅེས་ཟེར་བ་ལྟར་སྣང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། ཁས་བླངས་ཀྱི་རྟགས་ལས་མི་འདོད་པ་ཐལ་བ་འཕེན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྐྱོན་ཅན་སུན་འབྱིན་ནུས་ཀྱི་ཐལ་ངག་གོ །བོད་དག་སྒྲུབ་བྱེད་མི་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ་རྟགས་
Chinese
不合理。这样说，对于自续的论式，将其根本分类分为因和遍二者都不成立等四种分类是合理的，因为反驳论式那样是合理的。如果说，对于自续的论式，将其根本分类分为正确和相似两种，所以分为四种不合理。那么，对于反驳论式，也同样分为正确和相似两种，所以分为四种是不合理的。还有，因和遍二者都不成立，将其放在反驳论式的四种根本分类之中是不合理的，因为如果因不成立，那么辨别遍成立不成立是愚蠢的行为。如果说，即使因不成立，遍成立也是可能的。那么，不合理，因为就像断后的确定一样，因一半不成立，遍一半不成立等等，会无限蔓延。第二，将不成立分为两种是多余的，与相违的反驳论式相似的就断绝了，没有因却说遍成立是错乱的，因此反驳论式不是十四种。这样说，从因不成立之外，将因和遍二者都不成立分为两种是不合理的，因为对于那二者，用一个“因不成立”的回答就足够了。以遍相违的方式回答的反驳论式相似的就断绝了，如“声音，有法，是常，因为是所作”，这样的反驳论式正确，二者是不能用回答来遮止的，相似的那个是因为被允许接受的理由而变成相似的。如果说即使因不成立，遍成立也是可能的，那么，像那样的有缺陷的反驳论式进行分类是不合理的，因为反驳论式正确和相似二者是用回答不能遮止和能遮止的方式来安立的，在用“因不成立”的回答遮止之后，再说遍成立是可能的，就像没有生命却说其他感官齐全也是可能的一样，是显而易见的错乱。第二，分为体性和分类两种，第一是，正确的反驳论式的体性，是从已承诺的因中，以抛出不希望的后果的方式，能够驳倒对方宗派的过失的反驳语。真实无误的，不抛出能立的反驳论式是因
English
It is unreasonable. It is said that it is reasonable to classify the root divisions of the Svātantrika syllogism into four categories, such as the non-establishment of both the sign and the pervader, because it is reasonable to do so for the reductio ad absurdum. If it is said that it is unreasonable to divide the root divisions of the Svātantrika syllogism into two categories, valid and apparent, and therefore into four categories, then it is equally unreasonable to divide the root divisions of the reductio ad absurdum into two categories, valid and apparent, and therefore into four categories. Furthermore, it is unreasonable to place the non-establishment of both the sign and the pervader as one of the four root divisions of the reductio ad absurdum, because if the sign is not established, then examining whether the pervader is established or not is the behavior of a fool. If it is said that even if the sign is not established, it is possible for the pervader to be established, then it is unreasonable, because, like the certainty of cutting off the tail, there would be endless possibilities such as half of the sign not being established and half of the pervader not being established. Secondly, it is superfluous to divide the unestablished into two, the apparent reductio ad absurdum that contradicts is cut off, it is a mistake to say that the pervader is established without a sign, therefore there are not fourteen reductio ad absurdums. It is said that it is unreasonable to divide the non-establishment of the sign into two categories, the non-establishment of both the sign and the pervader, because one answer of "the sign is not established" is sufficient for both of them. The apparent reductio ad absurdum that is answered by way of contradicting the pervader is cut off, such as "sound, subject, is permanent, because it is produced," such a valid reductio ad absurdum, the two cannot be refuted by an answer, and that which is apparent becomes apparent because of the reason of being accepted. If it is said that even if the sign is not established, it is possible for the pervader to be established, then it is unreasonable to classify such a flawed reductio ad absurdum, because the valid and apparent reductio ad absurdums are established by way of being able to be refuted and not being able to be refuted by an answer, and after being refuted by the answer of "the sign is not established," to say that it is possible for the pervader to be established is like saying that it is possible for a lifeless being to have other senses complete, which is an obvious mistake. Secondly, there are two types: definition and division. The first is the definition of a valid reductio ad absurdum, which is a statement of reductio ad absurdum that is able to refute the faults of the opponent's tenets by way of throwing out unwanted consequences from the sign that has been accepted. A valid and unerring reductio ad absurdum that does not throw out the proof is a sign.