Tibetan
པའི་ཆོས་གསུམ་ཡོད་ཅེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མེད་པས་གནོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་ལྔ་ལས། དང་པོ་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་ཚུལ་ནི། ཡན་ལག་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བའི་ཚེ། རྡུལ་ཕྲན་གསུམ་འདུས་པའི་གོང་བུ་ཡན་ལག་གསུམ་པའི་མིང་ཅན་དེ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན་ནི་རང་གིས་བརྩམས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གཉིས་འདུས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བའི་ཚེ་བར་སྔར་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ་དེ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། སྔར་ཡན་ལག་ཅན་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱང་གནད་གཅིག་སྟེ། སྔར་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་དེ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གནོད་པའི་ཚུལ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་གི་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཡན་ལག་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པར་ཐལ། དེ་ལས་རྫས་གཞན་གང་ཞིག མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གཉིས་ཆར་ཁས་བླངས་ཤིང་འདོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ། ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པས་དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལོག་རྟོག་གི་དབལ་བཅོམ་ནས་ཤེས་འདོད་ཞུགས་པ་ན་དེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མེད་དེ། དེ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གི་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་དེ་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པ་དངོས་སུ་ཁེགས་པའོ། །འདིར་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ་དམ་བཅའ་སྔ་མའི་སྐབས་སུ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པས་རྫས་གཞན་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པ་ཡིན་ཞིང་། འདིར་ནི་རྫས་གཞན་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤེས་འདོད་གཅིག་ལ་གནོད་པ་འདྲ་ཡང་དངོས་སུ་གནོད་ཡུལ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཚུལ་ནི། དེ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མངོན་གསུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་བཞག་པ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་ལྷག་དང་ལྷག་ལྕིད་བཞིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཡོན་ཏན་ལྷག་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པས་འདི་ཡང་མཚོན་པའོ། །གསུམ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གནོད་ཚུལ་ནི། རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་དང་དེ་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བར་ཁས་བླངས
Chinese
因为说具有三法的世间名言没有意义而造成损害。第二种情况也有五种。第一种是通过比量造成损害的方式：当支分被认为是法时，三个微尘组成的团块就是名为三分支的支分。那时，有支分的就是自己所造的有支分的两个微尘组成的第一个有支分。当有支分被认为是法时，中间与之前的支分没有差别，因为它是有支分和支分的共同基础。那时，说“不是支分之外的物质”和“不是之前的有支分之外的物质”这两者意义相同，因为之前的第一个有支分是有支分和支分的共同基础。如何造成损害的方式是：可以用现量见到的有支分都是法，有支分是他者之外的物质，现量可以观察到。因为有什么是他者之外的物质，可以用现量见到呢？如果承认并接受这两个宗，就会被现量否定。因为周遍是量成立的，所以像这样的通过反驳推理的邪分别来摧毁，当想要了解时，那个法不是他者之外的物质，因为没有观察到可以现量显现的他者之外的物质。因此，依靠自性不现见的理由，比量的粗大有支分实际上否定了它与第一个有支分是他者之外的物质。这里显示对具有三法的损害不是当前的目的，因为在之前的承诺中，对具有三法造成实际损害，从而间接否定了他者。而这里是显示对它者造成实际损害的情况，所以虽然似乎对同一个想要了解的事物造成损害，但实际上损害的对象是不同的。第二种是通过现量造成损害的方式：对于没有现量观察到是他者之外的物质，就设定为通过现量造成损害，就像色等增加和增加重量一样。在说“就像”的时候，没有现量观察到额外的功德，这也代表了这种情况。第三种是通过承诺造成损害的方式：粗大的有支分可以用现量见到，并且它存在于第一个有支分之外，但承认没有现量见到它与他者之外的物质。
English
Because saying that the worldly expression with three characteristics is meaningless causes harm. The second case also has five aspects. The first is the way to cause harm through inference: When a part is taken as a subject, the lump composed of three atoms is the part called the three-part branch. At that time, the one with parts is the first one with parts composed of two atoms with parts made by oneself. When the one with parts is taken as the subject, there is no difference between the middle and the previous part, because it is the common basis of the part and the one with parts. At that time, saying "it is not a substance other than the part" and "it is not a substance other than the previous one with parts" are the same thing, because the previous first one with parts is the common basis of the part and the one with parts. The way to cause harm is: all the ones with parts that can be seen by direct perception are subjects, the one with parts is a substance other than that opponent, and it is possible to observe it directly. Because what is a substance other than that, can be seen by direct perception? If you admit and accept both signs, it will be negated by direct perception. Because the pervasion is established by valid cognition, so like this, by destroying the wrong distinctions of refutation, when you want to understand, that dharma is not a substance other than that, because there is no observation of a substance other than that which can be directly perceived. Therefore, relying on the reason of non-perception of self-nature, the coarse one with parts of inference actually denies that it is a substance other than the first one with parts. Here, showing the harm to the one with three characteristics is not the purpose of the present case, because in the previous commitment, actually harming the one with three characteristics indirectly denies the other. And here is the case of showing actual harm to the other, so although it seems to cause harm to the same thing that you want to understand, the object of harm is actually different. The second is the way to cause harm through direct perception: For what is not directly observed as a substance other than that, it is set to cause harm through direct perception, just like the increase and increase in weight of form and so on. When saying "like", the additional merits are not directly observed, which also represents this situation. The third is the way to cause harm through commitment: The coarse one with parts can be seen by direct perception, and it exists outside the first one with parts, but it is admitted that it is not directly seen as a substance other than that.
Tibetan
་པས་འགལ་བའོ། །བཞི་པ་རང་ཚིག་གིས་གནོད་ཚུལ་ནི། དངོས་སུ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་རྫས་གཞན་དུ་སྨྲ་ཞིང་། དུས་མཉམ་པའི་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་དམ་བཅས་པའི་ཤུགས་ལ་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པས་རང་ཚིག་དངོས་ཤུགས་འགལ་བའོ། །ལྔ་པ་གྲགས་པས་གནོད་ཚུལ་ནི། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་རྫས་གཞན་ཡིན་ཞེས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་ཚུལ་ལ། འདིར་རྫས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཉིས་ཀ་ཡང་། བྱེ་བྲག་པས་འབྱུང་བཞིའི་རྫས་སུ་འདོད་ལ། འདིར་རྫས་ནི་རྫས་དགུ་ཆར་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་དེའི་ངོ་བོའམ་དོན་ལྡོག་ནི། ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་པའི་ཚུལ་ནི། ཡོན་ཏན་རྫས་སུ་ཐལ་བ་དང་། རྫས་རྫས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་གཉིས་འབྲེལ་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡོན་ཏན་ཆོས་ཅན། རྫས་སུ་ཐལ། རྫས་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་དགར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཆོས་ཅན། རྫས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་གྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་ལ་གནོད་ཚུལ་ལ་ངོ་བོའི་སྐབས་སུ་ངག་དང་། བརྫུན་པ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་སེལ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་གནོད་ཡུལ་དངོས་སུ་སྨོས་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་སྐབས་སུ་ཅི་ཏེ་ངག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་གནོད་བྱེད་དངོས་སུ་སྨོས་པའི་དོན་ནི། ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ངག་ཙམ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ། བརྫུན་ཚིག་ཡིན་པ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ། ངག་སྨྲ་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར། སྤྱིར་བརྗོད་དོན་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་གནོད་ཚུལ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ངག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བདེན་ཚིག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ངག་སྨྲ་བ་བརྫུན་ཚིག་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་ཀྱང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ངག་སྨྲ་བའི་རང་ཚིག་རྣམ་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། བརྗོད་དོན་མི་སྟོན་པར་ཐལ། བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད། ངག་སྨྲ་བ་པོའི
Chinese
相违背的缘故。第四，以自语相害之理是：直接说支分和有支是异体，并且在同时的支分和有支上立誓，其含义是承认不是异体，因此自语的直接含义和间接含义相违背。第五，以名声相害之理是：支分和有支是异体，这种世间的说法没有共同认可的意义。第三，对有法自性造成损害之理是：这里所说的“物”不只是有支的物，支分和有支的两种物也是，分别部认为四大是物，这里所说的“物”是指九种物。该物的自性或反面是：作为功德等其他意义的所依，如何对它造成损害的方式是：功德成为物和物不是物两种说法，功德和物二者是无关联的异体，因为二者是同时的异体。如果承认，功德有法，应成为物，因为不依赖于物而独立存在。物有法，应不是物，因为不作为功德等其他意义的所依。这是所说的。第四，对法和有法二者的自性和差别造成损害之理是，在自性方面，像“语言和虚假全部遣除是那样”这样直接说了损害的对象，在差别方面，像“如果语言自性的虚假本身遣除是那样”这样直接说了损害的能作者，意思是：进入对境的语言仅仅是有法的自性，是虚假之词是法的自性，说话是有法的差别，总的来说，显示所说之义是法的差别。对其造成损害的方式依次是：进入对境的语言不可能存在，因为真实之词不可能存在，以及说话是虚假之词本身也不合理，因为说它的词也是具有虚假意义的缘故，以及像那样的语言是有法，说话的自语不是完全清净，因为是具有虚假意义的缘故，以及又是那个有法，不显示所说之义，因为是具有虚假意义的缘故。第二，使之领悟的为他比量有三种：为他比量的定义，说话者的
English
contradictory reason. Fourth, the way to harm with one's own words is: directly stating that the parts and the whole are different entities, and swearing on the simultaneous parts and the whole, the implication is acknowledging that they are not different entities, therefore the direct and indirect meanings of one's own words contradict each other. Fifth, the way to harm with fame is: the worldly saying that parts and the whole are different entities has no commonly recognized meaning. Third, the way to harm the nature of the subject is: here, the "thing" is not only the thing of the whole, but also the two things of the parts and the whole, the Vaibhashikas consider the four elements as things, and here the "thing" refers to all nine things. The nature or opposite of that thing is: being the basis of qualities and other meanings, how to harm it is: the two statements that qualities become things and things are not things, qualities and things are unrelated different entities, because the two are simultaneous different entities. If acknowledged, qualities as the subject, should become things, because they exist independently without relying on things. Things as the subject, should not be things, because they do not serve as the basis for qualities and other meanings. This is what is said. Fourth, the way to harm the nature and difference of both the dharma and the subject is, in terms of nature, directly stating the object of harm like "language and falsehood are all eliminated like that", and in terms of difference, directly stating the agent of harm like "if the falsehood of the nature of language itself is eliminated like that", the meaning is: the language that enters the object is merely the nature of the subject, being false words is the nature of the dharma, speaking is the difference of the subject, in general, showing the meaning of what is said is the difference of the dharma. The ways to harm them in order are: the language that enters the object cannot exist, because true words cannot exist, and the very fact that speaking is false words is also unreasonable, because the words that say it also have false meanings, and that kind of language is the subject, the self-words of speaking are not completely pure, because they have false meanings, and again that subject, does not show the meaning of what is said, because it has false meanings. Second, the inference for others that makes one understand has three aspects: the definition of inference for others, the speaker's