Tibetan
་ན་རང་འདོད་པའི་ཆོས་གསུམ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྫས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་གསུམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱེ་བྲག་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་དུ་རུང་བའི་ཡན་ལག་ཅན་རགས་པ་ནི་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་པོ་སོགས་ཆོས་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་ཅེས་པའི་དམ་བཅའ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་གི་ཡན་ལག་རགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། རང་གི་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་པོ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ནི་དམ་བཅའ་དེའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞིང་། འདིར་ཆོས་གསུམ་པོ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་གནོད་པ་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་དམ་བཅའ་ཞེས་བྱའོ། །དམ་བཅའ་གཉིས་པའི་དོན་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ལས་རྫས་གཞན་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྫས་གཞན་ལ་གཙོ་བོར་གནོད་པ་སྟོན་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་དམ་བཅའ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཡན་ལག་ཞེས་པ་ཡན་ལག་གསུམ་པ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ལས་ཞེས་པ་རང་གིས་བརྩམས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་བཞི་པ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་རང་རྩོམ་བྱེད་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་དང་པོར་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་དབང་བློས་ཡན་ལག་ཕ་རོལ་པོ་དེ་ལས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དམ་བཅའ་གསུམ་པ་ནི་འདིར་རྫས་ཙམ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་པས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རིགས་པ་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་ལ་རྫས་གཞན་དང་། རྫས་ཀྱི་དོན་ལྡོག་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་ཤེས་ན་གནད་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅའ་བཞི་པའི་དོན་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྗེས་དཔག མངོན་སུམ། ཁས་བླངས། རང་ཚིག གྲགས་པས་གནོད་ཚུལ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་རྒྱུད་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་འདིར་སྲང་ནི་དམའ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས། ཐལ་འགྱུར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ལྕིད་མཉམ་གྱི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལ་བཅུ་ཚན་གཅིག་བསྲེས་ནས་སྲང་ལ་གཞལ། ཅིག་ཤོས་མ་བསྲེས་པར་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་ཚེ་ན་བསྲེས་པའི་འཇིམ་གོང་དེ་ཆོས་ཅན། མ་བསྲེས་པར་ཅིག་ཅར་སྲང་ལ་བཅལ་བའི་བཅུ་ཚན་དེ་ལས་ཁྱོད་སྲང་མགོ་ཐུར་དུ་དམའ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། མ་བསྲེས་པའི་དུས་སུ་ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་སྲང་གྲངས་མཉམ་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་ལ་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྕིད་ལྷག་པོ་ཡོད། ཅིག་ཤོས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་བསྲེས་པའི་འཇིམ་གོང་དེ་ལ་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ལྕིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་གཞན་ཡོད་པའི་ལོག་རྟོག་གི་དབལ་བཅོམ་ནས་ཤེས་འདོད་ཞུགས་པ་ན་སྔར་གྱིས་བསྲེས་པའི་འཇིམ་གོང་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྕིད་ལྷག་པ་མེད་དེ། དེས་སྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྲང་མགོ་ཐུར་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གི་ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་ཁེགས། དེ་ཁེགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐུར་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་རྒྱུ་ཁེགས། འབྲེལ་ཡུལ་དེ་གསུམ་ཁེགས་པས། འབྲེལ་ཆོས་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པ་ཁེགས་ཏེ། དེས་ན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི། །ཁྱད་པར་གཞན་ལ་གནོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ལྷག་དང་ལྷག་ལྕིད་བཞིན། །ཞེས་སོགས་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་ལ་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་དྲི་སོགས་ཡོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་དགོས་པ་ལས། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་པ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡན་ལག་ཅན་ལ་ལྕིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པོ་ཡོད་པས། དེའི་འབྲས་བུ་ཐུར་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་། ཁས་བླངས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཐུར་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་ཀྱང་སྲང་ལས་མི་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པས་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཡན་ལག་ཅན་ལ་རང་གི་ཡན་ལག་ལས། རྫས་གཞན་དུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གསུམ་ཡོད་པར་དངོས་སུ་སྨྲས་ཤིང་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་སྨྲ་བའི་ཤུགས་ལ། རང་གི་ཡན་ལག་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གསུམ་མེད་པར་དམ་བཅས་པས། རང་ཚིག་དངོས་ཤུགས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། ཡན་ལག་ཅན་ལ་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་མེད་
Chinese
如果想要成立自宗所许的具有三法之物的实体，那么具有支分的事物与支分诸法是相异的。以及，支分诸法与具有支分的事物是相异的。以及，实体是存在的。这样略微不同的三种立宗方式都有。因此，胜论师以现量可以见到的粗大具有支分的事物，以自己的支分所没有的功德，例如更重等三种法所区分的方式，立宗支分与实体是相异的，这种立宗似乎是于此处所说的法的差别相违背的立宗，所以现量可以见到的粗大支分是法性的自性，自己的支分与实体相异是法的自性，支分所没有的功德，例如更重等三种法是该立宗的法的差别，此处主要显示对这三种法本身的损害，因此称为于法的差别相违背的立宗。第二个立宗的含义是，现量可以见到的支分诸法是法性的自性，具有支分的事物与实体相异是法性的差别，此处主要显示对实体相异的损害，因此称为于法性的差别相违背的立宗。此处所说的支分是指第三支分，即支分与具有支分的事物的共同基础本身，而具有支分的事物与……是指自己所造的具有支分的事物，不是第四支分本身，而是指自己造作的第二支分，将具有支分的事物作为第一支分安立的那个本身，也就是嘉瓦仁波切所说的与彼支分他者相异的含义。第三个立宗是，此处仅仅实体是法性，作为其他功德的所依是它的自性，因为胜论师反过来承认这个含义。总之，如果通过前三个理路依次了解对三种法、对支分的实体相异、对实体的反面含义的损害方式，那么所有的要点都会自然解脱。第四个立宗的含义将在下文阐述。第二部分有四点：于法的差别相违背，于法性的差别相违背，于法性本身的自性相违背，于二者的自性和差别相违背的阐述方式。第一部分有：以比量、现量、承诺、自语、名声相违背的五种方式，第一种是，略
English
If one wants to establish the substance of the three-fold object that is accepted by one's own system, then the object with parts is different from the parts. And, the parts are different from the object with parts. And, the substance exists. Thus, there are three slightly different ways of making assertions. Therefore, the Vaibhashikas, with the coarse object with parts that can be seen by direct perception, assert that the parts and the substance are different by distinguishing them with three qualities that the parts do not have, such as greater weight. This assertion seems to be a contradictory assertion to the distinction of the dharma mentioned here, so the coarse parts that can be seen by direct perception are the nature of the subject, the difference between the parts and the substance is the nature of the dharma, and the three qualities that the parts do not have, such as greater weight, are the distinction of the dharma of that assertion. Here, it mainly shows the harm to these three dharmas themselves, so it is called an assertion that contradicts the distinction of the dharma. The meaning of the second assertion is that the parts that can be seen by direct perception are the nature of the subject, and the difference between the object with parts and the substance is the distinction of the subject. Here, it mainly shows the harm to the difference of the substance, so it is called an assertion that contradicts the distinction of the subject. Here, the part refers to the third part, which is the common basis of the part and the object with parts itself, and the object with parts refers to the object with parts that one has created, not the fourth part itself, but the second part that one has created, which is the one that establishes the object with parts as the first part, which is the meaning of the other part that Gyalwang Rinpoche said. The third assertion is that here only the substance is the subject, and the basis of other qualities is its nature, because the Vaibhashikas admit this meaning in reverse. In short, if one understands the way of harming the three dharmas, the difference between the substance and the parts, and the opposite meaning of the substance, according to the first three reasonings, then all the key points will be naturally liberated. The meaning of the fourth assertion will be explained below. The second part has four points: contradicting the distinction of the dharma, contradicting the distinction of the subject, contradicting the nature of the subject itself, and the way of explaining the contradiction between the nature and distinction of both. The first part has five ways of contradicting by inference, direct perception, promise, self-statement, and fame. The first is, briefly.
Chinese
哦，从（此处开始）。因为不执持秤低下的差别，所以真实地显示了自续，并且在此处秤会变低。真实地显示归谬论的意思应该这样做：将两个重量相等的泥丸十个一组，将其中一组混合后用秤称量。另一个不混合而用秤称量时，混合的泥丸堆是法，你比不混合而一次性用秤称量的十个一组的泥丸堆秤头会向下低。不混合的时候，你和那两个秤数相等，因为你具有自己的支分所没有的支分者的额外重量。因为另一个没有。像这样的归谬论，通过摧毁混合的泥丸堆具有支分所没有的重量功德是其他事物的邪见之刺，当想要了解时，之前的混合泥丸堆是法，没有自己的支分所没有的支分者的额外重量，因为没有它所产生的果，秤头向下的行为。像这样，因为不观察到真实的结果，所以依靠标志的推论的功德，额外的重量被遮破。遮破它的结果，向下的行为，以及两者相遇的聚集之因被遮破。因为遮破了这三个关联之处，所以关联法是从支分中产生的其他事物被遮破。因此，没有就不会产生，是对其他差别的损害。就像这样。第二是，如同色等剩余和剩余重量。等等，如果支分者具有支分所没有的功德，色香味等，就必须通过现量来观察，如果没有通过现量来观察，那就是现量损害。第三是，支分者具有额外的重量功德，所以具有其结果向下的行为，也承认具有结果向下的行为，但也承认无法从秤上得知，因此是承认相违。第四是，支分者具有从自己的支分中，作为其他事物来区分的三种法，真实地说，并且在说支分和支分者的力量上，发誓没有从自己的支分中，作为其他事物来区分的三种法。因此，是自己的话语直接和间接相违。第五是，支分者对于自己的支分没有
English
Oh, from (here onwards). Because it does not hold the difference of the scale being low, it directly shows the Svātantrika, and here the scale will become low. The meaning of directly showing the consequence should be done like this: Take two sets of ten clay balls of equal weight, mix one set and weigh it on a scale. When the other is weighed on a scale without mixing, the mixed clay ball pile is the subject. You, compared to the set of ten weighed on the scale all at once without mixing, will have the scale head lowered downwards. When not mixed, you and those two have equal scale numbers, because you have the extra weight of the part-possessor that your own part does not have. Because the other does not have it. Such a consequence, by destroying the thorn of the wrong view that the mixed clay ball pile has the quality of weight that the part does not have, which is something else, when one wants to know, the previous mixed clay ball pile is the subject. There is no extra weight of the part-possessor that one's own part does not have, because there is no result produced by it, the action of the scale head going down. Like this, because the real result is not observed, the merit of inference based on the sign, the extra weight is refuted. The result of refuting it, the action of going down, and the cause of the gathering of the meeting of the two are refuted. Because these three connections are refuted, the connection dharma, which is another thing produced from the part, is refuted. Therefore, what does not exist will not arise, it is a harm to other differences. Like that. The second is, like form etc. remaining and remaining weight. Etc., if the part-possessor has qualities that the part does not have, such as form, smell, etc., it must be observed by direct perception, and if it is not observed by direct perception, then it is harm by direct perception. The third is, the part-possessor has the quality of extra weight, so it also has the action of going down as its result. It is also admitted that it has the action of going down as a result, but it is also admitted that it cannot be known from the scale, therefore it is an admission that contradicts. The fourth is, the part-possessor has three dharmas that distinguish it from its own part as another substance, truly speaking, and in the force of speaking of part and part-possessor, it is vowed that there are no three dharmas that distinguish it from its own part as another substance. Therefore, it is a contradiction of one's own words, directly and indirectly. The fifth is, the part-possessor does not have in its own part