Tibetan
ན་དུ་གསུངས་པའི་དོན། རྣམ་ངེས་ལས། ཆོས་ནི་ཚེ་འཕོས་ནས་བདེ་བ་སྟེར་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དམ་བཅས་པའི་དོན་ནི། རང་གི་བསམ་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རང་ཚིག་དངོས་ཤུགས་འགལ་བའམ། ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ལྟ་བུ་གཞི་གཅིག་ལ་བསྡུས་ན་རྩི་ངན་པའི་ཞོ་ལྟར་རང་གི་ངང་གིས་འདོད་པ་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དེས་ན་བརྗོད་པ་སྐྱོན་ཅན་གྱིས། །རྩོད་པའི་སྐབས་སུ་ཕམ་པ་བསྐྱེད། །ཅེས་ཏེ། ཚིག་སྐྱོན་ཅན་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལ་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་གྲགས་པའི་བསལ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་བ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ཐམས་ཅད་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དུ་གྲུབ་སྟེ། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་སྒྲ་དོན་ལ་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་འདོད་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་བརྟགས་པའི་སྐབས་སུ་བཀག་ཟིན་ཅིང་། སྒྲ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གི་འཇུག་པ་ཡང་གཞན་སེལ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོའི་ཚིག་འགོད་པ་དང་། དེའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མེད་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཤད་ཚུལ་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། དེ་དག་གི་དགོངས་པ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་གྱིས་བཏགས་པ་དགག་པ་དང་། རང་གི་འཐད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ན་རེ། རི་བོང་ཅན་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་འདི་ལ་མཐུན་དཔེ་མེད་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གང་བཞག་པའི་ཆོས་དེ་ལའང་ཟླ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་རྗེས་འགྲོ་མེད་ན། རྟགས་ཕལ་པ་དེ་ལས་གཞན་གང་བཀོད་ཀྱང་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། ཡོད་པ་དཔེར་བརྗོད་པའི་འབྲས་བུའང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་བས་ཁྱབ་པའོ། །དེས་ན་ལུང་ཚིག་དུམ་བུ་དང་པོའི་དོན་བརྡ་སྤྲོད་པའི་རྟགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་། ཕྱི་མའི་དོན་འགལ་བར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་འཐད་པ་བརྗོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བརྗོད་རུང་གི་གྲགས་པ་དང་། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཡུལ་ལུགས་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་རུང་བ་ཉིད་ལ་བརྗོད་རུང་གི་གྲགས་པ་ཞེས་བརྡ་མཛད་དེ། ཐ་སྙད་ལས་ནི་སྐྱེས་པ་ཡིས། །ཆོས་དེ་གྲགས་པའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །བརྗོད་རུང་དེས་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་སྟེ། ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྔར་བརྡ་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་། ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་སམ་མ་གྲགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྒྲས་བརྗོད་རུང་ཐམས་ཅད་ལ་གྲུབ་པས་བརྗོད་རུང་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་བར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རུང་བ་ཙམ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། སྔར་ཟླ་བར་མ་གྲགས་པ་བུམ་པ་སོགས་ལ་ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལ་ལྟོས་ནས་གྲགས་པ་མིང་འདོགས་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། འཚེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལ་འཚེད་པ་དང་བཏུང་དུ་རུང་བ་ལ་བཏུང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་གྲགས་རུང་ལ་གྲགས་པའི་བརྡ་མཛད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྒྲ་བྱུང་གི་གྲགས་པ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། སྔར་གྱི་བརྗོད་རུང་གི་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སླར་ཡང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་དེའི་མིང་གིས་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་ནི། སྒྲས་བརྗོད་རུང་ཙམ་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། བརྡ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བརྡ་དེ་ཡང་བརྗོད་འདོད་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་ན། གྲགས་པའང་གྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་ལྟོས་པ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གྲགས་པས་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི། རྗེས་དཔག་ཡིན་པས་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་ལ་འགལ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་པས་དེའི་ལོག་ཕྱོགས་བརྗོད་མི་རུང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་བཤད་ཚུལ་གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྗེས་དཔག་ལས་གྲགས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མེད་ལ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། བརྡ་སྤྲོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ
Chinese
那（na）中所说的意义。《释量论》中说：“法不是从今生转移到后世给予安乐的。”这是对此的解释。第二，立宗的意义是，表明自己有想法。如果将自相矛盾的话语，或者前后矛盾的承诺，放在一个基础上，就像劣质酸奶一样，会自然而然地摧毁自己的意愿。第三，因此，有缺陷的陈述，会在辩论时导致失败。也就是说，有语言缺陷的陈述本身，就会成为对他人意义的后推论的诽谤。第四，破除名声分二，第一，定义是：仅仅是立宗，就能实际消除的矛盾，由名声的后推论所成立。第二，确定其自性分二：略说和广说。第一，一切事物都成立为可以用随意的词语来表达，因为语法学家认为声音和意义之间存在真实的联系，这在考察能说和所说时已经被否定了。并且，一切声音都随表达意愿而运用，这也在破除他者时已经说过。第二分二：引用经文和确定其意义。第一，对于任何不共的事物，没有后推论，并且由于与从声音产生的名声相矛盾的意义，因此破除也不是宗。例如，有兔子的东西，不是月亮，因为它是存在的。如是说。第二分三：第一种说法，第二种说法，以及考察这些的意图。第一分二：驳斥他人的安立和陈述自己的合理性。第一，陈述前者的观点是：语法学家说，有兔子的东西，不能用“月亮”这个词来表达，因为它存在。驳斥它分二，第一，成为不共的原因是，这个理由没有同品例，因此是不共的。例如，任何被安立的事物，都可以用“月亮”这个词来表达。因此，如果作为主要理由的“存在”也没有后随，那么无论安立什么其他的次要理由，都会成为没有后随的不共，更不用说了。以“存在”为例。
English
The meaning of what is said in "na". It is said in Pramāṇavārttika: "Dharma is not what transfers from this life to the next to give happiness." This is an explanation of that. Second, the meaning of the proposition is to show that one has an idea. If contradictory words or contradictory promises are put on the same basis, like bad yogurt, one's own desire will naturally be destroyed. Third, therefore, a flawed statement will cause defeat in debate. That is, a statement with linguistic flaws itself becomes a slander against the inference of another's meaning. Fourth, refutation of fame is divided into two: First, the definition is: the contradiction that can be actually eliminated by merely making a proposition is established by the inference of fame. Second, determining its nature is divided into two: brief explanation and detailed explanation. First, all things are established as being able to be expressed by arbitrary words, because grammarians believe that there is a real connection between sound and meaning, which has been denied in the examination of the expresser and the expressed. And all sounds are applied according to the power of the intention to express, which has also been said in the context of refuting others. The second is divided into two: quoting the sutra and determining its meaning. First, for anything that is not common, there is no inference, and because of the meaning that contradicts the fame arising from sound, the refutation is also not a thesis. For example, that which has a rabbit is not the moon, because it exists. It is said like that. The second is divided into three: the first way of explaining, the second way of explaining, and examining the intention of these. The first is divided into two: refuting the establishment of others and stating one's own reasonableness. First, stating the former's view is: grammarians say that that which has a rabbit cannot be expressed by the word "moon" because it exists. Refuting it is divided into two: First, the reason for becoming uncommon is that this reason has no similar example, so it is uncommon. For example, anything that is established can be expressed by the word "moon". Therefore, if even the main reason, "existence," has no concomitance, then whatever other minor reason is established will become an uncommon one without concomitance, needless to say. Take "existence" as an example.
Chinese
述说的结果也是这个。第二是相违，理由本身是相违的，如果存在，就能被“月亮”这个词所表达，这是周遍的。因此，经文第一段的意思是显示了表达的独特标志，后面的意思是显示了相违。第二，陈述合理性有二：可说之名声和从声音产生的名声的确定。第一，世间风俗的思辨所产生的，可以用随意的声音来表达，这就被称为可说之名声。如经中所说：“从名称中，人用名声的声音来表达那个事物。”可说遍及一切事物，无论何时何地，无论是否事先约定，无论是否普遍为人所知，因为它存在于所有可以用声音表达的事物中，所以认为可说是成立理由的共同之处。如果仅仅是可能性成立，但以前未被称为月亮的瓶子等，依赖于“月亮”这个词而被称呼，这与世俗相违背，那么这并不矛盾。正如具有烹饪能力的事物被称为烹饪，可以饮用的事物被称为饮用一样，仅仅是对可称之物赋予了名声而已。第二，从声音产生的名声有二，第一是确定声音产生的名声：先前可说的名声，再次被称为从声音产生的名声，这样称呼的必要性是，虽然用声音表达的可能性在所有事物上都成立，但依赖于约定俗成，而约定俗成也依赖于表达的意愿而成立，那么名声也就成立了，这是为了表明这一点。因为依赖于声音，所以被称为从声音产生。这样，名声所成立的对境，因为是比量，所以比量的对境不可能不与矛盾相混淆，因此它的反面不是不可说的方面。第二种解释方式有三，第一是从比量中证实名声的对境是不同的：因为在任何事物上都不存在不共的推测。所说的意思是，表达所要证明的带有兔子的月亮不能用月亮这个词来表达。
English
The result of speaking is also this. Second, contradiction occurs because the reason itself is contradictory, as it is pervaded by the fact that if it exists, it can be expressed by the word "moon." Therefore, the meaning of the first part of the scripture is to show the unique sign of expression, and the meaning of the latter part is to show contradiction. Second, there are two aspects to stating validity: the fame of being expressible and the identification of fame arising from sound. First, that which arises from the speculation of worldly customs, and can be expressed by arbitrary sounds, is called the fame of being expressible. As it is said in the scripture: "From the name, a person expresses that thing with the sound of fame." The expressible pervades all things, regardless of when, where, or how, whether or not it has been agreed upon beforehand, and whether or not it is commonly known. Because it exists in all things that can be expressed by sound, it is considered that the expressible is the common ground for establishing the reason. If only the possibility is established, but things like vases that were not previously called moons are referred to as moons in reliance on the word "moon," and this contradicts worldly conventions, then it is not contradictory. Just as things with the ability to cook are called cooking, and things that can be drunk are called drinking, it is merely giving a name to something that can be named. Second, there are two aspects to fame arising from sound. The first is to identify fame arising from sound: the previous fame of being expressible is again called fame arising from sound. The necessity of calling it this is that although the possibility of expressing with sound is established for all things, it depends on convention, and that convention is established by the intention to express, then fame is also established. This is to show that. Because it relies on sound, it is called arising from sound. In this way, the object established by fame, because it is inference, it is impossible for the object of inference not to be confused with contradiction, therefore its opposite is not the inexpressible aspect. There are three aspects to the second explanation. The first is to prove that the object of fame is different from inference: because there is no uncommon inference on anything. The meaning of what is said is that the moon with a rabbit, which is to be proven by expression, cannot be expressed by the word moon.