Tibetan
ར་རོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་སྒྲ་དོན་ལ། རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཚོགས་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། བློས་རང་མཚན་དུ་རློམ་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་དོན་ལ་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྒྲ་དང་མི་རྟག་པའི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་སྒྲ་དེ་ཡང་སྒྲ་དོན་དང་རང་མཚན་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཅིང་། མི་རྟག་པ་དེ་ཡང་སྒྲ་དོན་དང་རང་མཚན་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕྱེ་ན་སྒྲའི་སྒྲ་དོན་དང་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཞེས་པའམ། སྒྲ་རང་མཚན་དང་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་གྱི་ཚོགས་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཞེས་པ་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྐྱོན་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདིས་མཚོན་ནས་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བུམ་པ་བརྗོད་ཅེས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡང་། སྒྲ་དོན་དང་རང་མཚན་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བ་སྟེ་གཞན་དུ་ཡང་ན་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ན་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གོ་བ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བ་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་བསལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བསྡུ། རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་བ་གྲུབ་པའོ། །དེའང་དཔེར་མཚོན་ན་སྒྲ་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ཚང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དེས་ཁྱོད་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་པའི་ཆ་ནས་ཁྱོད་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་དུ་སོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གྲུབ་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་དེ་ཁྱོད་དང་དངོས་འགལ་གང་ཞིག དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་གོ་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ཚད་མས་བསལ་བ་གཞི་མ་གྲུབ་པས། མཚན་མཚོན་གྱི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། མེད་པ་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པར་ཟད་དེ། དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་སྒྲ་དོན་ལ་བྱེད་པ་ལྟར། དངོས་མེད་རྣམས་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་སྒྲ་དོན་ལ་བྱེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བསལ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རིགས་སྒོར་ལྔར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད། ཀུན་བཏུས་སུ་བཞིར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་དེའི་དགོངས་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཡང་དག་ངེས་
Chinese
如是。因此，不将二者分开，对于声音的意义，将错认为自相的集合意义作为所要成立的根据，因为以心识认为自相的方式，对声音的意义进行真实的破立。也就是说，当说声音和无常的集合意义是所要成立的根据时，这个声音也没有将声音的意义和自相分开，这个无常也没有将声音的意义和自相分开，如果分开的话，就会变成声音的声音的意义和无常的声音的意义的集合意义是所要成立的，或者声音的自相和无常的自相的集合意义是所要成立的，而对于那个，则存在如前所说的过失。以此为例，当说瓶子这个声音表达瓶子时，所表达和能表达二者，也没有将声音的意义和自相分开，否则就会变成只是实物的所表达和能表达，或者只是执着的所表达和能表达。理解这个非常重要。第三，对于损害宗派的遮遣，有二，即总的分类和各自的自性。第一，有定义、分类归纳、遣除争论三者，第一是：仅仅是立宗本身就能真实遮遣它的相违成立。例如，以声音常法为例，你具有那个定义，因为不观待你的能立因和例子等的过失，声音无常就能真实遮遣你的方面，因此你成为了似宗。那个成立，声音无常是与你真实相违的，那是由真实力量的量成立的。这是说，下面的那些也要像这样理解。有些人说，以量遮遣的基础没有成立，因此定义和被定义的关系不合理，这只是因为不了解无有他遮的分类，就像对于成立为实物的法，也对破立声音的意义一样，对于无实物，也同样对破立声音的意义。
English
Thus it is. Therefore, without separating the two, for the meaning of sound, the collection of meanings mistaken as self-character is the basis for what is to be established, because the meaning of sound is actually refuted and established by means of the mind's assumption of self-character. That is to say, when it is said that the collection of meanings of sound and impermanence is the basis for what is to be established, this sound also does not separate the meaning of sound and self-character, and this impermanence also does not separate the meaning of sound and self-character. If they were separated, it would become that the collection of meanings of the sound of sound and the meaning of the sound of impermanence is what is to be established, or the collection of meanings of the self-character of sound and the self-character of impermanence is what is to be established, and for that, there would be the faults as mentioned before. By this example, when it is said that the sound 'vase' expresses a vase, both what is expressed and what expresses are also not separated from the meaning of sound and self-character, otherwise it would become only the expressed and what expresses of the actual thing, or only the expressed and what expresses of attachment. Understanding this is very important. Third, there are two types of refutation that harm the thesis: general classification and individual nature. First, there are three aspects: definition, classification and summary, and refuting arguments. The first is: the contradiction of being able to directly refute it is established by the mere assertion itself. For example, if sound is permanent, you have that definition, because without considering the faults of your proof and example, etc., the impermanence of sound can directly refute your side, so you have become a pseudo-thesis. That is established because the impermanence of sound is directly contradictory to you, and that is established by the valid cognition of the power of reality. This is to say that the following should also be understood in the same way. Some say that the basis of refutation by valid cognition is not established, so the relationship between definition and defined is not valid, which is simply because they do not understand the classification of other-exclusion of non-existence, just as for phenomena that are established as entities, affirmation and negation are applied to the meaning of sound, so too for non-entities, affirmation and negation are applied to the meaning of sound in the same way.
Tibetan
ལྡན་བརྗོད་འདོད་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཁས་བླངས་པ་དང་། རང་ཚིག་གི་བསལ་བ་གཉིས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་བསལ་བ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དགོས་པ་གཉིས་ཀ་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ན་བསལ་བ་ལ་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་དཔག་ལ་རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་། དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་། རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཚུར་བསྡུ་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་བསལ་བ་དང་། ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གཉིས་ནི། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི། ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེའི་བསལ་བ་ཡང་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་བཞིན་དུ། མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་ལ་ཡང་དབྱེར་རུང་བས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཟླ་གཉིས་མེད་དོན་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་བླངས་པས་བསལ་བ་དང་། སྒྲས་བརྗོད་མི་རུང་ལ་བརྗོད་རུང་དུ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་དང་། གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་བླངས་པས་སེལ་བ་ནི་ཚིག་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དཔོག་པའི་འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གི་སེལ་བ་ཡིན་ཅིང་བརྗོད་རུང་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་གྲུབ་པས། གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པའི་བསལ་བ་བཤད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་ལ་གནོད་པའི་བསལ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་མདོར། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་རྟེན་ལའོ། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་བསལ་བ་བཞི་གསུངས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་དང་། ཡིད་ཆེས་དང་། གྲགས་པའི་བསལ་བའོ། །དང་པོ་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། དམ་བཅས་ཙམ་ཉིད་ན་དེ་དངོས་སུ་སེལ་ནུས་ཀྱི་འགལ་བ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ན་ཞེན་དོན་དེ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་ལ་དཔགས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གནོ
Chinese
对于“具有能立”等所作的承诺，以及将自语相违和信赖相违二者归纳为信赖相违的原因和必要性，都已阐述。在此也依此而论，相违可以确定为四种，因为从对象的角度可以将比量分为三种。比量有通过承认因的周遍而成立的和通过事物力量而成立的两种，其中前者又可以分为自己承诺的和大家承诺的两种。如果归纳起来，可以归纳为事物力量的相违和承诺的相违两种。现量和事物力量比量二者是事物力量的量，而后两者仅仅通过承诺而将之假立为由此产生或与之具有同一体性，因此它们的相违也被安立为承诺的相违。第三，就像将比量的相违分为三种一样，现量的相违也可以进行区分，从而变为六种，如果有人说，对于所谓的“无二月”，通过承诺二月显现为现量来进行破斥，以及对于不可言说却执著为可言说的现量的相违，还有名声的现量的相违也是存在的，那么，这并非如此，因为对于并非现量的二月显现，通过承诺其为现量来进行破斥，这是依赖于从语言推断事物形态的果相推理的比量破斥，并且不可言说的现量无法成立，因此名声的现量的相违也是不合理的。第二，各自的自性有两种，即阐述损害法之体性的相违，以及阐述损害法之差别等的相违。第一种，简而言之，“现量义与比量及，信赖名声自立性。”如是，根本和注释中阐述了四种相违，即现量的相违、事物力量比量的相违、信赖的相违和名声的相违。第一，现量的相违的定义是：仅仅是立宗之时，就能实际破斥它的矛盾，是通过经验力量而成立的，例如，当立宗“声音非所闻”时，就像所执著的意义本身一样。成立的方式应该参照前者来理解，并且在《释量论》中，“损
English
The reasons and necessities for combining the commitment of "having the ability to express," etc., and the two, self-contradiction and reliance contradiction, into one called reliance contradiction, have all been explained. Here, too, if we explain it based on that, contradictions can be determined to be four, because from the perspective of the object, inference can be divided into three. Inference has two types: one that is established by acknowledging the pervasion of the sign, and one that is established by the power of things. The former can also be divided into two types: one that is committed to by oneself, and one that is committed to by everyone. If we summarize them, they can be summarized into two types: contradiction of the power of things and contradiction of commitment. Direct perception and inference by the power of things are the valid means of the power of things, while the latter two are merely assumed to arise from or have the same nature as them through commitment, so their contradictions are also established as contradictions of commitment. Third, just as the contradiction of inference is divided into three, the contradiction of direct perception can also be distinguished, thus becoming six. If someone says that, for the so-called "non-dual moon," refutation is done by committing to the appearance of the dual moon as direct perception, and there is also the contradiction of direct perception that holds the unspeakable as speakable, and there is also the contradiction of fame's direct perception, then this is not the case, because for the appearance of the dual moon, which is not direct perception, refutation is done by committing to it as direct perception, which is a contradiction of inference based on the fruit-sign reasoning that infers the form of things from language, and the unspeakable direct perception cannot be established, so the contradiction of fame's direct perception is also unreasonable. Second, the respective natures have two aspects: explaining the contradiction that harms the nature of the dharma, and explaining the contradiction that harms the differences of the dharma, etc. The first, in short, "Direct perception, meaning, and inference, reliance, fame, self-reliance." Thus, the root and commentary explain four contradictions: the contradiction of direct perception, the contradiction of inference by the power of things, the contradiction of reliance, and the contradiction of fame. First, the definition of the contradiction of direct perception is: at the very moment of making the proposition, the contradiction that can actually refute it is established by the power of experience, for example, when proposing "sound is not audible," it is like the meaning that is grasped itself. The way to establish it should be understood by referring to the former, and in the Pramāṇavārttika, "Harm