Tibetan
ད་ཀྱིས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བའང་བསལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པའི་སྤྱི་བཀོད་ན་ཕྱོགས་ཆོས་དང་རྗེས་འགྲོ་གཉིས་ཀ་མེད། གང་རུང་གི་སྤྱི་འགོད་ན་ཅིག་ཤོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པས་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དེ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་རྣམ་བཅད་ནི། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པར་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནོད་ནའང་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ནས་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་གཅོད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ལུང་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚེ་ལུང་དོན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་ལ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་ལུང་དོན་ལ་ཕར་དཔྱད་པའི་དགོས་པ་ནི་གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ཆར་འཕོ་བ་ན་རིགས་པ་དང་མི་འགལ་བའི་ལུང་ཁས་ལེན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་ནའི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྣམ་བཅད་ནི། བསྟན་བྱའི་སྒྲ་རུས་གསུམ་ཆར་ལ་འཇུག་ལ། འདི་ནི་བྱས་པའི་སྒྲ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཅིང་། རང་ཉིད་དང་འདོད་པ་གཉིས་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་གཙོ་བོའི་ཞར་ལ་གཉིས་པོ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་འཇུག་ལ། དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་དཔེར་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་། ཁྱབ་ཆེས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱང་དམ་བཅར་འགྱུར་བ་བཅད་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀ་ཏའི་རྐྱེན་ད་ལྟར་བ་ལ་འཇུག་པས་འདོད་པའི་སྒྲ་ད་ལྟར་བ་ལ་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ཁྱབ་ཆེས་པ་མེད་དོ་ཅེ་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར། འདོད་པའི་བྱིངས་ཨེཥྚ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཀུན་བཏུས་སུ་ནིཥྚ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པ་ན་བསྟན་བྱ་གཅོད་མི་ནུས། རིགས་སྒོར་ནིཥྚ་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེ་གཅོད་ནུས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚིགས་ལྔའི་གོ་རིམ་ལ་ཀུན་བཏུས་སུ་འདོད་པ་ལས། བདག་ཉིད་ཐོག་མར་སྨོས་པ་ནི་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་འདོད། ཅེས་འདོད་པ་པོ་བདག་ཉིད་དང་སྦྱར་བའི་ཆེད་ཡིན་ལ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་ལས་བཟློག་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། འདོད་པའི་དོན་ཞེ་འདོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པ་ན་རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒོལ་བས་ཞེ་འདོད་ཡིན་པས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་གཅིག་དགོས་ཞེས་འཕྲོས་ཚུལ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ལུགས་འདིར་ཡང་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བསྟན་བྱ་བ་ཞེས་པའི་དོན་རང་འགྲེལ་ལས། ཡང་ན་རྟགས་ཀྱིས་བསྟན་བྱ་བ་ཞེས་ཚིག་སྡུད་པས་མི་འགལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་སོང་བའི་སེལ་བའི་བློའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། རང་དོན་དང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་པ་མཐོང་བས་མངོན་སུམ་ལ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པས་རང་ངོས་ནས་རྣམ་པ་གཏད་པས་རྟགས་ཀྱིས་སྟོན་མི་དགོས་ལ། དེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ལ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ཀྱིས་སྟོན་ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྟོན་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་ཞེས་པ་འདམ་གཅན་གྱི་ཚིག་ཡིན་པས། ཕྱོགས་ཚིག་བསྒྲུབ་ངག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། བསྒྲུབ་ངག་གིས་དངོས་སུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་འདོད་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཐོག་མར་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་བརྗོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བསྒྲུབ་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་དོན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གོ །རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པས་བསྟན་བྱ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཁྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་ཁ་ཐོག་ཏུ་འབྱིན་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང་བསལ་བ་བཞི་མ་ཞུགས་པ་ཅིག་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེས་དགོངས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། གལ་ཏེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །མ་བསལ་བའི་དོན་ནི་བསལ་བ་བཞི་མ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་རྣམ་གཅད་ནི་བསལ་བ་བཞི་ཞུགས་པ་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་མི་རུང་བས་དེ་གཅོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཡོངས་གཅོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། རིགས་སྒོར། བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བསྒྲུབ་བྱ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་སྒོའི་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་
Chinese
因此，凡是属于同品或异品中的任何一种情况，都应排除。如果将两者集合起来进行概括，则既不存在法相，也不存在随同。如果对任何一种情况进行概括，则另一种情况就不存在。自身的含义是，论敌所承认的论著中所述的一切，都不是当前需要证明的对象，因此论敌自身所希望的，才是当前需要证明的对象。对此的辨析是：有些人认为，论著中所述的一切都是需要证明的对象，因此即使对其造成损害，也是论证和承诺的过失。例如，当用“所作”的理由来证明“声音是无常”时，如果论著中说“声音是虚空的属性”，那么这就会成为与论证和承诺相违背的过失。之所以要破除这种说法，是因为事物本身的力量的道理不依赖于经典，当“声音是无常”通过事物本身的力量的量成立时，任何经典的内容都无法对其造成损害。而事物本身的力量的推论需要反过来审查经典的内容，这是因为当所量的事物的三种状态都发生变化时，是为了承认与道理不相违背的经典。 “仅仅”的含义是指，不认为是需要证明的对象和能证明的对象两者，而是仅仅认为是需要证明的对象。对此的辨析是： “所诠释”的声音涵盖了三种词根。而这里，“所作”的声音是主要的，自身和希望两者是它的差别，因此在主要的伴随下，两者也会出现。这样一来，即使两者在例子中没有成立，由于过于宽泛，为了避免两者也变成承诺，所以要进行排除。如果说，因为“ཀ་ཏ”的词尾表示现在时，所以“希望”的声音会变成现在时，那么就不会有过于宽泛的情况了。如果这样问，那么在解释法相的场合，希望的词根是ཨེཥྚ་བ་（梵文天城体：एष्टव，梵文罗马拟音：eṣṭava，意为希望的），而对于它来说，在总集中“ནིཥྚ”不是分支，因此无法排除未来要诠释的内容。在理门中，“ནིཥྚ”是分支，因此能够排除，是这样说的。在五支的顺序上，在总集中，相对于希望，首先提到自身，是为了将希望者与自身结合起来，即“论敌自身希望”。而在《释量论》中，之所以反过来说，是因为当希望的含义被表示为希望时的需要证明的对象时，论敌所承认的
English
Therefore, anything that belongs to either the similar or dissimilar category should be excluded. If both are combined and generalized, there will be neither the property of the subject nor the concomitance. If any one of them is generalized, the other will not exist. The meaning of 'self' is that everything stated in the treatise accepted by the opponent is not the object to be proven in the present context, therefore what the opponent himself desires is the object to be proven in the present context. The distinction of this is: Some people think that everything stated in the treatise is the object to be proven, so even if it is harmed, it is a fault of reasoning and commitment. For example, when proving that 'sound is impermanent' with the reason of 'being produced', if the treatise says that 'sound is the attribute of space', then this will become a fault of reasoning and commitment that contradicts it. The reason for refuting this statement is that the reasoning of the power of things does not depend on the scriptures, and when 'sound is impermanent' is established by the valid cognition of the power of things, no content of the scriptures can harm it. And the inference of the power of things needs to review the content of the scriptures in turn, because when the three states of the object to be measured change, it is to accept the scriptures that do not contradict the reasoning. The meaning of 'only' is that it is not considered both the object to be proven and the means of proof, but only the object to be proven. The distinction of this is: The sound of 'to be explained' covers all three roots. And here, the sound of 'being produced' is the main one, and the self and the wish are its differences, so with the main one accompanying, the two will also appear. In this way, even if the two are not established in the example, because it is too broad, in order to avoid the two also becoming commitments, it is necessary to exclude them. If it is said that because the suffix 'ཀ་ཏ' refers to the present tense, the sound of 'wish' will become the present tense, then there will be no overly broad situation. If you ask this, then in the context of explaining the characteristic of the subject, the root of wish is एष्टव (藏文，梵文天城体，eṣṭava，意为希望的), and for it, in the collection, 'ནིཥྚ' is not a branch, so it cannot exclude the content to be explained in the future. In the gate of reasoning, 'ནིཥྚ' is a branch, so it can be excluded, it is said. In the order of the five limbs, in the collection, the self is mentioned first relative to the wish, in order to combine the wisher with the self, that is, 'the opponent himself wishes'. And in the Commentary on Valid Cognition, the reason for saying the opposite is that when the meaning of wish is shown as the object to be proven at the time of wishing, the opponent accepts
Chinese
如果反驳者想要所有被提出的论点，那么它们会变成当前要证明的东西吗？不是的，这是为了了解需要自己承认一个要证明的东西的含义。这个原则也适用于这个论述体系。在自释中，“要证明”的含义是：“或者，通过理由要证明的东西”，这样用词的缩略就不会有冲突。这样，凭借理由，应该在消除性认知的对象中证明已经成为要证明的东西。这适用于自利和他利两种要证明的情况。也就是说，因为看到声音是无常的，所以在显现中，声音以其自身的方式呈现，所以不需要用理由来证明。但是，对于理解它的后来的推论，需要用具备三个方面的理由来证明。同样，从声音中产生的也是为了展示显现的意图。据说，“展示”这个词被用来指代理由和所有要证明的东西。或者，因为“或者”是一个选择性的词，就像认为“方面”这个词是证明陈述的一部分一样，就像认为要通过证明陈述实际展示一样，这里也是首先实际陈述要证明的东西，然后在证明陈述的门径中，它应该在量度的对象中展示。这样，它只适用于他利的情况下的要证明的东西。在《理门自释》中说：“如果方面这个词不是证明者，那么证明是不合理的。”这并不矛盾，即使你想要口头上表达要证明的东西，也应该展示一个没有涉及四种排除的东西。就像《释量论》中说的那样：“如果允许要展示的东西”，就像这样说的。通过这样说，就可以理解了。未排除的含义是没有涉及四种排除。它的区分方式是，因为不能承认涉及四种排除的东西作为要证明的东西，所以要排除它。第二，相对于完全排除而证明一个东西是：在《理门论》中说：“想要证明的东西是方面。”遵循这个说法，方面的定义是：正是所承认的要证明的东西。同样，在一些《理门论》的文本中说：“没有被矛盾的意义所排除的，将会被认为是需要证明的东西，那也是方面。”就像出现的那样，承认要证明的东西
English
If the opponent wants all the arguments that are put forward, will they become the object of proof at the time? No, it is to understand the meaning of needing to admit one thing to be proved by oneself. This principle also applies to this system of discourse. In the self-commentary, the meaning of "to be proven" is: "Or, what is to be proven by reason," so the abbreviation of the words will not be in conflict. In this way, by relying on reason, it should be proven in the object of eliminative cognition that has become the object of proof. This applies to both self-interest and other-interest to be proven. That is, because seeing that sound is impermanent, in manifestation, sound presents itself in its own way, so there is no need to prove it with reason. However, for the subsequent inference of understanding it, it needs to be proven with a reason that has three aspects. Similarly, what arises from sound is also to show the intention of manifestation. It is said that the word "show" is used to refer to the reason and all the things to be proven. Or, because "or" is a selective word, just like considering the word "aspect" as part of the proof statement, just like considering that it should be actually shown through the proof statement, here also, first actually state what is to be proven, and then in the gateway of the proof statement, it should be shown in the object of measurement. In this way, it only applies to the object of proof in the case of other-interest. In the self-commentary of the "Treasury of Reasoning," it says: "If the word aspect is not the prover, then proof is unreasonable." This is not contradictory, even if you want to verbally express what is to be proven, you should also show something that does not involve the four exclusions. Just like it is said in the "Pramanavarttika": "If it is allowed to be shown," just like it is said like this. By saying this, it can be understood. The meaning of unexcluded is not involving the four exclusions. Its distinction is that because it is not possible to admit something involving the four exclusions as something to be proven, it is to exclude it. Second, proving one thing relative to complete exclusion is: In the "Door of Reasoning" it says: "What is wanted to be proven is the aspect." Following this statement, the definition of aspect is: It is precisely what is admitted to be proven. Similarly, in some texts of the "Door of Reasoning" it says: "What will be considered as something that needs to be proven, which has not been excluded by contradictory meaning, that is also the aspect." Just like it appears, admitting what is to be proven