Tibetan
པ་ནི། ཕྱོགས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་ཚད་མས་མ་བསལ་བ་ཅིག་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ངོ་བོ་ཚིག་ཕྲད་བདག་ཉིད་འདོད། །ཚིག་གིས་དེ་ཡིས་མཚན་ཉིད་བཞི། །ཞེས་མདོ་ནས་གསུངས་པའི་ཟུར་དང་པོ་བཞི་ལོགས་སུ་བཀར་ནས་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད། ཅེས་རིགས་སྒོ་ནས་གསུངས་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པར་འདུས་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་ཚད་མས་མ་བསལ་བ་ཅིག་དགོས་ཞེས་པ་ནི། ཁས་བླངས་དེ་ཡང་ཚད་མ་ནི། །ངག་གིས་བཀག་མེད་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་འཆད་པའི་ཚུལ་དང་འབྱོར་རོ། །ཡང་རང་འགྲེལ་ལས། རིགས་སྒོའི་ལུང་དྲངས་པའི་ཚེ། བསྒྲུབ་བྱ་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ཞིང་། རྣམ་གཅད་ལ་ལྟོས་ནས་ལྔ། ཡོངས་གཅོད་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་འགྲོས་ལྟར་ན། མདོའི་ལྔ་ཆར་ཡང་རིགས་སྒོའི་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་དུ་འདུས་ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བས། དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་རུང་བ་ཞེས་པར་སྣང་སྟེ། རང་འགྲེལ་ཉིད་ལས། མ་བསལ་བ་ནི་བསལ་བ་བཞི་མ་ཞུགས་པའོ། །དེའི་རྣམ་གཅོད་ནི་བསལ་བ་བཞི་ཞུགས་པ་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་མི་རུང་བས་དེ་གཅོད་པའོ། །ཞེས་དང་། འོན་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞི་རུང་བའི་ཚོགས་དོན་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། མཚན་ཉིད་བཞི་ལོགས་སུ་བཀར་བ་ནི་མ་བསལ་བ་རིགས་སྒོའི་དོགས་གཅོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཆད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། བདག་ཉིད་ཚིག་ཕྲད་ངོ་བོའི་སྒྲ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་མཚན་ཉིད་ལྔ་ཆར་གྱི་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་སེལ་ཚུལ་སྨོས་ནས། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་པས་རུང་བ་དོན་གྱིས་ཚང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྔར་གྱི་ལྔ་ཆར་ཡང་རིགས་སྒོའི་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་དུ་འདུས་ཏེ། རིགས་མི་མཐུན་ཚད་མས་བསལ་བ་ལ་ནི། ཚད་མས་གནོད་པས་རུང་བའི་དོན་མ་ཚང་ཞིང་། གཞན་བཞི་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་བྱའི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་རྐང་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་རུང་བ་དེ་ཡང་ཚད་མས་མ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་བསལ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། ཁས་བླངས་དེ་ཡང་ཚད་མ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། སྔར་གྱི་རང་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དྲངས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འབྱོར་རོ། །རྣམ་དཔྱོད་དང་སྐལ་བ་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་དག་གི་དགའ་སྟོན་མཛོད་ཅིག གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་ན་མ་ཐོབ་ཉེན་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ་ཁྱབ་པ་སྤོང་བ་ནི། རང་དོན་སྐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་དངོས་སུ་ཁས་བླངས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་བྱའང་གློ་བུར་དུ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤུགས་ལ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སྤོང་བ་ནི། སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་དམ་བཅས་པ་ལ་ཁྱབ་ཆེས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་དྲིས་པ་ན་ལ་མེ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའང་བསྒྲུབ་བྱར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་དེ་ཚར་གཅད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ན་བསྒྲུབ་བྱར་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཆ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚར་གཅད་པ་མི་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་རྟགས་ལ་མཚུངས་པ་སྤོང་བ་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཁས་བླངས་པ་དགོས་པ་ལྟར་རྟགས་ལ་ཡང་ཁས་བླངས་པ་ཅི་སྟེ་མི་དགོས་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་གྲུབ་ན་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་རྟགས་སུ་འགྱུར་ལ། མ་གྲུབ་ན་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཞིང་། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ནི་དངོས་སམ་ཤུགས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ནས་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བསྒྲུབ་བྱའམ་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་མདོ་ལྟར་ན་ངོ་བོའི་དོན་སོགས་ཆོས་ལྔ་ཚང་ཞིང་རྟགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ། རིགས་སྒོ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་སུ་རུང་བའོ། །དབྱེ་ན་རང་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་དང་། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། སྔར་རྒོལ་གྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ངོར་བསྒྲུབ་བྱར་མ་བཟུང་བ་གང་ཞིག་ཅེས་དང་། བཟུང་བ་གང་ཞིག་ཅེས་པའི་མཇུག་ཏུ་གཞུང་གཉིས་ཀྱི་དོན་སོ་སོར་འགོད་དོ། །གཞུང་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལྡོག་སོ་སོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་རྟོག་དང་རིགས་མི་མཐུན་གཉིས་ཀ་སེལ་བ་དང་རིགས་མི་མཐུན་རྐྱང་པ་སེལ་བའམ། རྣམ་གཅད་ལ་ལྟོས་པའམ། ཡོངས་གཅོད་ལ་ལྟོས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ་ནི། འོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་གཞི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རང་མཚན་གྱི་ཚོགས་དོན་ནམ་བརྟགས་པའི་ཚོགས་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བརྟགས་པའི་ཚོགས་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དོན་རྐྱང་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པས་རང་མཚན་གོ་བ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ཚོགས་དོན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་ལ་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱི
Chinese
即，是少分之相。那也是说，对于能成为言语表达的对象，需要没有被量所遮遣的。如《释量论》中说：“自性词加合，自体四相性，以词彼四相。”将经部所说的最初四部分开，而将那作为所立，即是宗之相。如理门所说的包含在所立的承诺中。而那两者，对于能成为正确的对象，也需要没有被量所遮遣的。那即是说，承诺也需要是量，即“语无遮即量”。等等经文所阐述的方式。又，在自释中，引用理门经文时，只有“所立欲为宗”一句，除此之外没有其他内容。按照观待别别的遮遣而有五种，观待总的遮遣而成为一种所立的说法，经部的全部五种也包含在理门的一种之中。这样看来，正确的宗的相，似乎是能够承诺为所立。自释中说：“未遮遣，即未加入四种遮遣。”“其别别遮遣，即加入四种遮遣，不能承诺为所立，即是遮遣彼。”并且，“然而，通达所立之相可以成立的集合意义，即称为通达所立。”这样就明白了。这样看来，《释量论》中，将四相分开，是为了与未遮遣的理门遣除疑惑一同阐述。自性词加合之声。等等，以一个偈颂说明了五种相的无遍、过遍的消除方式，以“承诺所立宗之相”一句，因为已经包含了可以成立的意义，所以之前的五种也包含在理门的一种之中。对于与理不合的量所遮遣的，因为被量所损害，所以不具备可以成立的意义。而对于其他四种，因为不具备可以承诺为所立的意义，所以后面的三个词句说明了这一点。这样，能够承诺为所立的，也是没有被量所遮遣的。因为被量所遮遣的，不能承诺为所立。即是“承诺也需要是量”等等所说明的。与之前的自释所引用的经文非常一致。
English
That is, it is a characteristic of a part. That is to say, for what can become an object of verbal expression, it is necessary that it is not refuted by valid cognition. As it says in the Commentary on Valid Cognition, "Essence, word, conjunction, self, four characteristics, with words, those are the four characteristics." Separating the first four parts mentioned in the Sutra, and taking that as the thesis, that is the characteristic of the subject. As it says in the Door to Reasoning, it is included in the commitment to the thesis. And both of those, for what can become a correct object, it is also necessary that it is not refuted by valid cognition. That is to say, the commitment also needs to be valid cognition, that is, "Speech without obstruction is valid cognition." And so on, in the way explained by the scriptures. Also, in the auto-commentary, when quoting the Door to Reasoning scripture, there is only the sentence "The desired thesis is the subject," and nothing else. According to the way of saying that there are five kinds depending on the separate refutations, and one kind depending on the total refutation, all five kinds of the Sutra are also included in the one kind of the Door to Reasoning. In this way, the characteristic of the correct subject seems to be what can be committed to as the thesis. In the auto-commentary itself, it says, "Unrefuted means not joining the four refutations." "Its separate refutations, that is, joining the four refutations, cannot be committed to as the thesis, that is, refuting that." And, "However, understanding the meaning of the collection that the characteristic of the thesis can establish is called understanding the thesis." In this way, it is understood. In this way, in the Commentary on Valid Cognition, separating the four characteristics is done for the sake of explaining together with the removal of doubts of the unrefuted Door to Reasoning. The sound of essence, word, and conjunction. And so on, with one verse, it explains the way of eliminating the non-pervasion and over-pervasion of the five characteristics, with the sentence "Commitment to the thesis is the characteristic of the subject," because it already includes the meaning that can be established, so the previous five kinds are also included in the one kind of the Door to Reasoning. For what is refuted by valid cognition that is not in accordance with reason, because it is harmed by valid cognition, it does not possess the meaning that can be established. And for the other four kinds, because they do not possess the meaning that can be committed to as the thesis, the last three sentences explain this. In this way, what can be committed to as the thesis is also not refuted by valid cognition. Because what is refuted by valid cognition cannot be committed to as the thesis. That is what is explained by "The commitment also needs to be valid cognition," and so on. It is very consistent with the previously quoted scripture of the auto-commentary.
Chinese
愿成为具备智慧和福分的有缘者的盛宴。如果缺少任何一个，都有可能无法获得。第三，对于这些，破除争论有三点。第一，破除不遍：对于自利的场合，不遍及所立宗，因为没有承诺的缘故。如果这样说，没有过失，因为那时即使没有实际承诺，由于能立是突发的，所以所立也自然是突发的，因此是间接承诺的缘故。第二，破除过遍：对于不合时宜的承诺，过于宽泛，例如，当被问及声音是常还是无常时，承诺说山上是有火的，这也成了应该成立的宗。如果承认，那它就变成了不是遮止之处。如果承诺为所立，那它就是所立，但从其他方面进行遮止并不矛盾。第三，破除与因相同：就像所立需要承诺一样，为什么因不需要承诺呢？这并不相同，如果三相成立，即使没有承诺，也会成为因；如果不成立，即使承诺也不会成为因。而对于所立，则是通过直接或间接的承诺，然后通过因来成立。简而言之，如果按照经部的观点，那么正确的所立或宗的定义是，具备本体的意义等五法，并且可以通过因来显示。如果按照理门的观点，则是可以承诺为所立的。如果分类，则有自利正确的所立和利他正确的所立两种。定义的次第是：先前辩论者对于后辩论者，什么是没有承认为所立的，以及什么是承认为所立的，在结尾处分别列出两部论典的意义。两部论典的意义并非完全不同，因为仅仅是遣除错觉和不同类，或者仅仅是遣除不同类，或者取决于别相，或者仅仅取决于总相的缘故。第二，确定实例：那么，所立的实例是法和有法自相的集合意义，还是分别的集合意义呢？不是分别的集合意义，因为对声音的意义进行遮破和成立，不会改变自相的理解。也不是实物的集合意义，因为不能直接对自相进行遮破和成立。
English
May it be a feast for those fortunate ones who possess both wisdom and merit. If either is lacking, there is a risk of not attaining it. Third, regarding these, there are three points to refute disputes. First, refuting non-pervasiveness: It is not pervasive in the case of the proponent's own sake, because there is no commitment. If it is said so, there is no fault, because even if there is no actual commitment at that time, since the proof is sudden, the thesis is also naturally considered sudden, therefore it is an implicit commitment. Second, refuting over-pervasiveness: It is too broad for a commitment that is not timely, for example, when asked whether sound is permanent or impermanent, committing to the statement that the mountain has fire also becomes something to be established. If admitted, then it becomes a place that is not for refutation. If one commits to the thesis, then it is the thesis, but refuting from other aspects is not contradictory. Third, refuting similarity to the sign: Just as a thesis requires commitment, why doesn't the sign also require commitment? They are not the same, if the three aspects are established, even without commitment, it becomes a sign; if not established, even with commitment, it does not become a sign. But for the thesis, it is established by the sign after direct or indirect commitment. In short, according to the Sutra perspective, the definition of a correct thesis or subject is that it possesses the five qualities such as the meaning of the entity and is to be shown by the sign. According to the Reason Gate perspective, it is something that can be committed to as a thesis. If divided, there are two types: the correct thesis for one's own sake and the correct thesis for the sake of others. The order of the definitions is: What was not taken as a thesis by the previous opponent for the sake of the later opponent, and what was taken as a thesis, at the end, the meanings of the two treatises are listed separately. The meanings of the two treatises are not completely different, because they are merely eliminating misperception and dissimilarity, or merely eliminating dissimilarity, or depending on particularity, or merely depending on generality. Second, identifying the instances: So, are the instances of the thesis the collection meaning of the self-character of dharma and the subject of dharma, or the collection meaning of conceptualization? It is not the collection meaning of conceptualization, because negating and affirming the meaning of sound alone does not change the understanding of the self-character. Nor is it the collection meaning of objects, because one cannot directly negate and affirm the self-character.