Tibetan
མ་གྲངས་སུ་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུ་དང་། རྣམ་འགྱུར་དང་། གསལ་བ་དང་། བྱེ་བྲག་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཆ་མེད་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དང་མཐུན་པར་བོད་རྣམས་ཀྱང་། ཤ་པ་དང་ཤུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཤིང་ཙམ་དང་། བཻ་ཌཱུརྻ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་སྔོ་ཙམ་དོན་ལ་ཡོད་ཅིང་རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེས་མཚོན་ནས་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་སྤྱི་གསལ་ཐམས་ཅད་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དགག རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤིང་གསལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ཡོད་ན་དེ་ཁྱོད་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་དགོས་པ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། ཤིང་སྤྱི་དེ་ཤ་པའི་རྫས་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་དང་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་རྫས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིན་ན། ཤུག་པ་དེ་ཤིང་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤིང་སྤྱི་དེ་ཤ་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཞན་དུ་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ། །དངོས་པོར་མི་འགྱུར་འདི་འདི་ལས། །ཐ་དད་ཅེས་ནི་བརྗོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། ཤིང་སྤྱི་དེ་ཤ་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་སམ་མ་སྐྱེས། མ་སྐྱེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་དང་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འདིར་ཡང་། ཐ་དད་རྒྱུ་ཐ་དད་ལས་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའམ། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་འཇིག་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། ཤ་པ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཚེ་ཤིང་སྤྱི་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་དམ་མི་བྱེད། མི་བྱེད་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་དང་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་སྐྱེ་འཇིག་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་འགྲེལ་ལས། དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་དག་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། མིང་ཐ་དད་པར་ཟད་དེ་དོན་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་ན་ཤ་པ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་དང་
Chinese
变成数字。结果、形态、显现和差别是名称的类别。其中，总的来说，主要的那部分被认为是不可分割的一个实体。第二，与此类似，藏族人也认为，遍及杜鹃和柏树等各种树木显现的仅仅是树，以及遍及绿松石等所有蓝色的仅仅是蓝，这些在意义上存在，并且与它们自身的显现也是一个实体。由此可以推断，所有成为事物的普遍显现都是一个实体。他们这样说。第三部分有三个方面：通过能见而未见的理由来反驳，通过分别来反驳，通过过于极端来反驳。第一，树木显现，作为有法，与你同一个实体的你的普遍事物不存在，因为如果它存在，那么它必须被你所执的感官的现量所见，但它没有被见到。第二，关于从本体上进行分析来反驳：树木的普遍性是杜鹃的实体吗？如果不是，那么它，作为有法，与它不是同一个实体，因为它不是它的实体。如果是，那么柏树就不是树了，因为树木的普遍性是杜鹃的实体。就像（经文）里说的：否则，从事物中分离，不会变成事物，因为这与这不同，所以才这样说。这样说。关于从因上进行分析来反驳：树木的普遍性是从杜鹃的因中产生的吗？如果没有产生，那么它，作为有法，与它不是同一个实体，因为它不是从它的因中产生的。这是周遍的。这里也说：不同（的果）是从不同的因产生的。并且，《量理决定论》中说：如果它成立，那么就是不成立，或者，不同的因不是它的自性，这是不合理的。这样说。关于从生灭上进行分析来反驳：当杜鹃产生和灭亡时，树木的普遍性产生和灭亡吗？如果不产生和灭亡，那么它，作为有法，与它不是同一个实体，因为当你产生和灭亡时，它不产生和灭亡。这是周遍的。在自释中说：因此，所有与同时产生和灭亡的事物都将紧密相连。如果不是这样，那么就不会成为一个，或者只是名称不同，因为承认了意义才这样说。因为这样说的缘故。如果（树木的普遍性）产生和灭亡，那么当杜鹃产生和灭亡时，它和
English
It becomes a number. Results, forms, appearances, and distinctions are categories of names. Among these, the main generality is considered to exist as an indivisible single entity. Secondly, similarly, Tibetans also believe that what pervades the clear appearances of trees such as rhododendrons and junipers is merely "tree," and what pervades all blues such as beryl is merely "blue," which exist in meaning and are also a single entity with their own appearances. From this, it can be inferred that all general appearances that have become objects are a single entity. That's what they say. The third has three aspects: refuting by the sign of the visible but unobserved, refuting by analysis, and refuting by extreme consequences. First, the clear appearance of a tree, the subject of debate, it follows that your generality, which is the same entity as you, does not exist, because if it did exist, it would have to be observed by the direct perception of the sense that grasps you, but it is not observed. Second, regarding refutation by analyzing the essence: Is the generality of tree the entity of rhododendron or not? If not, then it, the subject of debate, it follows that it is not the same entity as it, because it is not its entity. If it is, then juniper is not a tree, because the generality of tree is the entity of rhododendron. As it is said: Otherwise, separated from the object, it will not become an object, because this is different from this, therefore it is said. So it is said. Regarding refutation by analyzing the cause: Did the generality of tree arise from the cause of rhododendron or not? If it did not arise, then it, the subject of debate, it follows that it is not the same entity as it, because it did not arise from its cause. This is pervasive. Here it is also said: Different (results) arise from different causes. And in the Pramāṇaviniścaya it is said: If it is established, then it is not established, or, different causes are not reasonably its nature. So it is said. Regarding refutation by analyzing arising and ceasing: When rhododendron arises and ceases, does the generality of tree arise and cease or not? If it does not arise and cease, then it, the subject of debate, it follows that it is not the same entity as it, because when you arise and cease, it does not arise and cease. This is pervasive. In the auto-commentary it says: Therefore, all things that arise and cease simultaneously will be closely connected with all things. If it is not so, then it will not become one, or it is merely a different name, because it is said so after admitting the meaning. Because of this reason. If (the generality of tree) arises and ceases, then when rhododendron arises and ceases, it and
Tibetan
ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གསལ་རྣམས་དང་། དུས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གསལ་རྣམས་དང་། རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གསལ་རྣམས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤིང་སྤྱི་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་ན་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་འཇིག་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་བ། དབང་ཤེས་རྟོག་བཅས་སུ་ཐལ་བ། འགལ་བ་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཤིང་གསལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཤིང་སྤྱི་རྫས་གཅིག་པ་ཡོད་ན། མགོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡན་ལག་ཅན་རྫས་གཅིག་པ་གཅིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་ཅིས་འགོག གལ་ཏེ་དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་ལག་སོགས་གཡོ་ན་ཐམས་ཅད་དག །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཡོ་མི་གཡོ་དང་བསྒྲིབས་མ་བསྒྲིབས་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འགལ་བ་རྣམས་རྫས་གཅིག་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གསལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཤིང་སྤྱི་རྫས་གཅིག་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ཡོད་ན། ཤ་པ་གཡོ་བ་ན་ཤུག་པ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤིང་སྤྱི་གཡོ་བ་དང་། ཤ་པ་བསྒྲིབས་ན་ཤུག་པ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤིང་སྤྱི་བསྒྲིབས་པ་དང་། ཤ་པ་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ན་ཤུག་པ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤིང་སྤྱི་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤ་པ་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཤིང་སྤྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ཐལ། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་བསྒྲུབས་པས་འཇུག་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། རྟོག་པར་ཐལ། སྤྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་སྤྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། རིགས་སྤྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་རྟོག་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། དོན་སྤྱིར་མ་འདུས་པའི་རིགས་སྤྱི་འདོད་པ་ནི་ཆུར་མ་འདུས་པའི་རྒྱ་མཚོ་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པས་སློབ་དཔོན་ངན་པའི་དུག་ཆུས་མྱོས་པའི་བརླབ་ཆོལ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིགས་སྤྱི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཐ་དད་པ་རྣམས་དང་། སྣང་མུན་ལ་སོགས་པའི་འགལ་བ་ཀུན་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཐལ། སྔོ་སེར་གཉིས་ཀ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་དང་། སྣང་མུན་གཉིས་ཀ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ཁྱབ་པའི་སྤྱི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་
Chinese
不同地方的树木个体，不同时间的树木个体，不同形态的树木个体，应是生灭的。因为那些个体与本体相同的树木总相是生灭的。遍：如果不存在不同，则会同时生灭。如是说。第三，过于极端之处有三：有支分则不成立，应成为有分别的根识，应成为相违之物为一体。第一，如果存在周遍所有树木个体的树木总相本体，那么如果承认存在周遍头等所有支分的有支分本体，那又如何遮止呢？如果说这不合理，因为“如果那里的手等动摇，则一切都……”等理证会造成损害。因为动与不动、遮蔽与未遮蔽、改变与未改变等相违之法，在一个本体上是不允许的。那么，周遍所有树木个体的树木总相本体应是不存在的。如果存在，那么当沙巴树摇动时，与雪松本体相同的树木总相也应摇动；当沙巴树被遮蔽时，与雪松本体相同的树木总相也应被遮蔽；当沙巴树被颜料改变时，与雪松本体相同的树木总相也应被颜料改变，因为存在这样的过失。第二，以沙巴树为境的根识，应以与沙巴树本体相同的树木总相为显现境。因为以与沙巴树本体相同的所有法为显现境。因为那是通过比量而趣入的现量。如果承许为根本识，那么应成分别识。因为是了知总相为显现境的识。如果说，了知事物总相为显现境，则周遍是分别识，但了知种类总相为显现境，则不周遍是分别识。那么，想要不包含在事物总相中的种类总相，如同想要不包含在水中的大海一样，是中了恶劣上师的毒药之人才会说的胡话。因为除了错认为显现与分别识为一体的妄加安立之外，不存在种类总相。第三，蓝色、黄色等本体各异的事物，以及光明、黑暗等一切相违之物，都应成为一个本体。因为存在与蓝色、黄色二者本体相同，以及与光明、黑暗二者本体相同的情况。没有成立周遍诸多个体的总相本体。
English
The individual trees of different places, the individual trees of different times, and the individual trees of different forms should be subject to arising and ceasing. Because the general tree, which is the same entity as those individuals, is subject to arising and ceasing. It pervades: if there is no difference, then they will arise and cease simultaneously. As it is said. The third, the extreme consequences, are three: having branches is not established, it should become a sense consciousness with concepts, and contradictory things should become one entity. First, if there is a general tree entity that pervades all individual trees, then if you admit that there is one entity with branches that pervades all branches such as the head, then how can you prevent it? If you say that this is not reasonable, because the reasoning such as "If the hands etc. there move, then everything..." will cause harm. Because contradictory dharmas such as moving and not moving, obscuring and not obscuring, changing and not changing are not allowed in one entity. Then, the general tree entity that pervades all individual trees should not exist. If it exists, then when the Shapa tree shakes, the general tree that is the same entity as the cedar should also shake; when the Shapa tree is obscured, the general tree that is the same entity as the cedar should also be obscured; when the Shapa tree is changed by paint, the general tree that is the same entity as the cedar should also be changed by paint, because there is such a fault. Second, the sense consciousness that apprehends the Shapa tree should take the general tree that is the same entity as the Shapa tree as its appearing object. Because it takes all dharmas that are the same entity as the Shapa tree as its appearing object. Because it is a direct perception that enters through inference. If you accept it as the root consciousness, then it should become a conceptual consciousness. Because it is a consciousness that knows the general as its appearing object. If you say that if you know the general of things as the appearing object, then it is pervasive that it is a conceptual consciousness, but if you know the general of kinds as the appearing object, then it is not pervasive that it is a conceptual consciousness. Then, wanting a general of kinds that is not included in the general of things is like wanting an ocean that is not included in water, which is the babble of someone who is intoxicated by the poison of a bad teacher. Because apart from the superimposition of mistaking appearance and conceptual consciousness as one, there is no general of kinds. Third, things with different entities such as blue and yellow, and all contradictory things such as light and darkness, should become one entity. Because there is a situation where they are the same entity as both blue and yellow, and the same entity as both light and darkness. The general entity that pervades many individuals is not established.