Tibetan
་རྟོགས་པའི་བློ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གསུམ་ཀས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚད་མིན་གྱི་བློ་གསུམ་ཀ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་རྟོགས་པའི་བློ་དང་། ཚད་མ་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། གཞལ་བྱ་དེ་ཡང་མཐར་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། མ་རྟོགས་པའི་བློ། ལོག་ཤེས། ཐེ་ཚོམ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་ཡུལ་དེ་དང་དེ་མིན་གང་རུང་དུ་རྟོགས་པས་སྟོང་པའི་ཤེས་པ། གཉིས་པ་ལ། རང་ཡུལ་དེ་ལ་གཏན་མ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་ཀྱང་དཔྱད་པ་མ་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས་མ་རྟོགས་པའི་བློ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་གེ་མི་ཤེས་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཅེས་དྲིས་པ་ན་དེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ། རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་མེད་ནས་དང་། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་བསླད་ནས་དང་། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མིན་ནས་མ་རྙེད་པའི་བློ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བཅད་ཤེས་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་རྒྱུད་བསླད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པས་སྒྲའི་སྐད་ཅིག་པ་མ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་བའི་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །ལོག་ཤེས་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། རང་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའམ་འགལ་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཡུལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་ན་ཡང་རང་ཡུལ་ལ་དེ་མིན་གྱིས་གནོད་པའི་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། རྟོག་པ་དང་། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་འདས་པའི་སྔོན་པོར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་དུས་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་། ཤ་པ་དང་ཤུག་པ་གཉིས་རིགས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་གསུམ་མོ། །རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ལ། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལྟ་བུ་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་དང་། རྨི་ལམ་གསལ་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག དེ་འཛིན་ན་ཡང་དེ་མིན་སྲིད། །ཅེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས། དེར་འཛིན་ན་ཡང་དེ་མིན་སྲིད་པའི་བློ་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་རྟག་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པར
Chinese
是融于一个未证悟之心的，因为这三者都同样没有证悟境的实相。因此，要知道这三种非量之心，从本体上说都是未证悟之心，而两种量，从其自身本体来说是自证现量，并且所量最终也融于一个自相。第三，未证悟之心、邪见、怀疑三种。第一，未证悟之心，分定义、分类两种。第一，定义：是对于自境，证悟为彼与非彼任何一种都空缺的意识。第二，
English
It is integrated into one unawakened mind, because all three are equally unawakened to the reality of the object. Therefore, know that all three non-valid minds, in terms of their essence, are unawakened minds, and that both valid cognitions are self-cognizant direct perceptions in their own essence, and that the object to be measured ultimately merges into one self-characteristic. Third, there are three types: unawakened mind, wrong knowledge, and doubt. First, unawakened mind, divided into definition and classification. First, the definition: it is a consciousness that is devoid of the realization of its own object as either that or not that. Second, the classification: there are three types of unawakened minds: those that have not entered into their own object at all, those that have entered but the analysis is not complete, and those that are complete but have not been found. The first is like the mind that holds the three modes of reasoning in the mindstream of a person who does not know logic. The second is like the mind that analyzes whether sound is permanent or impermanent when asked. The third is: because there is no object to be realized, because the mind that realizes is corrupted, and because it is not an object of knowledge, there are three types of minds that have not been found. The first is like cutting consciousness. The second is like the consciousness of a conceptualizer in the mindstream of a person whose mindstream has been corrupted by the cause of delusion that holds sound to be permanent, and who does not realize the momentariness of sound. The third is like the mind that does not realize things that are obscured by place, time, and nature. Wrong knowledge is divided into two types. First, the definition: it is a consciousness that, although its own object appears clearly or relies on contradictory signs and holds its own object to be one-sided, is harmed by something other than its own object. Second, the classification: there are two types of wrong knowledge: conceptual and non-conceptual. The first is like mistaking a patterned rope for a snake, which is a confusion of appearance; like mistaking the present blue for the past blue, which is a confusion of time; and like mistaking the shapa tree and the fir tree as the same kind, which is a confusion of object, there are three types. Non-conceptual wrong knowledge: like the eye consciousness that sees two moons, which is a confusion of eye consciousness; like the consciousness that appears clearly in a dream, which is a confusion of mind consciousness, there are two types. Doubt is also divided into two types. First, the definition: some people think that even if they hold it, it may not be that. It is unreasonable to say that the mind that holds it may not be that, because the wrong conception that holds sound to be permanent is the subject of the proposition, because it has that definition, that is, sound is permanent.
Tibetan
་འཛིན་པའི་བློ་གང་ཞིག སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཡིན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དེ་བཅད་པའི་ཆེད་དུ། དེར་འཛིན་ན་ཡང་དེ་མིན་དུ་འཛིན་པ་སྲིད་པའི་བློ་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་བློ་རྫས་གཅིག་ལ་བྱེད་དམ། བློ་སྔ་ཕྱི་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ན། མངོན་གྱུར་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ན། བློ་རྫས་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྒྲ་རྟག་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་གང་ཞིག དུས་ཕྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། དེར་འཛིན་ཡང་དེར་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པ་དེ་མིན་དུ་འཛིན་པ་སྲིད་པའི་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། མངོན་གྱུར་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་དངོས་སུ་ཞུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པ་ལས་མཐོ་རིས་ཐོབ་བམ་མི་ཐོབ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དབྱེ་ན། ཆ་མཉམ་པར་འཛིན་པ་དང་། ཤས་ཆེར་འཛིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་འགྱུར་དང་། དོན་མི་འགྱུར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཕལ་ཆེར་མི་རྟག་ལས་ཆེ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཕལ་ཆེར་རྟག་ལས་ཆེ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་བག་ལ་ཉལ་ནི། སྒྲོམ་ནང་གི་ས་བོན་ལྟ་བུ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་རྩེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དམ་བཅའ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཕ་མེས་ཀྱི་ཁྲོན་པ་རྙིང་པ་ན་ཆུ་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་དང་། དེ་ན་ཆུ་མེད་དམ་སྙམ་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་ན་རེ། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཐེ་ཚོམ་དུ་ཐལ། གཞལ་བྱའི་རྟགས་ལས་སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་བྱས་པ་དང་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པས་བཟློག་ལ། གཞལ་བྱའི་རྟགས་ལས་སྒྲ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་གཞལ་བྱ་དང་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པས་མི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞལ་བྱ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པས་དེ་བཟློག་གོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། གཞལ་བྱ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་
Chinese
凡是执著于声音是无常的想法，有些人为了断除它，说执著于此但可能执著于非此的想法是不合理的。这是对一个心识的实体而言，还是对先后的心识而言？如果按照前者，那么如果它是犹豫，就必然是显现的。如果它是犹豫，那么它必须是一个心识实体的特征。如果按照后者，那么以声音是常住的绝对方式执著的邪分别，是所诠示的对象。因为这是那个特征，凡是执著于声音是常住的想法，之后可能会变成执著于声音是无常的。自己的宗派是，执著于此，但执著于此的作用没有消失，是可能执著于非此的分别。第二，分类为显现和潜在两种。第一种是，真正进入犹豫的状态，例如，做了火供之后，能得到天界吗？还是得不到？这样的想法。分类为，平等执著和多数执著两种。第一种是，声音是常住还是无常的想法。第二种分为，意义改变和意义不改变两种。第一种是，声音是常住还是无常，大多数认为无常更大。第二种是，声音是常住还是无常，大多数认为常住更大。第二种潜在的是，如同箱子里的种子，遇到因缘就会变成两头，如同仅仅依靠誓言，老祖先的旧井里有水吗？或者那里没有水吗？以及依靠不确定的征兆的所有想法都是如此。有人说，从所作的征兆中产生的声音是常住的想法，应该是犹豫。因为从可测量的征兆中产生的声音是常住的想法是犹豫。回答说，没有过失。因为从所作的征兆中产生的声音是常住的想法，通过显示与所作和常住的共同基础相违背的量，可以遣除。而从可测量的征兆中产生的声音是常住的想法，因为无法通过显示与可测量和常住的共同基础相违背的量来遣除，因为对于它来说，没有可以显示相违背的量。如果说，如果可测量是成立声音是常住的正确征兆，那么通过显示相违背的量就可以遣除它。回答说，不合理。因为可测量不是关于那个的正确征兆。
English
Whatever thought that clings to sound as impermanent, some people, in order to cut it off, say that it is unreasonable to say that clinging to this but possibly clinging to non-this is a thought. Is this in terms of one entity of mind, or in terms of prior and later minds? If according to the former, then if it is doubt, it necessarily pervades being manifest. If it is doubt, then it must be the characteristic of one entity of mind. If according to the latter, then the wrong conception that clings to sound as permanent in an absolute way is the object to be signified. Because that is the characteristic, whatever thought that clings to sound as permanent, later it may become clinging to sound as impermanent. One's own system is, clinging to this, but the function of clinging to this has not diminished, it is a conception that may cling to non-this. Secondly, the division is into manifest and latent. The first is, that in which doubt actually enters, such as, after performing a fire offering, will one attain heaven or not? Such a thought. The division is into clinging equally and clinging mostly. The first is, the thought of whether sound is permanent or impermanent. The second is divided into changing meaning and not changing meaning. The first is, the thought of whether sound is permanent or impermanent, mostly thinking that impermanence is greater. The second is, the thought of whether sound is permanent or impermanent, mostly thinking that permanence is greater. The second latent one is, like a seed in a box, it will turn into two ends when it meets with conditions, like relying only on a vow, is there water in the old well of the ancestors? Or is there no water there? And all thoughts that rely on uncertain signs are like that. Someone says, the thought that sound is permanent from the sign of being made should be doubt. Because the thought that sound is permanent from the sign of being measurable is doubt. The answer is, there is no fault. Because the thought that sound is permanent from the sign of being made can be refuted by showing a valid cognition that contradicts the common basis of being made and permanent. But the thought that sound is permanent from the sign of being measurable cannot be refuted by showing a valid cognition that contradicts the common basis of being measurable and permanent, because for it, there is no valid cognition that can show contradiction. If you say, if the measurable is a correct sign that establishes sound as permanent, then it can be refuted by showing a valid cognition that contradicts it. The answer is, it is not reasonable. Because the measurable is not a correct sign about that.