Tibetan
འདི་སྐྱོན་ཅན་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྔ་མ་ཉལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིང་ཐམས་ཅད་སེམས་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པ་རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པས་སྐྱོན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རྩོལ་བྱུང་གི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མི་རྟགས་པར་བསྒྲུབ་པ་རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཞེས་པར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་གསུམ་ཆོས་ཅན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། འདིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་མཚོན་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན། ཚུལ་གསུམ་རེ་རེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདིར་ཡང་སྐྱོན་ཅན་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི། རྒོལ་བས་ཚུལ་གསུམ་ཆར་ཚོགས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱི། རེ་རེ་བ་བསྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པས། རེ་རེ་བ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱོན་མ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལའང་། རིགས་སྤྱི་རྟགས་སུ་བྱས་པ་དང་། ཚོགས་སྤྱི་རྟགས་སུ་བྱས་པའི་ཚེ་མཚུངས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གྲུབ་མ་གྲུབ་མཚུངས་པ་ནི། སྒྲ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་རྟག་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་མ་གྲུབ་པ་བཞིན། རྟག་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་བྱས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་སྐྱོན་ཅན་ནོ། །གྲུབ་པར་མཚུངས་པ་ནི། སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་བྱས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་སྒྲའི་བྱས་པ་གྲུབ། སྒྲ་མ་ཡིན་གྱི་བྱས་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། བྱས་ཙམ་གྲུབ་པས་མི་སྐྱོན་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རྩོལ་བྱུང་གྲུབ། ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྩོལ་བྱུང་ཙམ་གྲུབ་པས་མི་སྐྱོན་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་སྤྱི་རྟགས་སུ་བྱས་པའི་ཚེ་མཚུངས་པ་ནི། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ན། ཡ་གྱལ་རྟོག་བྲལ་གྲུབ་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བ་མ་གྲུབ་པས་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཚོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན། ཚོགས་སྤྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་འདི་ཙམ་གྱིས་རྟགས་སུ་མཚོན་ནུས་པ་བཀོད་པ་ན། རྟགས་དེ་ཚོགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱོགས་ཆོས་རྐྱང་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་མིན་ནི་མི་མཚུངས་སོ། །གཉིས་པ་བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཅན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། རྟགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་རུང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། ཤ་ཟའི་
Chinese
之所以说这没有过失，是因为先前用睡眠的征象来论证所有树木都有心识，这是立论者的意图，因此在所立宗的一个方面没有成立是有过失的。而这用功用生的征象来论证所有声音都是无常，不是立论者的意图，因此在所立宗的一个方面没有成立不是过失，这一点是显而易见的。第二种情况是，三相（ हेतुत्रैरूप्य，hetutrairūpya，具有三种相状的因）作为所立宗，是正确的理由，因为它能代表正确的理由。这样写的时候，就像三相的每一个都没有成立一样。这里之所以说没有过失，是因为立论者想要论证的是三相全部集合在一起，而不是论证每一个单独的三相，因此每一个单独的三相没有成立就不是过失，这一点是显而易见的。在第二种情况中，以类共相作为征象和以集合共相作为征象的时候，有两种相同的情况。第一种情况中，成立与不成立相同的情况是，如果只取声音作为所立宗，然后立常法作为征象，就像没有成立一样。如果取常法作为所立宗，然后立所作法作为征象，也同样是没有成立，这是有过失的。成立相同的情况是，如果取声音作为所立宗，然后立所作法作为征象，那么声音的所作法是成立的。虽然不是声音的所作法没有成立，但是仅仅是所作法成立了，所以没有过失。声音仅仅在一个方面功用生是成立的，在一个方面没有成立，但是仅仅是功用生成立了，所以没有过失，这是因为建立了先前的那样的宗义。第二种情况，以集合共相作为征象的时候相同的情况是，如果取二月显现的眼识作为所立宗，然后立离分别不错乱作为征象，虽然个别的离分别成立了，但是不错乱没有成立，因此离分别不错乱的集合没有成立一样。如果取集合共相三相集合作为所立宗，然后立仅仅凭这个就能代表征象，那么这个征象在集合的一个方面，仅仅是周遍法上没有成立，因此集合的自性没有成立是相同的，但是周遍法的过失是不是相同就不好说了。第二种情况，在意识中没有成立有三种，对所立宗产生怀疑，对征象产生怀疑，以及对这两者的关系产生怀疑而没有成立。第一种情况有两种，因为没有确定的原因而产生怀疑是，吃肉的
English
The reason for saying that this is not a fault is that the previous use of the sign of sleeping to prove that all trees have consciousness is the intention of the proponent, so it is a fault that it is not established in one aspect of the subject. And this use of the sign of effort-born to prove that all sounds are impermanent is not the intention of the proponent, so it is obvious that it is not a fault that it is not established in one aspect of the subject. The second case is that the three characteristics (हेतुत्रैरूप्य, hetutrairūpya, the three aspects of reason) are the subject, and the correct reason is that it can represent the correct reason. When writing like this, it is as if each of the three characteristics is not established. The reason for saying that there is no fault here is that the proponent wants to argue that all three characteristics are assembled together, not to argue for each individual three characteristics, so it is obvious that it is not a fault that each individual three characteristics is not established. In the second case, when the class generality is taken as the sign and the collection generality is taken as the sign, there are two identical cases. In the first case, the similarity between establishment and non-establishment is that if only sound is taken as the subject and permanence is established as the sign, it is as if it is not established. If permanence is taken as the subject and action is established as the sign, it is also not established, which is a fault. The similarity of establishment is that if sound is taken as the subject and action is established as the sign, then the action of sound is established. Although the action of non-sound is not established, only action is established, so there is no fault. Sound is only established in one aspect of effort-born, and not established in one aspect, but only effort-born is established, so there is no fault, because the previous tenet is established. In the second case, the similarity when the collection generality is taken as the sign is that if the eye consciousness of double moon appearance is taken as the subject and the absence of conceptualization and non-confusion are established as the sign, although the individual absence of conceptualization is established, non-confusion is not established, so the collection of absence of conceptualization and non-confusion is not established. If the collection generality of the three characteristics is taken as the subject and it is established that this alone can represent the sign, then this sign is not established in one aspect of the collection, only in the pervasion, so the nature of the collection is not established is the same, but it is not clear whether the fault of pervasion is the same. In the second case, there are three types of non-establishment in consciousness: doubting the subject, doubting the sign, and non-establishment due to doubting the relationship between the two. The first case has two types, doubting because there is no definite reason is that the meat-eater
Tibetan
བུམ་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པ་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། ནོར་བུའམ་སྒྲོན་མེར་མ་ངེས་པ་ན་ནོར་བུ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟགས་ཆོས་གང་བཀོད་ཀྱང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལའང་ངེས་རུང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། དུ་བ་དང་རླངས་པ་གང་རུང་མ་ངེས་པའི་ཚེ། སྐྱ་རྫས་དང་ལྡན་པའི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་རུང་མེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན། ཡོད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དང་། ངེས་རུང་ཡོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི། རི་སུལ་གསུམ་གྱི་དབུས་མ་ན་ཆོས་ཅན། རྨ་བྱ་ཡོད་དེ། རྨ་བྱའི་སྒྲ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་རྒོལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལ། སྔར་རྒོལ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པས་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཅེར་བུ་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་འཆི་བའི་དོན་ཚེ་དང་སྲོག་འདོར་བ་ལ་བྱེད་ན་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ། གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་ན་ཕྱིར་རྒོལ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའོ། །མདོར་ན་རྟགས་སུ་དགོད་བྱའི་དོན་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་ན། སྒྲ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་པས། བྱེ་བྲག་པའི་ངོར། འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་སྒྲ་དེ་མིང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ལུས་ཅན་གྱི་དོན་རེག་བྱ་ཅན་གྲུབ་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་ན། སྒྲ་གྲུབ་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་གྲངས་ཅན་པ་དང་། གཅེར་བུ་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བའི་དྲུག་སྟེ། བཅུ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན
Chinese
将瓶子作为有法，虽然有可确定性但仍有怀疑，就像不确定是宝珠还是灯火时，将宝珠作为有法一样，无论设立哪个法，都是一样的。第二种情况，也是没有可确定性而产生怀疑，例如：瓶子有法，是无常的，因为是由无欲者所造。虽然有可确定性但仍有怀疑，例如：在不确定是烟还是蒸汽的时候，具有灰色物质的山坡有法，有火，因为有烟。第三种情况有两种：没有可确定性而产生怀疑，例如：过去的善业有法，是存在的，因为是现在安乐的因。虽然有可确定性但仍有怀疑，例如：在三个山谷的中间有法，有孔雀，因为听到了孔雀的叫声。第三种是相对于立论者而言不成立，分为对先前立论者不成立和对后来立论者不成立两种。第一种情况，数论派认为觉慧有法，是无心的，因为是生灭法。第二种情况，裸体派在佛教徒面前认为树木有法，是有心的，因为剥皮就会死亡。这里，如果将死亡理解为舍弃生命和气息，那么作为理由的自性就不成立。如果从宗派的角度来看，那么对后来的立论者佛教徒来说是不成立的。总之，如果作为理由所要表达的意义，在争论的主题上，对于立论者和反驳者双方都共同认可成立，即使词语在共同认可中不成立，也能成立周遍。例如，佛教徒在胜论派面前说：四大极微有法，是无常的，因为是有身体的。当设立的时候，对于四大极微来说，有身体这个词，并非所有名称都已用尽的物质的体性，胜论派是不承认的，但是有身体的意义，即可触知性是成立的，因此就变成了正确的理由。如果理由的意义不成立，即使词语成立，也不会变成正确的论证，就像前面所说的数论派和裸体派在佛教徒面前所设立的两种论证一样。如果要归纳所有不成立的论证，那么在意义上不成立的，分为两种而产生六种；在意识上不成立的，分为三种而产生六种，总共归纳为十二种，即法和有法。
English
When a pot is taken as the subject, even though there is certainty, doubt arises. It is like taking a jewel as the subject when it is uncertain whether it is a jewel or a lamp. Whichever property is established, it is the same. In the second case, doubt arises from the absence of certainty. For example: A pot is the subject, it is impermanent, because it is made by one who is free from desire. Even though there is certainty, doubt arises. For example: When it is uncertain whether it is smoke or steam, the slope with gray matter is the subject, there is fire, because there is smoke. In the third case, there are two: Doubt arises from the absence of certainty. For example: Past virtuous deeds are the subject, they exist, because they are the cause of present happiness. Even though there is certainty, doubt arises. For example: In the middle of the three valleys is the subject, there are peacocks, because the sound of peacocks is heard. The third is unestablished in relation to the proponent, and there are two types: unestablished for the former proponent and unestablished for the latter proponent. In the first case, the Samkhya school asserts that intelligence is the subject, it is mindless, because it is subject to arising and ceasing. In the second case, the Jains assert to the Buddhists that trees are the subject, they are sentient, because they die when their bark is peeled. Here, if death is understood as abandoning life and breath, then the nature of the sign is not established. If viewed from the perspective of tenets, then it is unestablished for the latter proponent, the Buddhist. In short, if the meaning to be expressed as a sign is established on the subject of debate, in the common perception of both the proponent and the opponent, even if the word is not established in the common perception, the property of the subject is established. For example, a Buddhist says to a Vaisheshika: Atoms of the four elements are the subject, they are impermanent, because they have a body. When this is established, for the atoms of the four elements, the word "having a body," the nature of a substance for which not all names have been exhausted, is not accepted by the Vaisheshika, but the meaning of "having a body," that is, tangibility, is established, and thus it becomes a correct reason. If the meaning of the reason is not established, even if the word is established, it will not become a correct argument, just like the two arguments established by the Samkhya and the Jains in front of the Buddhists, as mentioned earlier. If all unestablished arguments are to be summarized, then those that are unestablished in meaning are divided into two, resulting in six; those that are unestablished in consciousness are divided into three, resulting in six, totaling twelve, namely, the property and the subject.