Tibetan
ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྟགས་དང་། དེས་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་གསུམ་བཤད་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚུལ་དང་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ལྟོས་གཞི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས། དེ་དག་ལྟོས་གཞིར་འཇོག་པའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་ན་ཕྱོགཾས་ཆཾོས་གྲུབཾ་ནཾ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། མ་གྲུབ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱིར་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཕྱོགས་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། དེ་དག་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག དེ་དག་གི་ཚོགས་དོན་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པ་ལས། འདིར་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཕྱོགས་མཚན་ཉིད་པ་དེའི་ཕྱོགས་རེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་རས་ཡུག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཚིག་པ་ལ་རས་ཡུག་ཚིག་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཆོས་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཁྱབ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་མ་སྨོས་པར། གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་སྨོས་ན་འགལ་རྟགས་ཀྱང་དགག་བྱའི་ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས། རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྐྱེ་བས་དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དང་། སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྡེབ་སྦྱོར་སྦྱར་བདེ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་བརྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མ་བཏགས་པར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན། ཞེས་སྨྲས་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་མཐའ་རྣམས་བཀག་ན་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་འགོར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ཞེས་དངོས་མིང་དུ་བརྗོད་ན་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མཐུན་དཔེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའང་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྐྱེ། དེ་སྐྱེས་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་པོ་གྲུབ་བམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྐྱེ། དེ་སྐྱེས་ན་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའང་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་པའི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གོ་སྟེ། མཐུན་དཔེའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་དང་། དེའི་ཆོས་ཁྱབ་པ་ཞེས་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་དེའང་མཐུན་དཔེའི་ཆོས་ཅན་མིན་ནོ། །ཞེས་མཐའ་གཞན་འགོག་པའི་རིགས་པ་མ་སྨོས་ན་གྲུབ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་བསྣན་པ་དོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྨོས་ན་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་འགོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པའང་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་བཏགས་མིང་དུ་འགྱུར། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པས་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་རིགས་ཏེ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་ཅིང་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་ཡི་གེ་མི་མཉམ་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་མེད་དང་། །ཞེས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་སྤང་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་ཕྱོགས་ཞེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་ཅིང་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པ་སྤངས་ནས་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚུལ་དང་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཕྱོགས་ནི་ཕྱོགས་བཏགས་པ་བ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་གང་གི་སྟེང་དུ་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་དཔག་གཞིར་བཟུང་བ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་དང་། རྩོད་གཞིའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ལྟོས་གཞི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཤད་པ་ལ། དགག་བཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བོད་ཕལ་ཆེར་སྦྱོར་བ་སྐོར་གཅིག་གི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་ཅིང་། ཤེས་འདོད་
Chinese
因此不需要另外的定义。第二部分分为两点：解释通过什么来理解的理由，以及通过它所理解的要证明的法。第一部分分为两点：解释所依赖的三个方面，以及依赖于此的理由的详细分类。第一部分分为三点：第一种情况的所依赖的方面，随同和相异的所依赖的相似方面和不相似方面，以及将这些作为所依赖的基础的合理性。第一点是：如果论证在宗法的法中成立，那么宗法成立则要证明的法就已经成立了，如果不成立，那么“宗法”这个词语也不合理。答：没有过失。一般来说，在因明论著中，宗、应成立、要证明，这些说法都是名称的同义词。因此，这些都是施加于所要了解的有法和要证明的法之上的假名，它们在集合意义上是实名，这里是就第一种情况而言的。给这两者施加宗的名称的原因是，因为它们是宗的定义的一部分，例如，一块布的一部分烧着了，就说这块布烧着了。施加名称的必要性有两个方面，其中将法施加为要证明的必要性是：在确定周遍时，如果不说“论证随要证明而行”，而说“论证随法而行”，那么相反的理由也会随要否定的法而行，因此为了消除认为理由是否正确的错误观念，并且在某些情况下是为了便于组合。将有法施加为要证明的必要性是：在确定理由的第一种情况时，将想要了解的有法以宗的名称施加，然后说在宗的法中成立是第一种情况，这是有必要的。如果不这样施加，而说在有法的法中成立是理由的第一种情况，那么就会有产生错误的根源，并且如果否定了这些极端，争论就会持续很长时间，如果将想要了解的有法的法中成立直接说成是理由的第一种情况，那么组合就会受损。第一个论证成立，因为这样的话，相似例的
English
Therefore, no separate definition is needed. The second part has two points: explaining the reason by which something is understood, and explaining the object to be proven by it. The first part has two points: explaining the three aspects of the basis of dependence, and the detailed classification of reasons based on that. The first part has three points: the aspect of the basis of dependence for the first case, the similar and dissimilar aspects of the basis of dependence for following and reversing, and the rationality of establishing these as the basis of dependence. The first point is: If the argument is established as a property of the subject, then if the property of the subject is established, the object to be proven is already established. If it is not established, then the term "property of the subject" is also unreasonable. Answer: There is no fault. In general, in treatises on logic, the subject, the inferable, and the object to be proven are all synonyms. Therefore, these are applied as imputed names to the subject of knowledge and the property to be proven, and they are used as real names in the collective sense. Here, it is in terms of the first case. The reason for applying the name of the subject to these two is that they are each a part of the definition of the subject. For example, if one part of a cloth is burned, it is said that the cloth is burned. There are two necessities for imputation. The necessity of imputing the property as the object to be proven is: when establishing pervasion, if one does not say "the reason follows the object to be proven," but says "the reason follows the property," then the contradictory reason will also follow the property to be negated. Therefore, it is to eliminate the misconception of thinking whether the reason is correct, and in some cases, it is for the convenience of combining. The necessity of imputing the subject of knowledge as the object to be proven is: when establishing the first aspect of the reason, it is necessary to impute the subject of knowledge with the name of the subject and then say that being established as a property of the subject is the first aspect. If it is not imputed in this way, and it is said that being established as a property of the subject of knowledge is the first aspect of the reason, then there will be a basis for error, and if these extremes are negated, the debate will be prolonged. If it is directly stated that being established as a property of the subject of knowledge is the first aspect of the reason, then the composition will be impaired. The first argument is established, because in that case, the similar example's
Chinese
在所立法的法上成立，也是第一个因相吗？生起这样的邪分别念。如果生起这个，以眼识所取的因，成立声音是无常的第一个方式成立了吗？生起这样的邪分别念。如果生起这个，关于那个的因是正确的吗？因为生起这样的邪分别念。第二个也成立，如果“在有法之法上成立”是指在所知有法之法上成立，意思是说在同品之方存在，并且以“它的法遍及”表示已经指出了在例子的有法上存在，如果这样说，不合理，如果那样，在有法之法上成立是第一个因相，那么那个有法也不是同品之有法。如果不说遮止其他边的理路，就会变成已经成立了又重新添加的嫌疑，如果说了，争论就会长期持续。第三个也成立，如果说“方分”，就会变成假名，如果说“有法之法”，就会有错乱的基础，所以应该说“在所知有法之法上成立是第一个因相”，因为没有错乱的基础并且容易理解，如果这样说，不合理，如果那样，“所知有法之法随同异品”这样说三相，字数就不相等了，并且“方分同品有无”这样的组合就会损坏，因为是为了避免那个。总之，在所知有法上以方的名称来命名，所以方就是有法，有必要，因为没有错乱的基础并且避免了组合的损坏，为了容易理解第一个因相。因此，第一个因相的所依方是假名为方的所知有法，所以它的定义是：在任何有法之上，以没有成立破除的所立之法作为衡量的基础，所立之有法和争论的基础有法的定义也是那个。第二，在随同异品的所依同品和异品上说，有破立舍三者，第一个是，大部分藏族一次性陈述的同品和异品是相违的，所以没有不是那两者任何一个的第三个聚，并且所知
English
Is being established as a dharma of the subject also the first characteristic of a sign? A wrong conception arises. If that arises, does the first way of establishing sound as impermanent by the sign of what is apprehended by eye consciousness become established? A wrong conception arises. If that arises, is the sign about that correct? Because a wrong conception arises. The second is also established. If "established as a dharma of the subject" refers to being established as a dharma of the knowable subject, meaning existing in the direction of the similar example, and by "its dharma pervades" it has already been pointed out that it exists in the subject of the example, if you say that, it is not reasonable. If that is the case, if being established as a dharma of the subject is the first characteristic of a sign, then that subject is not a similar example subject either. If the reasoning that prevents the other extreme is not mentioned, it will become a suspicion of adding again while it is already established. If it is mentioned, the debate will last for a long time. The third is also established. If you say "side dharma," it will become a nominal term. If you say "dharma of the subject," there will be a basis for confusion. Therefore, it is appropriate to say "being established as a dharma of the knowable subject is the first characteristic of a sign," because there is no basis for confusion and it is easy to understand. If you say that, it is not reasonable. If that is the case, saying the three characteristics as "the dharma of the knowable subject follows and reverses" will not have equal letters, and the combination of "side dharma, similar side existence or nonexistence" will be damaged, because it is to avoid that. In short, the knowable subject is named as a side with the name of side, so side is the subject. There is a need, because there is no basis for confusion and the damage to the combination is avoided, in order to easily understand the first characteristic of a sign. Therefore, the basis of dependence for the first characteristic, side, is the knowable subject that is nominally side, so its definition is: on any subject, it is taken as the basis of measurement by the dharma to be proven that is not established or refuted. The definition of the dharma to be proven and the subject of debate is also that itself. Second, in explaining the similar side and the dissimilar side, which are the bases of dependence for following and reversing, there are three: refutation, establishment, and abandonment. The first is: most Tibetans' similar side and dissimilar side of a single statement are contradictory, so there is no third aggregate that is neither of those two, and the knowable