Tibetan
་གོམས་པ་ལས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བ་མི་འཐད་དེ། མཆོངས་པ་གོམས་པ་ལས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བ་དང་། ཆུ་བསྲོས་པ་ལས་མཐའ་མེར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གསེར་གྱི་ཞུ་བ་སླར་ཡང་ལྡོག་པ་བཞིན། ཞེས་པའི་རྩོད་པའི་རིགས་གསུམ་ལས། ལན་གྱི་རིགས་ཀྱང་གསུམ་སྟེ། སེམས་ལ་བརྩེ་སོགས་གོམས་སྐྱེ་བ། །ཞེས་སོགས་དང་། བརྩེ་རང་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ། །ཅེས་སོགས་དང་། སླར་ལྡོག་རུང་བར་འགྱུར་བྱས་གང་། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་བསྒོམས་པས་སེམས་རྒྱུད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་དེ། ཤེས་བྱའི་གྲངས་ལ་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་ལན་ནི། དགོས་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མི་ཤེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོར། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་བསླུ་བའི། །སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད། །ཅེས་དང་། འདིར། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཞེས་སོགས་སོ། །མངོན་སུམ་ཡང་དག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ལོག་ཕྱོགས་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་། རྟོག་མེད་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི་མདོ་མཛད་པས། འཁྲུལ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་། །རྗེས་དཔག་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང་། །དྲན་དང་མངོན་འདོད་ཅེས་བྱ་འོ། །ཞེས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ནི། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པ་དང་། ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ནི། བ་ལང་གི་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་དཔག་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ནི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་རྟགས་འཛིན་སེམས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་ཡིན་པར་རྒྱལ་དབང་བློས་གསུངས་སོ། །དྲན་པ་དང་མངོན་འདོད་གཉིས་ནི། རྟགས་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་འདས་པའི་དོན་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི་མ་འོངས་པའི་དོན་མངོན་པར་འདོད་པའི་བློའོ། །དེ་དག་དཔལ་ལྡན་གྲགས་པས་གསུམ་དུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྡ་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྟོག་པ་དང་
Chinese
习惯成自然而无限增长是不合理的，就像跳跃习惯成自然也不会无限增长，水加热也不会变成无限热，以及黄金的熔化也会再次凝固一样。以上是三种辩论的类型，而回答的类型也有三种：心中生起慈爱等是习惯成自然，等等；慈爱源于自身种子，等等；以及，无论做了什么，都会变成可以再次逆转的，等等。第二，修习这二者，心相续可能会转变成那种自性，但不会变成一切遍知，因为所知的事物数量是无限的。对此的回答是：通过了知所有需要的意义来成立一切遍知，以及依靠它来了知所有所知的事物意义来成立一切遍知，这两种。第一种是：对于不了解的人进行教导，等等，这是四个偈颂。第二种是：简而言之，确信之语是不欺骗的，是从普遍性进行推断。以及，在这里，对于应该接受和应该舍弃的真实，等等。正确的现量已经讲述完毕。༈ །།第二，关于错误的方面，相似于现量，有定义和分类两种。第一是：错乱的意识。第二种分为两种：有概念和无概念的相似现量。第一种的定义是：有概念的错乱意识。分类是，经部的作者说：错乱和世俗的意识，以及，比量从比量产生，记忆和显现的欲望，这样说了。所说的六种中的错乱的意识，比如将海市蜃楼执着为水，以及将花色的绳子执着为蛇的意识。世俗的意识，比如执着于牛的总相的概念。比量和从比量产生这两种，是就依靠于相而言的，前者是执着于相的心，后者是具有相的比量，这是嘉瓦仁波切的智慧所说的。记忆和显现的欲望这两种，是就不是依靠于相而言的，前者是回忆过去事情的记忆意识，后者是显现想要未来事情的意识。这些由吉祥称所归纳为三种的方式是，世俗的意识是具有符号依据的概念，错乱的意识是将意义附加于其他事物的概念
English
It is unreasonable for habituation to increase infinitely, just as habituation to jumping does not increase infinitely, heating water does not become infinitely hot, and the melting of gold also solidifies again. These are three types of arguments, and there are also three types of answers: Love and other emotions arise in the mind through habituation, etc.; love arises from its own seed, etc.; and whatever is done, it becomes reversible, etc. Secondly, although practicing these two may transform the mindstream into that nature, it does not become omniscient, because the number of knowable things is infinite. The answer to this is: establishing omniscience by knowing all the necessary meanings, and relying on that to establish omniscience by knowing the meanings of all knowable things. The first is: teaching those who do not understand, etc., these are four verses. The second is: In short, words of confidence are not deceptive, it is inference from generality. And, here, the truth of what should be accepted and what should be abandoned, etc. Correct direct perception has been explained. ༈ །། Secondly, regarding the erroneous aspect, which resembles direct perception, there are definition and classification. The first is: deluded consciousness. The second is divided into two: conceptual and non-conceptual apparent direct perception. The definition of the first is: conceptual deluded consciousness. The classification is, the author of the Sutra said: deluded and conventional consciousness, and inference arising from inference, memory and manifest desire, thus it is said. The deluded consciousness among the six mentioned is like perceiving mirages as water, and the mind perceiving a patterned rope as a snake. Conventional consciousness is like the concept that grasps the general characteristic of a cow. Inference and that which arises from inference are considered in terms of relying on the sign; the former is the mind that grasps the sign, and the latter is inference that possesses the sign, as stated by Gyalwang's wisdom. Memory and manifest desire are considered in terms of not relying on the sign; the former is the memory consciousness that recalls past events, and the latter is the mind that manifests the desire for future events. The way in which these are summarized into three by Palden Drakpa is that conventional consciousness is the concept that relies on symbols, and deluded consciousness is the concept that attaches meaning to other things.
Tibetan
། ཕྱི་མ་བཞི་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་དུ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། དང་པོ་གཉིས་རིགས་པ་ཅན་པས་དབང་ཤེས་སུ་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་ཡོད་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་བཞི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཕྱི་རོལ་པས་ཀྱང་གྲུབ་མོད། སྔ་མ་གཉིས་དབང་ཤེས་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དབང་སྐྱེས་མིན་པར་གྲུབ་དོན་དུ། །གཉིས་བཤད་འཁྲུལ་པརམཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའོ། །དབྱེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་དང་། ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྐྲ་ཤད་འཛག་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལྟ་བུ་སྟེ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་ཅན། །ཞེས་པས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་གསལ་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཉིད་ལོག་པའམ་སད་པ་ན། །གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་བློ་གང་། །དེ་ནི་རྟོག་མེད་ཅེས་པས་སྟོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚད་འབྲས་གང་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ནི། མདོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ཚད་མའོ་མཚན་ཉིད་གཉིས་གཞལ་བྱ། །ཅེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཚད་མ་ལ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། གཞལ་བྱ་ལ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་བཀོད་པ་ན། ཚད་མ་གཉིས་པོ་དེས་གཞལ་བྱ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་བྱ་བའམ། འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཞལ་བྱའི་གྲངས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མའི་གྲངས་ངེས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚད་མ་གཉིས་པོ་དེས་གཞལ་བྱ་དེ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས། རྗེས་དཔག་གིས་རང་མཚན་གཞན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་ཤིང་། དེའི་དངོས་ཡུལ་ལ་སྤྱི་མཚན་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། ཡང་ཚད་མ་འདིའི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ཡིན། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ད་ནི་ཚད་མ་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ལས་བར་ཆད་མེད་པར་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་འདིས་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་སྟོན་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ། རྗེས་དཔག་གིས་རང་མཚན་གཞན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་སྟོན་པ་རང་དོན་དང་། གཞན་དོན་
Chinese
据说，后面的四种是具有隐蔽意义的概念。显示这些为似现量的必要性是：前两种被理智者认为是感官意识，存在这种错误的观念，为了消除它而显示。后面的四种不是现量，外道也承认。但为了建立前两种不是感官意识的相似例子，因为在已成立的非感官产生的原因中，两种说法被认为是错误的。第二，定义是：无分别的错误意识。分类为：感官意识的错误和意识的错误两种。第一种，如毛发脱落幻觉的感官意识，由“似现量具有模糊性”来表示。第二种，如梦中清晰显现的意识，由“睡眠或清醒时，清晰显现的任何心识，那即是无分别”来表示。似现量已经解释完毕。第三，讨论量之果，分为二：量之果从何处产生的方式，以及由此产生的量之果的分类。第一，根据经部宗：现量和比量，是量，具有衡量二者的性质。并且，在此《释量论》中，“所量二故，量亦二”在说明量确定为二的论证中，如果将所量确定为二，那么，这两个量对这两个所量做什么样的作用或结果，以什么样的理由，所量的数量确定就能成立量的数量确定呢？这两个量对所量进行认识的作用，现量以自相自身的方式认识，比量以自相其他一般的方式认识，并且，因为将它的真实对象设定为共相，所以，《释量论》中说：又，此量之果为何？是认识所量。那是知识，并且，因为那是果，现在什么是量？从其无间断地认识所量，由此成就彼。现量以自相自身的方式认识，显示现量品。比量以自相其他一般的方式认识，显示自义和，他义。
English
It is said that the latter four are concepts with hidden meanings. The necessity of showing these as seeming valid cognitions is: the first two are considered by logicians to be sensory consciousness, and there is this wrong notion, so it is shown in order to eliminate it. The latter four are not valid cognitions, and even outsiders admit it. But in order to establish similar examples that the former two are not sensory consciousness, because in the established non-sensory causes, the two statements are considered wrong. Second, the definition is: non-conceptual erroneous consciousness. It is divided into: erroneous sensory consciousness and erroneous consciousness. The first, such as the sensory consciousness of the illusion of hair falling out, is indicated by "seeming valid cognition has ambiguity." The second, such as the consciousness of clear appearance in a dream, is indicated by "when sleeping or awake, any consciousness that appears clearly, that is non-conceptual." Seeming valid cognition has been explained. Third, discussing the result of valid cognition, it is divided into two: the way in which the result of valid cognition arises, and the classification of the result of valid cognition arising from it. First, according to the Sutra School: direct perception and inference are valid cognitions, having the nature of measuring the two. And, in this Commentary on Valid Cognition, "since there are two objects to be measured, there are also two valid cognitions." In the argument for determining valid cognition as two, if the object to be measured is determined as two, then what kind of action or result do these two valid cognitions do to these two objects to be measured, and for what reason can the determination of the number of objects to be measured establish the determination of the number of valid cognitions? These two valid cognitions perform the action of cognizing the object to be measured, direct perception cognizes in its own way, and inference cognizes in the way of other general characteristics of its own, and because its real object is set as a universal characteristic, therefore, the Commentary on Valid Cognition says: Also, what is the result of this valid cognition? It is cognizing the object to be measured. That is knowledge, and because that is the result, now what is valid cognition? From which, without interruption, the object to be measured is cognized, thereby accomplishing it. Direct perception cognizes in its own way, showing the chapter on direct perception. Inference cognizes in the way of other general characteristics of its own, showing self-benefit and other-benefit.