Tibetan
ལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་ཁ་ནང་བལྟས་ལ་རང་རིག་གི་རྒྱུན་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་མངོན་ལྔ་ལ་རྒྱུན་མེད་པས་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་ལ་ཡང་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བདེན་པ་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གཞན་བཞིན་དུ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་འགོད། འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱན་གྱིས་དང་པོར་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག དེ་ནས་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག དེ་ནས་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་སོགས། མགོ་དབང་མངོན་གྱིས་འཛིན་ཞིང་མཇུག་ཡིད་མངོན་གྱིས་བརྟུལ་ལོ། །ཞེས་བཞེད་པར་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་དཔོན་སློབ་ཀྱི་གསུང་སྒྲོས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུ། ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གཟུགས་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མིག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་གཞི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་དང་པོར་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞིང་། དེའི་རྗེས་སུ་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ། དབང་མངོན་དང་ཡིད་མངོན་གྲངས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དབང་མངོན་དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་ཡོད་ཅིང་། ཡིད་མངོན་དེ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་མ་བྱུང་བར་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་ལས་བྱུང་བས་རྒྱུན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྒྱན་གྱི་བཞེད་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་དུས་སུ་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་བས། དངོས་རྒྱུ་ལས་དངོས་འབྲས་སྐྱེ་བ་ལ་སུས་ཀྱང་གེགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་དཔྱོད་པ་བས་དབང་ཤེས་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རང་ཡུལ་བར་མ་ཆད་དུ་མི་སྣང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་གི་བཞེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་མ་རྫོགས་པའི་གོང་དུ་ཡིད་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་བས་ཡིད་མངོན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་མངོན་གྱིས་གེགས་བྱེད་དོ་སྙམ་ན་དེའང་མི་འཐད་དེ། དངོས་རྒྱུ་ལས་དངོས་འབྲས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་རྒྱུན་གྱི་མཐར་ཡང་གེགས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མིག་དང་ཡིད་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཞེས་དང་། ཚད་མ་མདོར། ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་། ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཡིད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་སྟེ། རྟོག་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་རྣམ་ངེས་ལས། དབང་ཤེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས། །བྱུང་ཞིང་དེ་དོན་དེ་མ་ཐག །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། སྐྱེ་ཚུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱི་འགྲོས་བརྩི་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་དུས་མཉམ་པའམ་སྔ་རོལ་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་མངོན་ཡིན་ན། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་ལས་བྱུང་དགོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལ་ཡང་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་རྫོགས་པའི་མཐར་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མཆོག་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གནས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་མ་རྫོགས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཡང་། རྒྱན་ལྟར་སྤེལ་མར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར། དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ནི་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོས་བདག་རྐྱེན་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས། དེ་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱི་དོན་གྱིས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རྫས་ལོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུན་མ་རྫོགས་པར་གྲངས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་གྱི་འགྲོས་བརྩི་ན་འགྲོས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ལ་དབང་མངོན་དང་། ཡིད་མངོན་གྱི་འགྲོས་གཉིས། ནང་བལྟས་ལ་དེ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་འགྲོས་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོས་ལྔར་འ
Chinese
有过失的。如果说众生都是各自具有一个识的相续，那么就与（经文）所说相违背了，如果这样问，没有过失。因为意的识的上面，是向内看的，只有一个自证的相续的缘故。因为五种意现没有相续，所以那些被体验的自证也没有相续的缘故。第二，意的现量是量，因为不错乱地抓住了知晓真实义的缘故。然而，不像其他的现量一样，不能够以自身的力量引出定解，因为没有相续的缘故。因此，在世间的名言中，不使用“是量”这样的名言，例如，虽然根识的对境是极微，但在名言中也不使用对境的名言一样。第三有三点：记录所说的类别，确定合理的方面，以及对它的辩论进行驳斥。第一点，庄严论师首先认为，先生起一个根现量的刹那，然后生起一个意现量的刹那，然后生起第二个根现量的刹那等等，开始由根现量执持，结尾由意现量来结束。这是克什米尔班智达师徒的语录中出现的。导师法胜认为，在根现量的相续结束之后，才生起一个意现量的刹那，在此之前不是这样，因为眼根接触色法的状态下，所有显现清晰的色法的意识都是眼识的缘故。否则，就难以找到非识的定义了。大婆罗门认为，首先只生起一个根现量的刹那，在那之后，在根现量的相续没有结束之前，根现量和意现量以相同的数量生起，根现量是从其自身相似的前者产生的，具有相续，而意现量不是从其自身相似的前者产生的，而是从紧随其后的根现量产生的，因此没有相续。这样三种观点中，第一种庄严论师的观点是不合理的，因为在第一个根现量的刹那，第二个根现量的三个条件已经具备，没有人能够阻止从实因产生实果，否则，与分别相比，根识所体验的应是可体验的
English
There is fault. If it is said that sentient beings each have a stream of consciousness, then it contradicts what is said (in the scriptures). If asked this way, there is no fault. Because on top of the consciousness of mind, it looks inward, and there is only one stream of self-awareness. Because the five mental perceptions have no continuity, the self-awareness that experiences them also has no continuity. Second, the direct perception of the mind is valid cognition, because it grasps the knowledge of true meaning without error. However, like other direct perceptions, it cannot generate certainty by its own power, because it has no continuity. Therefore, in worldly terms, the term "valid cognition" is not used, just as, for example, although the object of sense consciousness is subtle particles, the term "object" is not used in terminology. The third has three points: recording the types of explanations, determining the reasonable aspects, and refuting the arguments against it. First, the Ornamentalist first believes that one moment of sense direct perception arises first, then one moment of mental direct perception arises, then the second moment of sense direct perception arises, and so on. The beginning is held by sense direct perception, and the end is concluded by mental direct perception. This is found in the sayings of the Kashmiri Pandit teacher and student. Master Dharmottara believes that at the end of the completion of the stream of sense direct perception, one moment of mental direct perception arises, but not before, because all the consciousness that clearly appears in the state of the eye engaging with form is eye consciousness. Otherwise, it would be difficult to find the definition of non-consciousness. The great Brahmin believes that only one moment of sense direct perception arises first, and after that, until the stream of sense direct perception is not exhausted, sense direct perception and mental direct perception arise in equal numbers, and the sense direct perception has a continuity arising from its own similar predecessor, and the mental direct perception does not arise from its own similar predecessor, but arises from the immediately preceding sense direct perception, so it has no continuity. Thus, among the three systems, the first view of the Ornamentalist is unreasonable, because at the moment of the first sense direct perception, the three conditions of the second sense direct perception are complete, and no one can prevent the real result from arising from the real cause, otherwise, compared to discrimination, what is experienced by sense consciousness should be experienceable.
Chinese
如果想要交替产生，那么先前论师所说的，会造成无法持续显现于自身处境的所有过失，也同样适用于此。法尊的观点也不合理，因为在根识的相续未完结之前，意根识的三个条件已经完备，所以没有阻碍意根识产生的因素。如果认为根识会造成阻碍，那也不合理，因为不可能有实际的因阻碍实际的果产生。否则，即使在相续的最后也会造成阻碍。第二，经部中说：诸比丘，识的显现方式有两种，即依赖于眼和意。又如量论经中说：意也是对境。及其注释中说：意也是以缘于色等并体验的方式而存在，仅仅是没有分别。及其《释量论》中说：根识从紧随因产生，意也是立即把握那个对境。这些所说内容的要点在于，确定产生的方式和计算现量等的顺序。第一，不是与根现量第一刹那同时或更早产生，因为如果是意现量，则必须说它自己的紧随因是从根现量产生的。因此，它是在根现量第一刹那之后产生。但也不是在根现量的相续完结之后才产生，因为存在对法尊所说的过失。即使在相续未完结时产生，也不是像花环一样交替产生，而是同时产生。方式是根现量第一刹那作为增上缘和紧随因，同时外境作为所缘缘，与根现量第二刹那同时，意现量第一刹那作为不同的实体而产生。从那时起，在根现量的相续未完结之前，以相同的数量产生。第二，如果此时计算现量的顺序，则会变成三种顺序，即向外看有根现量和意现量两种顺序，向内看则有体验这两者的自证现量的一种顺序。因为所缘缘有五种顺序。
English
If one wants them to arise alternately, then all the faults mentioned by the previous teachers, which would cause them not to appear continuously in their own situation, also apply to this. The view of Dharma Master is also unreasonable, because before the continuum of sense consciousness is completed, the three conditions for mental consciousness are complete, so there is no factor hindering the arising of mental consciousness. If it is thought that sense consciousness will cause an obstacle, that is also unreasonable, because it is impossible for an actual cause to hinder the arising of an actual effect. Otherwise, it will cause an obstacle even at the end of the continuum. Second, in the sutras it says: Monks, there are two ways in which consciousness manifests, namely, relying on the eye and the mind. Also, in the Pramana Sutra it says: The mind is also an object. And in its commentary it says: The mind also exists in the manner of focusing on form, etc., and experiencing it, it is merely without discrimination. And in its Commentary on the Compendium of Valid Cognition it says: Sense consciousness arises from the immediately preceding cause, and the mind also immediately grasps that object. The main point of these statements is to determine the manner of arising and to calculate the sequence of direct perception, etc. First, it does not arise simultaneously with or earlier than the first moment of sense direct perception, because if it is mental direct perception, then it must be said that its own immediately preceding cause arises from sense direct perception. Therefore, it arises after the first moment of sense direct perception. But it does not arise at the end of the continuum of sense direct perception, because the fault mentioned to Dharma Master exists. Even when it arises before the continuum is completed, it does not arise alternately like a garland, but simultaneously. The way is that the first moment of sense direct perception acts as the dominant condition and the immediately preceding cause, and at the same time the external object acts as the objective condition, and simultaneously with the second moment of sense direct perception, the first moment of mental direct perception arises as a separate entity. From then on, it arises in the same number before the continuum of sense direct perception is completed. Second, if we calculate the sequence of direct perception at this time, there will be three sequences, namely, looking outward there are two sequences of sense direct perception and mental direct perception, and looking inward there is one sequence of self-awareness direct perception that experiences the two. Because the objective condition has five sequences.