Tibetan
ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་བཞག་པའི་ཚེ་རང་རིག་འབྲས་བུར་གསུངས་པ་དང་། རིགས་གཏེར་རྩ་འགྲེལ་ལས། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མངོན་སུམ་ལ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་ཚེ། ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་དགོས་པས། མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་སུ་གསུངས་པ་རྣམས་གནད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། རིགས་གཏེར་རྩ་བའི་ཚིག་རྐང་གཉིས་པོ་དེའི་མགོར་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་སྦྱོར་ཤེས་ན་གནད་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་དབང་མངོན་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པའི་གཞན་རིག་གི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་མིག་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནས། ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་བར་ལྔ། དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་ནས་རེག་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་བར་ལྔ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་ངེས་དབང་མངོན་དང་། གཞན་ངེས་དབང་མངོན་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་དང་། གཞན་རིག་གི་ཤེས་པའི་དང་། རྟོག་བྲལ་གྱི་དང་། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ལས་སྐྱེས་པར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ལས། གྲུབ་མཐའ་འགའ་ཞིག་ལ་གྲགས་པའི་དབང་པོ་མི་འགྲུབ་ཀྱང་། རྟེན་གཟུགས་ཅན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཛིན་ནུས་ཤིག་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་དབང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །ཞེས་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་དོན་ཡང་མངོན་པ་ལས་གྲགས་པ་ལྟར་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སོགས་དང་། རྣམ་རིག་པ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་ནུས་པ་སོགས་འདིར་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་ཀྱང་། རྐྱེན་གཞན་ཚང་ཡང་དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་མ་ཚང་ན་དབང་ཤེས་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ལས་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅིང་། ནུས་པ་དེ་ཡང་བེམ་ཤེས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་པ་ལས་ཤེས་པར་མི་འཐད་དེ། དབང་ཤེས་ཡིན་ན། དབང་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་སྔར་ནས་ཡོད་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཡིད་ཤེས་ཡིན་ན་དབང་རྟེན་འདི་དག་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བེམ་པོར་གྲུབ་པས་གཟུགས་ཅན་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླངས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་སྐྱེས་པར་རྗེས་འགྲོའི་སྒོ་ནས་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་དབང་མངོན་བར་མ་ཆད་དང་། འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པ་ལས། དང་པོར་དབང་མངོན་བར་མ་ཆད་པར་དམིགས། དེའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པས། དེ་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པར་འགྲུབ་སྟེ། མེ་དུ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ལྡོག་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀ་མཐུན་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་པས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་པས། གཞན་རིག་གི་ཤེས་པར་འདོད་ལ། སེམས་ཙམ་པས་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་མ་སོང་བས་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེས་ན་གཞན་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་མདོར། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་ཙམ་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་འགྲེལ་འདིར། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི། དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་བློ། །ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཅན་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། རྟོག་བྲལ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དོན་རང་མཚན་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་བ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དོན་རང་མཚན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་སྒྲ་དོན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་ནས་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་དེ་རྐྱེན་གསུམ་ཆར་ལས་སྐྱེས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དམིགས་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པར། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་དབང་མངོན་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དབང་པོ་ཐུན་མོང་མིན་རྒྱུའི་ཕྱིར། །དབང་ཤེས་ཡིན་ཏེ་རྔ་སྒྲ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས། གཞན་གཉིས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚད་མ་མདོར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ
Chinese
如是说。这样做了之后，在衡量结果的第二种情况下，当建立起官识的衡量结果时，说是自证果。在《理藏》的根本和注释中说：从境的角度将现量分为四种时，必须承认外境，因此，如果能理解只是经部宗的观点，就能明白其中的关键。因此，如果能在《理藏》根本的这两句词的开头加上“从境的角度”这句话，就能自然而然地明白所有的关键。第三，各个基的意义有四种，第一，官现量也有四种：能诠的定义、基的分类、基上确定定义的量、所诠的词义。第一是：从自己的增上缘有色官根直接产生的，他缘的识，是离分别、无错乱的。第二，从增上缘的角度有眼官的现量到身官的现量之间的五种。从所缘缘的角度有执色官现量到执触官现量之间的五种。从无间缘的角度有自知官现量和他知官现量两种。第三有四种：必须确定从官根产生的意义、他缘的识的意义、离分别的意义、无错乱的意义。第一，有确定增上缘官根和证明从它产生两种。第一是，《理藏》自释中说：虽然在一些宗派中不成立官根，但是，这些有色所依具有能执取五境的能力，即俱时作用的官根的能力，其自性是什么，官根也是什么。如是说。那里的意义是，虽然像经部宗所说的像红花一样的花等，以及像唯识宗所说的阿赖耶识上的能力等，在这里用理证不能成立，但是，其他缘具足，如果这些官根所依所具有的能力不具足，官识就不会产生，从这个征象可以证明存在这种能力，而且这种能力也不会超出物质和识，因此不应是识，如果是官识，那么在官识没有产生之前就存在，会变成无有穷尽，如果是意识，那么就不需要依赖这些官根所依。因此，成为物质是
English
Thus it is said. Having done so, in the second instance of measuring results, when the measurement result of sense consciousness is established, it is said to be self-cognizant fruit. In the root and commentary of the Treatise on Reasoning Treasury, it says: When dividing the manifest into four from the perspective of the object, it is necessary to acknowledge external objects. Therefore, if one can understand that it is only the view of the Sutra School, one will understand the key point. Therefore, if one can add the phrase "from the perspective of the object" to the beginning of those two verses of the root text of the Treatise on Reasoning Treasury, all the key points will be naturally liberated. Third, regarding the meaning of each individual basis, there are four. First, there are also four types of sense perception: the defining characteristic that signifies, the division of the basis, the valid cognition that ascertains the defining characteristic on the basis, and the meaning of the sound that is signified. The first is: Any other-knowing consciousness that is directly born from one's own dominant condition, the sense faculty that is corporeal, is non-conceptual and non-mistaken. Second, there are five from the perspective of the dominant condition, from the manifest of the eye sense faculty to the manifest of the body sense faculty. From the perspective of the objective condition, there are five from the sense perception that apprehends form to the sense perception that apprehends touch. From the perspective of the immediately preceding condition, there are two: self-knowing sense perception and other-knowing sense perception. Third, there are four: it is necessary to ascertain the meaning of being born from the sense faculty, the meaning of being other-knowing consciousness, the meaning of being non-conceptual, and the meaning of being non-mistaken. First, there are two: identifying the dominant condition, the sense faculty, and proving that it is born from it. The first is: In the self-commentary of the Treatise on Reasoning Treasury, it says: Although the sense faculty is not established in some philosophical schools, these corporeal supports have the ability to apprehend the five objects. The nature of the power of the co-emergent sense faculty, whatever it is, is also the sense faculty. Thus it is said. The meaning of that is that although things like the saffron flower, as it is known from the Abhidharma, and the power on the base of all, as it is known from the Mind-Only school, are not established here by reasoning, if other conditions are complete but a certain power possessed by these sense supports is not complete, sense consciousness will not arise. From the sign of that, it is proven that that power exists, and that power does not go beyond being either material or consciousness. Therefore, it is not reasonable for it to be consciousness, because if it were sense consciousness, it would have existed before sense consciousness arose, and it would become endless. If it were mental consciousness, then it would not need to rely on these sense supports. Therefore, being material is
Chinese
意思是说，承许了仅仅是具有形色的东西。第二，从它产生，通过随行的方式成立。就像这样，根识未断绝，果，根识二者都未观察到，首先观察到根识未断绝，之后观察到执持境相的识，因此成立为依赖于存在于它的某种能力，就像火和烟一样。或者也可以通过反面的方式成立。第二，对于自之体性，认为自证是现量，显教和唯识二者都一致，但经部宗认为安立为根的现量，是因为必须依赖于外境来安立，因此认为是其他有知的识，而唯识宗认为对于不是从自身而来的外境，没有成为量，因此认为是自证本身。因此，因为没有其他有知，所以认为自证是果。就像这样。第三，在量论根本颂中说：以名和种等结合，离分别念是现量。仅仅是这样说了个立宗。而在此《释量论》中，虽然说了许多成立它的理路，但理路的主要的是：因此从根所生的心，一切都是具有特殊境的。也就是说，根现量是法，是离分别的，因为是外境自相显现的识。这就是了。第四，根现量是法，是不欺骗的，因为不是由错乱的因产生错乱，而是境自相从自身方面赋予自相类似的相的识。第四，分为总的指示声音和意义，以及从它引申开来的三种缘起的安立两种。第一，根现量在那三种缘起产生上是相同的，但是，为什么不从所缘缘和等无间缘的角度来做名称，而是从增上缘的角度来总的做根现量，以及分别做眼识等等的名称呢？如果这样想，（回答是）因为根是独特的因。是根识，就像鼓声一样。这样说，是因为增上缘根是有形色的，是独特的因，因此很容易通过它的名称来理解。另外两种与此相反。量论根本颂中说：因为是独特的因，因此用根来命名。这样说的缘故。第二，分为三种，第一是
English
It means acknowledging something that merely possesses form. Second, it is established as arising from it through the method of concomitance. For example, when the sense faculty's direct perception is uninterrupted and both the result, the sense consciousness, are not observed, first the uninterrupted sense faculty's direct perception is observed. Afterwards, the consciousness that apprehends the object is observed. Therefore, it is established as relying on some capacity that exists within it, like fire and smoke. Alternatively, it can also be established through negation. Second, both Sutra and Mind-Only schools agree that self-awareness is manifest in its own nature. However, the Sutra school posits it as sense perception because it must rely on external objects for its establishment, thus considering it as a consciousness that cognizes others. The Mind-Only school, on the other hand, considers it as self-awareness itself because it is not a valid cognition for objects other than itself. Therefore, since there is no other-cognition, it is considered that self-awareness is the result. It is like that. Third, in the Compendium on Valid Cognition it says: 'Through the combination of names, genera, etc., direct perception is free from conceptual thought.' This is merely stating a commitment. Although many reasons for establishing it are stated in this Commentary on Valid Cognition, the main reason is: 'Therefore, the mind born from the sense faculty, all are particularly object-oriented.' That is to say, sense perception is the subject, it is free from conceptual thought, because it is the consciousness in which the self-characteristic of external objects clearly appears. That is it. Fourth, sense perception is the subject, it is not deceptive, because it is not that deception is produced by the cause of deception, but rather it is the consciousness in which the self-characteristic of the object imparts a likeness of itself from its own side. Fourth, there are two aspects: generally indicating the sound and meaning, and from that, elaborating on the arrangement of the three conditions. First, although sense perception is the same in that it arises from all three conditions, why is it that the terms are not made from the perspective of the objective condition and the immediately preceding condition, but rather from the perspective of the dominant condition, generally making the term sense perception, and specifically making the terms eye consciousness, etc.? If you think this, (the answer is) because the sense faculty is a unique cause. It is sense consciousness, like the sound of a drum. It is said that because the dominant condition, the sense faculty, which is form, is a unique cause, it is easily understood through its term. The other two are the opposite of that. In the Compendium on Valid Cognition it says: 'Because it is a unique cause, its term is made by the sense faculty.' Because it is said like that. Second, there are three aspects, the first is