Tibetan
ཁ་ཅིག དོན་དམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག གཟུང་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་། རིགས་པས་གནོད་པས། རང་ལུགས་ནི། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་རབ་རིབ་དང་། མྱུར་དུ་བསྐོར་བ་དང་། གྲུར་ཞུགས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པར་མི་སྐྱེད་ཅིང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དབང་པོ་དང་། ཡུལ་དང་། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུས་འཁྲུལ་པར་མི་སྐྱེད་པའོ། །འོ་ན་རྟོག་པ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བར་གྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་འཁྲུལ་པར་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། སོགས་ཁོངས་ནས། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སྒྲུབ་པ། །ཞེས་དང་། གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །དུས་ཅན་མཐོང་གོམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཡིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་དེ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་རྟོག་བྲལ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བ་ལ་དགོངས་སམ། ལོག་རྟོག་སེལ་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པ་ན་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པས་རིགས་མི་མཐུན་མཐའ་དག་སེལ་ནུས་ཀྱང་། རྟོག་བྲལ་སྨོས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས། དབང་ཤེས་རྟོག་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་དང་། ཁ་ཅིག འཇུག་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བས་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བས་གོ་ཆོད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཚོན་བྱའི་དབྱེ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། གང་ལ་དབྱེ་བའི་གཞི། གང་དབྱེ་བའི་ངོ་བོ། གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་དོན། ཇི་སྙེད་ཕྱེ་བའི་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ནི། མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་པོ་དང་། ཡིད་དང་། རང་རིག་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་སྟེ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས། ཡུལ་གཞན་རིག་པ་དོན་རིག་གི་མངོན་སུམ་གཉིས། རང་རིག་པ་རང་རིག་གི་མངོན་སུམ། རང་གཞན་མེད་པར་རིག་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དོན་རིག་གཉིས། གཞན་དབང་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་རང་རིག ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་སོ་སྐྱེའི་མངོན་སུམ་དང་། འཕགས་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། བཞི་ཀ་ཡང་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མངོན་སུམ་གཞན་གསུམ་པོ་རྫས་ཐ་དད་དང་། དེ་གསུམ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། མངོན་སུམ་བཞི་པོ་མདོ་སྡེའི་ལུགས། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་གསུམ་རྣམ་རིག་གཉིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཁ་ཅིག སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ། དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཉིས་མེད་པས། བཞིར་ཕྱེ་བ་མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དམིགས་བརྟག་ལས། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ། དབང་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་བཤད་པས་དབང་མངོན་ཁས་བླང་དགོས་ཤིང་། དབང་མངོན་འདོད་ན་ཡིད་མངོན་ཀྱང་འདོད་དགོས་པར་རིགས་གཏེར་རང་འགྲེལ་ཉིད་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གཞུང་དེའི་དོན། སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཉིས། གང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་སྣང་ཡུལ་དེ་ལ། མ་འཁྲུལ་བར་རྣམ་རིག་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཉིས་པོ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མར་རྣམ་རིག་པས་ཁས་བླངས་ཀྱང་། འདིར་བསྟན་གྱི་གྲངས་ངེས་ནི་དོན་དམ་གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ། དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་བར་མི་སྲིད་པར། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས། མངོན་སུམ་དང་པོ་གསུམ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གཅིག་ཅིང་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་གཅིག་པས། རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་བཞག་ལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པས་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་བཞག་གོ །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་བཞི་ཆར་ཡང་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་མངོན་སུམ་ནི་ཤེས་པ་དང་། དབང་མངོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། ཡིད་མངོན་ནི་དེའི་ཡུལ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཚད་མར་འཇོག་པ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རང་འགྲེལ་ལས། མངོན་སུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞིར་ཕྱེ་སྟེ།
Chinese
有些认为，以真如作为对境；有些认为，不错乱于所取义。然而，由于理证的妨害，因此自宗是，如《释量论》中所说：“不迷乱于彼，如眩翳，迅速旋转，乘船等所生的迷乱不产生。”如是说，根、境、行为等的迷乱因不产生迷乱。那么，分别念也成了不迷乱，因为那些迷乱因不产生迷乱之故吗？不成立，从“等”字中，（从无始习气所生，分别念完全成办。）以及（彼等迷乱是无始时，具有串习所变现。）的场合中所说的迷乱因是为了引导那个的缘故。第三，那么，断绝分别和不迷乱二者，也是意在遣除异品吗？还是意在遣除邪分别念呢？真实而言，不迷乱的智慧虽然能够遣除一切异品，但是说断绝分别，是为了遮止顺世外道和数论派等，认为有根识和分别念的同时也是不迷乱的邪分别念；以及有些认为，对所入境不迷乱也能成立不迷乱，因此推论也是不迷乱吗？为了遣除这种邪分别念而说的。第二，所诠的差别有五：所分的基，所分的体性，以何而分的理由，如何分的方式，分了多少的数量。第一是，仅仅是不迷乱的智慧。第二是，根、意、自证、瑜伽现量这四种。第三是，从境的角度，识境相异是义现量二者，自识是自证现量，无自他是瑜伽现量。从所依的角度，依赖于根是义识二者，仅仅依赖于其他是自证，依赖于等持是瑜伽现量。从补特伽罗的角度，凡夫的现量和圣者的现量二者。第四，不是遮止相同的一异，因为四者也都是实事之故。也不是体性相同而反体相异，因为其他三种现量是实体各异之故。
English
Some hold that it takes reality as its object, and some hold that it is not mistaken about the object of apprehension. However, due to the harm of reasoning, our own system is, as stated in the Pramāṇaviniścaya: "Not being deluded by it, such as dizziness, rapid rotation, and entering a boat do not generate delusion." As it says, the causes of delusion such as the senses, objects, and actions do not generate delusion. Then, conceptual thought also becomes non-deluded, because those causes of delusion do not generate delusion? It is not established, from the "etc.", (Conceptual thought completely accomplished from beginningless habit.) and (Those delusions are transformed by the habit of seeing with time that is beginningless.) The cause of delusion mentioned in the context is for the sake of guiding that. Third, then, are both the absence of conceptual thought and non-delusion intended to eliminate dissimilar classes, or are they intended to eliminate wrong conceptual thoughts? In reality, although non-deluded wisdom can eliminate all dissimilar classes, the mention of the absence of conceptual thought is to prevent the wrong conceptual thoughts of materialists and Samkhyas, etc., who believe that sense consciousness and conceptual thought are both non-deluded; and some think that non-delusion about the object of entry can also establish non-delusion, so is inference also non-deluded? It is said for the purpose of eliminating this wrong conceptual thought. Second, there are five divisions of the signified: the basis of division, the nature of what is divided, the reason for dividing, the way of dividing, and the number of divisions. The first is just non-deluded wisdom. The second is the four: sense, mind, self-awareness, and yogic direct perception. The third is, from the perspective of the object, the two direct perceptions of object-consciousness that cognize other objects, self-cognition is self-awareness direct perception, and the cognition without self and other is yogic direct perception. From the perspective of the basis, relying on the senses are the two object-consciousnesses, relying solely on others is self-awareness, and relying on samādhi is yogic direct perception. From the perspective of the individual, the direct perception of ordinary beings and the direct perception of noble ones are two. Fourth, it is not difference that negates sameness, because all four are real things. Nor is it merely that the nature is the same but the reverse aspects are different, because the other three direct perceptions are different entities.
Chinese
也不是实体不同，因为其他三种现量与自证现量本体相同。因此，其他三种现量是实体不同，而这三种与自证现量本体相同，只是在对境上不同。第五是，四种现量是经部宗的观点，有部宗是三种，唯识宗是两种。这样说，有些人按照字面意思说，在唯识宗中，因为没有根识和意识两种现量，所以分为四种只是经部宗的观点。那是不合理的，因为在《缘起观察》中，心识派的观点中，已经解释了根识的三种缘，所以必须承认根识，如果承认根识，那么也必须承认意识，因为在《理藏自释》中已经这样解释了。有些人说，那个论典的意思是指对显现的对境没有错乱的现量，这也是不合理的，因为根识和意识两种现量，对于显现为现量的对境，唯识宗也必须承认没有错乱。那么，这个论典的观点是什么呢？如果从名言的角度来说，根识和意识两种现量，唯识宗也承认对外境是量，但是这里所说的数量确定，是从观察胜义谛实相的角度来说的。那时，根识和意识两种现量不可能成为对外境的量，而只会变成自证现量。因此，前三种现量在本体上也是相同的，在对境上也是相同的，所以安立为自证现量。而瑜伽现量是对境法性的量，所以虽然与自证现量本体相同，但是在对境上是不同的。经部宗的观点中，四种现量在对境上都是不同的，因为自证现量是识，根识是外境，意识是与那个对境实体不同的外境，瑜伽现量是对真实义的量，这是从实相的角度来说的。就像《自释》中所说的那样，现量的数量确定是依靠经部宗的观点，在承认外境的时候，从对境的角度分为四种。
English
They are not different entities either, because the other three types of direct perception are of the same essence as self-cognizant direct perception. Therefore, the other three types of direct perception are different entities, and these three are of the same essence as self-cognizant direct perception, but they are different in terms of objects. Fifth, the four types of direct perception are the view of the Sutra School, the Vaibhashika School has three, and the Vijnanavada School has two. Some say, literally, that in the Vijnanavada School, since there are no two types of direct perception of sense consciousness and mental consciousness, dividing them into four is only the view of the Sutra School. That is unreasonable, because in the 'Examination of Conditions,' in the view of the Mind-Only School, the three conditions of sense direct perception have been explained, so sense direct perception must be admitted, and if sense direct perception is admitted, then mental consciousness must also be admitted, because it has been explained in the 'Commentary on the Treasury of Reasoning' itself. Some say that the meaning of that text is that it is made in terms of direct perception that is not mistaken about the appearing object, which is also unreasonable, because the two types of direct perception of sense consciousness and mental consciousness, for the appearing object that has become direct perception, the Vijnanavada School must also admit that it is not mistaken. So, what is the intention of this text? If it is made in terms of convention, the Vijnanavada School also admits that the two types of direct perception of sense consciousness and mental consciousness are valid for external objects, but the definite number mentioned here is made from the perspective of examining the ultimate reality. At that time, the two types of direct perception of sense consciousness and mental consciousness cannot become valid for external objects, but will only become self-cognizant direct perception. Therefore, the first three types of direct perception are the same in essence and the same in terms of objects, so they are established as self-cognizant direct perception. And yogic direct perception is valid for the object of reality, so although it is of the same essence as self-cognizant direct perception, it is different in terms of objects. In the view of the Sutra School, all four types of direct perception are different in terms of objects, because self-cognizant direct perception is consciousness, sense direct perception is external objects, mental consciousness is external objects that are different entities from that object, and yogic direct perception is valid for the true meaning, which is made from the perspective of reality. As it is said in the 'Commentary,' the definite number of direct perception is based on the view of the Sutra School, and when external objects are admitted, they are divided into four from the perspective of objects.